21
Ιολ.
14

Το κείμενο παραίτησης του Κ. Μπατίκα από την ΚΕ του ΚΚΕ (6.7.1989)

Στις 6 Ιούλη 1989 παραιτήθηκε ο Κώστας Μπατίκας από την ΚΕ του ΚΚΕ διαφωνόντας με τη συμμετοχή του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου στη κυβέρνηση Τζανετάκη με τη ΝΔ. Ο Κ. Μπατίκας στο κείμενό του καταγράφει μια πορεία εγκατάληψης βασικών θέσεων του ΚΚΕ και κινήματος και υιοθέτησης ενός κυβερνητισμού που λειτούργησε παραλυτικά για την Αριστερά και έβαλε κάτω από αστική ηγεμονία. Η πορεία αυτή σφραγίστηκε από τη γραφειοκατική και αντιδημοκρατική διαχείριση της εσωκομματιής συζήτησης, όπως περιγράφει το κείμενο. Δόθηκε στη δημοσιότητα μαζί με άλλα σχετικά κείμενα με το βιβλίο «Μια συζήτηση που δεν έγινε» που ο Κ. Μπατίκας εξέδοσε με τον Νίκο Κοτζιά το Σεπτέμβρη 1989, αφού και οι δύο είχαν παραιτηθεί από τα όργανα του ΚΚΕ και διαγραφεί από το κόμμα.

Όλοκληρο το κείμενο είναι το εξής:

Στην Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ

Αγαπητοί Σύντροφοι

Η Απόφαση της ΚΕ για στήριξη μεταβατικής Κυβέρνησης ΝΔ -Συνασπισμού έφερε χιλιάδες μέλη και στελέχη του κόμματος και της ΚΝΕ σε αμηχανία και σε δύσκολη κατάσταση. Οδήγησε σε αγανάκτηση ένα σημαντικό τμήμα της επιρροής του κόμματος, ιδιαίτερα εκείνου του τμήματος που προέρχεται απ’ την εργατική τάξη και την εργαζόμενη αγροτιά. Θετική απήχηση είχε αυτή η απόφαση μόνο σ’ ένα μικρό τμήμα της επιρροής μας και συγκεκριμένα σε τμήματα της επιρροής μας στη διανόηση, στα παλιά και νέα μεσαία στρώματα.

Πολλοί οπαδοί και ψηφοφόροι μας νοιώθουν ότι τους κοροϊδέψαμε γιατί είχαν πιστέψει ότι θα κάνουμε πράξη ένα απ’ τα βασικά προεκλογικά μας συνθήματα: ΟΥΤΕ ΠΑΣΟΚ ΟΥΤΕ ΔΕΞΙΑ.

Άλλοι πάλι μας κατηγορούν για την απόφαση αυτή από λαθεμένη βάση, γιατί πιστεύουν ότι θα ήταν καλύτερα να πάμε με το ΠΑΣΟΚ.

Η αντίδραση της επιρροής μας από σωστές ή λαθεμένες θέσεις δείχνει με τον δικό της τρόπο ότι η απόφαση αυτή είναι βαθειά λαθεμένη.

Πιστεύω πως πρόκειται για μια καταστροφική απόφαση, για μια καινούργια υποταγή του κόμματος μας στις επιλογές της άρχουσας τάξης. Είναι μια απόφαση που αν δεν διορθωθεί αμέσως, θα έχει ανυπολόγιστες συνέπειες για το κομμουνιστικό και εργατικό κίνημα της χώρας μας. Με αυτή την επιλογή φτάσαμε σ’ ένα αποφασιστικό σημείο, όπου είναι ορατή η καταστροφική πορεία που η αρχή της έγινε με την υπογραφή του κοινού πορίσματος ΚΚΕ—ΕΑΡ, που έσερνε το κόμμα μας σε μια αδιέξοδο πολιτική, σε μια πολιτική ουράς στην αστική τάξη, πολιτική που έφερνε το κόμμα μας αρκετές δεκαετίες πίσω. Με την παραδοχή του πορίσματος ΚΚΕ—ΕΑΡ η πλειοψηφία της ΚΕ αντικειμενικά ψήφιζε την εγκατάλειψη κάθε στοιχείου της επαναστατικής πολιτικής του κόμμματός μας, προσχωρούσε ουσιαστικά στην μικροαστική εκσυγχρονιστική αντίληψη της ΕΑΡ και του Λ. Κύρκου, αντίληψη που είχε δοκιμαστεί στη ζωή και απορρίφθηκε από την εργατική τάξη και τον εργαζόμενο λαό, απ’ τον κόσμο της αριστεράς στέλνοντας τους φορείς της στο περιθώριο της πολιτικής ζωής. Και σ’ αυτές τις εκλογές θα έστελνε, τον Κύρκο και το κόμμα του στην ουρά κάποιου αστικού κόμματος ή στην εξαφάνιση.

Για την απόφαση αυτή, για την αλλαγή βασικών θέσεων του συνεδρίου η ΚΕ δεν είχε κανένα καταστατικό δικαίωμα και η πλειοψηφία της αναλαβαίνει ιστορικές ευθύνες. Ο τρόπος με τον οποίο οργανώθηκε εκείνη η ολομέλεια της ΚΕ, το γεγονός ότι με ευθύνη του Π.Γ. πρώτα υπογράφηκε το πόρισμα απ’ την αντιπροσωπεία του κόμματος και μετά ήρθε για έγκριση στην ΚΕ περιόριζε τη δυνατότητα ριζικής τροποποίησης του και έβαλε πολλά μέλη της ΚΕ καλώς ή κακώς στο δίλημμα που ήταν, ή το ψηφίζεις ή αναλαβαίνεις την ευθύνη για τη μη συγκρότηση του συνασπισμού.

Το κοινό πόρισμα είναι διαποτισμένο από τις γνωστές αναθεωρητικές ιδέες του Μπερνστάιν και άλλων κορυφαίων του διεθνούς αναθεωρητισμού, που ευδοκίμησαν στο ευρωπαϊκό εργατικό κίνημα 8-9 δεκατίες πριν. Με αυτές τις σκουριασμένες ιδέες του προηγούμενου αιώνα μιλάνε οι φορείς τους για ανανέωση του ελληνικού κομμουνιστικού και αριστερού κινήματος στην Ελλάδα του 1989.

Δεν είναι καθόλου τυχαίος ο ενθουσιασμός του ελληνικού αλλά και του ευρωπαϊκού αστικού τύπου γιατί επιτέλους «Η ηγεσία του ΚΚΕ εγκατέλειψε τον δογματισμό». Δεν είναι καθόλου τυχαία τα κολακευτικά σχόλια σε όλη αυτή τη διάρκεια από κορυφαίους έλληνες αστούς πολιτικούς. Επίσης δεν είναι καθόλου τυχαίο, ούτε παραδρομή ούτε λάθος ή μπατάρισμα των προεκλογικών αγορητών της Αριστεράς το γεγονός ότι κυριάρχησε σχεδόν αποκλειστικά το σύνθημα της κάθαρσης προ και μετεκλογικά. Εκφράζει την ουσία του κοινού πορίσματος και του προγράμματος του συνασπισμού, που είναι ο αστικός εκσυγχρονισμός του συστήματος, η εκκαθάριση του απ’ τα εμπόδια, είναι η ενσωμάτωση του εργατικού κινήματος στο σύστημα του εξαρτημένου ελληνικού κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού.

Δεν είναι αιτία για τις μετεκλογικές επιλογές κάποιοι λαθεμένοι χειρισμοί. Ευθύνεται γι’ αυτό η λαθεμένη πολιτική βάση που οδηγούσε το κόμμα μας στην εγκατάλειψη της ταξικής του αυτοτέλειας, στον ιδεολογικό αφοπλισμό του και σπρώχνει στην κατεύθυνση μετατροπής του σε εργατικό κόμμα αστικής επιρροής.

Με αυτή την πολιτική βάση, με το εκσυγχρονιστικό πρόγραμμα του συνασπισμού, πρόγραμμα βελτίωσης και εξωραϊσμού των αστικών θεσμών και της αστικής δημοκρατίας, οποιαδήποτε κυβερνητική συνεργασία ακόμα και με ένα «άλλο ΠΑΣΟΚ» θα οδηγούσε την Αριστερά εκεί που οδηγήθηκε και το ΠΑΣΟΚ με τα γνωστά αποτελέσματα.

Αυτό το πρόγραμμα και η τέτοια λογική της κάθαρσης μας οδήγησε στη συνεργασία με τη ΝΔ, όπως θα ήταν δυνατό να μας οδηγήσει στην επίσης επιζήμια λύση συνεργασίας μας με το σημερινό ΠΑΣΟΚ. Και το επιχείρημα ότι χωρίς τον σχηματισμό κυβέρνησης θα παραγράφονταν τα σκάνδαλα δεν είναι ισχυρό, αφού υπήρχαν τρόποι να μην παραγραφούν. Φυσικά τη συνεργασία του Συνασπισμού με τη ΝΔ σε κυβερνητικό επίπεδο δεν την επέβαλε καμιά εθνική ανάγκη, και βέβαια δεν πρόκειται για πατριωτική λύση, όπως έσπευσε ο Λ. Κύρκος να τη χαρακτηρίσει. Αυτή η συνεργασία δεν πρόκειται να φέρει στην Αριστερά ούτε και κοντοπρόθεσμα οφέλη, όπως θέλουν να νομίζουν οι αρχιτέκτονες αυτής της ταχτικής. Αυτή η συνεργασία οδηγεί τον κόσμο της Αριστεράς σε σύγχυση, σπρώχνει αριστερούς στην αγκαλιά του ΠΑΣΟΚ, δηλ. στον άλλο πόλο του δικομματισμού, στο κόμμα που η ηγεσία του εκφράζει με διαφορετικό τρόπο και μεθόδους βασικά τα ίδια συμφέροντα που εκφράζει και η ηγεσία της ΝΔ.

Οι αυταπάτες που έχουν ορισμένοι ότι η Αριστερά μπορεί να γίνει μεγάλη, με τον τρόπο της να γίνει ΠΑΣΟΚ στη θέση του ΠΑΣΟΚ θα διαλυθούν. Οι αυταπάτες αυτές που βασικοί τους φορείς είναι ο Μίκης, ο Λεωνίδας Κύρκος και ο Μίμης Ανδρουλάκης και υποβολέας τους ο Κώστας Μητσοτάκης θα αποδειχτούν τέτοιες, γιατί δεν μπορεί να υπάρξει μεγάλη Αριστερά στη βάση του ρεφορμισμού. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να μετακομίσει η επιρροή του ΠΑΣΟΚ σε ένα άλλο κόμμα που έχει πάνω κάτω το ίδιο πρόγραμμα με το ΠΑΣΟΚ. Μεγάλη Αριστερά μπορεί να υπάρξει μόνο στη βάση των ιδεών της επαναστατικής αλλαγής της κοινωνίας. Μόνο τότε μπορεί πραγματικά να γίνει

μεγάλη, να δόσει προοπτική στην εργατική τάξη, να τραβήξει τους αγωνιστές απ’ το δόκανο του ρεφορμισμού και να γίνει το κυρίαρχο ρεύμα στο χώρο των προοδευτικών δυνάμεων. Οι μετατοπίσεις δεν μπορεί να γίνουν σε άλλη βάση παρά μόνο στη βάση στόχων και προγραμμάτων. Μια Αριστερά που υποβαθμίζει τους στόχους της και το πρόγραμμα της ως το επίπεδο των μεταρρυθμίσεων στα πλαίσια του συστήματος, που εγκαταλείπει τους στόχους της αντιιμπεριαλιστικής – αντιμονοπωλιακής πάλης, που εγκαταλείπει στην πράξη τα μεγάλα οράματα της επαναστατικής αλλαγής και του σοσιαλισμού δεν έχει πιθανότητες να συγκινήσει την εργατική τάξη. Τέτοια ψευτοαριστερά υπάρχει, είναι η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, και η εδραίωση του σαν οργανωμένου ρεφορμιστικού κόμματος αποτελεί σημαντική κατάκτηση της άρχουσας τάξης και δεν πρόκειται να την χαρίσει σε κανέναν. Την επιρροή του ρεφορμισμού θα την περιορίσει και τελικά θα την εκμηδενίσει η Αριστερά και το ΚΚΕ μόνον τότε όταν παλεύει από θέσεις επαναστατικές.

Όσοι πίστεψαν,πως με την κίνηση συνεργασίας με την ΝΔ θα χτυπήσουν το ΠΑΣΟΚ και θα απεγκλωβίσουν έτσι μάζες του θα απογοητευθούν. Με την πράξη του αυτή ο Συνασπισμός παρέχει πιστοποιητικά δημοκρατικότητας στη ΝΔ, την ενισχύει σαν δύναμη κάθαρσης, της ετοιμάζει το έδαφος για να επικρατήσει, αφοπλίζει το μαζικό κίνημα και ουσιαστικά το ετοιμάζει να δεχτεί την υποταγή. Και θα εισπράξει η Αριστερά το κόστος και την κατηγορία ότι διευκόλυνε το δρόμο της νεοσυντηρητικής επέλασης που έρχεται και που θα σημάνει μια καινούργια επίθεση ενάντια στις κατακτήσεις και τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Προσωπικά, αισθάνομαι πίκρα γιατί η ΚΕ δεν κατάφερε να αποτρέψει αυτήν την καταστροφική πορεία. Δεν ήταν μοιραίο να φτάσουμε ως εκεί. Δεν ήταν αναπότρεπτη αυτή η πορεία. Ίσα – ίσα που μας δόθηκε μοναδική ευκαιρία να αυξήσουμε την επιρροή μας και ν’ ανοίξουμε καινούργιους αγωνιστικούς δρόμους για το λαϊκό κίνημα. Και ήταν ευνοϊκές οι συνθήκες γιατί α) η Εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός διαισθάνονται τη νεοσυντηρητική επίθεση που του ετοιμάζει η ΝΔ και β) γιατί το ΠΑΣΟΚ με την χωρίς προηγούμενο αποκάλυψη των σκανδάλων έχασε την αίγλη του.

Ήταν η στιγμή να διευρύνουμε τους αγωνιστικούς μας στόχους, μα εμείς δυστυχώς τους περιορίσαμε.

Αν κατεβαίναμε στις εκλογές με ένα αγωνιστικό πρόγραμμα, σήμερα η κατάσταση θα ήταν εντελώς διαφορετική. Αυτό το πρόγραμμα έπρεπε να περιέχει ορισμένα βασικά σημεία που να διευκολύνουν την ανάπτυξη της πάλης του μαζικού λαϊκού κινήματος και να διευκολύνουν ακόμα το κίνημα ν’ αντιπαλέψει τις ρεφορμιστικές αυταπάτες και τη νεοσυντηρητική επίθεση. Τέτοια σημεία ενός αγωνιστικού προγράμματος έπρεπε να είναι:

α) Να αρχίσει αμέσως η απομάκρυνση των Βάσεων.

β) Να φύγουμε αμέσως απ’ το στρατιωτικό σκέλος του NATO στην προοπτική της πλήρους αποχώρισής μας απ’ αυτήν.

γ) Συγκεκριμένα μέτρα κατά των συνεπειών από την ένταξη στην ΕΟΚ στην προοπτική της αποδέσμευσης απ’ αυτήν.

δ) 35 ώρες δουλιά, γνήσια ΑΤΑ νομικά κατοχυρωμένη.

ε) Κατάργηση των αντεργατικών νόμων και χτύπημα της κρατικής παρέμβασης στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.

στ) Διαφύλαξη του δημόσιου τομέα της οικονομίας, εκδημοκρατισμός του, απαγόρευση των ιδιωτικοποιήσεων και προγραμματισμένη διεύρυνση του.

ζ) Εφαρμογή του εργατικού ελέγχου στις μεγάλες καπιταλιστικές επιχειρήσεις με την έννοια ότι οι ειδικά εκλεγμένες επιτροπές των εργαζομένων αποφασίζουν για όλα και οι αποφάσεις τους είναι δεσμευτικές για τους ιδιοκτήτες των επιχειρήσεων.

Με τέτοιο πρόγραμμα θα προετοιμάζαμε το μαζικό κίνημα να αντιμετωπίσει από καλύτερες θέσεις τη σχεδιασμένη επίθεση του νεοσυντηρητισμού.

Αντί για προβολή αγωνιστικού προγράμματος στην προεκλογική περίοδο με βάση το οποίο θα καλούσαμε όποιες πολιτικές δυνάμεις το δέχονταν να συνεργαστούν μαζί μας και σε κυβερνητικό επίπεδο, ο Συνασπισμός μιλούσε κύρια για τα πρόσωπα. Λες και το βασικό είναι αν ο Παπανδρέου είναι καλύτερος ή χειρότερος απ’ τον Γεννηματά, τον Λαλιώτη, τον Αλευρά και όχι η ρεφορμιστική πολιτική του ΠΑΣΟΚ. Λες και το πρόβλημα είναι αν ο Μητσοτάκης είναι καλύτερος ή χειρότερος απ’ τον Έβερτ, τον Ανδριανόπουλο, τον Σαμαρά και όχι το νεοσυντηρητικό πρόγραμμα της ΝΔ. Όλοι αυτοί, παρά τη διαφορετικότητα τους σε ένα συμφωνούν: Στη διατήρηση και εδραίωση του καπιταλιστικού συστήματος. Τις όποιες διαφορές και αντιθέσεις τους μπορείς να τις αξιοποιήσεις μόνον όταν παλεύεις από θέσεις ενός επαναστατικού προγράμματος. Αλλιώς κινδυνεύεις να χρησιμοποιηθείς εσύ, βοηθώντας πότε τον έναν και πότε τον άλλο. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση διευκολύνουμε τον Μητσοτάκη. Απ’ αυτή μας την επιλογή τίποτα καλό δεν έχει να περιμένει η εργατική τάξη και ο εργαζόμενος λαός μας.

Πως έφτασε το κόμμα μας ως εδώ;

Με τη νίκη του κόμματος και την περιθωριοποίηση των αναθεωρητών, όλες οι προσπάθειες της άρχουσας τάξης στρέφονται στο να μετακομίσει ο αναθεωρητισμός μέσα στο κόμμα μας. Γι’ αυτό προβάλλονται ανοιχτά και προκλητικά συστηματικά τα τελευταία χρόνια συγκεκριμένες απόψεις και οι φορείς αυτών των απόψεων, ενώ δυσφημούνται, επίσης συστηματικά, επαναστατικές απόψεις και οι φορείς τους.

Με την ανάδειξη του ΠΑΣΟΚ στην Κυβέρνηση, το ρεφορμιστικό κλίμα διευκολύνει την ανάπτυξη αναθεωρητικών απόψεων και μέσα στο κόμμα.

Δυστυχώς η καθοδήγηση του κόμματος μας δεν μπόρεσε να αντιμετωπίσει σωστά το ρεφορμιστικό φαινόμενο και επέτρεψε στο ρεφορμισμό να εδραιωθεί. Το κακό είναι ότι όλες οι κριτικές φωνές για μια επαναστατική αντιμετώπιση του ΠΑΣΟΚ όχι μόνο δεν εισακούστηκαν αλλά και αντιμετωπίστηκαν με αυταρχικό τρόπο. Έφτανε να ονομάσει κάποιο μέλος ή στέλεχος του κόμματος την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ με το όνομα της, να πει δηλαδή ότι αυτή εξυπηρετεί τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης, για να τον κατατάξουν στους προβληματικούς, στους αριστεριστές, σε αυτούς που δεν καταλαβαίνουν. Κάθε φωνή ενάντια στη χλιαρή μας, πολλές φορές, στάση απέναντι στο ΠΑΣΟΚ πνιγόταν μέσα στη φιλολογία για τα θετικά και αρνητικά και στη σύλληψη για δήθεν πολύπλοκη και αντιφατική κατάσταση που είναι δύσκολο να κατανοηθεί απ’ τα μέλη και τα στελέχη του κόμματος.

Και είναι χαρακτηριστικό ότι εκείνοι που τότε ήταν υπέρμαχοι αυτής της ταχτικής απέναντι στο ΠΑΣΟΚ και είναι υπεύθυνοι για την πολιτική ουράς απέναντι του, σήμερα υπεραμύνονται και πρωταγωνιστούν για τη συνεργασία μας με την ΝΔ.

Με τις αυταπάτες για τη δυνατότητα κυβερνητικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ άρχισε σιγά-σιγά η εγκατάλειψη θέσεων. Δεν μπόρεσαν όμως αυτές οι δυνάμεις να περάσουν την πλήρη άρνηση της επαναστατικής μας φυσιογνωμίας μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, από διαδικασίες συνεδρίων. Γι’ αυτό έπρεπε ν’ αλλάξουν οι θέσεις μας με τρόπο αντίθετο με το δημοκρατικό συγκεντρωτισμό.

Είναι χαρακτηριστικό, π.χ. ότι 4 περίπου μήνες μετά το 12ο Συνέδριο, που είχε επιβεβαιώσει τη διατήρηση της θέσης μας για έξοδο από την ΕΟΚ, το ΠΓ οργάνωνε συνέντευξη για τα ζητήματα της ΕΟΚ και του 1992 όπου διαφοροποιείται η θέση μας αυτή.

Αυτή η πρακτική αποτελεί έσχατη περιφρόνηση των αρχών λειτουργίας του κόμματος, αγνόηση της θέλησης του κόμματος απ’ την καθοδήγηση του.

Και δεν φτάνει αυτό. Εκείνοι που αντιδρούν χαρακτηρίζονται αντικομματικοί, οργανώνεται η δυσφήμιση τους. Δίνονται επιλεγμένα δημοσιεύματα στον αστικό τύπο, με στοιχεία και πληροφορίες κατάλληλα επεξεργασμένες. Στόχος αυτής της ανοιχτής συνεργασίας κύκλων της καθοδήγησης του κόμματος με τον αστικό τύπο ήταν να φτιαχτεί μια αποκρουστική εικόνα για αυτούς που διαφωνούν, να χαρακτηριστούν δογματικοί, που δεν κατανοούν την καινούργια εποχή. Βασικό κανάλι διοχέτευσης τέτοιων πληροφοριών στον αστικό τύπο είναι το ίδιο το Γραφείο Τύπου της ΚΕ.

Και σα να μην έφτανε ούτε αυτό, με τα χρήματα του κόμματος στηρίζεται η εφημερίδα «ΠΡΩΤΗ» για να διαδώσει στις μάζες των οπαδών τις αριστεράς και στα μέλη του κόμματος την αστική προπαγάνδα. Και ας μην κοροϊδεύουμε το Κόμμα. Η κατεύθυνση της εφημερίδας «ΠΡΩΤΗ» είναι καθοδηγημένη και συμφωνημένη με κύκλους του ΠΓ του κόμματος μας.

Αυτές είναι ενέργειες αντικομματικές. Για να συγκαταλυφθούν κατηγορούνται όλοι όσοι αντιδρούν σαν αντικομματικοί. Παραμορφώνεται ο δημοκρατικός συγκεντρωτισμός. Αυτή η παραμόρφωση, που όπως αποκάλυψε η περεστρόικα υπήρξε και αλλού και χρησιμοποιήθηκε για την επιβολή του σταλινισμού, εξυπηρετεί τώρα εδώ σε μας την προσπάθεια της υποταγής του κόμματος μας στην αστική τάξη.

Αγαπητοί σύντροφοι,

Για όλα αυτά δεν μπορώ πλέον να παραμείνω στην Κ.Ε. Δεν μπορώ να εκπροσωπώ αυτήν την πολιτική προς τα έξω. Δεν μπορώ να συνεργήσω στον αποπροσανατολισμό του κόμματος μας.

Παραιτούμαι από αναπληρωματικό μέλος της Κ.Ε. Απ’ τη θέση του απλού μέλους του κόμματος μας θα παλαίψω για την ανακοπή αυτής της πορείας, για την επαναστατική ανανέωση του κόμματος μας, για την υπόθεση της εργατικής τάξης και του σοσιαλισμού.

Συντροφικά

Κώστας Μπατίκας

6 Ιουλίου 1989

Υ.Γ. Ακόμα υπάρχει μια δυνατότητα αυτή η Κ.Ε. να σταματήσει αυτή την πορεία. Γι’ αυτό όμως χρειάζεται η ΚΕ να πάρει άμεσες και δραστικές αποφάσεις όπως:

Οι κομμουνιστές βουλευτές να καταψηφίσουν την κυβέρνηση Τζανή Τζανετάκη.

Να παραιτηθεί το Π.Γ.

Να αναλάβει μια επιτροπή από 7-9 μέλη της Κ.Ε. και να οδηγήσει το κόμμα σε έκτακτο συνέδριο, όπου μέσα από πλατιές δημοκρατικές διαδικασίες και ανοιχτή συζήτηση να αποφασίσουν τα μέλη του κόμματος για την πορεία του.

KM

Advertisements

0 Responses to “Το κείμενο παραίτησης του Κ. Μπατίκα από την ΚΕ του ΚΚΕ (6.7.1989)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


2ο συνέδριο ΚΝΕ 3η Διεθνής 3ο συνέδριο ΚΝΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Ενιαίο Μέτωπο Πάλης ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κομμουνιστική Διεθνής Κύρκος Κώστας Κάππος Μικρασιατική Καταστροφή Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ ΝΑΤΟ ΝΔ Νέα Δημοκρατία Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Πόλεμος στον Κόλπο Ρήγας Φεραίος Σπύρος Χαλβατζής Στόχοι του Έθνους Συνασπισμός Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιδικτατορικός αγώνας αντιπολεμικό κίνημα αντισυναίνεση αντιφασιστική πάλη διάσπαση '89 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός καταλήψεις '90-'91 μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα νεοφιλελευθερισμός συνέδρια ΚΚΕ φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 31,311 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 16 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: