22
Ιολ.
14

Η ομιλία του Γ.Γ. της ΚΕ του ΚΚΕ Γρ. Φαράκου στο 15ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ (17.9.1989)

φαρακος_κνεΤην Κυριακή 19.9.1989 ο Γρηγόρης Φαράκος έκανε την παραδοσιακή ομιλία του γραμματέα του ΚΚΕ στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ στον απόηχο της ομιλίας του γραμματέα της ΚΝΕ Γιώργου Γράψα που σηματοδότησε την «ανταρσία» της ΚΝΕ στις βασικές επιλογές του ΚΚΕ και ειδικότερα τη συμμετοχή του Συνασπισμού στην κυβέρνηση Τζανετάκη με τη ΝΔ. Ο Γρ. Φαράκος θα απαντήσει τονίζοντας για τη συμμετοχή στην συγκυβέρνηση με τη ΝΔ πως «Η επιλογή του Συνασπισμού δικαιώνεται. Ήταν η μόνη δυνατή, ήταν ο καλύτερος δρόμος. Κάθε άλλη, θα ενίσχυε καθοριστικά τα συντηρητικά σχέδια». Πέρα από την υπεράσπιση της πολιτικής του ΚΚΕ, ο Γρ. Φαράκος χρεώνει στην ΚΝΕ απομόνωση από τη νεολαία και «επαναστατική καθαρότητα», ενώ προαναγγέλλει οργανωτικά μέτρα, καλώντας εκ μέρους της ΚΕ τα μέλη της ΚΝΕ «πάρουνε στα δικά τους χέρια, τώρα, την υπεράσπιση της νεολαίας του ΚΚΕ»…

Ολόκληρο το κείμενο της ομιλίας του Γρ. Φαράκου όπως δημοσιεύτηκε στον «Ριζοσπάστη»:

To KKE ανοίγει με τόλμη νέους δρόμους

Η ομιλία του Γενικού Γραμματέα της ΚΕ Γρηγόρη Φαράκου

Μιλώντας στη μεγάλη πολιτική συγκέντρωση, το βράδυ της Κυριακής στο 15ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ, ο Γενικός Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Γρηγόρης Φαράκος τόνισε:

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Συντρόφισσες και σύντροφοι,

Νέες και νέοι,

Σας χαιρετίζουμε θερμά.

Χαιρετίζουμε εκ μέρους της ΚΕ του ΚΚΕ, τη συμμετοχή σας σ’ αυτή τη μεγάλη συγκέντρωση, της τελευταίας σ’ όλη την Ελλάδα μέρας των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ ΚΝΕ – Οδηγητή. Έγινε πια παράδοση, στα 15 χρόνια της ζωής του Φεστιβάλ, η μέρα τούτη να είναι αφιερωμένη στο Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας. Και δίνετε μαζικά την παρουσία σας σ’ αυτή ως έκφραση της πίστης σας στις ιδέες του ΚΚΕ, της εμπιστοσύνης σας στην πολιτική και τη δράση του.

Χαιρετίζουμε, ιδιαίτερα όσους -επώνυμους και ανώνυμους- δεκαετίες ολόκληρες, δείξατε με αταλάντευτη σταθερότητα την πίστη σας στα ιδανικά και τις αξίες του κομμουνισμού, την πεποίθηση σας πως χωρίς Κομμουνιστικό Κόμμα και χωρίς την οργανωμένη πάλη μέσα απ’ αυτό δεν μπορούν να πάρουν σάρκα και οστά τα οράματα σας.

Χαιρετίζουμε στο πρόσωπο σας τον πολίτη που δεν ανέχεται να αποφασίζουν άλλοι γι’ αυτόν, χωρίς αυτόν. Που έχει μεγάλες αξίες, τέτοιες που δεν παίζονται στο χρηματιστήριο του τυχοδιωκτισμού, του καιροσκοπισμού. Που έχει μεγάλες ελπίδες — όχι αυτές που διαθέτουν στο παζάρι τους οι έμποροι ελπίδων. Έχει ελπίδες που συναντιούνται με το ΚΚΕ, με την Αριστερά και το Συνασπισμό της.

Ένα Συνασπισμό που αναδείχνεται σε μια μεγάλη, σύγχρονη, ριζοσπαστική δύναμη. Που επηρεάζει αποφασιστικά το σήμερα. Και ανοίγει νέους ορίζοντες για τη δημοκρατική, προοδευτική και σοσιαλιστική αναγέννηση της πατρίδας μας. Ένα Συνασπισμό — ορόσημο, που συγκεντρώνει το θετικό ενδιαφέρον και πολλών συντρόφων και φίλων μας σε δυτικοευρωπαϊκές και άλλες χώρες.

Πολλοί πρόβλεπαν κι εύχονταν τη διάλυση του.

Βλέπουν τις ελπίδες τους να διαλύονται.

Απαντήστε τους εσείς, καθαρά. Με την αποφασιστική ενίσχυση του Συνασπισμού. Μέσα στους καθημερινούς κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες. Μέσα από την προεκλογική δράση. Αναδείξτε τον ισχυρή δύναμη στις επερχόμενες εκλογές.

Νέες και νέοι, δώστε του το χαρακτήρα και ενός μαζικού ριζοσπαστικού πολιτικού κινήματος της νέας γενιάς.

Αντικρίζοντας χιλιάδες πρόσωπα κάτω από τις κόκκινες σημαίες, αντικρίζοντας σας, φίλοι και σύντροφοι, νιώθω τον πειρασμό πω: Ας ανησυχούν οι επίδοξοι νεκροθάπτες του κομμουνισμού. Οι ιδέες μας, πιο ζωντανές παρά ποτέ φωτίζουν συνειδήσεις, ηλεκτρίζουν καρδιές. Ας ανησυχούν όσοι θα ήθελαν το ΚΚΕ αποστεωμένο απομονωμένο από τον κόσμο της εργασίας, του πολιτισμού της επιστήμης. Ας ανησυχούν όσοι ελπίζουν να δουν τη νεολαία δεμένη στα αδιέξοδα του συντηρητισμού, μακριά από τα ιδανικά σοσιαλισμού και του κομμουνισμού, όσοι αποτολμούν να φανταστούν την Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας μακριά από την ιδεολογική και πολιτική καθοδήγηση του κόμματός της. Το ΚΚΕ, πιο έμπειρο, πιο ώριμο, αποφασισμένο να να βαδίσει μέσα στις σύγχρονες συνθήκες, ακόμη περισσότερο συλλογικός, πολιτικός οργανισμός νέου κόσμου, μπορεί με τόλμη να ανοίγει άλλους δρόμους. Να φέρνει στο προσκήνιο, ορμητικά, το αίτημα της κοινωνικής αλλαγής, του σοσιαλισμού.

Το μέλλον ανήκει στο σοσιαλισμό

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι, μια αναγκαία συζήτηση αναπτύσσεται τον τελευταίο καιρό, διεθνώς, για το σοσιαλισμό και το μέλλον του. Μια συζήτηση που επιχειρεί να επανακαθορίσει την συνολική αξία και την πολιτική, κοινωνική αναγκαιότητα του σοσιαλισμού στις μέρες μας, να αποκαθάρει τις στρεβλώσεις και να επαναφέρει στο επίκεντρο τα βαθιά ανθρωπιστικά γνωρίσματα των ιδεών μας.

Βέβαια, υπάρχουν εκείνοι που λένε ότι ο μαρξισμός – λενινισμός γέρασε, ο σοσιαλισμός τέλειωσε, το μέλλον είναι ο καπιταλισμός. Θέλουν να κατεδαφίσουν στη συνείδηση των εργαζομένων την ελπίδα ότι ο κόσμος θα απαλλαγεί από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ότι θα ανθίσουν οι ελευθερίες, ότι θα θριαμβεύσει ο ανθρωπισμός των κοινωνικών σχέσεων. Ότι η ανάπτυξη της καταστροφής, θα υποκατασταθεί από την ανάπτυξη για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, από την αντιμετώπιση των πανανθρώπινων οικουμενικών προβλητών, για την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της εργατικήςτάξης, όλων των ανθρώπων της εργασίας και του πνεύματος. Όχι φίλοι και σύντροφοι, θα το αποτρέψουμε. Το μέλλον του κόσμου δεν είναι εκείνο το γηρασμένο σύστημα που πνίγει το δικαίωμα εκατομμυρίων ανθρώπων στην εργασία. Που κάθε χρόνο καταδικάζει εκατομμύρια παιδιά σε θάνατο από πείνα ή ασθένειες της κοινωνικής καθυστέρησης. Που πολλαπλασιάζει τα αδιέξοδα για τη νεολαία. Που λεηλατεί τα ανθρώπινα δικαιώματα και αποξηραίνει ή στέλνει στο απόσπασμα ελευθερίες. Που καταχράται τους ωκεανούς, για να φτύνει τα απόβλητα του. Το χώμα, για να το ναρκοθετεί με τοξικά. Τα δάση για να θερίσει καυσόξυλα για τη μηχανή του κέρδους. Το διάστημα, για να περικυκλώνει τον πλανήτη μας με δίχτυ θανάτου.

Όχι! Το μέλλον δεν ανήκει στον καπιταλισμό. Ανήκει στο σοσιαλισμό, που είναι και η απάντηση στη βαρβαρότητα του αδίστακτου κυνηγητού του κέρδους.

Εμείς, οι κομμουνιστές, φέρνουμε στη μεγάλη συζήτηση για το αύριο, τις επαναστατικές ιδέες της περεστρόικα, που πιστοποιεί τη ζωντάνια και το δυναμισμό του σοσιαλισμού. Που δένει τη δημοκρατία και την πλατύτερη λαϊκή συμμετοχή με την προσπάθεια για ανάπτυξη. Που επιχειρεί, μέσα από δυσκολίες και συγκρούσεις, να κάνει πράξη την αυτοδιεύθυνση των εργαζομένων.

Υπεροχή των ιδεών μας

Φέρνουμε τις τεράστιες μέχρι σήμερα καταχτήσεις του σοσιαλισμού στην οικονομική, την πολιτική και την ηθική σφαίρα. Καταχτήσεις, που — ας το θυμόμαστε αυτό — όχι μόνο δεν μηδενίζονται από λάθη και στρεβλώσεις, αλλά έβαλαν και βάζουν τη δική τους ανεξίτηλη θετική σφραγίδα στη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων και στη δική μας χώρα. Οι αδυναμίες και οι καθυστερήσεις, τα λάθη και οι στρεβλώσεις στις σοσιαλιστικές κοινωνίες δεν αποτελούν δικαίωση του καπιταλισμού, οφείλονται στις παραβιάσεις των σοσιαλιστικών κανόνων, που στο κάτω – κάτω, καταχτούνταν βαδίζοντας σε πρωτόγνωρους δρόμους.

Φέρνουμε την υπεροχή και την ηθική δύναμη των ιδεών μας, που δένονται με την πραγματικότητα της  πάλης  των ανθρώπων της δουλειάς,  με αγώνες  και θυσίες που έχουν σφραγίσει τα δικαιώματα των εργαζομένων, την ανάπτυξη του βιοτικού τους επιπέδου, τη συνείδηση τους.

Ας το πούμε, επίσης, καθαρά. Η σκέψη και η δράση μας, εμπλουτίζονται από τις εξελίξεις στη Σοβιετική Ένωση και άλλες σοσιαλιστικές χώρες. Γίνεται πιο ζωντανή η  σχέση μας με την πραγματικότητα σε όλη την πολυπλοκότητα της. Η δημοκρατία  καταχτά  μια  ακόμη σημαντικότερη θέση στις προτεραιότητες μας.

Έχουμε, και θέλουμε να έχουμε, και είναι ανάγκη να έχουμε, ανοικτά τα μάτια μπροστά στις ραγδαίες εξελίξεις. Πρέπει να τις μελετάμε ακόμη πιο συστηματικά. Όχι για να αντιγράψουμε οποιονδήποτε. Αλλά, εκτός των άλλων, και για να επεξεργαζόμαστε καλύτερα την πρόταση μας στον ελληνικό λαό για τη σοσιαλιστική αναγέννηση της Ελλάδας. Για να χαράζουμε καθαρότερα το δικό μας δρόμο προς την κοινωνική πρόοδο.

Δικαιώνεται n επιλογή του Συνασπισμού

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι. Φέτος, ζήσαμε ένα αλλιώτικο, πολιτικά, καλοκαίρι. Γρήγορες και, για αρκετούς, απροσδόκητες εξελίξεις σημειώθηκαν. Ήδη, πέρασαν δυο μήνες αφότου ο Συνασπισμός έκανε την επιλογή στήριξης της κυβέρνησης Τζαννετάκη. Σήμερα, ο καθένας, ανεξάρτητα από κομματική τοποθέτηση, μπορεί καθαρότερα να δει την αλήθεια, την πραγματικότητα. Χάρη στην επιλογή του Συνασπισμού, αποτράπηκε η παραγραφή των ευθυνών για τα σκάνδαλα. Προχώρησε, όσο εξαρτάται από τη βουλή η διαδικασία παραπομπής όσων κρίνονται συνεργοί σ’ αυτά. Έχει πάρει το δρόμο του ένα πακέτο νομοθετικών ρυθμίσεων εκδημοκρατισμού. Η ίδια η πολιτική αντιπαράθεση απαλλαγμένη, σε μεγάλο βαθμό, από φαντάσματα του παρελθόντος, τεχνητές διαχωριστικές γραμμές, γίνεται πιο ουσιαστική. Οι πολιτικές και ιδεολογικές γραμμές διαγράφονται σαφέστερα. Η πολιτική ζωή γίνεται πιο απαιτητική από όλους μας. Ένα θετικό, διαφορετικό από κάθε άλλη φορά, κλίμα διαμορφώνεται.

Η επιλογή του Συνασπισμού δικαιώνεται. Ήταν η μόνη δυνατή, ήταν ο καλύτερος δρόμος. Κάθε άλλη, θα ενίσχυε καθοριστικά τα συντηρητικά σχέδια.

Δεν είναι φανερό, ότι διαφορετικά, ούτε στοιχειώδης κάθαρση θα γινόταν; Μα, ακόμα και τον Αθανασόπουλο, που με «σκαστά» στοιχεία αποδείχτηκε κομπιναδόρος, οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ αναγόρευσαν σχεδόν σε εθνικό ήρωα, σε «μάρτυρα» της εθνικής οικονομίας! Μα, και υπέρ του Μένιου, βρέθηκαν εννιά βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να ψηφίσουν!

Δεν είναι φανερό ότι, αν ήταν στο χέρι του ΠΑΣΟΚ, κανείς δεν θα παραπεμπόταν; Ότι θέλαν να κάνουν τους εργαζόμενους να λένε ότι οι πολιτικοί άνδρες μπορούν να κλέβουν χωρίς να τιμωρούνται, χωρίς καν να δικάζονται;

Δεν είναι φανερό, ότι όταν καλούσαν το Συνασπισμό να σχηματίσει κυβέρνηση με το ΠΑΣΟΚ, για συνενόχους — όχι για συμμάχους — έψαχναν;

Το πιο σημαντικό

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι, Για το ΚΚΕ, το πιο σημαντικό είναι το νομοθετικό έργο της κυβέρνησης Τζαννετάκη.

Δεν είναι η ώρα για έναν ολοκληρωμένο απολογισμό, θα τον κάνουμε δημόσια, μπροστά στον ελληνικό λαό.

Θέλουμε, όμως, να υπογραμμίσουμε ότι στην έμπνευση και στην πραγμάτωση αυτού του έργου, ο Συνασπισμός είχε αποφασιστική συμβολή. Και αυτό το έργο — εφόσον ολοκληρωθεί και θα ολοκληρωθεί — αποτελεί ασφαλές κριτήριο για τις μετεκλογικές επιλογές του Συνασπισμού και για την αξιολόγηση της κυβέρνησης Τζαννετάκη.

Γιατί, με το νόμο για την άρση των συνεπειών του εμφυλίου πολέμου, κλείνει, οριστικά και επίσημα, μια ιστορική περίοδος αντιδημοκρατικών διωγμών και διακρίσεων σε βάρος της Αριστεράς. Με το νομοσχέδιο για τη ραδιοτηλεόραση δημιουργούνται για πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου προϋποθέσεις ανεξαρτησίας των κρατικών μέσων ενημέρωσης από την κάθε φορά κυβέρνηση. Με τις ρυθμίσεις για διαφάνεια και κοινοβουλευτικό έλεγχο στις κρατικές προμήθειες και τους δημόσιους οργανισμούς εξασφαλίζεται για πρώτη φορά κάποιος δημοκρατικός έλεγχος ενός τομέα που αναδείχτηκε σε προνομιακό πεδίο σκανδάλων των κυβερνήσεων. Με το νομοσχέδιο για τους δικαστικούς κώδικες, πραγματοποιείται ένα μεγάλο βήμα προς την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.

Υποστηρίζουμε αυτά τα μέτρα. Φυσικά, δεν καλύπτουν τις προτάσεις μας. Είναι, όμως, μέτρα που θα έχουν θετική επίδραση στην κοινωνική, πολιτική ζωή. Μέτρα που διευκολύνουν τους αγώνες των εργαζομένων για την πρόοδο.

Δεν έχουν δίκιο, λοιπόν, ορισμένοι που τα μηδενίζουν, υποστηρίζοντας ότι αυτό τα μέτρα δεν είναι παρά «αστικοί εκσυγχρονισμοί», ότι δεν βγαίνουν έξω από τα όρια του συστήματος. Πίσω από δήθεν αριστερές διακηρύξεις και ανέξοδη επαναστατική φρασεολογία, κρύβεται μια συντηρητική, ουσιαστικά, νοοτροπία, μια έλλειψη εμπιστοσύνης στο λαϊκό κίνημα και στη δυναμική των αγώνων του.

Ρωτάμε:

Την κατάργηση του 509, τη νομιμοποίηση του ΚΚΕ, μια μεταρρύθμιση στα πλαίσια του συστήματος, έπρεπε, άραγε, να την απορρίψουμε;

Κάναμε λάθος, όταν παλεύαμε, όταν δίναμε θύματα στον αγώνα για μια τέτοια δημοκρατική μεταρρύθμιση;

Κάναμε λάθος, όταν αγωνιζόμαστε για περισσότερα δημοκρατικά δικαιώματα και μέσα στα πλαίσια του συστήματος;

Έκαναν λάθος οι κομμουνιστές όταν έδιναν και τη ζωή τους για συνδικαλιστικές ελευθερίες;

Υπάρχουν μεταρρυθμίσεις και μεταρρυθμίσεις. Γι’ αυτές που είναι θετικές από τη σκοπιά των λαϊκών συμφερόντων, οι κομμουνιστές παλεύουν, πάλευαν και θα παλεύουν. Και ορισμένες τώρα, άλλες αργότερα, θα γίνονται πράξη. Δικό μας έργο, είναι, αυτές τις μεταρρυθμίσεις να τις συνδέουμε με μια στρατηγική ευρύτερων αλλαγών, που δεν τις χωρά το σημερινό σύστημα. Να τις συνδέουμε με την ανάγκη της κοινωνικής αλλαγής, του σοσιαλισμού.

Κρίσιμες εκλογές

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,

Αποδείχνεται τεράστια η σημασία της κατάργησης των αυτοδυναμιών. Γίνεται σαφές, πόσο θετικό ρόλο για την κοινωνία μας μπορεί να παίξει μια ισχυρή Αριστερά.

Ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε η ΝΔ, τον καιρό της αυτοδυναμίας τους, δέχτηκαν να προχωρήσουν στην άρση των συνεπειών του εμφυλίου. Η ΝΔ έμενε προσκολλημένη στο παρελθόν. Το ΠΑΣΟΚ έπαιζε στα προεκλογικά χρηματιστήρια αγώνες και θυσίες άλλων, που η ηγεσία του από πολύ μακριά και πολύ ψυχρά άκουγε.

Ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε η ΝΔ, τον καιρό της αυτοδυναμίας τους, δέχονταν συζήτηση για μη χειραγωγημένη από αυτούς ραδιοτηλεόραση.

Ούτε το ΠΑΣΟΚ, ούτε η ΝΔ, δέχονταν τις προτάσεις που έκανε πρακτικά όλος ο δικαστικός κόσμος για τους κώδικες. Η ΝΔ διατηρούσε τους κώδικες του Όθωνα. Το ΠΑΣΟΚ τους αντικατέστησε με τους κουτσοκώδικες.

Μέσα σε τρεις μήνες λύνονται προβλήματα που χρόνια και χρόνια εκκρεμούσαν. Τα λύνει η μη αυτοδυναμία, λύνονται με την καθοριστική συμβολή του Συνασπισμού. Κι ας σκεφθεί ο καθένας μας πόσο πολλαπλάσια θετικό έργο θα μπορούσε να συντελεσθεί με ένα πολύ πιο ισχυρό Συνασπισμό.

Ας μεταφέρουμε σε κάθε Έλληνα πολίτη αυτό το μήνυμα. Αν ο ελληνικός λαός δώσει τη δύναμη στο Συνασπισμό, ώστε να παίξει έναν ακόμη περισσότερο καθοριστικό και μόνιμο ρόλο, είναι βέβαιο: πολλά και βαθιά θα αλλάξουν στην ελληνική κοινωνία.

Οι εκλογές που έρχονται είναι μια κρίσιμη αναμέτρηση. Το αποτέλεσμα της, θα επηρεάσει αποφασιστικά τη διαμόρφωση του πολιτικού σκηνικού, την πορεία του τόπου, τη ζωή των εργαζομένων.

Θα προχωρήσουμε μπροστά ή θα πισωγυρίσουμε στον ιδιότυπο αυταρχισμό της αυτοδυναμίας;

Θα διασφαλισθούν τα στοιχειώδη δημοκρατικά βήματα που γίνονται σήμερα ή θα υπονομευθούν;

Θα αναπτυχθεί η οικονομία και θα ανέβει το βιοτικό επίπεδο των εργαζομένων, ή θα  «αναπτυχθούν» τα ελλείμματα, ο πληθωρισμός, η ανεργία και θα ξετυλιχθούν νέα ψευτο-σταθεροποιητικά προγράμματα λιτότητας;

Θα αντιμετωπισθούν τα τεράστια προβλήματα ή θα διατηρηθούν, θα οξυνθούν και θα πολλαπλασιασθούν;

Θα βαδίσουμε, με την ευρύτατη λαϊκή συναίνεση, σε δημοκρατική-προοδευτική  διέξοδο, ή θα εμπλακεί ο τόπος σε νέα συντηρητικά αδιέξοδα;

Ισχυρός, πανίσχυρος Συνασπισμός

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι, Στόχος της ΝΔ είναι η κατάχτηση αυτοδύναμης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας. Και απορρίπτει την κατάργηση του «συν ένα», επειδή υπολογίζει να αποκτήσει πλειοψηφία στη Βουλή, όντας μειοψηφία στο λαό.

Η ηγεσία της αυτοδιαφημίζεται ως η «ισχυρή κυβέρνηση» που χρειάζεται ο τόπος για να κρύβουν τα προβλήματα. Και επιχειρεί να πείσει την κοινή γνώμη ότι, δήθεν, αυτή η αυτοδυναμία της είναι, λίγο – πολύ, εξασφαλισμένη αρκεί να πάρει μερικές χιλιάδες ψήφους παραπάνω από τον Ιούνη.

Κάνουν μεγάλο λάθος. Χρησιμοποιούν πρακτική αριθμητική, εκεί που χρειάζεται άλγεβρα. Ούτε τις ψήφους που πήρε τον Ιούνη έχει εξασφαλισμένες. Τώρα ο κάθε πολίτης κρίνει τα κόμματα εξαρχής, με βάση τις νέες εξελίξεις. Σήμερα η Αριστερά έχει αποκτήσει νέο ακροατήριο. Απευθύνεται σε όλην την κοινωνία πιο άμεσα. πιο πειστικά. Χωρίς να υψώνονται γύρω της τα ίδια τείχη των προκαταλήψεων, των τεχνητών διαχωρισμών.

Πολλά άλλαξαν από τις εκλογές του Ιούνη.

Αποδείχτηκε η σταθερή προσήλωση του Συνασπισμού στην πραγματική κάθαρση και στον εκδημοκρατισμό. Αποδείχτηκε η ικανότητα του να συνδυάζει την τόλμη με τη σύνεση, τη βαθιά αίσθηση της πραγματικότητας με τη θαρραλέα βούληση του για θετικές αλλαγές. Αποδείχτηκε ότι η κατάργηση των αυτοδυναμιών όχι μόνο δεν σημαίνει χάος, αλλά, το αντίθετο, ανοίγει δημοκρατικούς δρόμους.

Άλλωστε, τι έχει να προτείνει η ΝΔ στους εργαζόμενους;

—Το νεοσυντηρητικό οικονομικό πρόγραμμα της; Μήπως τόσα χρόνια δεν διακήρυσσε η ΝΔ ότι το ΠΑΣΟΚ εφαρμόζει τη δική της οικονομική πολιτική; Μήπως δεν επικρότησε την επιβολή του λεγόμενου σταθεροποιητικού προγράμματος 1985-87; Μ’ αυτή την πολιτική, δεν φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση της οικονομίας, που με έκπληξη δείχνει τώρα να ανακαλύπτει η ηγεσία της;

—Την εξωτερική πολιτική της; Τις ανόθευτες σχέσεις υποταγής στο NATO, την -«καθαρή» παραμονή των αμερικανικών βάσεων, την ολόπλευρη εφαρμογή της αρχής «παίρνω ό,τι μου δίνουν και δίνω ό,τι μου ζητούν» μέσα στην ΕΟΚ;

—Μήπως η ηγεσία της ΝΔ είναι σε θέση να προωθήσει τις ριζικές δημοκρατικές αλλαγές που χρειάζεται ο τόπος; Μα, η ίδια διακηρύσσει ότι τάσσεται ακόμα και υπέρ της ενισχυμένης αναλογικής.

Σήμερα γίνεται πιο φανερό από χτες, ότι αυτοδυναμία της ΝΔ δεν συμφέρει τον τόπο. Γίνεται πιο φανερό από χτες, ότι το πρόγραμμα της ΝΔ, δεν είναι σε θέση να προσφέρει λύσεις για τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού. Προσφέρει λύσεις που θα αποβούν σε βάρος αυτής της πλειοψηφίας.

Αλλά, ας πούμε και κάτι άλλο.

Ακόμα και στην απίθανη περίπτωση που η ΝΔ, χάρη στον εκλογικό νόμο, αποκτούσε μια ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία, θα διαπίστωναν σύντομα ότι πέφτουν .έξω όσοι έχουν την αυταπάτη μιας σταθερής κυβέρνησης.

Σταθερή κυβέρνηση, στηριγμένη στη λαϊκή μειοψηφία και με το πρόγραμμα της ΝΔ σήμερα, απλούστατα, δεν μπορεί να υπάρξει — και δεν θα υπάρξει.

Άλλαξαν οι καιροί.

Ο Συνασπισμός, οι εργαζόμενοι, οι οργανώσεις τους, τα κοινωνικά κινήματα, οι ευρύτερες προοδευτικές δυνάμεις, διαθέτουν αρκετή δύναμη σήμερα — και θα διαθέτουν ακόμη μεγαλύτερη αύριο — ώστε να παίζουν αποφασιστικό ρόλο στις εξελίξεις, να αποτρέπουν οποιαδήποτε συντηρητικά σχέδια.

Πολιτική σταθερότητα, με τους συσχετισμούς που διαμορφώνονται σήμερα, μόνο οε ένα δρόμο προόδου μπορεί να υπάρξει.

Πολιτική σταθερότητα, με την ουσιαστική έννοια εκ των πραγμάτων σήμερα σημαίνει: Όχι μονοκρατορίες. Όχι αυτοδυναμίες! Ισχυρός, πανίσχυρος Συνασπισμός!

Αδιέξοδη  η πολιτική τους

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,

Μια ολοφάνερα αδιέξοδη πολιτική, έχει διαδεχτεί την αλαζονεία της αυτοδυναμίας, στο ΠΑΣΟΚ.

Από τη μια, μιλούν για «ενότητα των προοδευτικών δυνάμεων».

Και από την άλλη, μετατρέπουν ένα μεγάλο κίνημα, με προοδευτικές καταβολές και προοδευτικό κόσμο, σε όμηρο του αυριανοτομπρισμού.

Από τη μια διατυπώνουν δήθεν προτάσεις προς την Αριστερά.

Και από την άλλη, καταφεύγουν στον πιο ακραίο αντικομμουνισμό —αυτόν που η παραδοσιακή συντηρητική παράταξη έχει υποχρεωθεί να εγκαταλείψει.

Από τη μια, ονειρεύονται αναγέννηση. Κι από την άλλη, δεν τολμούν ούτε μια στοιχειώδη αυτοκριτική. Δείχνουν ότι δεν μπορούν καν να εκσυγχρονιστούν.

Είναι χαρακτηριστική η στάση της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, στο θέμα των σκανδάλων. Έχουν την απόλυτη — πολιτική τουλάχιστον— ευθύνη γι’ αυτά. Αλλά αρνούνται πεισματικά να την αναλάβουν.

Χρησιμοποιούν τους ψηφοφόρους τους σαν μέσο εκβιασμού, για να συγκαλύψουν τις ευθύνες τους. Γι’ αυτό, συνειδητά, τους παραδίδουν στους μαύρους εκατόνταρχους του λαϊκισμού, στα τάγματα εφόδου του αυριανοτομπρισμού.

Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ μας είπε ότι βοηθάμε τη ΝΔ.

Τους απαντάμε: Στο σπίτι του κρεμασμένου, δεν μιλάνε για σκοινί.

Τη ΝΔ βοήθησε και βοηθά η στείρα παρελθοντολογία. Οι εμφυλιοπολεμικοί διαχωρισμοί. Η μυστική διπλωματία. Οι αντιδημοκρατικές συναλλαγές μαζί της. Ο αυταρχισμός. Η αλαζονεία.

Η σήψη και η διαφθορά. Τα σκάνδαλα. Με μια φράση, η δεξιό πολιτική και συμπεριφορά της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ βοήθησε τη ΝΔ όταν ήταν κυβέρνηση. Κάνει ό,τι μπορεί και σήμερα, να τη βοηθήσει από τη θέση της αντιπολίτευσης. Με την ίδια αναξιοπιστία, την ίδια ανευθυνότητα, την ίδια δημοκοπική τακτική.

Κοιτάξτε το χωρίς όρια θράσος εκείνων που οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή κατάσταση και τώρα ζητούν λογαριασμό από την Αριστερά! Εκείνων, που επιχειρούν και σήμερα να υπονομεύσουν όποια θετικά βήματα γίνονται στη ζωή του τόπου, για να επαναφέρουν την πολιτική ζωή στην προηγούμενη θολή κατάσταση αγριότητας.

Πρώτα «θυμήθηκαν» το «συν ένα», που μαζί με τη ΝΔ θεσμοθέτησαν, αποκρούοντας την πρόταση για απλή αναλογική. Είναι αντισυνταγματική, έλεγαν τότε. Μετεκλογικά, αφού προειδοποίησαν τη ΝΔ και την άφησαν να παρεμβάλει όσα εμπόδια μπορούσε στη διαδικασία, υψώνουν το «λάβαρο» της κατάργησης του «συν ένα», στη Βουλή. Πλαστικό σημαιάκι είναι κι αυτό. Δεν θέλουν την κατάργηση του «συν ένα». Εμπόδια στο νομοθετικό έργο της κυβέρνησης θέλουν να δημιουργηθούν. Αλλά, δεν παύουν να κατηγορούν — ποιον; Την Αριστερά!

Ύστερα «θυμήθηκαν» την παραγραφή. Υποτίθεται ότι ενδιαφέρονται να μην παραγραφούν τα αδικήματα. Ποιοι; Αυτοί που δεν βλέπουν οποιαδήποτε ευθύνη τους για τα σκάνδαλα. Αυτοί, ξαφνικά «ανησύχησαν» μήπως… παραγραφούν τα αδικήματα — που διατείνονται ότι δεν έκαναν! Γιατί; για να στήσουν, πάλι το Συνασπισμό στον τοίχο της συκοφαντίας.

Ο καθένας, ας αναρωτηθεί και ας απαντήσει: Ποιον σκοπό υπηρετούν οι μετεκλογικές κινήσεις της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ; Έναν, και μόνο: Το μονομέτωπο αγώνα, με κάθε μέσα, ενάντια στο Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου.

Ρωτάμε εκείνους που ειλικρινά θέλουν τη συμπαράταξη όλων των προοδευτικών δυνάμεων:

Μπορεί η Αριστερά να συμβιβαστεί και να συνυπάρξει με τέτοια πολιτική και τέτοιες μεθόδους;

Μπορεί ο Συνασπισμός να βρεθεί στο ίδιο χαράκωμα με τον αυριανισμό και τις πρακτικές του;

Θα ήθελαν αυτοί οι φίλοι μας, η Αριστερά να συρθεί σε τέτοιο κατάντημα;

Ρωτάμε εκείνους που ακόμη επενδύουν ελπίδες στο ΠΑΣΟΚ:

Πού οδηγεί η στρατηγική της ηγεσίας του; Δεν είναι φανερό, ότι μια νέα μεγαλύτερη ήττα από εκείνην του Ιούνη, είναι περισσότερο από βέβαιη στις επόμενες εκλογές;

Κανείς μας, βέβαια, δεν μπορεί να μένει αδιάφορος, όταν ένα μεγάλο προοδευτικά δυναμικά ουδετεροποιείται, σέρνεται οτα λαγούμια του αυριανισμού, τσαλακώνεται οπό μια πολιτική και μια ηγεσία που, πια, δεν την πιστεύει.

Είμαστε, γι’ αυτό, αλληλέγγυοι με κάθε φωνή προόδου, εξυγίανσης, εκδημοκρατισμού που προέρχεται απ’ αυτόν το χώρο.

Είμαστε έτοιμοι, ισότιμα και χωρίς προκαταλήψεις, να σμίξουμε με αυτόν τον κόσμο, όταν καταφέρει να συντονίσει το βήμα του με τις ανάγκες του οήμερα.

Ας ακουστεί αυτά καθαρά.

Ας το ακούσει και ας το σκεφτεί σοβαρά ο κάθε προοδευτικός άνθρωπος.

Συγκλονιστικό δείγμα γραφής

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι, Αντιμετωπίζουμε την επερχόμενη εκλογική αναμέτρηση με την πιο μεγάλη αισιοδοξία. Νιώθουμε την ικανοποίηση ότι μπορούμε να αντικρίζουμε κάθε πολίτη, ανεξάρτητα από την κομματική τοποθέτηση του, καταπρόσωπο, επειδή με την πολιτική Μας αποδείξαμε άτι υπερασπίζουμε τα δικά του συμφέροντα και τα συμφέροντα της χώρας.

Η Αριστερά έδωσε, τους τελευταίους μήνες, ένα συγκλονιστικό δείγμα γραφής. Η συμβολή της σε μια προοδευτική πορεία του τόπου θα είναι ακόμη μεγαλύτερη με την αποφασιστική ενίσχυση του Συνασπισμού. Είναι ανάγκη, αυτό το μήνυμα να φτάσει μέχρι το τελευταίο ελληνικό σπίτι. Όχι αυτοδυναμίες — ισχυρός Συνασπισμός για να προχωρήσει ο τόπος μπροστά!

Όσα λέει n Αριστερά, μπορούν να γίνουν. Όλα μπορούν να γίνουν αν οι εργαζόμενοι στηρίξουν το Συνασπισμό και ο Συνασπισμός στηρίζεται στους εργαζόμενους.

Χρόνια και χρόνια, στο όνομα της ανάπτυξης, συρρικνώνεται το βιοτικό επίπεδο ευρύτατων λαϊκών μαζών, επιβάλλεται λιτότητα, τροφοδοτείται η κερδοσκοπία, ανθεί η παραοικονομία.

Στους δυο μήνες που μεσολάβησαν από τις εκλογές, ο Συνασπισμός κατόρθωσε, χάρη και στην επαγρύπνηση των συνδικάτων, νο ανακόψει σχετικά αυτή την κατεύθυνση. Φυσικά, δεν έγιναν θαύματα. Αλλά, ακυρώθηκαν οι ανατιμήσεις στο ηλεκτρικό, στο νερό, τα εισιτήρια, τα τηλεφωνικό τέλη, όλες αυτές που είχε προαποφασίσει το ΠΑΣΟΚ. Δεν απελευθερώθηκε η τιμή του ψωμιού. Δόθηκε μια δόση της ΑΤΑ σε ποσοστό που ήταν αδιανόητο για τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Βέβαια, δεν είναι αυτά n άλλη πολιτική. Είναι, όμως, ένα δείγμα γραφής για την πολιτική του Συνασπισμού. Μια πολιτική ριζικά αντίθετη με εκείνη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

Μιλούν η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ για τα ελλείμματα. Και αντιπαραθέτουν στον ασθενή δημόσιο τομέα τη δήθεν σφριγηλή, δυναμική, μεγάλη ιδιωτική πρωτοβουλία.

Λες και δεν φταίνε για τα ελλείμματα του δημόσιου τομέα ο κομματισμός, η αναξιοκρατία, η ρουσφετολογία, η αδιαφορία των κυβερνήσεων. Δεν φταίει συνολικά η πολιτική της λιτότητας, της ευμένειας στο μεγάλο ιδιωτικό κεφάλαιο, των στεγανών. Λες και δεν φταίει, πάνω απ’ όλα, το γεγονός ότι στο δημόσιο τομέα φορτώνονται όλα τα σπασμένα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας που χρεοκοπεί επιχειρήσεις, και τις ξεχρεώνει το δημόσιο. Που βγάζει εύκολα υπερκέρδη, σε βάρος των δημοσίων επιχειρήσεων. Που ιδιοποιείται επενδύσεις, που χρηματοδοτούνται από δημόσιο χρήμα. Που διευθύνει την οικονομία έτσι ώστε να υπάρχει υπερπαραγωγή ανέργων, που έρχονται οι «σωτήρες» κυβερνήσεις για να τους διορίσουν στο δημόσιο…

Άλλα επιθυμεί ο κόσμος της εργασίας.

Άλλα ονειρεύονται οι νέοι άνθρωποι. Όχι ένα βόλεμα, χωρίς προοπτική, χωρίς δημιουργική εργασία, χωρίς ευθύνες, χωρίς αναγνώριση της απόδοσης του ανθρώπου της δουλειάς, χωρίς άμιλλα, χωρίς αξιοκρατία, χωρίς την ευκαιρία της διαρκούς μόρφωσης, εξέλιξης, ανάπτυξης.

Κλειδί για θετικές εξελίξεις

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,

Λίγος χρόνος μένει μέχρι τις εκλογές. Εκλογές που πρέπει να γίνουν με την ολοκλήρωση του νομοθετικού κυβερνητικού έργου, και με τρόπο αδιάβλητο, που να συναντά την ευρύτερη δυνατή αποδοχή.

Πιστεύουμε ότι ο τόπος έχει ανάγκη μια πολιτική ριζικών αλλαγών στην οικονομία, στην πολιτική, σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής.

Μια τέτοια πολιτική απαιτεί πριν απ’ όλα την ανάδειξη μιας προοδευτικής κυβέρνησης. Το αποτέλεσμα των επόμενων εκλογών, κι αν ακόμη δεν δώσει δυνατότητες για μια τέτοια κυβέρνηση την επόμενη μέρα, μπορεί να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις ώστε ο τόπος να πλησιάσει σ’ ένα τέτοιο μεγάλο βήμα. Μπορεί να ενισχύσει εκείνες τις διεργασίες που θα φέρουν στο προσκήνιο της κυβερνητικής εξουσίας μια δημοκρατική προοδευτική πλειοψηφία με ριζοσπαστικό πρόγραμμα και εγγυήσεις για την εφαρμογή του.

Και για να μην παρεξηγούμαστε. Η Αριστερά είναι έτοιμη να υπερασπιστεί αποτελεσματικά την πολιτική της και τα συμφέροντα των εργαζομένων και από τη θέση της μαχητικής αντιπολίτευσης.

Σε κάθε περίπτωση, κλειδί για θετικές εξελίξεις, είναι η αποφασιστική ενίσχυση του Συνασπισμού.

Εμπιστοσύνη στη νεολαία

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,

Νέες και νέοι,

Πέρσι από αυτήν εδώ τη θέση το ΚΚΕ είχε καλέσει τη νεολαία να πάρει στα χέρια της την υπόθεση του Συνασπισμού της Αριστεράς.

Μια υπόθεση, για την οποίο το ΚΚΕ εργάστηκε πρωτοπόρο, με βάση τις αποφάσεις του 12ου Συνεδρίου του.

Φέτος, νέες και νέοι, σας καλούμε: Αγκαλιάστε το Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου! Δώστε του το χαρακτήρα και ενός μαζικού πολιτικού κινήματος της νέας γενιάς. Πλουτίστε τον με τις δικές σας ευαισθησίες. Εξοπλίστε τον με τη δική σας τόλμη και φαντασία. Αναδείξτε τον πανίσχυρο στους πολιτικούς αγώνες, στις επερχόμενες εκλογές. Πανίσχυρο και για τις μεγάλες κοινωνικές αντιπαραθέσεις που θα ακολουθήσουν.

Αυτός είναι ο δρόμος για τη νέα Ελλάδα των οραμάτων σας. Μια Ελλάδα – κυψέλη γόνιμης σκέψης, ριζοσπαστικής δράσης. Με θετική συμβολή στον παγκόσμιο προβληματισμό και τη διεθνή δραστηριότητα για τη φροντίδα του κοινού σπιτιού μας, του πλανήτη Γη και της ζωής σ’ αυτόν. Ο δρόμος του σεβασμού, της διεύρυνσης των πιο πλούσιων δικαιωμάτων του ανθρώπου. Της προόδου, της κοινωνικής αλλαγής, του σοσιαλισμού. Ο δρόμος της ελευθερίας.

Το ΚΚΕ τρέφει βαθιά εμπιστοσύνη στη νεολαία

Δεν υποτιμούμε τις επιπτώσεις της κοινωνικής κρίσης στις συνειδήσεις των νέων. Αλλά διαφωνούμε κατηγορηματικά με εκείνους που αντιμετωπίζουν την ελληνική νεολαία σαν μια «χαμένη» γενιά, έτοιμη να πάρει μια θέση στην αναπαραγωγή της σημερινής άδικης και απάνθρωπης κοινωνικής πραγματικότητας.

Όχι. Η νεολαία είναι και σήμερα, μια μεγάλη δύναμη και μια τεράστια εφεδρεία προόδου.

Οι νέοι παλεύουν, αντιστέκονται, δίνουν τις δύσκολες μάχες τους: Στη δουλιά, αλλά και στην απεργία. Στο θρανίο, αλλά και στο πεζοδρόμιο για σύγχρονη, δημοκρατική παιδεία.

Κι εκείνοι οι νέοι, που επειδή δεν έχουν γνωρίσει την αληθινή σκέψη μας, συμβαίνει να γυρίζουν την πλάτη στην Αριστερά ταυτίζοντας την κάποτε με δική μας ευθύνη — με κάποια γενικόλογα συνθήματα και αναζητούν την κοινωνική εξυγίανση στο νεοσυντηρητικό δήθεν ρεαλισμό -όχι, ούτε αυτοί είναι χαμένη γενιά.

Αναζητούν και οραματίζονται — άρα υπάρχουν.

Κι εκείνοι που εκτονώνουν την απογοήτευση και το θυμό τους με τρόπους που πολλοί θεωρούν «ανορθόδοξους». Που νιώθουν τη γοητεία της τόλμης και του ρίσκου μόνο πάνω σε μια γρήγορη μηχανή. Και συγχέουν την αμφισβήτηση των κατεστημένων συμφερόντων με το «τσουβάλιασμα» όλων, δυνάμεων συντήρησης και δυνάμεων ανατροπής — ναι, κι αυτοί είναι ζωντανά κύτταρα μιας ζωντανής νεολαίος.

Οργίζονται — άρα υπάρχουν.

Η σημερινή νέα γενιά, δεν υπολείπεται σε ωριμότητα από προηγούμενες. Αντιμετωπίζει καινούργιες προκλήσεις αλλοτρίωσης, πιο εκλεπτυσμένες μεθόδους μαζικής εξουδετέρωσης. Αλλά, έχει τις δικές της εμπειρίες, τους δικούς της αγώνες, τα δικά της σύγχρονα «όπλα».

Τι ΚΝΕ θέλουμε

Μ’ αυτήν τη νέα ελληνική γενιά των μεγάλων ελπίδων, την απαιτητική, τη δύσπιστη, τη ρομαντική, την ευαίσθητη, έχει υποχρέωση να συντονίζει το βήμα της η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας.

Θέλουμε μια ΚΝΕ, που οι νέοι σύντροφοι μας, τη γλώσσα της νέας γενιάς θα μιλούν, στα δικά της στέκια θα βρίσκονται, με τα δικά της προβλήματα θα βασανίζονται. Κι αυτά δεν έχει τίποτα κοινά με την απόσπαση από τη νεολαία, με τον αυτοπεριορισμό ο’ έναν άχαρο ρόλο δήθεν κομμουνιστικής καθαρότητας.

Θέλουμε μια ΚΝΕ που θα ιχνηλατεί και θα ανοίγει δρόμους μέσα από τους οποίους η νέα γενιά θα προσεγγίζει τον κομμουνισμό. Ξένη από κάθε έννοια -οχύρωσης» πίσω από γραφεία, πίσω από στριφνές φράσεις, πρωτόγονο οργανωτισμό, γενικόλογη κομμουνιστική ζύμωση.

Θέλουμε μια ΚΝΕ τολμηρή, καινοτόμα που θα συναντιέται με το εκρηκτικό απόθεμα ενεργητικότητας, ευαισθησίας, ριζοσπαστισμού της νέας γενιάς, στους δρόμους του συνδικάτου, της μόρφωσης, της ελεύθερης συζήτησης, του πολιτισμού. Που δεν θα σκουριάζει τη σκέψη της ούτε ίχνος δήθεν επαναστατικής φρασεολογίας, υπεροψίας και πατερναλιστικής αντιμετώπισης της νέος γενιάς.

Θέλουμε μια ΚΝΕ όχι απλά «δεμένη» με τη νεολαία, αλλά νεολαία και την ίδια. Νέους κομμουνιστές, που τους αγγίζουν οι κραδασμοί των συνομηλίκων τους. Που θα καταχτούν στην πράξη τον πρωτοπόρο ρόλο τους στη νέα γενιά, ρόλο που θα βρίσκει ανταπόκριση σε μια πολύχρωμη και αντιφατική πραγματικότητα. Κι αυτό δεν έχει τίποτα κοινό με την αλαζονεία και την έπαρση.

Θέλουμε μια ΚΝΕ πρωτοπόρο, συλλογική, δημοκρατική, αποτελεσματική, πολιτική οργάνωση της νέας γενιάς, ικανή να αναπτύξει ένα μαζικά πολιτικό κίνημα νεολαίας που θα εμπνέεται και θα εμπνέει το Συνασπισμό της Αριστεράς.

Μια ΚΝΕ που θα στηρίζεται γερά στην πολιτική, τις ιδέες, τις σύγχρονες επεξεργασίες του ΚΚΕ.

Γιατί, αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι, επιτρέψτε μου να το υπογραμμίσω: Η ΚΝΕ ήταν και είναι εδώ, γιατί ήταν — όπως ήταν και πριν απά την ΚΝΕ — και είναι εδώ, το ΚΚΕ. Η ΚΝΕ έχει πετύχει να γράψει το δικό της κεφάλαιο στην ιστορία των αγώνων αυτού του λαού, αυτής της νεολαίας, επειδή πάντα στάθηκε στο πλάι του ΚΚΕ, έδρασε όχι μόνο με την πολιτική – ιδεολογική έμπνευση, αλλά και με την καθοδήγηση του ΚΚΕ και κατόρθωνε να μπολιάζει την πολιτική του ΚΚΕ με τις ευαισθησίες, τα ενδιαφέροντα, τις ανησυχίες της νέας γενιάς. Αυτό το δίδαγμα προκύπτει από την εμπειρία της ΚΝΕ. Αυτή την παράδοση καλείται η ΚΝΕ να συνεχίσει, πλουτίζοντας τη σε μια φάση που η συνασπισμένη Αριστερά ανοίγει νέους ορίζοντες για την ίδια και για την κοινωνική αλλαγή, το σοσιαλισμό.

Θέλω να είμαι σαφής. Το ΚΚΕ, ποτέ δεν ζήτησε από την ΚΝΕ να στηριχθεί στο ρηχό μιμητισμό και στην αντιγραφή, να δρα με βάση προκατασκευασμένες συνταγές και να βαδίζει σε στενά, αυστηρά προδιαγραμμένα πλαίσια. Η δύναμη της ΚΝΕ βρίσκεται στην πρωτοβουλία, τη δημιουργική αναζήτηση, την «ανοιχτή» σκέψη, την αγωνία και τον αγώνα να συνδέει τα μεγάλα ιδανικά μας με ό,τι πιο σύγχρονο, πιο φρέσκο. Αυτό, όμως, δεν γίνονται αν η ΚΝΕ δεν στηρίζεται γερά στην πολιτική, στις ιδέες του ΚΚΕ.

Δεν θα τα καταφέρουν

Γιατί υπογραμμίζω αυτήν την αλήθεια;

Επειδή, όπως γνωρίζετε, φίλοι και σύντροφοι, Κνίτιοοες και Κνίτες, εδώ και καιρό, από πολλές πλευρές γίνεται μια πολύ φιλόδοξη στην αντιδραστικότητά της προσπάθεια: να ξεκοπεί η Κομμουνιστική Νεολαία από το ΚΚΕ. Να ξεκοπεί από τις ζωογόνες ρίζες της. Να συρρικνωθεί, να μπει στη γωνία η ΚΝΕ, εν ονόματι της δήθεν επαναστατικής καθαρότητας. Να αναιρεθεί ο επαναστατικός χαρακτήρας της, εν ονόματι — δήθεν — της επανάστασης. Αντί για συστατικό στοιχείο της αποτελεσματικότητας στη δράση του κομμουνιστικού κινήματος, να γίνει παράγοντας διάσπασης του. Να παραβιαστούν οι αρχές λειτουργίας της, ώστε να αναιρεθεί η δυνατότητα δημοκρατικής συζήτησης και την κομμουνιστική συλλογικότητα να ακυρώσουν κάποιοι -παράλληλοι» μηχανισμοί. Δεν έχουν αυτά καμιά σχέση με την πραγματική οργανωτική αυτοτέλεια της ΚΝΕ. Μια τέτοια οργάνωση θα μπορούσε να είναι οποιαδήποτε άλλη, όχι όμως η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας.

Δεν είναι τυχαίο, πως πολλοί που πολεμούσαν την ΚΝΕ, τώρα προσπαθούν να την κολακέψουν…

Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, θέλει να είναι κατηγορηματική. Λέμε σε όλους τους εχθρούς και τους άσπονδους φίλους της ΚΝΕ: δεν υπάρχει περίπτωση να τα καταφέρετε. Η ΚΝΕ είναι η νεολαία του ΚΚΕ. Και τέτοια θα παραμείνει, όσες προσπάθειες κι αν κάνετε.

Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, θέλει να είναι σαφής. Είμαστε βέβαιοι, ότι η συντριπτική πλειοψηφία των συντρόφων της ΚΝΕ, όπως και των μελών του ΚΚΕ, είναι έτοιμοι να υπερασπιστούν το χαρακτήρα της οργάνωσης τους, να τιμήσουν την ιστορία της, να διαφυλάξουν τις αρχές της. Τους καλούμε να πάρουνε στα δικά τους χέρια, τώρα, την υπεράσπιση της νεολαίας του ΚΚΕ, την περιφρούρηση του επαναστατικού χαρακτήρα της, την ανάπτυξη του ριζοσπαστισμού, της πρωτοβουλίας του δυναμισμού της. Για το αποφασιστικό άνοιγμα της στη νεολαία στις αγωνίες, τα προβλήματα, τα ενδιαφέροντα της.

Δεν έχουμε την παραμικρή αμφιβολία ότι οι νέοι σύντροφοι μας, μαζί με τα μέλη του Κόμματος, θα κάνουν ό,τι μπορούν — και πολλά μπορούν — ώστε ούτε ένας Κνίτης, ούτε μια Κνίτισσα να χαθούν για το επαναστατικό κίνημα, κάτω από το βάρος της κολακείας, κάτω απά το βάρος της προπαγάνδας και των ανέντιμων μεθόδων που χρησιμοποιούνται κατά του ΚΚΕ, κατά τη πολιτικής του. Είμαστε βέβαιοι: η ΚΝΕ θα συνεχίσει περήφανη να βαδίζει στον όμορφο δρόμο των ηρωικών παραδόσεων της ΟΚΝΕ, της ΕΠΟΝ, θα συνεχίσει τις καλύτερες παραδόσεις της Δ.Ν. Λαμπράκη.

Αγαπητοί φίλοι και σύντροφοι,

Νέες και νέοι,

Μπροστά μας έχουμε δύσκολες σπουδαίες μάχες. Διαθέτουμε όλη την πείρα, τη θέληση και τα επιχειρήματα για να τις κερδίσουμε. Απόψε, ας επαναβεβαιώσουμε την απόφασή μας. Με την ευκαιρία της εκλογικής μάχης, να φτάσουμε σε κάθε ελληνικό σπίτι, σε κάθε χωριό, σε κάθε γειτονιά, για να μεταφέρομε πειστικά, νηφάλια, με επιχειρήματα, σε κάθε Έλληνα πολίτη το μήνυμα:

Τέρμα στις αυτοδυναμίες!

Ισχυρός, πανίσχυρος Συνασπισμός!

Ζήτω η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας

Ζήτω το Κομμουνισιικό Κόμμα Ελλάδας!

Ριζοσπάστης, 19.9.1989

Advertisements

1 Response to “Η ομιλία του Γ.Γ. της ΚΕ του ΚΚΕ Γρ. Φαράκου στο 15ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ (17.9.1989)”



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


2ο συνέδριο ΚΝΕ 3η Διεθνής 3ο συνέδριο ΚΝΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Ενιαίο Μέτωπο Πάλης ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κομμουνιστική Διεθνής Κύρκος Κώστας Κάππος Μικρασιατική Καταστροφή Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ ΝΑΤΟ ΝΔ Νέα Δημοκρατία Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Πόλεμος στον Κόλπο Ρήγας Φεραίος Σπύρος Χαλβατζής Στόχοι του Έθνους Συνασπισμός Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιδικτατορικός αγώνας αντιπολεμικό κίνημα αντισυναίνεση αντιφασιστική πάλη διάσπαση '89 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός καταλήψεις '90-'91 μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα νεοφιλελευθερισμός συνέδρια ΚΚΕ φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 31,311 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 16 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: