02
Ιαν.
11

8ο Συνέδριο του ΚΚΕ: ντοκουμέντα

Το 8ο Συνέδριο του ΚΚΕ πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1961 στην Τσεχοσλοβακία και ήταν το πρώτο μετά την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας στον Εμφύλιο Πόλεμο του 1946-49. Στα 16 χρόνια που μεσολάβησαν από το 7ο Συνέδριο (1-6.10.1945) επικράτησε το μεταβαρκιζικό καθεστώς λευκής τρομοκρατίας σε βάρος των αγωνιστών του ΕΑΜ και της Αριστεράς, ενώ προηγήθηκε η αποκήρυξη και το τραγικό τέλος του ηγέτη του ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη. Ακολούθησαν οι εκλογές και η αποχή του ΕΑΜ το Μάρτη του 1946, η επιστροφή το Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου του βασιλιά Γεώργιου Β’ με ένα ακόμη νόθο δημοψήφισμα (του είχε… ξανασυμβεί το 1935), η ανοιχτή εμφύλια σύγκρουση και  το Γ’ Ψήφισμα της Βουλής το 1947 που έθεσε εκτός νόμου το ΚΚΕ, όπως και το ΕΑΜ. Με το Δόγμα Τρούμαν το Μάρτη του 1947 επικυρώνεται η ειδική σχέση με τις ΗΠΑ που θα παρεμβαίνουν διαρκώς στην πολιτική και οικονομική ζωή, ειδικά την περίοδο του διαβόητου πρέσβη Πιουριφόι.

Το μετεμφυλιακό καθεστώς ήταν μια δημοκρατία κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού, καθώς δίπλα στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς υπήρχαν στρατόπεδα συγκέντρωσης όπως της Μακρονήσου, χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι, διώξεις και δίκες σε βάρος των αγωνιστών της Αριστεράς και του ΚΚΕ, ενώ δεν έλειπαν και οι εκτελέσεις με πιο γνωστές αυτές του Πλουμπίδη και του Μπελογιάννη και των συντρόφων του.

Το εργατικό κίνημα και η κοινωνική δράση μπήκαν σε ασφυκτικούς περιορισμούς, το πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων διαίρεσε τον ελληνικό λαό βάζοντας τους αριστερούς σε θέση πολίτη β’ κατηγορίας. Δίπλα στο επίσημο κράτος, υπήρχε το λεγόμενο παρακράτος, η οργανωμένη από θεσμικούς παράγοντες δηλαδή μηχανή καταστολής που έκανε όσα τυπικά δεν μπορούσαν να γίνουν νόμιμα. Δίπλα στο έτσι κι αλλιώς αυταρχικό και αντιδημοκρατικό Σύνταγμα του 1952, υπήρχε και το λεγόμενο παρασύνταγμα, η δέσμευση για περιορισμό της δράσης της Αριστεράς ανεξάρτητα από τους πολιτικούς συσχετισμούς. Ο Στρατός, το Παλάτι, οι μηχανισμοί καταστολής αποτελούν την καρδιά του Παρακράτους σε μια στενή σχέση με την πρεσβεία των ΗΠΑ.

Φτώχεια και εκμετάλλευση χωρίς όρια, μετανάστευση και ανελευθερία σφραγίζουν την καθημερινότητα του λαού, καθώς οι κοινωνικοί αγώνες διώκονται ως κομμουνιστική δράση. Ασυδοσία του κεφαλαίου, μεγάλες κοινωνικές ανισότητες, δύσκολες συνθήκες ζωής στις λαϊκές γειτονιές και την αγροτική ύπαιθρο, είναι το σκηνικό της μεταπολεμικής Ελλάδας. Παράλληλα υπάρχει πνευματική οπισθόδρομιση, θεσμικός σκοταδισμός και αμορφωσιά, θρησκοληψία και αντικομμουνισμός, μέχρι στο σημείο να απαγορευτούν το 1959 από τον τότε υπουργό Κων. Τσάτσο οι Όρνιθες του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Κ. Κουν. Το καθεστώς αυτό θα πάρει την οριστική μορφή του στην εποχή της διακυβέρνησης από την ΕΡΕ του Κ. Καραμανλή.

Το μετεμφυλιακό καθεστώς νομιμοποίησε πολιτικά τους συνεργάτες των Γερμανών στη διάρκεια της τριπλής φασιστικής Κατοχής (1941-44), στο όνομα του αντικομμουνιστικού αγώνα και από την άλλη καταδίωξε, απαξίωσε και κατασυκοφάντησε την Εθνική Αντίσταση, το ΕΑΜ και τις οργανώσεις της, καθώς και τους αγωνιστές της. Τα φασιστικά και προδοτικά στοιχεία ενσωματώθηκαν στη Δεξιά και αξιοποιήθηκαν από τους θεσμικούς και άτυπους μηχανισμούς καταστολής. Το φαινόμενο της ατιμωρησίας των δοσίλογων και θεσμικής εχθρότητας στην αντιφασιστική αντίσταση ήταν μοναδικό σε όλη την Ευρώπη.

Σε αυτές τις συνθήκες η Ελλάδα γίνεται μέλος του ΝΑΤΟ και συνδέεται στρατηγικά με το αντικομμουνιστικό δυτικό στρατόπεδο, επιλογή που σφραγίστηκε από την τυχοδιωκτική συμμετοχή στον Πόλεμο της Κορέας.

Την ίδια περίοδο, η ήττα στον Εμφύλιο με την οποία τελείωσε η ηρωική και αισιόδοξη εποχή που άνοιξαν ΕΑΜ και ΕΛΑΣ, η παλινόρθωση του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου της αστικής τάξης, αλλά και οι εξελίξεις στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα μετά το θάνατο του σοβιετικού ηγέτη Ι. Στάλιν (1953) και την πολιτική στροφή που σηματοδότησε το 20ό συνέδριο του ΚΚ Σοβιετικής Ένωσης το 1956 με την καταδίκη της περιόδου Στάλιν, επέδρασαν καταλυτικά και στο ΚΚΕ.

Ήδη από την εποχή του Εμφυλίου Πολέμου η γραμμή της ηγεσίας του Ν. Ζαχαριάδη είχε αμφισβητηθεί έντονα, για να ακολουθήσουν εσωκομματικές συγκρούσεις σε συνθήκες δύσκολες, με τις δυνάμεις του ΚΚΕ είτε στην παρανομία, την εξορία και τις φυλακές στην Ελλάδα είτε στην πολιτική προσφυγιά, κυρίως στις σοσιαλιστικές χώρες της ανατολικής Ευρώπης.

Μέσα αυτά τα πλαίσια, τρία γεγονότα επέδρασαν καταλυτικά στο ΚΚΕ: α) η ίδρυση της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς (ΕΔΑ) σαν νόμιμος φορέας δράσης των κομμουνιστικών και αριστερών δυνάμεων που αναδείχτηκε αξιωματική αντιπολίτευση το 1958, β) η 6η πλατιά ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το 1956 όπου με την παρέμβαση 6 ΚΚ που βρίσκονταν στην εξουσία στην ανατολική Ευρώπη, ο γραμματέας Ν. Ζαχαριάδης καθαιρείται και διαγράφεται και γ) η απόφαση της 8η ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ για διάλυση των παράνομων κομματικών οργανώσεων στην Ελλάδα το 1958.

Μετά την καθαίρεση Ζαχαριάδη δημιουργείται ρήγμα στις γραμμές του ΚΚΕ από τα μέλη που διαφωνούν με την εξέλιξη αυτή και σταδιακά διαφοροποιούνται και οργανωτικά, προσανατολιζόμενοι προς το μαοϊκό ρεύμα. Την τάση αυτή που αυτοπροσδιορίζεται ως «μαρξιστές-λενινιστές» (μ-λ ρεύμα) εκφράζει η συσπείρωση γύρω από το περιοδικό Αναγέννηση που εκδίδεται από το 1964.

Η συζήτηση για την αποτίμηση αυτής περιόδου, η διαμόρφωση νέου προγράμματος και στρατηγικής, η ανασυγκρότηση του ΚΚΕ και η αυτοπεποίθηση των αγωνιστών και κινήματος ήταν τα θέματα που απασχόλησαν το 8ο συνέδριο.

Το 8ο συνέδριο ενέκρινε την Έκθεση Δράσης της ΚΕ, τροποποίησε το καταστατικό, ψήφισε νέο πρόγραμμα, καθώς και διακήρυξη προς τον ελληνικό λαό, ενώ εξέλεξε και νέα Κεντρική Επιτροπή 44 μελών, μαζί με 29 αναπληρωματικά μέλη.

Η Κεντρική Επιτροπή που εκλέχτηκε στο 8ο Συνέδριο*:

Α. Τακτικά Μέλη

Εντός Ελλάδας (περιλαμβάνονται και φυλακισμένοι) Στο εξωτερικό
  1. Γιάννου Ασημίνα
  2. Γλέζος Μανώλης
  3. Δρακόπουλος Μπάμπης
  4. Ζαχαράτος Μιλτιάδης
  5. Θανασέκου Βάσω
  6. Καρράς Νίκος
  7. Κύρκος Λεωνίδας
  8. Λογαρά Λούλα
  9. Μπενά Ελένη
  10. Μπενάς Τάκης
  11. Μπριλλάκης Avτώνης
  12. Παπαδημητρίου Γιάννης
  13. Παρασκευόπουλος Πότης
  14. Ράπτης Χρήστος
  15. Σακελλάρης Βαγγέλης
  16. Σεφέρης Λευτέρης
  17. Στεργίου Γιώργος
  18. Σουκαράς Σωτήρης
  19. Βέττας Φώκος
  20. Ερυθριάδης Γιώργης
  21. Λουλές Κώστας
  22. Παρτσαλίδου Αύρα
  23. Φλωράκης Χαρίλαος
  1. Βάης Πολυχρόνης
  2. Βουτσιανός Δημήτρης
  3. Γάτσιος Κώστας
  4. Γκρόζος Απόστολος
  5. Δημητρίου Πάνος
  6. Ζάζος Βασίλης
  7. Ζωγράφος Ζήσης
  8. Καλούδης Νίκος
  9. Καρράς Σταύρος
  10. Καρτσούνης Θάνασης
  11. Κολιγιάννης Κώστας
  12. Κωτούζας Δημήτριος
  13. Μαυρομμάτης Παναγιώτης
  14. Παρτσαλίδης Δημήτριος
  15. Ρούσος Πέτρος
  16. Στεφανάτος Γεράσιμος
  17. Στρίγκος Λεωνίδας
  18. Τζεφρώνης Λεωνίδας
  19. Τσολάκης Κώστας
  20. Υφαντής Παναγιώτης
  21. Φαράκος Γρηγόρης

Β. Αναπληρωματικά μέλη

Εντός Ελλάδος (περιλαμβάνονται και φυλακισμένοι)

Έκτος Ελλάδας

  1. Γιωργάτος Διονύσης
  2. Καθαροσπόρης Νικόλαος
  3. Κελτεμλίδης Τάκης
  4. Λιναρδάτος Σπύρος
  5. Μανούσος Δημήτριος
  6. Στάβερης Ηλίας
  7. Σταματιάδης Σάββας
  8. Δάλλας Δημήτριος
  9. Τζάκος Ελευθέριος
  10. Κεπέσης Νίκανδρος
  11. Κιουρτσής Παντελής
  12. Κουκούλου Ρούλα
  13. Τρικαλινός Γιώργος
  14. Ζεύγου Καίτη
  1. Αγγουράκης Αλέκος
  2. Ακριτίδης Νικόλαος
  3. Θεοδωρίδης Γιώργος
  4. Καραγιώργης Στάθης
  5. Καρράς Ηλίας
  6. Κέντρος Νικόλαος
  7. Κεφαλάς Θωμάς
  8. Κηπουρός Κώστας
  9. Κουτρουμπάς Νικόλαος
  10. Νικολάου Χρήστος
  11. Σκύφτη Αλέγρα
  12. Τσάντης Μιχάλης
  13. Χουλιάρας Περικλής
  14. Ψύλλος Χρήστος
  15. Παπαζαχαρίου Ευριπίδης

Η Κεντρική Εξελεγκτική Επιτροπή που εκλέχτηκε στο 8ο συνέδριο:

Εντός της Ελλάδας Εκτός Ελλάδας
  1. Καπνίσης Νότης
  2. Παπαρήγας Γεώργιος
  3. Τιμογιαννάκης Παναγιώτης
  1.  Αργυρόπουλος Πολυκ.
  2. Παπαγεωργίου Δημήτρης
  3. Παπακώστας Δημήτρης

Η νέα ΚΕ εξέλεξε στην πρώτη συνεδρίασή της και 7μελές Πολιτικό Γραφείο:

  1. Γκρόζος Απόστολος
  2. Δημητρίου Πάνος
  3. Ζωγράφος Ζήσης
  4. Κολιγιάννης Κώστας
  5. Μαυρομμάτης Παναγιώτης
  6. Παρτσαλίδης Μήτσος
  7. Λεωνίδας Στρίγκος

Αναπληρωματικό μέλος εκλέχτηκε ο Παναγιώτης Υφαντής.

Τέλος εκλέχτηκε τριμελής γραμματεία με Πρώτο Γραμματέα της ΚΕ τον Κώστα Κολιγιάννη και μέλη τους Π. Δημητρίου και Μ. Παρτσαλίδη, ενώ ψηφίστηκε και θέση προέδρου της ΚΕ στην οποία εκλέχτηκε ο Απόστολος Γκρόζος.

Το 8ο συνέδριο είναι πολυσυζητημένο, καθώς οι αποφάσεις του θεωρήθηκαν αιτία μιας πολιτικής που υπέταξε την Αριστερά στη γραμμή των «δημοκρατικών δυνάμεων» και του συμπληρωματικού ρόλου στο Κέντρο, μαζί με την εγκατάλειψη του στόχου της κοινωνικής ανατροπής που αντικαταστάθηκε από τον εκδημοκρατισμό, στο όνομα του εφικτού στα πλαίσια του μετεμφυλιακού καθεστώτος. Με το πρόγραμμα που ψηφίστηκε υιοθετείται ουσιαστικά εκ νέου η θεωρία των σταδίων. Η επερχόμενη επαναστατική αλλαγή περιγράφεται σαν αντιιμπεριαλιστική-δημοκρατική που θα αποκαταστήσει την εθνική ανεξαρτησία και τη δημοκρατία, ανοίγοντας το δρόμο για το σοσιαλισμό. Στην πάλη για δημοκρατία και ανεξαρτησία επιδιώκεται η συμμαχία των δημοκρατικών δυνάμεων, όπως ονομάζονται, του Κέντρου δηλαδή που εκείνη την περίοδο ενοποιείται στην Ένωση Κέντρου του Γ. Παπανδρέου. Αποκορύφωμα αυτής της τακτικής ήταν η ουσιαστική πριμοδότηση της ΕΚ στις εκλογές του 1964, όταν η ΕΔΑ δεν κατέβασε υποψηφίους σε μια σειρά εκλογικές περιφέρειες. Παρά τη νίκη της ΕΚ με 52%, το Κέντρο παρέμεινε στη γραμμή του διμέτωπου αγώνα (ενάντια σε Δεξιά και Αριστερά), ενώ ο δειλός εκδημοκρατισμός ανέδειξε τα όρια του Κέντρου και του καθεστώτος, καθώς κατέληξε στην Αποστασία του 1965 που άνοιξε το δρόμο στη δικτατορία της 21ης Απριλίου του 1967. Παράλληλα το 8ο συνέδριο επικύρωσε τη διαγραφή Ζαχαριάδη και τη διάλυση των κομματικών οργανώσεων το 1958. Όσο όμως πολυσυζητημένο υπήρξε, άλλο τόσο τα επίσημα ντοκουμέντα ήταν δύσκολο να βρεθούν και να μελετηθούν.

Η έκδοση των Ντοκουμέντων του 8ου Συνεδρίου του ΚΚΕ από τις Πολιτικές και Λογοτεχνικές Εκδόσεις που λειτουργούσαν στην πολιτική προσφυγιά στην ανατολική Ευρώπη, περιλαμβάνουν τις αποφάσεις του Συνεδρίου, ανακοινώσεις και χαιρετιστήρια, εισηγητικές ομιλίες, τις ομιλίες των εκπροσώπων από το ΚΚΣΕ και τα άλλα ΚΚ, τις τοποθετήσεις Γκρόζου, Παρτσαλίδη, Στρίγκου, Μαυρομάτη, Ζωγράφου, Δημητρίου, Υφαντή, καθώς και το κλείσιμο του Συνεδρίου από τον Απ. Γκρόζο.

Από εδώ μπορείτε να κατεβάσετε τα ντοκουμέντα από

* Τα στοιχεία προέρχονται την έκδοση Το ΚΚΕ – Επίσημα Κείμενα, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, τόμος 9ος, σελ. 79, όπως περιέχονται στο άρθρο του Γιώργου Πετρόπουλου, Το 8ο συνέδριο του ΚΚΕ (Ριζοσπάστης, 16.1.2005).


Advertisements

0 Responses to “8ο Συνέδριο του ΚΚΕ: ντοκουμέντα”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


2ο συνέδριο ΚΝΕ 3η Διεθνής 3ο συνέδριο ΚΝΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Ενιαίο Μέτωπο Πάλης ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κομμουνιστική Διεθνής Κύρκος Κώστας Κάππος Μικρασιατική Καταστροφή Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ ΝΑΤΟ ΝΔ Νέα Δημοκρατία Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Πόλεμος στον Κόλπο Ρήγας Φεραίος Σπύρος Χαλβατζής Στόχοι του Έθνους Συνασπισμός Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιδικτατορικός αγώνας αντιπολεμικό κίνημα αντισυναίνεση αντιφασιστική πάλη διάσπαση '89 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός καταλήψεις '90-'91 μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα νεοφιλελευθερισμός συνέδρια ΚΚΕ φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 30,374 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 16 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: