20
Φεβ.
15

5ο συνέδριο ΚΝΕ (ΝΑΡ): Σημεία από το κλείσιμο του Γιώργου Γράψα

Ο Οδηγητής της Νεολαίας δημοσίευσε σε ρεπορτάζ του σημεία από το κλείσιμο του Γ. Γράψα, απερχόμενου γραμματέα της ΚΝΕ, στο 5ο συνέδριο:

Σημεία από το κλείσιμο του Γιώργου Γράψα

Στο 5ο Συνέδριο -όπως εξάλλου και στην προσυνεδριακή περίοδο- έγινε μια έντονη συζήτηση, που φυσικά όλοι την περιμέναμε. Συζήτηση που έτσι ή αλλιώς εκφράζει την κοινή, πιστεύω, αγωνία όλων μας.

Στο κέντρο της συζήτησης βρέθηκε, όπως ήταν φυσικό, το ζήτημα που και η Εισήγηση και οι Θέσεις έβαζαν, για τη φυσιογνωμία της ΚΝΕ.

  • για τις σχέσεις της με τη νεολαία και το νεολαιίστικο κίνημα
  • για την εσωτερική της δημοκρατική λειτουργία
  • για τις σχέσεις της με το Νέο Αριστερό Ρεύμα και τη συμβολή της στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου επαναστατικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία
  • για τη σχέση της με την επαναστατική θεωρία και επαναστατική σκέψη της εποχής μας
  • και φυσικά αρκετή αναφορά έγινε από ομιλητές, πάνω στην πορεία της ΚΝΕ τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα στο διάστημα από την 8η Σύνοδο και το 4ο Συνέδριο μέχρι τη διάσπαση.

Τι θέλουμε όμως να παρατηρήσουμε:

α. Ότι αυτή η συζήτηση για να είναι γόνιμη δεν μπορεί να γίνεται μακριά από τις πολιτικές εξελίξεις. Πράγμα που σε μεγάλο βαθμό έγινε και στο 5ο Συνέδριο, αλλά και σε όλη την προσυνεδριακή περίοδο. Και δεν αναφέρομαι φυσικά σε μια τυπική αναφορά, αλλά στο πώς η ΚΝΕ θα παρέμβει, στο πολιτικό σκηνικό. Πώς θα συμβάλλει στην αλλαγή του. Πώς θα οργανώνει την πάλη της νεολαίας ενάντια στον τρικομματισμό και τη συναίνεση.

β. Ότι αυτή η συζήτηση για να γίνεται αποτελεσματική απαιτεί οργάνωση. Απαιτεί πριν από όλα να εξασφαλίσουμε ότι η ΚΝΕ θα συνεχίσει να υπάρχει σαν τέτοια. Και αυτό μπορεί να γίνει μόνο στην πάλη για τα δικαιώματα και τις ανάγκες της νεολαίας. Μόνο μέσα στη δράση και στην κίνηση των μαζών μπορεί να υπάρχει και να αναπτύσσεται η ΚΝΕ. Αυτό αναφέρθηκε σε όλες σχεδόν τις ομιλίες. Αυτή είναι και η εμπειρία της οργάνωσής μας και τα 20 χρόνια της. Αλλά και των 6 μηνών από τη διάσπαση. Οργανώσεις που είχαν και έκαναν προσπάθεια για σύνδεση με τα προβλήματα και τη δράση, έδειξαν ότι μπορούν να αναπτύσσονται.

γ. Το τρίτο, λοιπόν, που θα ήθελα να σημειώσω είναι ότι η συζήτηση και για τη φυσιογνωμία της ΚΝΕ και για την πολιτική ταχτική της δεν μπορεί να γίνεται στο κενό, μακριά από την πολίτικη και μαζική δράση. Ότι οι όποιες σκέψεις, επεξεργασίες μας θα προχωράνε, θα ολοκληρώνονται μόνο στη δοκιμασία της πάλης μέσα στη νεολαία. Αυτή είναι πιστεύω και η μεγάλη εμπειρία την περίοδο της κορύφωσης της εσωκομματικής πάλης, ιδιαίτερα μετά την 8η Σύνοδο και τη λογική του Ενιαίου μετώπου πάλης.

Τι ήταν τελικά το ενιαίο μέτωπο πάλης;

  • Ήταν ένας συμβιβασμός, όπως αυθαίρετα και επιφανειακά ειπώθηκε, με την ηγεσία του ΚΚΕ;
  • Ήταν μια γραμμή ταχτικής που πατούσε μόνο στα πανεπιστήμια;

Εμπειρία έχουμε μόνο από τη σπουδάζουσα νεολαία; Νομίζω, σύντροφοι, ότι ήταν ακριβώς το αντίθετο. Ήταν πριν από όλα μια προσπάθεια χάραξης τακτικής και στρατηγικής για το νεολαιίστικο κίνημα. Που πατούσε στην πραγματικότητα που διαμορφωνόταν στη χώρα μας την εποχή της καπιταλιστικής ανασυγκρότησης.

Πατούσε στις επεξεργασίες της ΚΝΕ για την καπιταλιστική ανασυγκρότηση, τη συντηρητική επίθεση στα δικαιώματα της νεολαίας, την αμφισβήτηση στο δικαίωμα να έχει δικαιώματα η νεολαία.

Στην ανάγκη συνένωσης της πάλης της σε μια ενιαία κατεύθυνση.

Στην κατάσταση του μαζικού κινήματος και τα χαρακτηριστικά των οργανώσεων νεολαίας.

Στους καινούργιους όρους που διαμόρφωνε αυτή η εξέλιξη στη συνείδηση της νεολαίας, στους δρόμους προσέγγισης της στη μαζική πάλη και την πολιτικοποίησή της.

Ήταν μια γραμμή που πατούσε μόνο στα πανεπιστήμια ή μπορούσε να εφαρμοστεί μόνο εκεί;

Όχι, βέβαια.

Ήταν μια λογική που κυρίως έφερνε μια καινούργια αντίληψη στην εργατική και εργαζόμενη νεολαία, και στη νεολαία της ανεργίας και των συνοικιών.

Οι σπουδάζουσες και κυρίως Αθήνας – Θεσσαλονίκης, από την ίδια τους την εμπειρία οδηγούνταν αυθόρμητα ήδη σε μια τέτοια λογική. Βοήθησαν στις σκέψεις του Κεντρικού Συμβούλιου με την ίδια τη δράση τους. Γιατί είχαν κίνημα, γιατί καθοδηγούσαν κίνημα.

Απαντούσε στην αγωνία της Αθήνας, για το τι θα κάνουμε στις συνοικίες. Οι πρωτοβουλίες στο μέταλλο στην Αθήνα (πολυτεχνείο – εργοστάσια – μηχανουργεία), υγεία (νοσοκομεία – Ιατρική), ανεξάρτητα από τη συνέχεια που είχαν και λόγω της εσωκομματικής πάλης δεν ήταν δείγματα μιας νέας αντίληψης για το κίνημα της νεολαίας;

Ήταν μια γραμμή συμβιβασμού με την ηγεσία του ΚΚΕ;

Μα ακριβώς για το αντίθετο πρόκειται.

Ήταν μια γραμμή σε διαφορετική κατεύθυνση από το ΚΚΕ.

Ήταν στην πράξη, μια προσπάθεια έστω, αριστερής απάντησης στη δεξιά στροφή του ΚΚΕ, στην πολιτική της ανοιχτής υποταγής του.

Στη συντηρητική στροφή της κοινωνίας που επιδρούσε και στη νεολαία.

Μια πολίτικη που μετέφερε την εσωκομματική πάλη από τα όργανα στην οργάνωση και το μαζικό κίνημα.

Που οδηγούσε στη ρήξη με τις επιλογές της ηγεσίας του ΚΚΕ. Αυτό επιβεβαίωσε και η πορεία.

Πού είχαμε σύντροφοι τα καλύτερα αποτελέσματα; Πού έμειναν οι μεγαλύτερες δυνάμεις μαζί μας; Εκεί ακριβώς που δίνοταν η μάχη για την κατάχτηση της ταχτικής του ενιαίου μετώπου πάλης και της αριστερής συσπείρωσης.

Τέλος, σύντροφοι, το ενιαίο μέτωπο πάλης, επειδή δεν ήταν μια κατασκευή γραφείων, για αυτό και ήταν και είναι ζήτημα πάλης. Δεν είναι ένας τύπος, ένας κανόνας που πρέπει να τον υλοποιήσουμε.

Είναι μια πολιτική ταχτική, που πρέπει να προσπαθήσουμε να τη βάλουμε στη ζωή. Εκεί η οργάνωση, όλοι μας, θα καταχτάμε αυτή τη γραμμή, εκεί θα βελτιώνεται, θα προ­σαρμόζεται.

Με αυτή την έννοια και η αριστερή συσπείρωση είναι μονόδρομος. Όχι φυσικά σαν άθροισμα κάποιων οργανώσεων. Αλλά σα λογική μαζικού κινήματος.

Με αυτή την έννοια το 5ο Συνέδριο πρέπει να επαναβεβαιώσει την ταχτική που χάραξε το 4ο.

δ. Απαιτείται συζήτηση και θεωρητική αναζήτηση. Συζήτηση και των πιο κρίσιμων ζητημάτων του εργατικού κινήματος. Όχι όμως με την αυταπάτη ότι μπορούν να λυθούν με κάποιες ψηφοφορίες τέτοια κρίσιμα ζητήματα, που δεν μπορεί να λύσει το διεθνές εργατικό κίνημα.

Το χειρότερο αυτή τη στιγμή, κατά τη γνώμη μου, κακό μπορούν να κάνουν εκείνες οι απόψεις που θέλουν εκ των προτέρων να αποκλείσουν τη συζήτηση με τις άλλες απόψεις (εκτός βέβαια από το ότι είναι δείγμα και έλλειψης εμπιστοσύνης στην άποψή μας).

Πάντως ίσως πρέπει να εκτιμήσουμε ότι και οι πιο οξυμένες συζητήσεις έχουν να προσφέρουν γιατί όλοι ξεκινάμε από την ίδια αφετηρία και έχουμε τον ίδιο στόχο, την κοινωνική επανάσταση.

Ταυτόχρονα με αυτό σημειώνουμε ότι η νεολαία, όπως και η εργατική τάξη φυσικά, δεν ξεκινάει από αυτή την αφετηρία. Και ότι εμείς πρέπει να βρούμε τους δρόμους που θα οδηγούν τη νεολαία και την εργατική τάξη στου δικούς μας πολιτικούς και κοινωνικούς στόχους.

Αυτή ακριβώς η πραγματικότητα των δικών μας πολιτικών και κοινωνικών επιδιώξεων, ο στόχος μας να κάνουμε όλες αυτές τις επιδιώξεις υπόθεση και της νεολαίας, είναι που καθορίζει και τη φυσιογνωμία της οργάνωσης που θέλουμε, τη φυσιογνωμία της αυριανής ΚΝΕ.

Τα καθήκοντα και οι στόχοι που έχουμε μπροστά μας θα καθορίσουν τη φυσιογνωμία μας. Και όχι το παρελθόν της ΚΝΕ. Και προσέξτε, σύντροφοι, όχι, κατά τη γνώμη μου, γιατί έχουμε ένα παρελθόν με λάθη ή αδυναμίες ή και με θετικά.

Δε θα αρνηθούμε και δεν αρνούμαστε ούτε τα θετικά της ιστορίας μας, ούτε συνολικά όλη την ιστορία μας.

Θεωρούμε όμως ότι δεν αρκούν αυτά για να μας πάνε μπροστά. Πρέπει να υπερβούμε και τη σημερινή ΚΝΕ, τον εαυτό μας, κρατώντας από την ιστορία αυτό που έκανε την ΚΝΕ – Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας. Το χαρακτήρα της, τη θέληση και τη δυνατότητα να παλεύει και να καταχτά το ρόλο της κοινωνικής και πολιτικής πρωτοπορίας.

Και φυσικά έχουμε συνείδηση ότι μια τέτοια οργάνωση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς επαναστατική θεωρία. Και φυσικά δεν έχουμε καμιά πρόθεση να εγκαταλείψουμε την επαναστατική μας θεωρία.

Στο σχέδιο καταστατικού το Κεντρικό Συμβούλιο καθορίζει τη σκέψη μας για τη σχέση μας με το μαρξισμό – λενινισμό, με την επαναστατική μας θεωρία.

Στη συνέχεια ο σ. Γράψας αναφέρθηκε στη συμβολή της ΚΝΕ στη διαμόρφωση και πορεία του Νέου Αριστερού Ρεύματος. Τόνισε ότι ιδιαίτερα στην πορεία για τις εκλογές η ΚΝΕ θα πρέπει να επιδιώκει την συγκέντρωση και εκλογική έκφραση όλων των αντιπολιτευτικών τάσεων της νεολαίας.

Τελειώνοντας ο σ. Γράψας είπε:

Πριν 6 μήνες δεν πήραμε μια τυχαία απόφαση, δεν πήραμε μια απόφαση από κάποιο καπρίτσιο της στιγμής, ούτε βέβαια από κάποιο νεανικό πείσμα ή ενθουσιασμό.

Πήραμε μια απόφαση ευθύνης, απέναντι στην ίδια την ιστορία της πριν από όλα, μια απόφαση ευθύνης απέναντι στην εργατική τάξη, στη νεολαία. Πήραμε μια απόφαση που έχει να κάνει και με το παρελθόν μας. Αλλά κυρίως και για αυτό το λόγο με το μέλλον μας, με το μέλλον του εργατικού κινήματος, με τη δυνατότητα να υπάρξει και στο μέλλον επαναστατικό κίνημα.

Φυσικά αυτή η προοπτική δεν είναι εξασφαλισμένη. Δεν έχει κριθεί ακόμη.

Πήραμε μια απόφαση όχι βιαστικά, όχι απλά κάτω από το βάρος της ανοιχτής σοσιαλδημοκρατικής πορείας του ΚΚΕ, και της ανοιχτής του υποταγής στις πολιτικές δυνάμεις (κυβερνήσεις Τζαννετάκη, Ζολώτα). Αλλά και κυρίως γιατί αυτή η ανοιχτή υποταγή ήταν το λογικό τέρμα μιας πορείας του ΚΚΕ που ξεκινούσε από παλιότερα.

Ήταν αποτέλεσμα της έλλειψης επεξεργασιών για την εποχή μας, για το δρόμο μετάβασης στο σοσιαλισμό, για τον ίδιο το σοσιαλισμό, για το ρόλο της εργατικής τάξης σήμερα.

Ήταν αποτέλεσμα της εγκατάλειψης των στρατηγικών στόχων του εργατικού κινήματος, του αυτοτελούς πολιτικού ρόλου της εργατικής τάξης και του κόμματός της.

Αποτέλεσμα της υποβάθμισης ή και της εγκατάλειψης της ιδεολογικής και θεωρητικής αναζήτησης, της αποΐδεολογικοποίησης, της λειτουργίας όλου του Κόμματος.

Και τέλος βέβαια και αποτέλεσμα όλων των παραπάνω η εξαφάνιση της εσωκομματικής δημοκρατίας που βέβαια η ουσία δεν είναι αν λέει ή όχι ο καθένας τη γνώμη του και στα σοβαρότερα, ζητήματα του κινήματος και του Κόμματος, αλλά αν τα μέλη του Κόμματος παίρνουν μέρος στον καθορισμό της πολιτικής και αν δεν κυριαρχεί ο γραφειοκρατικός μηχανισμός πάνω στο κόμμα, πάνω στην οργάνωση.

Η Εισήγηση λέει ότι δεν έχουμε δικαίωμα να αποτύχουμε. Το Συνέδριο πρέπει να πει τι θα πετύχουμε.

Οδηγητής της νεολαίας, Νο 772, 13.3.1990

Advertisements

0 Responses to “5ο συνέδριο ΚΝΕ (ΝΑΡ): Σημεία από το κλείσιμο του Γιώργου Γράψα”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


2ο συνέδριο ΚΝΕ 3η Διεθνής 3ο συνέδριο ΚΝΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Ενιαίο Μέτωπο Πάλης ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κομμουνιστική Διεθνής Κύρκος Κώστας Κάππος Μικρασιατική Καταστροφή Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ ΝΑΤΟ ΝΔ Νέα Δημοκρατία Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Πόλεμος στον Κόλπο Ρήγας Φεραίος Σπύρος Χαλβατζής Στόχοι του Έθνους Συνασπισμός Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιδικτατορικός αγώνας αντιπολεμικό κίνημα αντισυναίνεση αντιφασιστική πάλη διάσπαση '89 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός καταλήψεις '90-'91 μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα νεοφιλελευθερισμός συνέδρια ΚΚΕ φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 30,374 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 16 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: