14
Ιον.
15

ΟΙ «ΣΤΟΧΟΙ ΠΑΛΗΣ» ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟ ΕΝΘΕΤΟ

ΟΙ «ΣΤΟΧΟΙ ΠΑΛΗΣ» ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟ ΕΝΘΕΤΟ

Κάλεσμα συσπείρωσης για τα λαϊκά προβλήματα

Οι εκτιμήσεις και οι προτάσεις των κομμουνιστών προς τον ελληνικό λαό, την εργατική τάξη, την εργαζόμενη αγροτιά, τους επαγγελματοβιοτέχνες και εμπόρους, σε όλους εκείνους, που υποφέρουν από την εκμετάλλευση και την καταπίεση της ολιγαρχίας του τόπου και των πολυεθνικών

Ιδιαίτερη σημασία και αξία προσλαμβάνει αντικειμενικά, η πολιτική πρωτοβουλία της ΚΕ του ΚΚΕ,να δώσει στη δημοσιότητα το κείμενο, που τιτλοφορείται «Στόχοι Πάλης» και φιλοξενείται σε ειδικό ένθετο στο σημερινό «Ρ». Ιδιαίτερη σημασία, τόσο για τη στιγμή της δημοσιοποίησής του, όσο και για το περιεχόμενό του.

Κόντρα στο έντονα καλλιεργούμενο την περίοδο αυτή, νοσηρό κλίμα αποπροσανατολισμού και παραπλάνησης της «ακυβερνησίας», της «Ωνασειολογίας» και της «διαδοχολογίας», το ΚΚΕ έρχεται να ξαναβάλει στο κέντρο της προσοχής και του δημόσιου διαλόγου, τα αληθινά, μεγάλα και σοβαρά προβλήματα της χώρας και των εργαζόμενων, τις πραγματικές αιτίες τους και τις φιλολαϊκές, ώριμες και ρεαλιστικές προτάσεις, για την αντιμετώπισή τους.

Πρόκειται, για ένα κείμενο εκτιμήσεων και θέσεων του ΚΚΕ, που απευθύνεται- όπως σαφώς αναφέρεται στην εισαγωγή του – στον ελληνικό λαό, στην εργατική τάξη, στην εργαζόμενη αγροτιά, στους επαγγελματοβιοτέχνες και εμπόρους. Σε όλους εκείνους, που υποφέρουν από την εκμετάλλευση και την καταπίεση της ολιγαρχίας του τόπου και των πολυεθνικών. Σε όλους εκείνους, που θέλουν να αντισταθούν στις επιλογές της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ. Ενα κείμενο, που έχει πάρει σοβαρά υπόψη του τις επεξεργασίες και τα αιτήματα του μαζικού λαϊκού κινήματος και θέτει στο κέντρο του πολιτικού διαλόγου τις γενικότερες, πολιτικές προϋποθέσεις, για την ικανοποίησή τους.Η δημοσιοποίηση των Στόχων Πάλης σηματοδοτεί ταυτόχρονα, ένα μεγαλύτερο άνοιγμα των κομμουνιστών, των μελών, οπαδών και φίλων του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, στους εργαζόμενους και όλο το λαό. Το σύνθημα «Παλέψτε μαζί με τους κομμουνιστές – αντισταθείτε στις αντιλαϊκές πολιτικές και τον κατήφορο», αποκτά σήμερα τραγικά επίκαιρη σημασία και περιεχόμενο, καθώς τα λαϊκά προβλήματα οξύνονται ραγδαία και μόνη διέξοδος είναι η συσπείρωση των εργαζόμενων, η αποφασιστική απόκρουση των αντεργατικών και αντικοινωνικών επιλογών της κυβέρνησης, η καταδίκη της δικομματικής διγλωσσίας και κοροϊδίας, η ολόπλευρη ενίσχυση του ΚΚΕ και η ριζική αλλαγή του συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων της χώρας.

KKE

KKE

Κοινωνικό

δικαίωμα

ο πολιτισμός

Μια από τις μεγαλύτερες αξίες είναι ο πολιτισμός.

Στο σημερινό πολιτιστικό τοπίο, καρπός των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης που «τυφλά» υλοποιεί η κυβέρνηση, επιχειρείται διάσπαση του συνδετικού ιστού του πολιτισμού, που είναι οι λαϊκοί δημιουργοί, η καλλιτεχνική παιδεία, οι μαζικοί πολιτιστικοί φορείς, με στόχο να διαμορφωθεί ένα μοντέλο πολιτισμού που:

– Θα εναρμονίζεται με τα συμφέροντα του πολυεθνικού κεφαλαίου.

– Θα ενισχύει τις δραστηριότητες της ιδιωτικής πρωτοβουλίας στην πολιτιστική ζωή.

Θα ελέγχει τις δραστηριότητες των καλλιτεχνών και το παραγόμενο πολιτιστικό προϊόν μέσω θεσμών και χώρων έκφρασης που δημιουργεί (Μέγαρο Μουσικής, Δίκτυα Πόλεων, Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης), νεκρώνοντας ή υποβαθμίζοντας πρωτογενής χώρους πολιτιστικής έκφρασης και διαστρεβλώνοντας το ρόλο της καλλιτεχνικής παιδείας.

Στόχοι της πολιτιστικής πολιτικής του ΚΚΕ είναι η εξύψωση της ανθρώπινης προσωπικότητας, η ποιοτική ενίσχυση του τρόπου ζωής των εργαζομένων, η ενίσχυση των κοινωνικών αξιών.

Τα μεγάλα επενδυτικά προγράμματα στην πολιτιστική υποδομή, χωρίς αμφιβολία πρέπει να γίνονται από το κράτος. Αυτά δεν πρέπει να περιορίζονται στον κτιριακό και άλλο εξοπλισμό, αλλά να αφορούν λειτουργικές ανάγκες, καλλιτεχνική παιδεία, εκπαίδευση του προσωπικού και των στελεχών του πολιτιστικού τομέα, προγραμματισμό της ολοκληρωμένης εφαρμογής των νέων τεχνολογιών στην παραγωγή, διανομή και κατανάλωση των πολιτιστικών αγαθών, διαμόρφωση συγκεκριμένων πολιτιστικών προγραμμάτων σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο, υποστήριξη των πολιτιστικών πρωτοβουλιών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των συνδικάτων, όλων των μαζικών φορέων.

Το ΚΚΕ, μέσα σ’ αυτή τη λογική, υποστηρίζει:

Να προστατευτεί το προοδευτικό λογοτεχνικό βιβλίο και το βιβλίο γενικά, με μέτρα που να ρίχνουν το κόστος του και να το κάνουν προσιτό στο λαό (ατέλεια χάρτου, φοροαπαλλαγές, μείωση ταχυδρομικών τελών κ.ά.). Να παρθούν μέτρα ώστε να προβάλλεται από τα μέσα ενημέρωσης η λογοτεχνία, έτσι που να γίνει γνωστό το έργο της ελληνικής και παγκόσμιας λογοτεχνίας στον ελληνικό λαό. Ιδιαίτερα χρειάζεται να ενισχύεται η νέα λογοτεχνική δημιουργία.

Να υποστηριχτεί η προβολή και η διάδοση των εικαστικών έργων με καθιέρωση κρατικών εκθέσεων και αγορές από το δημόσιο, τους δήμους και άλλους οργανισμούς. Να ιδρυθούν δημόσιες και δημοτικές πινακοθήκες. Με τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων να απεγκλωβιστούν οι εικαστικοί καλλιτέχνες από το ασφυκτικό κύκλωμα των γκαλερί. Να διαμορφωθούν οι προϋποθέσεις για την απερίσπαστη εργασία των εικαστικών. Να ιδρυθεί πρατήριο οργάνων και υλικών για να απαλλάσσονται από φόρο πολυτελείας. Να χορηγούνται χαμηλότοκα δάνεια για τη δημιουργία ατελιέ. Να αντιμετωπιστούν τα ασφαλιστικά προβλήματα των εικαστικών (ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, συνταξιοδότηση).

Να βελτιωθούν και να αυξηθούν οι κρατικές βιβλιοθήκες και να ενισχυθούν οι βιβλιοθήκες των φορέων. Το κράτος να προμηθεύει τις βιβλιοθήκες με μεγάλο αριθμό βιβλίων, τα οποία να επιλέγονται με την αποφασιστική γνώμη των λογοτεχνικών σωματείων και των οργανώσεων του χώρου που υπάρχει η βιβλιοθήκη.

Πρέπει να δημιουργηθεί μια βασική υλικοτεχνική και θεσμική υποδομή (κράτος, Τοπική Αυτοδιοίκηση, φορείς του μαζικού πολιτιστικού κινήματος). Να δημιουργηθούν και να ενισχυθούν από κάθε άποψη κρατικοί καλλιτεχνικοί οργανισμοί και οργανισμοί της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Να παρθούν μέτρα για τη διάσωση και διάδοση της πολιτιστικής κληρονομιάς μας με το χτύπημα της αρχαιοκαπηλίας, τη βελτίωση των Μουσείων και την αλλαγή της λειτουργίας τους, ώστε να ανοίξουν και να προσελκύσουν το λαό κλπ.

Χρειάζεται δημιουργία σύγχρονης εθνικής πολιτιστικής και ψυχαγωγικής βιομηχανίας με υψηλές ποιοτικές προδιαγραφές, η οποία θα απαντά στις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας και θα μπορεί να καταχτά καλύτερες θέσεις στην παγκόσμια πολιτιστική επικοινωνία.

Να παρθούν μέτρα προκειμένου να αναπτυχθούν πολύμορφα οι πολιτιστικές δραστηριότητες των φορέων του μαζικού πολιτιστικού κινήματος (θέατρα, κινηματογραφικές λέσχες, μουσικά σύνολα και ορχήστρες, πνευματικά κέντρα, αίθουσες εκθέσεων, βιβλιοθήκες κλπ.). Να στελεχωθούν με το απαραίτητο ανθρώπινο πολιτιστικό δυναμικό που θα έχει κατάλληλες εμπειρίες και γνώσεις.

Να διαμορφωθεί ολοκληρωμένο δημόσιο σύστημα καλλιτεχνικής παιδείας, που θα καλύπτει όλες τις μορφές της τέχνης και το οποίο θα αποτελεί μέρος του εκπαιδευτικού συστήματος, ενώ οι σχολές του θα είναι διαβαθμισμένες αντίστοιχα, όπως και οι τίτλοι σπουδών που θα χορηγούν. Σταδιακά να καταργηθούν τα ιδιωτικά ωδεία και παράλληλα να αναπτυχθούν τα Δημοτικά Ωδεία. Να ενισχυθεί η καλλιτεχνική παιδεία στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Να ιδρυθούν Καλλιτεχνικά Γυμνάσια και Λύκεια, στα οποία ο μαθητής θα διδάσκεται θεωρητικά και πρακτικά την τέχνη που επιθυμεί (θέατρο, μουσική, κινηματογράφο, χορό κλπ.) παράλληλα με τα μαθήματα του σχολείου.

Με βάση τις κρατικές θεατρικές σκηνές, των οποίων πρέπει να αποκατασταθεί πλήρως ο δημόσιος χαρακτήρας, να υλοποιηθεί η εθνική πολιτική για το θέατρο που θα διαμορφωθεί με τη συμμετοχή των φορέων του χώρου. Τα κρατικά θέατρα, που υπάρχουν και τα νέα που πρέπει να δημιουργηθούν, να βελτιώσουν τη λειτουργία τους και να διευρύνουν το ρεπερτόριό τους ώστε να αναδεικνύουν τη σύγχρονη ελληνική και παγκόσμια προοδευτική δραματουργία. Να αναβαθμιστεί η μελέτη και ποιοτική παρουσίαση του αρχαίου δράματος και του κλασικού ρεπερτορίου. Να αυξηθούν τα δημοτικά θέατρα, να επιχορηγηθούν αποφασιστικά, ενώ η στελέχωσή τους να γίνεται με ποιοτικά κριτήρια. Να υπάρξει πολύμορφη προστασία του ελληνικού θεατρικού έργου. Να ενισχυθεί η ερασιτεχνική θεατρική δραστηριότητα. Να ενισχυθεί η πανεπιστημιακή θεατρική εκπαίδευση και να ιδρυθούν ερευνητικά ιδρύματα για το θέατρο.

Να διαμορφωθεί και να υλοποιηθεί σε συνεργασία με τους φορείς του χώρου μια εθνική πολιτική για τον κινηματογράφο, η οποία θα στηρίζεται στην επαρκή θεσμική και οικονομική στήριξη του κράτους. Αμεσα να εκδοθούν τα ΠΔ που απαιτούνται προκειμένου να ενεργοποιηθούν οι ελάχιστες θετικές διατάξεις του Ν. 1597/86. Ειδικότερα, να υλοποιηθούν οι διατάξεις για την «Ελλάς Φιλμ», για τη δημιουργία κινηματογραφικού αρχείου και για την εφαρμογή αντιμονοπωλιακών μέτρων στο χώρο διανομής. Να δημιουργηθεί κινηματογραφική και οπτικοακουστική πανεπιστημιακή σχολή και, ταυτόχρονα, να ελεγχθούν οι κάθε λογής ιδιωτικές «σχολές» και εργαστήρια που κερδοσκοπούν με τα όνειρα και τις ελπίδες νέων ανθρώπων. Να καθοριστούν θεσμικά οι σχέσεις κινηματογράφου – τηλεόρασης με τέτοιον τρόπο ώστε να μη λειτουργούν ανταγωνιστικά μεταξύ τους. Να καταβάλλουν τα τηλεοπτικά κανάλια, όπως είναι υποχρεωμένα, το 1,5% και να διατίθεται για την ενίσχυση του κινηματογράφου. Να προβάλλονται στις κινηματογραφικές αίθουσες ελληνικές ταινίες. Να αξιοποιηθεί το στοκ των ελληνικών ταινιών που συγκεντρώθηκαν στις αποθήκες του Κέντρου Κινηματογράφου. Να αποκατασταθεί η φυσιογνωμία του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, ώστε να αναδεικνύει την ελληνική κινηματογραφική δημιουργία.

Σε συνεργασία με τους φορείς του χώρου, να διαμορφωθεί και να υλοποιηθεί η εθνική πολιτική για τη μουσική. Να παρθούν μέτρα για την προστασία, καταγραφή και διδασκαλία της λαϊκής μουσικής παράδοσης. Να αναπτυχθεί ο θεσμός των Μουσικών Γυμνασίων – Λυκείων και να αναβαθμιστεί με την αντιμετώπιση όσων προβλημάτων εμφανίστηκαν στα υπάρχοντα μουσικά σχολεία. Να ιδρυθούν ερευνητικά ινστιτούτα μουσικής σε όλα τα είδη. Να παρθούν μέτρα προώθησης της επαφής του λαού με τη συμφωνική και ευρύτερα την κλασική μουσική. Να ιδρυθούν και να ενισχυθούν κρατικά και ορχηστρικά σύνολα. Να αποκατασταθεί πλήρως το περιβάλλον γύρω από το Μέγαρο Μουσικής, από το οποίο πρέπει να φύγουν οι ιδιώτες, ενώ διακομματική επιτροπή με τη συμμετοχή και του Δήμου Αθήνας να αποφασίσει το νέο ρόλο του στα πολιτιστικά πράγματα της χώρας. Να αναβαθμιστούν οι παλιές και να δημιουργηθούν νέες κρατικές ορχήστρες. Να ενισχυθεί και να βελτιωθεί ουσιαστικά η δραστηριότητα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, της οποίας πρέπει να αποκατασταθεί ο δημόσιος χαρακτήρας. Να ιδρυθεί δεύτερο λυρικό θέατρο στη Θεσσαλονίκη. Να δημιουργηθούν χώροι κατάλληλοι για τη συμφωνική μουσική και το λυρικό θέατρο (όπερα). Παράλληλα, να επιδιωχτεί η αποκλειστική απασχόληση των μουσικών με τη βελτίωση των αποδοχών τους.

Με τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων να αναπτυχθεί ο χορός. Να ιδρυθούν δυο κρατικά μπαλέτα. Να ενισχυθεί η ίδρυση και λειτουργία δημοτικών χορευτικών συγκροτημάτων και μπαλέτων.

Η χορηγία ιδιωτών σε πολιτιστικές δραστηριότητες πρέπει να κατευθύνεται σε πολιτιστικούς θεσμούς διαφανείς, με κοινωνική συμμετοχή και έλεγχο, ώστε να μην αποτελούν διαύλους πολιτιστικής χειραγώγησης και σκανδάλων.

Είναι αναγκαία η διατύπωση ενός συνολικού χάρτη δικαιωμάτων των καλλιτεχνών, η στήριξη των νέων δημιουργών και η ολόπλευρη ενίσχυση των ταλέντων, των πρωτοπόρων.

Να παρθούν όλα τα μέτρα που χρειάζεται για να επιλυθούν τα οξυμένα προβλήματα του καλλιτεχνικού κόσμου. Να προστατευτεί η απερίσπαστη δημιουργία των καλλιτεχνών, ενώ σε συνεργασία με τα καλλιτεχνικά σωματεία να παρθούν μέτρα για την επαγγελματική τους κατοχύρωση, την επίλυση των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών τους ζητημάτων και τη δημιουργία αξιοπρεπών συνθηκών δουλιάς, ώστε να μη συνθλίβεται το ταλέντο τους.

Να κατοχυρωθούν και να εξασφαλιστούν τα πνευματικά και συγγενικά δικαιώματα των εργαζομένων στην τέχνη.

Για τη φυσικήαγωγή και τοναθλητισμό

Η φυσική αγωγή και ο αθλητισμός αποτελούν για το λαό και ιδιαίτερα για τη νεολαία, ένα θεμελιώδες δικαίωμα συνταγματικά κατοχυρωμένο, αναπόσπαστο τμήμα της πολιτιστικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Η ενίσχυσή τους, που είναι υποχρέωση της πολιτείας, αποτελεί ουσιώδη παράγοντα για την ανάπτυξη της προσωπικότητας, για τη θεμελίωση των ανθρωπιστικών αξιών, αλλά και τη διατήρηση της υγείας και πολλών άλλων ιδιοτήτων που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής. Ωστόσο, η καθυστέρηση από τη μεριά των εκάστοτε κυβερνήσεων στη λήψη των θεσμικών μέτρων και τη διάθεση των απαραίτητων πόρων, όχι μόνο δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού με όλες τις ευεργετικές επιπτώσεις στο λαό και τη νεολαία, αλλά επιπλέον έχουν ανοίξει δρόμους εκτροπής τους σε δράσεις αντικοινωνικές. Μεγάλα μονοπωλιακά συγκροτήματα χρησιμοποιούν τον αθλητισμό σαν μοχλούς επηρεασμού των λαϊκών μαζών.

Το ΚΚΕ υπογραμμίζει την αναγκαιότητα διαμόρφωσης και υλοποίησης ενός ολοκληρωμένου προγράμματος στον τομέα της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού, που θα εξασφαλίζει σε κάθε πολίτη το δικαίωμά του σ’ αυτήν τη δραστηριότητα.

Στον τομέα της φυσικής αγωγής, που πρέπει να αναπτυχθεί σε ολόκληρη την εκπαίδευση, το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι:

Η φυσική αγωγή πρέπει να περιλαμβάνει όλους τους διδασκόμενους, να έχει επιμορφωτικό και διαπαιδαγωγητικό χαρακτήρα και να δένεται αρμονικά με τα υπόλοιπα μαθήματα του προγράμματος.

Να καθιερωθεί ο θεσμός της κάρτας υγείας όλων των μαθητών και ιατρικές εξετάσεις στην αρχή και στο μέσον της σχολικής χρονιάς. Στην κάρτα υγείας να περιλαμβάνονται όλα τα στοιχεία της κατάστασης της υγείας του μαθητή, αλλά και η φυσική ανάπτυξη, καθώς και οι επιδόσεις του.

Οι βάσεις για τη φυσική αγωγή πρέπει να μπαίνουν από το Νηπιαγωγείο και το Δημοτικό Σχολείο. Ο ρόλος της φυσικής αγωγής σ’ αυτές τις ηλικίες πρέπει να είναι η δημιουργία μιας πολύπλευρης και ολοκληρωμένης προσωπικότητας στον πνευματικό, ψυχολογικό, σωματικό και κινητικό τομέα ανάπτυξης των παιδιών μέσα από το παιχνίδι και την άσκηση. Να εκσυγχρονιστεί το αναλυτικό πρόγραμμα, να διοριστούν γυμναστές στα δημόσια Δημοτικά Σχολεία, στα οποία πρέπει να δημιουργηθούν οι κατάλληλοι χώροι και εγκαταστάσεις και να γίνει η προμήθεια του απαραίτητου εξοπλισμού.

Στο Γυμνάσιο και το Λύκειο η φυσική αγωγή πρέπει να αποτελείται από το θεωρητικό και το πρακτικό μέρος. Στο θεωρητικό να περιλαμβάνεται η διδασκαλία της ιστορίας και της κοινωνιολογίας του αθλητισμού, η ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων κλπ., καθώς και χρήσιμες γνώσεις για την υγεία, για τη σωστή διατροφή, τις πρώτες βοήθειες κ.ά. Ακόμα, πρέπει να διδάσκονται οι βασικές αρχές της τεχνικής και οι κανονισμοί των κύριων αθλημάτων. Στην πρακτική εξάσκηση να εφαρμοστούν νέα προγράμματα φυσικής αγωγής και αθλητισμού βασισμένα σε πανελλήνια έρευνα από ειδικούς επιστήμονες.

Να αξιοποιηθούν οι σχολικοί αγώνες για την ανάπτυξη του συναγωνισμού και της άμιλλας, γενικότερα σαν θεσμός αθλητικής παιδείας και για την ανάδειξη των ταλέντων.

Να αναβαθμιστεί η εκπαίδευση στα ΤΕΦΑΑ. Να καλυφθούν τα τεράστια κενά σε μέλη ΔΕΠ, καθώς και σε διοικητικό και τεχνικό προσωπικό. Να διαμορφωθούν οι απαραίτητες κτιριακές εγκαταστάσεις κατάλληλα εξοπλισμένες. Να αναπτυχθεί η επιστημονική έρευνα και να οργανωθούν τμήματα μεταπτυχιακών σπουδών στον τομέα του αθλητισμού και της φυσικής αγωγής. Ταυτόχρονα, σε ολόκληρη την τριτοβάθμια εκπαίδευση, με τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων, να ενθαρρυνθεί και να διευκολυνθεί η άθληση των φοιτητών στις σχολές και τις φοιτητικές εστίες.

Κεντρικό ζήτημα στην αθλητική πολιτική του ΚΚΕ είναι η ανάπτυξη του αθλητισμού για όλους, με φορείς τα σχολεία, τα συνδικάτα, τις μαζικές οργανώσεις, τους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης, αλλά και με πρωτοβουλίες πολιτών. Το Κόμμα μας υποστηρίζει ότι αν αναπτυχθεί με δυναμισμό, αυτό το σκέλος, τότε ο αθλητισμός θα παίρνει τα πραγματικά χαρακτηριστικά του, από μια άποψη τα ταξικά του χαρακτηριστικά. Το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι χρειάζεται:

Na καθιερωθούν αθλητικοί θεσμοί και νόμοι προσαρμοσμένοι στα σύγχρονα δεδομένα, που θα εξασφαλίζουν τα στοιχειώδη μέσα για τη λειτουργία του αθλητισμού για όλους, (χώρος, τεχνική υποστήριξη κλπ.), την εξυγίανση, τον εκδημοκρατισμό, την αποφασιστική αντιμετώπιση των φαινομένων παρακμής και σήψης.

Φυσικός φορέας για την ανάπτυξη του αθλητισμού για όλους πρέπει να είναι η Τοπική Αυτοδιοίκηση, με κατάλληλη όμως χρηματοδότηση και ενίσχυση από το κράτος.

Να ενισχυθεί ο εργασιακός αθλητισμός στα μεγάλα εργοστάσια, στις ΔΕΚΟ και τις εργατογειτονιές.

Το κράτος πρέπει να εξασφαλίζει την ύπαρξη των κατάλληλων χώρων, ενώ για την εφαρμογή των προγραμμάτων αθλητισμού για όλους να διαθέτει τα απαραίτητα στελέχη (γυμναστές, προπονητές κλπ.).

Ο αθλητισμός επιδόσεων εντάσσεται στην ενιαία λογική του ΚΚΕ για τη φυσική αγωγή και τον αθλητισμό. Το Κόμμα μας υποστηρίζει ότι θα πρέπει:

Να διαμορφωθεί ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα που θα περιλαμβάνει το σύστημα επιλογής, το μοντέλο του μακροχρόνιου σχεδιασμού και το μοντέλο του αθλητισμού για την περίοδο των υψηλών επιδόσεων. Στα πλαίσια αυτού του ολοκληρωμένου προγράμματος να παρθούν μέτρα προκειμένου να προστατεύονται οι αθλητές, ιδιαίτερα των μικρών ηλικιών, από προπονητικές αυθαιρεσίες.

Να αναβαθμιστεί η λειτουργία του αθλητικού σωματείου. Να διαμορφωθούν συνθήκες ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται στις ανάγκες του αθλητισμού επιδόσεων και να ακολουθεί τις αντίστοιχες προπονητικοεκπαιδευτικές διαδικασίες.

Να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί πανεθνική επιστημονική έρευνα για να διαπιστωθούν οι ιδιαιτερότητες του ελληνικού λαού και με βάση τα αποτελέσματα της έρευνας να δημιουργηθεί ενιαία προπονητική διαδικασία.

Οι απαιτήσεις του αθλητισμού επιδόσεων είναι πολύ μεγάλες. Οι αθλητές πρέπει να επιδίδονται απερίσπαστοι σ’ αυτόν. Για το σκοπό αυτό πρέπει το κράτος να δημιουργεί όλες τις υλικές και θεσμικές προϋποθέσεις.

Το πιο επικίνδυνο φαινόμενο – που δε σχετίζεται αποκλειστικά με τον αθλητισμό – είναι η δημιουργία στη χώρα μας μονοπωλιακών συγκροτημάτων, τα οποία δρουν σε πολυκλαδική βάση και μάλιστα σε κλάδους που δε συνδέονται μεταξύ τους. Το συγκροτήματα αυτά επεκτείνουν τη δράση τους σε τομείς μεγάλης κοινωνικής σημασίας, όπως τα ιδιωτικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και πνευματικής παραγωγής, η εκπαίδευση, η υγεία, η ψυχαγωγία και ο αθλητισμός. Επιδίωξη του μεγάλου κεφαλαίου είναι η αξιοποίηση αυτών των σημαντικών τομέων στην προσπάθειά του να αποκτήσει μοχλούς άμεσου – ακόμα και χωρίς τη μεσολάβηση κομμάτων – επηρεασμού των λαϊκών μαζών. Πρόκειται για μια εξέλιξη που εκδηλώνεται ιδιαίτερα έντονα στον αθλητισμό και οδηγεί σε φαινόμενα απανθρωπισμού της αθλητικής και φυσικής ζωής. Τα γήπεδα και τα μεγάλα αθλητικά συγκροτήματα ελέγχονται από τους κερδοσκόπους. Σε πολλές περιπτώσεις οι χώροι αυτοί είναι θερμοκήπια αντιδραστικών και φασιστικών αντιλήψεων. Το πρώτο θύμα της άγριας εμπορευματοποίησης είναι το «ευ αγωνίζεσθαι». Η κατάσταση αυτή πρέπει να αλλάξει!

Το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι:

Πρέπει να ορθωθεί ένα μέτωπο πάλης ενάντια σε όλους όσοι κερδοσκοπούν από τον αθλητισμό εκτρέποντάς τον από την κοινωνική του αποστολή.

Να ψηφιστεί νόμος – πλαίσιο που να εξασφαλίζει τον εκδημοκρατισμό του οργανωμένου αθλητικού οικοδομήματος και να κατοχυρώνει την ανεξαρτησία του από κάθε κυβέρνηση και κρατικό μηχανισμό.

Να διατεθούν οι αναγκαίες πιστώσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό ώστε να ολοκληρωθεί γρήγορα η υλικοτεχνική υποδομή που είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού, να στελεχωθεί ο χώρος και να καλυφθούν όλες οι τρέχουσες δαπάνες λειτουργίας των αθλητικών προγραμμάτων.

Ναρκωτικά:μια μάστιγα πουεξαπλώνεται…

Η μάστιγα των ναρκωτικών γίνεται καθημερινά όλο και πιο επικίνδυνη, κυρίως για τους νέους. Το ζήτημα, στη βαθύτερη εξέτασή του, είναι πολιτικό, κοινωνικό. Συνδέεται με την όξυνση όλων των κοινωνικών προβλημάτων (ανεργία, φτώχεια, αδιέξοδα στη ζωή της νεολαίας, κίβδηλα πρότυπα, κρίση αξιών). Η αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, καθώς και η συστηματική πολιτική πρόληψης, αποτελούν ισχυρότατα όπλα για το δραστικό περιορισμό του προβλήματος των ναρκωτικών. Από την άλλη πλευρά πρέπει να σημειωθεί ότι όταν μηχανισμοί εντεταλμένοι για την αντιμετώπιση του προβλήματος υπολειτουργούν, είναι ευάλωτοι στη διάβρωση και τη διαφθορά, τότε είναι σίγουρο ότι τα θύματα θα πολλαπλασιάζονται με αυτονόητες τις τραγικές οικογενειακές και κοινωνικές επιπτώσεις.

Το ΚΚΕ διαφώνησε και επιμένει σταθερά στη θέση ότι δεν πρέπει να υπάρχει πολιτική διαχωρισμού «σκληρών» και «μαλακών» ναρκωτικών ουσιών. Κατά τη συζήτηση στη Βουλή για τη διαμόρφωση κοινού πορίσματος, υποστήριξε θεμελιωμένα τη θέση ότι θα είναι σοβαρό λάθος να ασκηθεί πολιτική χορήγησης υποκατάστατων από την πολιτεία στους ασθενείς τοξικομανείς. Κι αυτό γιατί και στην περίπτωση που το υποκατάστατο παίξει αρχικά το ρόλο πρόσκαιρης ανακούφισης, στην πορεία ο ασθενής θα εξαρτηθεί από το υποκατάστατο.

Το Κόμμα μας συνυπολογίζοντας την πείρα από τις οργανωμένες θεραπευτικές κοινότητες, από τα χειροπιαστά θετικά αποτελέσματα που αυτές πρόσφεραν σε πολλούς νέους, την πείρα από διάφορες χώρες που πειραματίστηκαν με πολλούς τρόπους για την αντιμετώπιση του προβλήματος και τη βοήθεια των ασθενών, υποστήριξε και υποστηρίζει ότι όλο το βάρος της πολιτικής έπρεπε και πρέπει να ριχτεί στην ενίσχυση αυτών των θεραπευτικών κοινοτήτων. Το ενεργητικό στοιχείο που κυριαρχεί στη θεραπευτική αγωγή σ’ αυτές τις κοινότητες, διαμορφώνει τις καλύτερες προϋποθέσεις μόνιμης και σταθερής απαλλαγής από την εξάρτηση.

Σε ό,τι αφορά στη δίωξη εγκλημάτων εμπορίας απαγορευμένων ναρκωτικών ουσιών, θα πρέπει να γίνει σαφές ότι άλλο είναι ο απλός ασθενής που χρειάζεται τη φροντίδα του κράτους και άλλο είναι ο έμπορος. Συχνά, από την ίδια την πράξη συγχέονται τα όρια εμπόρου – ασθενούς και σε περιπτώσεις μπορεί να επιτραπεί σε τμήματα του μηχανισμού δίωξης να αυθαιρετούν. Με μια κουβέντα μπορούμε να πούμε: αυστηρή τιμωρία των εμπόρων που να λειτουργεί και αποτρεπτικά, φροντίδα για τους ασθενείς. Πάνω απ’ όλα όμως απαίτηση να γίνει συνείδηση στα πλατύτερα στρώματα του λαού, ότι το πρόβλημα δεν αφορά, πλέον, αυτούς που το βιώνουν άμεσα, αλλά όλους. Και από την άποψη αυτή οι μαζικοί, κοινωνικοί φορείς χρειάζεται να έχουν μέσα στους γενικότερους στόχους πάλης και την αντιμετώπιση αυτής της μάστιγας.

Επείγουσα κοινωνικήανάγκη η προστασίατου περιβάλλοντος

Η καταστροφή του περιβάλλοντος στη χώρα μας, τόσο στα μεγάλα αστικά κέντρα, όσο και στην ύπαιθρο, παίρνει μεγάλες διαστάσεις και αποτελεί σοβαρό παράγοντα υποβάθμισης της ζωής. Η κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα της υποταγής των επιλογών όλων των ως τώρα κυβερνήσεων στο μεγάλο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, στα κερδοσκοπικά κυκλώματα, στην εξυπηρέτηση των ημετέρων. Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο από την παγκόσμια εμβέλεια πολλών προβλημάτων περιβάλλοντος (τρύπα όζοντος, φαινόμενο θερμοκηπίου, ρύπανση θαλασσών, καταστροφές δασών κ.ά.).

Σε μια πολιτική ανάπτυξης που θα έχει στο κέντρο της τον άνθρωπο, η προστασία του περιβάλλοντος αποτελεί βασικό κριτήριο σ’ όλες τις πλευρές της οικονομικής και κοινωνικής δράσης. Στις μέρες μας η κατάσταση έφτασε πλέον σε οριακό σημείο και είναι επείγουσα κοινωνική ανάγκη η λήψη συγκεκριμένων μέτρων, όπως:

Να δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο νομικό και θεσμικό πλαίσιο που θα εξασφαλίζει σε επίπεδο τεχνικών προδιαγραφών, μελετών, σχεδιασμού, ελέγχων, κυρώσεων, διοικητικών μηχανισμών, κεντρικών, τοπικών και περιφερειακών δομών, ένα επαρκές και αποτελεσματικό σύστημα προστασίας του περιβάλλοντος. Χρειάζεται σεβασμός των διεθνών συμβάσεων προστασίας του περιβάλλοντος και ενεργητική συμμετοχή της χώρας σε διεθνείς πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση όλων των οικολογικών προβλημάτων, στα Βαλκάνια, τη Μεσόγειο, σ’ ολόκληρο τον πλανήτη.

Είναι αναγκαία η διοχέτευση αξιόλογων οικονομικών πόρων για την προστασία του περιβάλλοντος, που συνιστά μια κατ’ εξοχήν κοινωνική και εθνική επένδυση.

Επιβάλλεται η συνεχής αγωγή και με όλα τα μέσα πληροφόρηση της κοινής γνώμης για το θέμα αυτό, η ένταξή του σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, η ανάπτυξη της επιστημονικής έρευνας και τεχνολογίας σε σχέση με το περιβάλλον και ο ουσιαστικός διάλογος με τους μαζικούς φορείς και την Τοπική Αυτοδιοίκηση για θέματα περιβάλλοντος που τους αφορούν.

Να επιβληθούν στις ρυπογόνες επιχειρήσεις ειδικά προγράμματα μείωσης των βιομηχανικών ρύπων. Να μετεγκατασταθούν εφόσον τα μέτρα αυτά δεν επαρκούν και να απαγορευτεί η εγκατάσταση νέων στις κορεσμένες περιοχές. Να προωθηθούν οι ανανεώσιμες μορφές ενέργειας και ν’ αποκλειστεί η χρήση ατομικής ενέργειας για παραγωγή ηλεκτρισμού με τη σημερινή ανασφαλή τεχνολογία.

Να επιλυθεί το κυκλοφοριακό, με επιδίωξη να προωθηθούν τα μαζικά συγκοινωνιακά μέσα στις μεγάλες πόλεις. Να εκσυγχρονιστεί και να επεκταθεί το σιδηροδρομικό δίκτυο.

Το συντομότερο δυνατόν να καταρτιστεί το εθνικό κτηματολόγιο και να γίνει καθορισμός χρήσεων γης. Ο χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός καθώς και ο περιφερειακός προγραμματισμός να υποτάσσονται στο ευρύτερο κοινωνικό συμφέρον και στις σύγχρονες απαιτήσεις. Να αποτρέπονται τάσεις γιγαντισμού και υπερσυγκέντρωσης. Να κατοχυρωθούν οι ελάχιστοι ελεύθεροι χώροι που απομένουν και ν’ αξιοποιηθούν κυρίως ως χώροι πράσινου. Να προστατευτεί και να αποκατασταθεί το περιαστικό πράσινο.

Να εκπονηθεί εθνικό σχέδιο για συστήματα διαχείρισης υγρών και στερεών αποβλήτων, για κατασκευή μονάδων διάθεσης τοξικών αποβλήτων. Να κατασκευαστούν σύγχρονοι χώροι υγειονομικής ταφής απορριμμάτων, να προωθηθεί η ανακύκλωσή τους στην πηγή. Να αναπτυχθεί σύγχρονο αποχετευτικό δίκτυο, ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις.

Να αντιμετωπιστεί έγκαιρα το οξύτατο πρόβλημα της λειψυδρίας, που αντιμετωπίζουν οι πόλεις και η ύπαιθρος. Να προστατευτεί και να αξιοποιηθεί ορθολογικά το υδάτινο δυναμικό.

Να προστατευτούν αποτελεσματικά τα δάση, οι εθνικοί δρυμοί, τα σπάνια οικοσυστήματα, οι βιότοποι. Να ενισχυθούν αποτελεσματικά οι μηχανισμοί πρόληψης και κατάσβεσης των πυρκαγιών. Να γίνει ριζική τροποποίηση του θεσμικού και νομικού πλαισίου και να συνταχθεί άμεσα δασολόγιο και δασικό κτηματολόγιο. Να διατεθεί τουλάχιστον το 1% του κρατικού προϋπολογισμού για την αναδάσωση όλων των καμένων εκτάσεων.

Να υπάρξει αντιρρυπαντική θωράκιση των θαλασσών, των λιμνών και των ποταμών της χώρας.

Να συμμετάσχει και η χώρα μας στην προσπάθεια αλλαγής του καταναλωτικού προτύπου, ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες των εργαζομένων και όχι να σπαταλούνται φυσικοί πόροι για την αύξηση των κερδών των πολυεθνικών.

    

KKE

KKE

Για τα δικαιώματα

των εργαζομένων

και την ποιότητα ζωής

Το περιεχόμενο της ανάπτυξης, ο προσανατολισμός, τα μέσα και οι σκοποί της αποτελούν ένα κρίσιμο πολιτικό και ιδεολογικό ζήτημα και η κάθε πολιτική και κοινωνική δύναμη το απαντά ανάλογα με την ταξική της θέση.

Στην αντίληψη του ΚΚΕ η εργατική δύναμη, καθώς και ο εργαζόμενος άνθρωπος κατέχουν τη θέση της πρώτης παραγωγικής δύναμης της κοινωνίας. Από τη σκοπιά αυτή ό,τι αναπτύσσει την κύρια παραγωγική δύναμη της κοινωνίας, ό,τι αναπτύσσει τις ικανότητες του εργαζόμενου ανθρώπου είναι ό,τι έχει να κάνει με την παραγωγή και την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης.

Οι δαπάνες για την υγεία, για την παιδεία, για τον πολιτισμό κτλ. είναι παραγωγικές, γιατί συνδέονται με την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης και, συνεπώς, πρέπει να αυξάνονται και όχι να περικόπτονται…

Ο αγώνας για τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα θα είναι μακροχρόνιος. Οσο κυριαρχεί η καπιταλιστική εκμετάλλευση, καμιά κατάκτηση δεν είναι σίγουρη, βιώσιμη και ολοκληρωμένη.

Για την απασχόληση

Καμία πολιτική δεν μπορεί να θεωρηθεί φιλολαϊκή, αν δεν εγγυάται το δικαίωμα στην εργασία. Το πρόβλημα της αντιμετώπισης της ανεργίας να αντιμετωπιστεί στα πλαίσια της αναπτυξιακής πολιτικής που προτείνει το Κόμμα μας. Στα πλαίσια αυτής της πολιτικής το ΚΚΕ προβλέπει τον εκδημοκρατισμό των εργασιακών σχέσεων στην κατεύθυνση αναβάθμισης της προσωπικότητας των εργαζομένων και την αξιοποίησή τους στην εφαρμογή ευρύτατου εργατικού ελέγχου. Επιπλέον, η όποια αναδιάρθρωση στη βιομηχανία θα πρέπει να συνοδεύεται από μέτρα προστασίας και αποκατάστασης των εργαζομένων στην παραγωγική διαδικασία.

Ταυτόχρονα το ΚΚΕ υπογραμμίζει ότι χρειάζεται η λήψη αναδιαρθρωτικών μέτρων στον τομέα των όρων εργασίας, τα οποία για να είναι αποτελεσματικά πρέπει να βρίσκονται σε ριζική αντίθεση με τις επιλογές της ΛΕΥΚΗΣ ΒΙΒΛΟΥ. Πιο συγκεκριμένα πρέπει:

Να μειωθούν οι ώρες εργασίας σε 35, με σταθερό και νομοθετημένο για όλους 7ωρο και 5ήμερη βδομάδα χωρίς μείωση του μισθού, με νομοθετική κατοχύρωση της ΑΤΑ και με πλήρη διασφάλιση των συνδικαλιστικών, κοινωνικών, συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.

Να καταργηθεί η υπερεργασία και να μειωθούν δραστικά οι υπερωρίες.

Να αναβαθμιστούν τα κοινωνικά, συνδικαλιστικά και δημοκρατικά δικαιώματα των εργαζομένων.

Να μειωθούν έως και να εξαφανιστούν όλες οι πρόσκαιρες και προσωρινές θέσεις απασχόλησης, ώστε να ενισχυθεί η σταθερή απασχόληση.

Να βελτιωθεί η εισοδηματική θέση των εργαζομένων και των συνταξιούχων, πράγμα που θα λειτουργήσει και ως αναθέρμανση στην αγορά, με πολλαπλές θετικές επιπτώσεις και στον τομέα της απασχόλησης.

Να διασφαλιστούν συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής στους χώρους δουλιάς. Να αυξηθεί η χρονιάτικη άδεια και το επίδομα αδείας.

Να αξιοποιηθεί η τεχνολογία προς όφελος των εργαζομένων, του λαού, για υψηλή ειδίκευση και συνεχή εκπαίδευση.

Η προστασία των ανέργων είναι μια κρίσιμη πλευρά της πολιτικής για την απασχόληση. Το νομικό πλαίσιο που υπάρχει σήμερα για την «προστασία» των ανέργων είναι ανεπαρκέστατο και στα δύο βασικά του σκέλη: Και στο ύψος του εισοδήματος στήριξης και στη διάρκεια στήριξης. Στον παραλογισμό «σου δίνω λίγα ψίχουλα για λίγους μήνες και μετά κάνε ότι νομίζεις» πρέπει να αντιταχτεί η λογική της κοινωνικής προστασίας. Από την άποψη αυτή και τα δύο στοιχεία «προστασίας» των ανέργων πρέπει να αλλάξουν και να γίνουν αποδεκτές οι προτάσεις των συνδικάτων, όπως αυτές διαμορφώθηκαν εδώ και 15 χρόνια:

Να θεσπιστεί επιδότηση αόριστης διάρκειας.

Να οριστούν επιδόματα ανεργίας στο 80% του βασικού μεροκάματου.

Να επιδοτούνται οι νέοι που μπαίνουν στην παραγωγή, ζητάνε δουλιά και δε βρίσκουν.

Να διασφαλίζονται τα κοινωνικά και ασφαλιστικά δικαιώματα των ανέργων στη διάρκεια της επιδότησης.

Η απασχόληση των ναυτικών αποτελεί ιδιαίτερο κεφάλαιο στην πολιτική για την απασχόληση που προτείνει το ΚΚΕ και το ταξικό ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Σε σχέση με το μεγάλο πρόβλημα της ναυτολόγησης το Κόμμα μας έχει διατυπώσει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που περιλαμβάνει τον εκδημοκρατισμό και εκσυγχρονισμό του σχετικού πλαισίου και την αναδιοργάνωση του Γραφείου Εύρεσης Ναυτικής Εργασίας (ΓΕΝΕ). Πιο συγκεκριμένα:

Να περάσει η ναυτολόγηση στον έλεγχο των ναυτεργατών.

Να παρθούν μέτρα για την αυστηρή εφαρμογή της Διεθνούς Σύμβασης 9 («Περί ευρέσεως εργασίας εις τους ναυτικούς»).

Να επικυρωθούν και να εφαρμοστούν οι Διεθνείς Συμβάσεις 135 («Για την προστασία των αντιπροσώπων των εργαζομένων στην επιχείρηση και των διευκολύνσεων που πρέπει να τους παρέχονται») και 145 («Για τη συνέχεια της απασχόλησης των ναυτικών») για τους ναυτεργάτες.

Να αποστρατικοποιηθεί το ΓΕΝΕ.

Να συγκροτείται το Διοικητικό Συμβούλιο του ΓΕΝΕ έτσι ώστε η πλειοψηφία των μελών του να αποτελείται από τους αντιπροσώπους των ναυτεργατικών οργανώσεων.

Να γίνεται ναυτολόγηση αποκλειστικά και μόνο μέσω ΓΕΝΕ, με τον έλεγχο των σωματείων και να τηρείται αυστηρά η σειρά προτεραιότητας σε στενή συνεργασία με τα ναυτεργατικά σωματεία.

Να υπάρχει αυστηρός έλεγχος της σύνθεσης των πλοίων ως προς τον αριθμό των μελών του πληρώματος, του ποσοστού των αλλοδαπών και των προσόντων.

Να επιλέγονται τα πληρώματα με βάση τη σειρά προτεραιότητας και όχι την ανεξέλεγκτη κρίση και επιλογή των εφοπλιστών.

Να παραμένουν στους καταλόγους ανέργων οι προσφερόμενοι άνεργοι ναυτικοί στο βαθμό και την ειδικότητα που κατέχουν και να καταργηθεί το ΠΔ 29/84.

Να εκδίδονται οι αποφάσεις για τον καθορισμό της οργανικής σύνθεσης των πλοίων όχι αποκλειστικά και μόνο από τον υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, αλλά με τη σύμφωνη γνώμη των εκπροσώπων των ναυτεργατικών οργανώσεων, με βάση τις πραγματικές ανάγκες των πλοίων.

Να θεσπιστεί νομικά ίση μεταχείριση και ίσα δικαιώματα με τους Ελληνες για τους αλλοδαπούς, οι οποίοι να μπορούν να ναυτολογούνται ως μέλη συγκροτημένου πληρώματος, μόνο μέσω του ΓΕΝΕ και μόνο όταν δεν προσφέρονται Ελληνες ναυτεργάτες.

Προστασία και

αύξηση του λαϊκού

εισοδήματος

Η προστασία και η βελτίωση του εισοδήματος των εργαζομένων αποτελεί το πιο σημαντικό στοιχείο μιας πολιτικής κοινωνικής δικαιοσύνης. Χρειάζεται να εξασφαλιστεί η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων και η ουσιαστική συμμετοχή τους στα αποτελέσματα από την αύξηση της παραγωγικότητας. Βασικό ζήτημα είναι η ανακατανομή του εθνικού εισοδήματος μέσω του κρατικού προϋπολογισμού προς όφελος των εργαζομένων.

Ειδικότερα το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι πρέπει:

Να κατοχυρωθεί γνήσια ΑΤΑ και να εξασφαλιστούν κατώτερες αποδοχές και συντάξεις που να καλύπτουν τις βασικές ανάγκες της οικογένειας. Να διπλασιαστούν οι αγροτικές συντάξεις.

Να εξασφαλιστεί ίση αμοιβή για ίση δουλιά ανδρών και γυναικών, Ελλήνων και ξένων εργαζομένων.

Ν’ αλλάξει ριζικά το φορολογικό σύστημα.

Να θεσπιστεί μηδενικός φορολογικός συντελεστής σε είδη και υπηρεσίες πρώτης ανάγκης και σ’ αυτά που έχουν σχέση με τη λαϊκή παιδεία και υγεία.

Να μειωθεί η έμμεση φορολογία.

Να μειωθεί η υπερφορολόγηση των μισθωτών και συνταξιούχων.

Να υπάρχει έλεγχος των τιμών και προστασία από την κερδοσκοπία.

Να ληφθούν μέτρα κατά της ακρίβειας και των συνεχών ανατιμήσεων.

Να παγώσουν οι τιμές σε είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης.

Η χειραφέτηση

των γυναικών

Για τις εργάτριες, υπαλλήλους, αγρότισσες, νοικοκυρές, επιστήμονες, νέες, το ΚΚΕ υποστηρίζει τη λήψη άμεσων μέτρων που ανοίγουν το δρόμο για την ισότητα και την ισοτιμία, τη χειραφέτησή τους, που να αγκαλιάζουν όλες τις πλευρές της ζωής τους, στην οικογένεια, στην εργασία, τη συμμετοχή στην κοινωνική και πολιτική δράση, στον πολιτισμό.

Γενικότερα το ΚΚΕ προτείνει να παρθούν μέτρα, ώστε:

Να στηριχτούν και ν’ αναπτυχθούν βιομηχανικοί και αγροτικοί κλάδοι που απασχολούν μεγάλο αριθμό γυναικών.

Να θεσπιστούν ειδικά κίνητρα για τις γυναίκες, ώστε να προσελκυστούν σε τομείς της σύγχρονης παραγωγής και να έχουν ίσες ευκαιρίες σε όλες τις βαθμίδες επαγγελματικής εξέλιξης.

Να οργανωθούν προγράμματα επιμόρφωσης και ειδίκευσης των γυναικών σε κατάλληλες ώρες.

Να μην καταργηθούν οι ειδικές ρυθμίσεις για τις εργαζόμενες γυναίκες, όπως το χαμηλότερο όριο συνταξιοδότησης, η απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας σε ορισμένους παραγωγικούς κλάδους.

Να εξασφαλιστούν τα συνταξιοδοτικά και ασφαλιστικά δικαιώματα των γυναικών που εργάζονται με ωρομίσθιο, σε φασόν, σε εποχιακή απασχόληση, με συμβάσεις ορισμένου χρόνου, ως συμβοηθούντα μέλη των οικογενειακών επιχειρήσεων, καθώς και των διαζευγμένων γυναικών.

Να εκσυγχρονιστεί η υπάρχουσα νομοθεσία για να διευρυνθεί η προστασία της υγείας των γυναικών όχι μόνο στη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της λοχείας, αλλά σ’ όλη την παραγωγική ηλικία της, με κριτήριο τις σύγχρονες ανάγκες και εξελίξεις.

Να βελτιωθεί η θέση των γυναικών στην οικογένεια με την ανάπτυξη κοινωνικών παροχών και εγκαταστάσεων για την προστασία του παιδιού και της οικογένειας.

Να ιδρυθούν δημόσιοι βρεφονηπιακοί σταθμοί, παιδικά κέντρα δημιουργικής απασχόλησης, αναπροσαρμογή των ωραρίων λειτουργίας των σχολείων.

Να υπάρξουν κίνητρα κατά της υπογεννητικότητας που, σε συνδυασμό με μια πολιτική βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου του λαού και δημιουργία προϋποθέσεων για την εξασφάλιση του μέλλοντος των παιδιών, θα βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του οξύτατου δημογραφικού προβλήματος της χώρας.

Να χορηγηθεί επίδομα σ’ όλες τις μη εργαζόμενες γυναίκες που συμπληρώνουν το 60ό έτος της ηλικίας τους και δεν έχουν προϋποθέσεις για κανονική σύνταξη.

Να διαμορφωθεί κώδικας δεοντολογίας για τα προγράμματα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, κρατικών και ιδιωτικών, με στόχο τη διαπαιδαγώγηση των δυο φύλων στο πνεύμα της ισοτιμίας, την ενημέρωση των γυναικών για τα δικαιώματά τους, την προστασία των γυναικών από τις προσβλητικές διαφημίσεις, προγράμματα και άρθρα.

Να ενσωματωθεί και στο εκπαιδευτικό σύστημα η πολιτική διαπαιδαγώγηση στο πνεύμα της ισοτιμίας των δυο φύλων, της κοινής ανάληψης ευθυνών στην οικογένεια.

Να θεσπιστούν θετικές διακρίσεις υπέρ των γυναικών, για να εξασφαλίζεται η συμμετοχή τους σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής. Οι συνδικαλιστικές 3και κοινωνικές οργανώσεις να πάρουν μέτρα για τη συμμετοχή των γυναικών και να θεσμοθετήσουν διαδικασίες που θα συμβάλουν στην εκλογή τους σ’ όλη την κλίμακα της ιεραρχίας των οργανώσεών τους.

Το δημογραφικό

πρόβλημα

Ο κάθε σκεπτόμενος πολίτης παρακολουθεί με έκδηλη καχυποψία τις διάφορες συζητήσεις, συχνά έντονες φραστικά, μεταξύ εκπροσώπων του δικομματισμού. Οσο βρίσκονται στην αντιπολίτευση εκδηλώνουν το δημοκοπικό τους ενδιαφέρον για το δημογραφικό, για τους πολύτεκνους. Ομως, αυτό το «ενδιαφέρον» σταματά από τη στιγμή που αναλαμβάνουν την κυβερνητική εξουσία. Η πιο χαρακτηριστική εκδήλωση αυτής της δημοκοπικής αντιμετώπισης είναι οι κατά καιρούς προτάσεις που κατατίθενται στη Βουλή, πότε από το ένα κόμμα και πότε από το άλλο και, στο τέλος, αυτές οι προτάσεις μένουν πάντα στα χαρτιά.

Το δημογραφικό πρόβλημα για τη σύγχρονη Ελλάδα δεν είναι πρόβλημα ευχολογίων και παραινέσεων, αλλά πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό. Η συνολική πρόταση του ΚΚΕ για μια άλλη πολιτική παραγωγικής ανασυγκρότησης και ανάπτυξης είναι θεμελιακή προϋπόθεση και για την αντιμετώπιση ή άμβλυνση του δημογραφικού προβλήματος. Οι ειδικότεροι άξονες μιας τέτοιας πολιτικής μπορούν να συνοψιστούν στους εξής:

Προστασία και βελτίωση του βιοτικού επιπέδου του εργαζόμενου λαού συνολικά.

Πολιτικές και μέτρα για την αντιμετώπιση του εκρηκτικού προβλήματος απασχόλησης και διαμόρφωση όρων και προϋποθέσεων ασφάλειας των εργαζομένων, ιδιαίτερα των νέων ζευγαριών.

Κοινωνική πολιτική και πρόνοια έξω από τα πλαίσια που καθορίζει το ντόπιο κεφάλαιο και η ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟΣ.

Εισοδηματική και κοινωνική στήριξη των πολύτεκνων, με προοδευτική κλίμακα, ανάλογα με τον αριθμό παιδιών.

Ολα αυτά προφανώς απαιτούν μια εντελώς διαφορετική αντίληψη και πολιτική από αυτή που προστάζουν οι πολυεθνικές της Ευρωπαϊκής Ενωσης και υλοποιούν οι εγχώριοι υποστηρικτές της Συνθήκης του Μάαστριχτ.

Ενα καλύτερο

μέλλον για

τη νεολαία

Το ΚΚΕ υπερασπίζεται το δικαίωμα της νεολαίας να ζήσει το παρόν, αλλά και να οικοδομήσει ένα καλύτερο μέλλον, στο οποίο κυρίως αυτή θα ζήσει. Γι’ αυτό αγωνίζεται για την αντιμετώπιση των προβλημάτων της σήμερα, αλλά και αυτών της μελλοντικής προοπτικής της. Υπερασπίζεται τα δικαιώματα της νεολαίας από τη συντηρητική επίθεση όχι από θέσεις διαιώνισης μιας απαράδεκτης σημερινής κατάστασης, αλλά από θέσεις αλλαγής της. Ειδικότερα σε σχέση με τους νέους, το Κόμμα μας αγωνίζεται για:

Για το δικαίωμα στη ζωή, για την ειρήνη, για την εθνική ανεξαρτησία.

Για το δικαίωμα στη γνώση. Για σύγχρονη ουσιαστική μόρφωση και ειδίκευση με την παροχή ίσων ευκαιριών και δυνατοτήτων σε όλους τους νέους μέσα από ένα αναβαθμισμένο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, δεμένο με τις ανάγκες της κοινωνίας και της ανάπτυξης σε όφελος του λαού της.

Για το δικαίωμα στη δουλιά. Για μια σταθερή και δημιουργική απασχόληση, για μια επαγγελματική σταδιοδρομία, που να παρέχει τις υλικές προϋποθέσεις ώστε να καλύπτει τις διευρυνόμενες κοινωνικές και πολιτιστικές της ανάγκες. Για μια καλύτερη ποιότητα ζωής, με ελεύθερο και δημιουργικό χρόνο μέσα σ’ ένα ισορροπημένο φυσικό περιβάλλον, με μια πλούσια πολιτιστική και αθλητική δραστηριότητα.

Για την υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών της ελευθεριών και δικαιωμάτων σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικοπολιτικής ζωής, εξασφαλίζοντας ιδιαίτερα την ουσιαστική συμμετοχή της σε ζητήματα και δραστηριότητες που την αφορούν.

Το ΚΚΕ με τις θέσεις και τη δράση του θέλει να ενισχύσει την αισιοδοξία και την αυτοπεποίθηση των νέων ανθρώπων ότι μπορούν και με το δικό τους αγώνα, μαζί με το λαό μας, να κατακτήσουν τώρα τα δικαιώματά τους στη ζωή και το μέλλον τους. Οτι απέναντι στην ηττοπάθεια και το συμβιβασμό, τη φυγή στον ατομισμό και την κοινωνική αδρανοποίηση όπου τους σπρώχνει η άρχουσα τάξη, για να έχει φτηνή και βολική την εργατική τους δύναμη, υπάρχει ο άλλος δρόμος της γνώσης και του συλλογικού αγώνα. Στη γνώση και στη συλλογική δράση με αξίες και ιδανικά βρίσκεται η δύναμη για την προώθηση και κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους, της προσωπικότητάς τους μέσα στην κοινωνία. Γι’ αυτό το ΚΚΕ έχει αδιάκοπο πόλεμο με αντιλήψεις που επιχειρούν να σκοτεινιάσουν τα μυαλά των νέων ανθρώπων, να εκτρέψουν στο ρατσισμό, τον εθνικισμό και το σοβινισμό την έμφυτη ριζοσπαστικότητά τους, να αμφισβητήσουν και να σβήσουν από τη συνείδησή τους τις αξίες και τα μεγάλα ιδανικά της ισότητας, της αλληλεγγύης ανάμεσα στους ανθρώπους και τους λαούς, τα ιδανικά της κοινωνικής δικαιοσύνης και της κατάργησης της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Αποτελεσματικό

δημόσιο υγειονομικό

σύστημα

Η υγεία του λαού, αυτή καθεαυτή, αποτελεί κοινωνικό αγαθό και η προστασία της πρέπει να ανήκει στην αποκλειστική ευθύνη του κράτους. Η υγεία του λαού δεν είναι εμπόρευμα. Στην εποχή μας οι νέες κοινωνικές ανάγκες προβάλλονται με τόση εκρηκτικότητα και πολυπλοκότητα, ώστε ακόμη και καπιταλιστικές χώρες εκφράζουν την ανάγκη κάλυψης των υγειονομικών τους αναγκών με περισσότερη κρατική παρέμβαση.

Οι συντηρητικές αλλαγές που επιχειρούνται στο υγειονομικό – ασφαλιστικό σύστημα της χώρας συνοδεύονται και από την ιδεολογική επίθεση ενάντια στις αξίες και τα κοινωνικά συστήματα που αντιλαμβάνονται την υγεία του λαού σαν κοινωνικό αγαθό.

Ουσιαστικός και αναπόσπαστος παράγοντας αναβάθμισης του υγειονομικού συστήματος είναι η βελτίωση της θέσης των εργαζομένων στο χώρο της υγείας από άποψη επιστημονική, επαγγελματική, συνθηκών δουλιάς και αμοιβής.

Για ένα αποτελεσματικό δημόσιο υγειονομικό σύστημα χρειάζεται:

Να υπάρξει εθνικός σχεδιασμός και μια πολιτική υγείας, η οποία να αξιοποιεί τις εξελίξεις της επιστήμης και της τεχνολογίας και να εξυπηρετεί τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας.

Να καταγραφούν και να καλυφθούν οι ανάγκες σε υλικοτεχνική υποδομή και ανθρώπινο δυναμικό, στην παραγωγή, εκπαίδευση και κατανομή του ιατρικού και λοιπού υγειονομικού προσωπικού, στη χωροταξική κατανομή των βασικών μονάδων ανάλογα με τις ανάγκες του πληθυσμού και να καλυφθούν οι υγειονομικές ανάγκες της επαρχίας και των λαϊκών συνοικιών των αστικών κέντρων.

Να προσδιοριστούν ο ρόλος και η έκταση του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα υγείας.

Βασική θέση στην υγειονομική πολιτική του ΚΚΕ αποτελεί η ενίσχυση και η αναβάθμιση του δημόσιου τομέα υγείας. Το Κόμμα μας υποστηρίζει την ανάγκη για ένα ριζικά διαφορετικό δημόσιο τομέα υγείας, που να είναι ικανός και σύγχρονος, δημοκρατικός και αποτελεσματικός.

Ειδικότερα σχετικά με τον εκσυγχρονισμό του δημοσίου τομέα υγείας το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι χρειάζεται:

Να υπάρξει τεχνολογικός εξοπλισμός για να αποκτηθούν μηχανήματα υψηλής τεχνολογίας, να κατανεμηθούν σωστά, να αξιοποιηθούν όσα υπάρχουν, να προχωρήσει η μηχανοργάνωση.

Να εκσυγχρονιστεί η εκπαίδευση όλων των επαγγελμάτων υγείας. Να αναπτυχθούν νέες ειδικότητες, όπως Γενικής Ιατρικής, Κοινωνικής Ιατρικής, Δημόσιας Υγείας.

Να παρθούν συγκεκριμένα μέτρα που θα καταστήσουν το δημόσιο τομέα υγείας δημοκρατικό, προοδευτικό, αποτελεσματικό. Να θεσμοθετηθεί η αντικειμενική και αξιοκρατική θέση στις προσλήψεις υγειονομικών.

Να παρθούν συγκεκριμένα μέτρα για την εξάλειψη των φαινομένων της διαφθοράς στο κύκλωμα των προμηθειών και της διακίνησης του φαρμάκου.

Να κατοχυρωθεί η συμμετοχή των φορέων στους σχεδιασμούς και τις αποφάσεις και ο ουσιαστικός κοινωνικός έλεγχος στις υπηρεσίες.

Να προωθηθεί η αποκέντρωση και στις αποφάσεις και στις λειτουργίες και να υπάρξει η απεξάρτηση των υπηρεσιών υγείας από τον κάθε φορά κυβερνητικό εναγκαλισμό.

Να εφαρμοστούν άμεσα προοδευτικοί και δημοκρατικοί κανονισμοί και καθηκοντολόγιο.

Καθοριστικό στοιχείο στον προσανατολισμό του υγειονομικού συστήματος πρώτα απ’ όλα είναι η κάλυψη των αναγκών της πρωτοβάθμιας φροντίδας και πρόληψης. Σε μια τέτοια κατεύθυνση:

Να αρχίσει άμεσα η δημιουργία της υποδομής για τη λειτουργία των αστικών κέντρων υγείας, καθώς και των άλλων μονάδων πρωτοβάθμιας φροντίδας.

Να ενισχυθεί και βελτιωθεί η λειτουργία των περιφερειακών κέντρων υγείας.

Να υπάρξει ουσιαστική αναβάθμιση των υπηρεσιών του ΙΚΑ με την κάλυψη των αναγκών σε προσωπικό, εξοπλισμό και προγράμματα. Γενναία επιχορήγηση για την αναβάθμιση των νοσοκομείων του ΙΚΑ.

Να εφαρμοστεί ο θεσμός της ιατρικής της εργασίας και της σχολικής υγιεινής.

Να αναπτυχθεί η πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας για τη στοματική υγεία, με ιδιαίτερη έμφαση στην πρόληψη, αλλά και η δευτεροβάθμια.

Να ενισχυθούν τα τοπικά και περιφερειακά νοσοκομεία και τα πανεπιστημιακά, για να υπάρξει ουσιαστική κάλυψη των αναγκών σε επίπεδο νομού και περιφέρειας.

Να αρχίσει άμεσα η ίδρυση νέων νοσοκομείων, όπου είναι απαραίτητα για τις ανάγκες, στην επαρχία και τα αστικά κέντρα.

Μαζί με τη λειτουργία των αστικών Κέντρων Υγείας, απαιτείται ο χωρισμός της χώρας σε υγειονομικές περιφέρειες, οι οποίες μπορεί να ακολουθούν το διοικητικό χωρισμό, σε συνδυασμό όμως και με άλλα κριτήρια, πληθυσμιακά, χωροταξικά, βιομηχανική ανάπτυξη κλπ. Κάθε υγειονομική περιφέρεια να έχει επάρκεια σε υγειονομικές υπηρεσίες πρώτης, δεύτερης και τρίτης βαθμίδας, δηλαδή νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας, δίκτυο μονάδων άμεσης βοήθειας και μονάδες προνοιακού τύπου. Κάθε υγειονομική περιφέρεια να έχει αρμόδια υγειονομική υπηρεσία που σχεδιάζει, ερευνά, προτείνει και παίρνει μέτρα για όλα τα προβλήματα της υγείας του πληθυσμού της περιοχής. Διάφορα νοσοκομεία μπορεί να έχουν μεταξύ τους λειτουργική ενότητα με τη μορφή συγκροτήματος. To AIDS αποτελεί μια μεγάλη απειλή για τη σύγχρονη κοινωνία, ειδικά για τη νέα γενιά. Το κρίσιμο ζήτημα – κλειδί είναι η ενημέρωση και η πρόληψη. Αυτό, όμως, απαιτεί ολοκληρωμένο σχεδιασμό και τις απαραίτητες δαπάνες. Σχεδιασμός που να ξεκινάει από την ενημέρωση στα σχολεία και να αφορά την πρόληψη και να φτάνει μέχρι τη διαμόρφωση συμπεριφορών απέναντι στους φορείς της νόσου, που σήμερα αντιμετωπίζονται συχνά με έναν απάνθρωπο τρόπο.

Στην κατεύθυνση της αναβάθμισης της νοσοκομειακής περίθαλψης, το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα. Ειδικότερα:

Να επιχορηγούνται επαρκώς τα νοσοκομεία από τον κρατικό προϋπολογισμό, ώστε οι προϋπολογισμοί τους να στοχεύουν στην παραπέρα ανάπτυξη.

Να χορηγηθεί έκτακτη επιχορήγηση για την κάλυψη των ελλειμμάτων των νοσοκομείων.

Να καλυφθούν άμεσα οι κενές οργανικές θέσεις, ιδιαίτερα του νοσηλευτικού προσωπικού, με την καθιέρωση ειδικών κινήτρων.

Να καλυφθούν οι ανάγκες σε υλικοτεχνική υποδομή, ιδιαίτερα απόκτηση της σύγχρονης τεχνολογίας και μηχανοργάνωσης.

Να αρθεί η εκχώρηση λειτουργιών των δημοσίων νοσοκομείων σε ιδιώτες (καθαριότητα, πλυντήρια, μαγειρεία κτλ.).

Το ΚΚΕ θεωρεί ότι η λειτουργία της ιδιωτικής επιχειρηματικής δραστηριότητας στον τομέα της υγείας πρέπει να εντάσσεται σ’ ένα κοινωνικό πλαίσιο και στον εθνικό σχεδιασμό. Πρέπει να αποκλειστεί κάθε συμμετοχή της στην εκπαίδευση και σε λειτουργίες εθνικής σημασίας. Χρειάζεται να υπάρξει αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο και προδιαγραφές για τα κτιριακά και χωροταξικά ζητήματα, τον εξοπλισμό, την επιστημονική υποδομή. Κανονισμοί λειτουργίας και προστασίας εργαζομένων και ασθενών, καθώς επίσης και ουσιαστικός κοινωνικός έλεγχος.

Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ παρέδωσαν το φάρμακο, ένα σημαντικό τομέα της υγείας και εθνικής οικονομίας, που ήταν μάλιστα κερδοφόρος, στο ντόπιο και ξένο επιχειρηματικό κεφάλαιο. Τα κυβερνητικά μέτρα για τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκου (ΕΟΦ) ευθυγραμμίζονται με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης και συμβάλλουν στην αποβιομηχάνιση της χώρας μας. Το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι:

Το κράτος είναι υποχρεωμένο να εξασφαλίζει την ευρύτερη δυνατή χορήγηση φτηνών και ποιοτικά ελεγμένων φαρμάκων μέσω των ασφαλιστικών ταμείων.

Χρειάζεται να διαμορφωθεί και να υλοποιηθεί ένα προοδευτικό πρόγραμμα οικονομικής ανάπτυξης της βιομηχανίας του φαρμάκου, καθώς και της βιομηχανίας ιατρικών μηχανημάτων, αντιδραστηρίων και αναλώσιμου υλικού.

Ο ΕΟΦ να είναι το κυρίαρχο όργανο σ’ όλο το φάσμα της παραγωγής, διακίνησης και κατανάλωσης.

Να δημιουργηθούν ερευνητικά τμήματα στα Πανεπιστήμια, στην Ελληνική Φαρμακοβιομηχανία, στον «Δημόκριτο». Ερευνα όμως που θα στηρίζεται στις ανάγκες της χώρας και όχι μόνο για να καλύπτει άλλα κράτη ή συμφέροντα πολυεθνικών. Τα χορηγούμενα φάρμακα από τ’ ασφαλιστικά ταμεία πρέπει να χορηγούνται με αυστηρά επιστημονικά κριτήρια και χωρίς περιοριστικές «λίστες».

    

KKE

KKE2

Η κοινωνική

ασφάλιση

σε κίνδυνο

Ο χαρακτήρας της ασφάλισης είναι κοινωνικός και κατοχυρώνεται, όταν η κοινωνική ασφάλιση είναι υποχρεωτική, ασκείται από το δημόσιο (από το ίδιο το κράτος ή αυτοτελή ΝΠΔΔ) και στηρίζεται στην τριμερή χρηματοδότηση και την κοινωνική αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών και μεταξύ των εργαζομένων σήμερα. Ενα κράτος που θέλει να είναι σύγχρονο και κοινωνικό πρέπει να εξασφαλίζει στους εργαζόμενους αξιοπρεπείς συντάξεις και ανθρώπινη περίθαλψη.

Ο θεσμός της κοινωνικής ασφάλισης από τη φύση του είναι ξένος και αντίθετος με κάθε λογική εμπορευματοποίησής του. Το ΚΚΕ αποκρούει κάθε προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της κοινωνικής ασφάλισης κι αυτό επειδή η ιδιωτική ασφάλιση αναιρεί την κοινωνική φιλοσοφία για την ευθύνη της κοινωνίας απέναντι στους εργαζόμενους και υποβοηθεί στην επιδίωξη ατομικών λύσεων.

Η κοινωνική ασφάλιση δικαιώνει το ρόλο της, όταν εξασφαλίζει συντάξεις και άλλες παροχές που ανταποκρίνονται στις ανάγκες μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης των εργαζομένων. Σε σχέση με αυτό το ΚΚΕ, μαζικοί φορείς, οργανώσεις των συνταξιούχων διεκδικούν και προτείνουν:

Να κατοχυρωθεί ότι η κατώτατη σύνταξη του ΙΚΑ θα είναι ίση με 20 ημερομίσθια ανειδίκευτου εργάτη. Να εξομοιωθούν σταδιακά προς τα κατώτατα όρια του ΙΚΑ τα κατώτατα όρια συντάξεων του ΤΕΒΕ, του ΤΣΑ και των άλλων ταμείων επαγγελματιών. Επίσης, οι συντάξεις των αγροτών να αυξηθούν σταδιακά μέχρι το 1/2 των κατώτατων ορίων του ΙΚΑ.

Να χορηγούνται αναπηρικές συντάξεις στους εργαζόμενους που παθαίνουν αναπηρίες (πλήρη σύνταξη στους εργαζόμενους με αναπηρία 67% και πάνω, τα 3/4 της σύνταξης στους εργαζόμενους με αναπηρία 50% – 66% και επίδομα αναπροσαρμογής για δύο χρόνια στους εργαζόμενους με αναπηρία 33% – 49%). Για όλα τα ασφαλιστικά ταμεία και το δημόσιο ο χρόνος ασφάλισης για τη συνταξιοδότηση λόγω αναπηρίας να είναι ο προβλεπόμενος από τη νομοθεσία για το ΙΚΑ. Να διαμορφωθούν και να υλοποιούνται προγράμματα επανεκπαίδευσης και αποκατάστασης των αναπήρων στην παραγωγική διαδικασία.

Να εξασφαλίζονται, πέρα από τα κατώτατα όρια συντάξεων, αυξημένες συντάξεις ανάλογα με το χρόνο ασφάλισης και τις συνεισφορές στην ασφάλιση.Για τον προσδιορισμό των προϋποθέσεων συνταξιοδότησης (όρια ηλικίας, χρόνος ασφάλισης) να συνυπολογίζεται η βιολογική αντοχή των εργαζομένων, η δυνατότητα απασχόλησης, οι συνθήκες εργασίας, καθώς και οι γενικότερες κοινωνικές συνθήκες. Για τους εργαζόμενους στο δημόσιο και τον ευρύτερο δημόσιο τομέα η συνταξιοδότηση μισθωτών για 35ετία να γίνεται χωρίς όρια ηλικίας. Να καταργηθούν οι εξαιρέσεις που ισχύουν για τους δικαστικούς, τους βουλευτές, τους στρατιωτικούς, τους αστυνομικούς κτλ.

Βάση υπολογισμού της σύνταξης να αποτελεί ο μέσος όρος όλων των αποδοχών της τελευταίας τριετίας και πάντως όχι κάτω των 450 ημερών ασφάλισης. Οι αποδοχές της τριετίας να αναπροσαρμόζονται σύμφωνα με τις μεταβολές του τιμαρίθμου. Το δημόσιο και τα ταμεία ασφάλισης προσωπικού του ευρύτερου δημόσιου τομέα να υπολογίζουν τις συντάξεις με τριακοστά πέμπτα και όχι πεντηκοστά.

Να επανέλθει το σύστημα της αυτόματης τιμαριθμικής αναπροσαρμογής των συντάξεων.

Να ολοκληρωθεί η συνταξιοδοτική αποκατάσταση των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης, καθώς και των πολιτικών προσφύγων.

Να καταργηθούν οι περιοριστικές έως εξοντωτικές διατάξεις των Ν. 1759/88, Ν. 1902/90, Ν. 1976/91, Ν. 2084/92, που έρχονται σε αντίθεση με τις παραπάνω ρυθμίσεις. Να καταργηθούν επίσης και οι διατάξεις που αφορούν τους νεοεισερχόμενους στην παραγωγική διαδικασία από την 1-1-1993.

Να ληφθούν αποτελεσματικά μέτρα ασφαλιστικής κάλυψης όλων, όσοι σήμερα παραμένουν κατά κανόνα ανασφάλιστοι (απασχολούμενοι στο φασόν, με μερική απασχόληση, με συμβάσεις έργου, σε εποχιακές εργασίες, συμβοηθούντα μέλη οικογένειας, πλανόδιοι επαγγελματίες, ξένοι εργάτες και γενικά όλοι οι εργαζόμενοι που οι εργοδότες δεν τους ασφαλίζουν κανονικά).

Να ολοκληρωθεί ο θεσμός της διαδοχικής ασφάλισης με την επέκτασή του και στον ΟΓΑ με τις αναγκαίες προσαρμογές, σχετικά με το ύψος της σύνταξης. Με την εφαρμογή της διαδοχικής ασφάλισης να μη χορηγείται σύνταξη μικρότερη από τα κατώτατα όριο του φορέα που απονέμει τη σύνταξη.

Να αναγνωρίζεται ως συντάξιμος ο χρόνος ανεργίας και ασθενείας. Οι σχετικές εισφορές να βαρύνουν τον ΟΑΕΔ, όταν πρόκειται για ανεργία και τον εργοδότη, όταν πρόκειται για ασθένεια.

Για τους απασχολούμενους εποχιακά ή με μερική απασχόληση να λογίζεται ως πλήρες έτος ασφάλισης, αντί των 300, οι 240 ημέρες ασφάλισης.

Να διαφυλαχτεί ο θεσμός των βαριών και ανθυγιεινών επαγγελμάτων και να επεκταθεί και στους αυτοτελώς απασχολούμενους. Το προβλεπόμενο ασφάλιστρο να βαρύνει αποκλειστικά τους εργοδότες.

Να καθιερωθεί ο θεσμός της κοινωνικής σύνταξης, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις στοιχειώδεις ανάγκες διαβίωσης μόνο όσοι δε συμπληρώνουν τον ελάχιστο χρόνο συνταξιοδότησης ή δεν έχουν απασχοληθεί καθόλου.

Για όσους έχουν πολλαπλή απασχόληση να υπάρχει μία μόνο κύρια ασφάλιση και μία μόνο επικουρική κατ’ επιλογήν τους.

Οι αναγκαίοι πόροι της κοινωνικής ασφάλισης να αντλούνται με την εφαρμογή του θεσμού της τριμερούς χρηματοδότησης. Ειδικότερα:

α) Η αναλογία συμμετοχής στις εισφορές για τους μισθωτούς να είναι για τον ασφαλισμένο 2/9, για τον εργοδότη 4/9 και για το κράτος 3/9.

β) Η εργοδοτική και κρατική εισφορά να μπορούν να αθροίζονται στην περίπτωση των απασχολουμένων σε φορείς του δημοσίου τομέα (ΟΤΕ, τράπεζες κλπ.).

γ) Η αναλογία για τους αυτοαπασχολούμενους (πλην αγροτών) να είναι για τον ασφαλισμένο 6/9 και για το κράτος 3/9.

Οι εισφορές των μισθωτών να υπολογίζονται επί όλων των αποδοχών τους και των αυτοαπασχολούμενων επί του εισοδήματος επί του οποίου καταβάλλονται φόροι.

Να ληφθούν μέτρα για τον τερματισμό της καταλήστευσης των πόρων της κοινωνικής ασφάλισης. Ειδικότερα:

α) Να καταργηθούν οι εισφοροαπαλλαγές που ισχύουν για μια σειρά απόεπιχειρήσεις και για τα πριμ.

β) Να παταχθεί η εισφοροδιαφυγή με κατάλληλη στελέχωση των υπηρεσιών εσόδων των ταμείων και με την ανάθεση αρμοδιοτήτων ελέγχου της βεβαίωσης και είσπραξης εισφορών και στις συνδικαλιστικές οργανώσεις.

γ) Να εισπραχθούν οι καθυστερούμενες οφειλές.

δ) Να καταργηθεί η Επιτροπή Διακανονισμών ΙΚΑ, η οποία, από μηχανισμός είσπραξης έχει μεταβληθεί σε μηχανισμό διόγκωσης των καθυστερούμενων οφειλών και οι αρμοδιότητές της να ανατεθούν στους διευθυντές και στο ΔΣ του ΙΚΑ.

ε) Να καταργηθεί το όριο επιβολής πρόσθετων τελών (120%).

στ) Να προβλεφτούν αυστηρές κυρώσεις για τους εργοδότες που δεν ασφαλίζουν κανονικά το προσωπικό των επιχειρήσεών τους.

ζ) Να καθοριστεί ως ελάχιστος ημερήσιος μισθός για την ασφάλιση των μερικά απασχολούμενων μισθωτών το ημερομίσθιο του ανειδίκευτου εργάτη.

η) Για τις περιπτώσεις «διακανονισμών» των οφειλών να προβλεφτούν εγγυήσεις, ώστε να εξασφαλίζονται τα ταμεία από ενδεχόμενη πτώχευση των οφειλετών.

Να καταργηθεί ο Ν. 1611/50, ενώ η αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων των ασφαλιστικών ταμείων να γίνεται από τα ίδια τα ταμεία με πλήρη αυτοτέλεια. Προκειμένου να αξιοποιούνται στο έπακρο η ακίνητη περιουσία και τα διαθέσιμα των ταμείων:

α) Να θεσμοθετηθεί η αυτοδιαχείριση στα ταμεία.

β) Να αποδεσμευτούν εξολοκλήρου τα αποθεματικά των ταμείων.

γ) Να καταβάλλονται από τις τράπεζες τόκοι για τα κεφάλαια κίνησης των ταμείων.

δ) Να καταργηθεί το αναχρονιστικό σύστημα των ενσήμων και να αναπτυχθούν προγράμματα μηχανογράφησης της βεβαίωσης και είσπραξης εισφορών των ταμείων.

Να αποδίδονται στα ταμεία και οι δαπάνες που προκαλεί η άσκηση κοινωνικής πολιτικής του κράτους, όπως η συνταξιοδότηση ανασφάλιστων συμπατριωτών μας από το εξωτερικό, καθώς και οι διάφορες επιβαρύνσεις των ταμείων από τις συγχωνεύσεις ταμείων κτλ.

Να διαγραφούν τα χρέη του ΙΚΑ και του ΝΑΤ.

Να ληφθούν μέτρα εκδημοκρατισμού στα ταμεία και να καθιερωθεί δημοκρατικός έλεγχος και διαδικασίες διαφάνειας σε όλα τα επίπεδα της λειτουργίας τους, με τη συμμετοχή των εργαζομένων και με τη θεσμοθέτηση των αρχών της αυτοδιοίκησης και αυτοδιαχείρισης. Ειδικότερα:

α) Στα ΔΣ των ταμείων, τα οποία ασφαλίζουν μισθωτούς ή κατά κύριο λόγο μισθωτούς να συμμετέχουν κατά κύριο λόγο εκπρόσωποι των εργαζομένων και των συνταξιούχων, καθώς και από ένας εκπρόσωπος των εργοδοτών και του κράτους.β) Στο ΔΣ του ΙΚΑ να συμμετέχει επιπλέον διοικητής, ως πρόεδρος, ο οποίος να προτείνεται από τα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ και να έχει ειδικές αρμοδιότητες, όσες μόνο τού αναθέτει το ΔΣ.

γ) Οι εκπρόσωποι στα ΔΣ των ταμείων των ασφαλισμένων, συνταξιούχων και εργοδοτών, να προτείνονται και να ανακαλούνται από τις περισσότερο αντιπροσωπευτικές οργανώσεις τους.

Η πρόσληψη προσωπικού στα ταμεία να ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του ΔΣ, να γίνεται σε οργανικές και μόνο θέσεις και με θεσμοθετημένες αδιάβλητες και διαφανείς διαδικασίες επιλογής.

Η εποπτεία του κράτους να ασκείται από τον εποπτεύοντα κάθε φορά υπουργό και να περιορίζεται αυστηρά στον έλεγχο νομιμότητας των πράξεων του ΔΣ, καθώς και των άλλων οργάνων των ταμείων.

Να υπάρξει λειτουργικός εκσυγχρονισμός των ταμείων με την προώθηση της αποκέντρωσης υπηρεσιών και αρμοδιοτήτων, την εισαγωγή απλουστευμένων διαδικασιών και μεθόδων λειτουργίας και τη χρησιμοποίηση των σύγχρονων μέσων της νέας τεχνολογίας και της πληροφορικής.

Να δημιουργηθούν κοινές υπηρεσίες για την εξυπηρέτηση όμοιων δραστηριοτήτων πολλών ταμείων κύριας και επικουρικής ασφάλισης. Ειδικότερα να δημιουργηθούν:

α) Κοινή υπηρεσία για τη βεβαίωση και είσπραξη των εσόδων των ταμείων και για την κατάρτιση ενιαίου μητρώου ασφαλισμένων και ενιαίου μητρώου εργοδοτών.

β) Κοινή υπηρεσία για τις πληρωμές συντάξεων.

γ) Κοινές υπηρεσίες για τη μηχανοργάνωση των εργασιών πολλών ταμείων, τις αγορές και εκποιήσεις ακινήτων, τις μισθώσεις και εκμισθώσεις, τις προμήθειες, την οργάνωση λογιστηρίων κτλ.

Να καταργηθεί το αμαρτωλό ταμείο των εργατοπατέρων (ΤΕΑΥΕΕΟ) και να ενταχτούν οι υπάλληλοι των συνδικαλιστικών οργανώσεων στο ΙΚΑ – ΤΕΑΜ ή κατά την επιλογή τους σε ταμείο του κλάδου τους.

Η ενοποίηση των ταμείων να γίνεται προγραμματισμένα και πάντα με τη σύμφωνη γνώμη των εργαζομένων και τη διαφύλαξη των δίκαιων κατακτήσεών τους. Επιπλέον να κατοχυρωθεί η αυτοτελής λειτουργία του ΙΚΑ – ΤΕΑΜ, το οποίο πρέπει να αποτελέσει πόλο συγκέντρωσης στο μέλλον, όλων των επικουρικών ταμείων των μισθωτών.

Ενίσχυση και αναβάθμιση της δημόσιας δωρεάν παιδείας

Οι κοινωνικές ανισότητες στη μόρφωση, η υπονόμευση του δημόσιου δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης και το συνειδητά υποβαθμισμένο επίπεδο σπουδών, αποτελούσαν πάντα τον πυρήνα των προβλημάτων της παιδείας μας.

Η δρομολογούμενη από το Διευθυντήριο των Βρυξελλών, επιχείρηση επαναπροσδιορισμού της μέσα από την απροκάλυπτη εμπορευματοποίηση, τη σάρωση του όποιου δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα και την κυριαρχία της μεγάλης ιδιωτικής πρωτοβουλίας, όχι μόνο δε θα αντιμετωπίσει τις αιτίες των προβλημάτων, αλλά θα τις διευρύνει και θα τις ενισχύσει στο έπακρο.

Το ΚΚΕ αντιπαλεύει τις επιδιώξεις και πρακτικές για την υποταγή της εκπαίδευσης στους νόμους της αγοράς, τη διάσπαση του ενιαίου χαρακτήρα του σχολείου και της γνώσης, την υποκατάσταση της παιδείας με το ευρύτερο μορφωτικό περιεχόμενό της, από την κατάρτιση. Είναι κατηγορηματικά αντίθετο στο προωθούμενο μοντέλο του «σχολείου – επιχειρηματία» που θα σημάνει παραπέρα φτώχεμα της γνώσης, νέα οικονομικά βάρη στην οικογένεια, παιδεία υποχείριο των δανειστών και χορηγών της και προνόμιο όλο και λιγότερων και εκλεκτών. Καταδικάζει τη νέα κερδοφόρα βιομηχανία της «διά βίου κατάρτισης», που σηματοδοτεί τη γρηγορότερη και αποδοτικότερη για το κεφάλαιο ένταξη στην παραγωγή, με συρρίκνωση της διάρκειας και του περιεχόμενου των σπουδών, στο όνομα μιας ισόβιας και σε δόσεις διαδικασίας μάθησης, για την αναπαραγωγή άμεσα αναλώσιμου, ευέλικτου και προπαντός ευάλωτου και χειραγωγούμενου εργατικού δυναμικού.

Ανάγκη της κοινωνίας μας, των εργαζομένων και του λαού μας, είναι η παιδεία να αποτελέσει πραγματικά κοινωνικό αγαθό, που θα παρέχεται ελεύθερα και ισότιμα σε όλους, χωρίς φραγμούς και αποκλεισμούς. Απαίτηση της κοινωνίας μας είναι η παιδεία να υπηρετεί τους αντικειμενικά πολύπλευρους σκοπούς της, κοινωνικούς, ανθρωπιστικούς, επαγγελματικούς. Σκοπός της δεν μπορεί να είναι η στείρα συσσώρευση γνώσεων, η «γνώση για τη γνώση» και ιδιαίτερα μια γνώση τεχνοκρατική υποταγμένη στενά στο επάγγελμα ή στα όρια των απαιτήσεων κάθε στιγμή της αγοράς εργασίας, αλλά η καλλιέργεια των σωματικών, διανοητικών και κοινωνικών αρετών που διαμορφώνουν την ποιότητα ζωής. Σκοπός της είναι να οδηγήσει στην κατάκτηση της μεθοδολογίας της μάθησης, στην κατανόηση των φυσικών και κοινωνικών φαινομένων, να διαμορφώσει ελεύθερους ανθρώπους με κριτική σκέψη, οντότητα και δύναμη αντίστασης.

Για τους σκοπούς αυτούς το ΚΚΕ υπερασπίζεται ένα σχολείο ενιαίο σύνολο δομών – λειτουργιών – περιεχομένου, που πρέπει να καλύπτει και να εξυπηρετεί με ενιαίο και συλλογικό τρόπο και σε ισότιμη βάση τις ανάγκες των νέων, ευρύτερα του λαού μας. Το σύστημα των ίσων ευκαιριών όχι μόνο δεν καταργεί τα ατομικά ενδιαφέροντα και τις προσωπικές αρετές, αντίθετα αποτελεί το καλύτερο φυτώριο για την ανάπτυξή τους.

Στα πλαίσια των γενικότερων αυτών επιδιώξεων, το ΚΚΕ αναδεικνύει και προωθεί τους παρακάτω στόχους ενίσχυσης και αναβάθμισης της Δημόσιας Δωρεάν Εκπαίδευσης, που ωστόσο είναι άρρηκτα δεμένοι με το γενικότερο αγώνα για ριζικές κοινωνικοπολιτικές αλλαγές, τη βασική προϋπόθεση, για να βρουν ουσιαστική έκφραση οι σύγχρονες μορφωτικές και κοινωνικές ανάγκες της νεολαίας και του λαού μας. Ετσι το Κόμμα μας υποστηρίζει ότι χρειάζεται:

Ενιαία διαμόρφωση και ποιοτική αναβάθμιση της κάθε εκπαιδευτικής βαθμίδας, με ενιαία δομή, περιεχόμενο και λειτουργία, που θα δίνει τη δυνατότητα όλα τα παιδιά να προχωρούν μαζί, αποκτώντας τον ίδιο όγκο και ποιότητα γνώσεων σε ένα ενιαίο σύνολο μάθησης. Η εκπαιδευτική αλυσίδα πρέπει να εξυπηρετεί την ανάπτυξη των γνώσεων σε ανώτερο επίπεδο και όχι την αποσπασματική συσσώρευσή τους. Η πολυδιάσπαση αναλυτικών προγραμμάτων, ειδικοτήτων, τύπων σχολείων, βιβλίων, στο όνομα των τοπικών ιδιομορφιών και της ελευθερίας επιλογών, που φτάνει ως τα εξατομικευμένα προγράμματα σπουδών, στην ουσία εδραιώνει και διευρύνει τις οικονομικές, γεωγραφικές και πολιτιστικές ανισότητες, διασπώντας ταυτόχρονα τον κοινωνικό ιστό.

Δωρεάν και δημόσια προσχολική αγωγή για όλα τα παιδιά, με αναβάθμιση του σημαντικότατου ψυχοπαιδαγωγικού της ρόλου, μέσα από τη δημιουργία Παιδικών Κέντρων που θα έχουν παράλληλη λειτουργία Παιδικού Σταθμού και Νηπιαγωγείου.

Ποιοτική αναβάθμιση και επέκταση της δομής και του περιεχόμενου της γενικής εκπαίδευσης, κοινής για όλα τα παιδιά, που θα πρέπει να τείνει στη 12χρονη υποχρεωτική, να είναι πολυτεχνική και να αποτελείται από το Ενιαίο σχολείο βασικής εκπαίδευσης και το Ενιαίο Λύκειο.

Τα βασικά χαρακτηριστικά του σχολείου βασικής εκπαίδευσης πρέπει να είναι:

α) Η βαθιά ανθρωπιστική μόρφωση μέσα από την πλήρη γνώση της γλώσσας, των τρόπων, μεθόδων και εννοιών της μαθηματικής σκέψης, τη γνώση της φύσης και των φυσικών νομοτελειών, τη γνώση της κοινωνίας και του ανθρώπινου πολιτισμού.

β) Η καλλιέργεια της αγάπης για την εργασία με την ανατοποθέτηση της διδασκαλίας στην πράξη και στη ζωή και την ανάπτυξη της δημιουργικής προσπάθειας.

γ) Η ανάπτυξη της κοινωνικής διάστασης του σχολείου και της οργάνωσης της σχολικής ζωής.

Τα βασικά χαρακτηριστικά του Ενιαίου Λυκείου, που επίσης θα πρέπει να βασίζεται σε νέες μεθόδους και τεχνικές σχολικής πράξης είναι: α) η συνέχιση της γενικής εκπαίδευσης σε ποιοτικά υψηλότερο επίπεδο με την καλλιέργεια κοινωνικής συνείδησης, β) η μετάδοση εφοδίων για τον επαγγελματικό προσανατολισμό.

Αναδείχνοντας και υπερασπίζοντας τη μεγάλη σημασία της γενικής εκπαίδευσης για την ικανότητα του ανθρώπου να προσαρμόζεται και να κατανοεί κάθε νέα γνώση, καθώς και το ρόλο της στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ατόμου, το ΚΚΕ προβάλλει την αναγκαιότητα λήψης άμεσων μέτρων για:

α) ανακοπή της μεγάλης διαρροής στο 9χρονο υποχρεωτικό σχολείο και διευκόλυνση της ουσιαστικής παρακολούθησης και ολοκλήρωσης του σχολείου από το σύνολο των παιδιών (μείωση των μαθητών ανά τάξη και ανά εκπαιδευτικό, παιδαγωγική και κοινωνιολογική επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, ενισχυτική διδασκαλία, διοικητική και παιδαγωγική ενιαιοποίηση δημοτικού και γυμνασίου),

β) περιορισμό, με προοπτική την κατάργηση, της ιδιωτικής εκπαίδευσης και παραπαιδείας, μέσα από την ολοκλήρωση της εκπαιδευτικής πράξης μέσα στο σχολείο (πρωινό σχολείο, δύο ξένες γλώσσες με πλήρη επάρκεια, μουσική και αισθητική καλλιέργεια, αθλητισμό, πληροφορική, σε όλα τα σχολεία),

γ) καθιέρωση του ενός και μοναδικού τύπου Λυκείου με αυτοτελείς εκπαιδευτικούς, μορφωτικούς και επαγγελματικούς στόχους,

δ) ανάπτυξη και ένταξη του συστήματος επαγγελματικής κατάρτισης στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα, σαν συνέχεια του Ενιαίου Λυκείου, για όλους όσοι δε συνεχίζουν σε ανώτατο επιπέδο σπουδές, δωρεάν, σε αντίθεση με την πολιτική της πλήρους εκχώρησής της στον ιδιωτικό τομέα (ΙΕΚ, ΚΕΚ, ΚΕΣ κλπ.). Ολα τα σχετικά με την κατάρτιση κονδύλια της Κοινότητας (εκατοντάδες δισ.), να περάσουν στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα,

ε) αναδιοργάνωση, βελτίωση και επέκταση της νυχτερινής εκπαίδευσης, με δεδομένο το γεγονός ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό του λαού μας δεν έχει ολοκληρώσει την υποχρεωτική εκπαίδευση,

στ) ειδικά μέτρα για την εκπαίδευση των τσιγγανόπουλων, των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας, των παιδιών των μεταναστών, καθώς και των παλιννοστούντων Ελληνόπουλων,

ζ) ανάπτυξη και επέκταση του δημόσιου και δωρεάν συστήματος ειδικής αγωγής, σε αντίθεση με τις προθέσεις διάλυσης και εκχώρησής της στην ιδιωτική κερδοσκοπία,

η) διαμόρφωση δημόσιου συστήματος ξενόγλωσσης εκπαίδευσης και άμεση θέσπιση κρατικού πτυχίου γλωσσομάθειας.

Καθιέρωση της Ενιαίας Ανώτατης Εκπαίδευσης, μέσα από την αναβάθμιση και αναδιάρθρωση ΑΕΙ και ΤΕΙ που προϋποθέτει:

α) Αναβάθμιση των προπτυχιακών σπουδών, ώστε να παρέχουν ενιαία σε όλους τους σπουδαστές υψηλή επιστημονική κατάρτιση μέσα από το συνδυασμό ολόπλευρης θεωρητικής γνώσης σε κάθε επιστημονικό αντικείμενο και προπτυχιακής ειδίκευσης, την επαφή με την ερευνητική διαδικασία μέσω της γενίκευσης της διπλωματικής εργασίας και την πολύπλευρη ανθρωπιστική και κοινωνική καλλιέργεια. Ουσιαστικό έλεγχο της ποιότητας των συγγραμμάτων από τα πανεπιστημιακά όργανα και έκδοσή τους από πανεπιστημιακό οργανισμό. Δημιουργία ολοκληρωμένων πανεπιστημιακών βιβλιοθηκών και πλήρους εργαστηριακού εξοπλισμού σε όλα τα τριτοβάθμια ιδρύματα.

β) Εθνικό σχεδιασμό και γενναία κρατική χρηματοδότηση της έρευνας, βασικής και εφαρμοσμένης, ως απαραίτητης προϋπόθεσης αναβάθμισης του πανεπιστημιακού έργου, αλλά και γενικότερης κοινωνικής και παραγωγικής ανάπτυξης της χώρας μας. Καθιέρωση και χρηματοδότηση δωρεάν μεταπτυχιακών σπουδών με κύρια κατεύθυνση το διδακτορικό δίπλωμα και όχι ως συμπλήρωμα των προπτυχιακών και τρόπο επιλογής των λίγων που θα αποκτήσουν ειδίκευση.

γ) Ενίσχυση της δημοκρατικής λειτουργίας, της διαφάνειας και του κοινωνικού ελέγχου, σε αντίθεση με τα σχέδια κατάλυσης των όποιων δημοκρατικών κατακτήσεων και ελευθεριών και ιδιαίτερα του Πανεπιστημιακού Ασύλου, καθώς και επιβολής αδιαφάνειας και στεγανών κυρίως στην ερευνητική δραστηριότητα των ιδρυμάτων.

Στα πλαίσια αυτά το ΚΚΕ αντιπαλεύει τις ρυθμίσεις που επιδιώκουν την καθιέρωση ενός φτηνού συνονθυλεύματος τριτοβάθμιας εκπαίδευσης επιπέδου επαγγελματικών σχολών, με ΙΕΚ, ΚΕΣ, Ιδιωτικά ή «μη κρατικά» ψευτοπανεπιστήμια, που ανοίγουν το δρόμο στην παραπέρα υποβάθμιση στο όνομα του ελεύθερου ανταγωνισμού της δημόσιας ανώτατης εκπαίδευσης. Η αξιολόγηση των ιδρυμάτων με κριτήρια της αγοράς, οι μονοετείς και διετείς κύκλοι σπουδών, οι μεταφερόμενες πιστωτικές μονάδες, η οικονομική ασφυξία και οι νέες μορφές χρηματοδότησης των ΑΕΙ – ΤΕΙ, η επιβολή διδάκτρων, οι περιορισμοί στη φοιτητική μέριμνα, η κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων κ.ά. όχι μόνο εντείνουν τους ταξικούς φραγμούς, αλλά υποβαθμίζουν, ταυτόχρονα, τη στάθμη της ανώτερης βαθμίδας του εκπαιδευτικού μας συστήματος, προσαρμόζοντάς τη στο υποβαθμισμένο παραγωγικό μοντέλο της χώρας.

Η επαρκής κρατική χρηματοδότηση της δημόσιας εκπαίδευσης αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την αναβάθμισή της και τη διατήρηση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της. Ειδικότερα η αύξηση των δαπανών για την Παιδεία, που πρέπει να φτάσει στο ύψος του 15% των συνολικών δαπανών του Κρατικού Προϋπολογισμού, θα δημιουργήσει τη δυνατότητα για:

Να αυξηθούν οι αποδοχές των εκπαιδευτικών όλων των βαθμίδων, ώστε να τους εξασφαλίζεται μια αξιοπρεπής διαβίωση, πράγμα που με τη σειρά του θα τους επιτρέψει να ασκούν απερίσπαστοι το λειτούργημά τους.

Να καλυφθούν όλες οι κενές θέσεις εκπαιδευτικού προσωπικού που υπάρχουν σε όλες τις βαθμίδες. Να γίνουν οι πρόσθετοι διορισμοί που χρειάζονται, προκειμένου να εφαρμοστούν σε όλα τα σχολεία οι διατάξεις για τη διδασκαλία των καλλιτεχνικών μαθημάτων, της φυσικής αγωγής, των ξένων γλωσσών και των ηλεκτρονικών υπολογιστών, καθώς και να καλυφθούν τα κενά που θα δημιουργηθούν από την υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου και αποτελεσματικού συστήματος επιμόρφωσης των εκπαιδευτικών.

Να καλυφθούν όλες οι ανάγκες σε διοικητικό και τεχνικό προσωπικό στη δημόσια εκπαίδευση.

Να αντιμετωπιστεί το κτιριακό πρόβλημα της εκπαίδευσης. Ολα τα δημόσια ημερήσια σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης πρέπει να λειτουργούν μόνο πρωί και να στεγάζονται σε δημόσια κτίρια, τα οποία πρέπει να έχουν άνετους χώρους και να είναι επαρκώς εξοπλισμένα.

Φτηνή λαϊκή στέγη

Η κατοικία για τον εργαζόμενο είναι ένα από τα σοβαρότερα προβλήματά του, λόγω του ύψους των ενοικίων και του μεγάλου κόστους που χρειάζεται για την απόκτηση ιδιόκτητης κατοικίας.

Είναι αναγκαία η εφαρμογή ενός προγράμματος κατασκευής κατοικιών που σε τοπικό επίπεδο θα σχεδιάζεται και θα υλοποιείται με την αποφασιστική συμβολή της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Να αυξηθεί η εργοδοτική εισφορά στον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας και η κρατική επιδότηση. Να διατεθεί δωρεάν δημόσια κτηματική περιουσία στον ΟΕΚ και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση για την κατασκευή κατοικιών.

Να διασφαλιστεί επαρκής και χαμηλότοκος δανεισμός για την απόκτηση πρώτης κατοικίας.

Να υπάρξουν αποτελεσματικά μέτρα προστασίας των ενοικιαστών. Να εξασφαλιστεί η ουσιαστική επιδότηση του ενοικίου και φορολογικές εκπτώσεις για τους εργαζόμενους ενοικιαστές.

Να υπάρξουν φορολογικές εκπτώσεις και άλλα μέτρα προστασίας και για τους μικροϊδιοκτήτες.

Για τη λύση του προβλήματος των δανειοδοτηθέντων να γίνουν δεκτές οι προτάσεις των συλλόγων τους και των συνδικάτων που θέτουν κοινωνικά κριτήρια, ενώ πρέπει να σταματήσουν οι διώξεις και οι εξώσεις.

    

KKE

Για μια

αντιμονοπωλιακή,

φιλολαϊκή

οικονομική

πολιτική

Το ΚΚΕ, τα μέλη και τα στελέχη του, πρωτοστατώντας στους καθημερινούς αγώνες που γίνονται, προτείνει στο λαό μια άλλη πολιτική σε αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση, που θ’ ανακουφίζει τους εργαζόμενους από τα βάρη της κρίσης, θα προχωρεί σε ανακατανομή του εθνικού εισοδήματος υπέρ των λαϊκών στρωμάτων, θα περιορίζει την ασυδοσία του μεγάλου κεφαλαίου. Μόνο έτσι μπορεί να περιοριστεί και προοπτικά, ύστερα από ριζικές πολιτικές αλλαγές, να αντιμετωπιστεί η ανεργία, να εκσυγχρονιστεί η οικονομία, να εξασφαλιστεί η άνοδος της παραγωγικότητας, η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των εργαζομένων. Κινητήρια δύναμη για μια τέτοια πορεία είναι το εργατικό κίνημα, το μαζικό κίνημα όλων των εργαζομένων, το κοινωνικό μέτωπο πάλης που αντιπαρατίθεται στην πολιτική των μονοπωλίων και της ιμπεριαλιστικής εξάρτησης.

Βιομηχανική ανάπτυξη με τα δεδομένα της Ελλάδας δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αναπτυξιακούς μοχλούς και στρατηγικές μονάδες που ανήκουν στο δημόσιο με διακυβέρνηση του τόπου από δυνάμεις που υπερασπίζουν αποκλειστικά τα λαϊκά συμφέροντα.

Βιομηχανική παραγωγική ανασυγκρότηση δε νοείται με υποταγή στις επιλογές των κυρίαρχων δυνάμεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Οι πόροι για την παραγωγική ανασυγκρότηση και την επίτευξη αποδοτικότητας της ελληνικής οικονομίας μπορούν να βρεθούν τόσο από την περικοπή της ληστείας που πραγματοποιεί στη χώρα μας το μεγάλο πολυεθνικό κεφάλαιο, αλλά και από την ορθή και παραγωγική ανακύκλωση των κερδών που θα δημιουργούνται από την παραγωγική δραστηριότητα.

Προστασία

της παραγωγικής

βάσης της χώρας

Είναι πρόβλημα πριν απ’ όλα πολιτικό. Αρα συνδυάζεται με την πάλη για αλλαγή του σημερινού πολιτικού συσχετισμού κάτω από την καταλυτική παρέμβαση του λαϊκού κινήματος. To ΚΚΕ δε βλέπει την παραγωγική, την οικονομική ανάπτυξη, τεχνοκρατικά και απομονωμένα από την κοινωνική διάστασή της, χωρίς την ενίσχυση και ανάπτυξη της πρώτης παραγωγικής δύναμης της εργατικής δύναμης. Η ανάπτυξη του παραγωγικού δυναμικού δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί τυχαία, μέσα από την αναρχία και το νόμο του καπιταλιστικού υπερκέρδους.

Καμιά οικονομία δεν μπορεί να διεκδικήσει μια ισότιμη και εθνικά συμφέρουσα θέση στο διεθνή καταμερισμό εργασίας χωρίς την ανάπτυξη της εγχώριας επιστημονικής έρευνας και τεχνολογίας, με μονοδιάστατη ανάπτυξη των υπηρεσιών. Ενα κεντρικό σχέδιο παραγωγικής και κοινωνικής ανάπτυξης πρέπει να εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις και τα μέσα για την περιφερειακή ανάπτυξη.

Παίρνοντας υπόψη τις σύγχρονες τάσεις, τη ραγδαία μετατροπή της βιομηχανίας σε πολυεθνικά υποκαταστήματα και υπηρεσίες, την «απασχόληση» του ιδιωτικού κεφαλαίου στον τζόγο του εύκολου κέρδους, στη «νόμιμη» και παράνομη εξαγωγή του στις ελβετικές τράπεζες κτλ., το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι ο δημόσιος τομέας πρέπει να είναι σημαντικός, ρυθμιστικός, αναπτυξιακός, να λειτουργεί σε αντίθεση με τα συμφέροντα των μονοπωλίων και του νόμου της αγοράς. Στον δημόσιο τομέα το ΚΚΕ περιλαμβάνει τις επιχειρήσεις που ανήκουν τουλάχιστον κατά πλειοψηφία, αλλά και διοικούνται από το κράτος, από τους ΟΤΑ, καθώς και από αγροτικούς, βιοτεχνικούς κ. ά. συνεταιρισμούς, που τα καταστατικά τους δεν επιτρέπουν να μεταβληθούν σε ΑΕ ή να γίνουν ιδιοκτησία κάποιου μεγαλοσυνεταίρου.

Το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι μπορούν και πρέπει να εξασφαλιστούν οικονομικοί πόροι για την ανάπτυξη. Για να γίνει αυτό πρέπει να θιγούν τα συμφέροντα της χρηματιστικής ολιγαρχίας, να καταργηθούν τα προνόμια του κεφαλαίου, να χτυπηθεί η παραοικονομία και ο παρασιτισμός.

Παίρνοντας υπόψη και τις συγκυριακές διακυμάνσεις, το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι μπορούν να στηριχτούν μια σειρά από παραγωγικές μονάδες, οι οποίες εξασφαλίζουν βασικές προϋποθέσεις παραγωγικής ανάπτυξης και οι οποίες θα βρίσκονται στον έλεγχο του δημοσίου. Γίνεται λόγος:

για τις ΔΕΚΟ και τις κάθετες δραστηριότητές τους,

για τη ΔΕΠ και τις θυγατρικές της (ΕΛΔΑ, ΕΚΟ, ΔΕΠ – ΕΚΥ κτλ. )

για την τσιμεντοβιομηχανία,

για τη ΛΑΡΚΟ, τον ανοξείδωτο χάλυβα και τις βασικές χαλυβουργίες,

για τα ΕΛΣΙ,

για τα ναυπηγεία,

για το λευκόλιθο,

για το χρυσό,

για τους βωξίτες,

για τη ΣΟΦΤΕΞ,

για τα λιπάσματα,

για βιομηχανικές μονάδες, για τις ανάγκες της αγροτικής οικονομίας, ιδιαίτερα για την επεξεργασία γεωργικών προϊόντων και φρούτων,

για επιχειρήσεις όπως η «Πειραϊκή – Πατραϊκή» που θα μπορούσε να αποτελέσει τον πιλότο στο συγκεκριμένο χώρο,

για τις αμυντικές βιομηχανίες μας που, πέρα από τους άλλους λόγους, μπορούσαν να είναι μια καλή βάση για ανάπτυξη και σύγχρονης τεχνολογίας.

για τη βιομηχανία του φαρμάκου, καθώς και τη βιομηχανία ιατρικών μηχανημάτων, αντιδραστηρίων και αναλώσιμου υλικού,

για τον εξοπλισμό τηλεπικοινωνιών και σύγχρονης τεχνολογίας.

Σήμερα μεγάλο μέρος της υπάρχουσας βιομηχανίας έχει γίνει προβληματικό, είτε ανήκει στο δημόσιο, είτε στον ιδιωτικό τομέα. Οι κύριες αιτίες της προβληματικότητας των βιομηχανιών είναι η υπερχρέωσή τους λόγω της καταλήστευσής τους από τους ιδιοκτήτες τους, με στόχο το εύκολο και γρήγορο κέρδος.

Παρ’ όλη αυτή την κατάσταση οι υπάρχουσες βιομηχανίες αποτελούν έναν πλούτο για τη χώρα μας. Δημιουργήθηκαν με τον ιδρώτα του ελληνικού λαού και την καταλήστευση των εργαζομένων. Διαθέτουν εγκαταστάσεις που σε ορισμένες περιπτώσεις είναι σύγχρονες, ενώ σε άλλες μπορούν να εκσυγχρονιστούν με λογικές δαπάνες. Διαθέτουν έμπειρο προσωπικό, που αποτελεί τη σπουδαιότερη συνιστώσα, για την ανάπτυξή τους.

Η καθετοποίηση της βιομηχανικής παραγωγής μας πρέπει να είναι επιλογή προοπτικής. Δεν αρκεί π. χ. η εκμετάλλευση μόνο του ορυκτού μας πλούτου, αλλά και ή στη συνέχεια παραγωγή προϊόντων από τις εγχώριες πρώτες ύλες. Κλασικό παράδειγμα είναι η ΛΑΡΚΟ, που κινδυνεύει να κλείσει, ενώ σε συνδυασμό με τα ΕΛΣΙ θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για παραγωγή ανοξείδωτου χάλυβα και μάλιστα στη συνέχεια θα μπορούσε να στηρίξει και μηχανουργεία ή χυτήρια για διάφορα προϊόντα από ανοξείδωτο χάλυβα.

Το ΚΚΕ είναι αντίθετο με την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων, που συνδέεται με τη διαμόρφωση όρων για την πλήρη απελευθέρωση και την, χωρίς φραγμούς, ασύδοτη κυκλοφορία και δράση του πολυεθνικού κεφαλαίου. Η πολιτική αυτή σχετίζεται με την επιχείρηση ανατροπής του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, με την εκποίηση δημόσιας περιουσίας, με το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ και άλλων μονάδων στρατηγικής σημασίας στο μεγάλο ιδιωτικό κεφάλαιο.

Σημαντικός ρόλος στην αντιμονοπωλιακή πολιτική ανήκει και στους συνεταιρισμούς και το συνεταιριστικό κίνημα, καθώς και στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Για να βρεθούν οι απαραίτητοι εθνικοί πόροι και προκειμένου να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα της κρατικής παρέμβασης σε φιλολαϊκή κατεύθυνση, χρειάζεται η λήψη συνδυασμένων μέτρων:

Να ενισχυθεί η εσωτερική συσσώρευση με αναπτυξιακά κίνητρα και μέτρα περιορισμού της ασύδοτης εξαγωγής μονοπωλιακού υπερκέρδους, ενώ τα κέρδη της αποταμίευσης να έχουν αναπτυξιακό προσανατολισμό.

Να γίνει δημοκρατική φορολογική μεταρρύθμιση με τη ριζική ανακατανομή των φορολογικών βαρών από τους έμμεσους φόρους στους άμεσους και από τα χαμηλά εισοδήματα στα μεγάλα. Να καταργηθούν οι φοροαπαλλαγές του μεγάλου κεφαλαίου.

Να αυξηθούν σημαντικά τα κονδύλια των δημοσίων επενδύσεων μέσω του κρατικού προϋπολογισμού.

Να εξυγιανθούν οι κρατικές προμήθειες, που πρέπει να είναι προσαρμοσμένες στην εσωτερική αγορά. Αυτές πρέπει να συνδυάζονται με μέτρα κλαδικών βιομηχανικών πολιτικών, στα πλαίσια του δημοκρατικού εθνικού σχεδίου και με στόχευση την ενίσχυση και βοήθεια των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Η εκτέλεση των κρατικών προμηθειών να γίνεται μέσα σε ένα καθεστώς αυστηρά καθορισμένο, που να δίνει εχέγγυα της διαφάνειας και του αναπτυξιακού προσανατολισμού.

Να εκσυγχρονιστεί το πιστωτικό σύστημα και να υπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης. Ο έλεγχος του μεγαλύτερου μέρους του πιστωτικού συστήματος από το κράτος μπορεί να το κάνει αποφασιστικό μέσο για την έξοδο από την κρίση. Ο έλεγχος αυτός πρέπει να κατοχυρωθεί. Οι δραστηριότητες των ξένων τραπεζών να οριοθετηθούν. Να προστατευτούν οι λαϊκές αποταμιεύσεις από τον πληθωρισμό. Να καθοριστούν αναλυτικά κριτήρια πιστωτικής πολιτικής, που να εναρμονίζονται με τους στόχους αναδιάρθρωσης της οικονομίας σε αντιμονοπωλιακή κατεύθυνση και να εξασφαλιστεί η συμμετοχή των εργαζόμενων στην εφαρμογή τους.

Να ρυθμιστεί το εξωτερικό χρέος της χώρας μας σε συνεργασία με χώρες που αντιμετωπίζουν παρόμοιο πρόβλημα.

Να εξοικονομηθούν πόροι από τη μείωση των στρατιωτικών δαπανών, στο ύψος της εξυπηρέτησης των πραγματικών αμυντικών αναγκών μας.

Τέλος, στα πλαίσια αυτής της πολιτικής ο έλεγχος των τιμών πρέπει να ενταθεί και να γίνει αποτελεσματικός. Για να επιτευχθεί αυτό, πρέπει ο έλεγχος να ασκείται προληπτικά και όχι μόνο κατασταλτικά. Να γίνεται στην παραγωγή και τις εισαγωγές και όχι μόνο στην τελική αγορά.

Προστασία

της αγροτικής

παραγωγής

Στον τομέα της αγροτικής οικονομίας οξύνθηκαν τα χρόνια προβλήματα και δημιουργήθηκαν καινούρια. Μεγάλο μέρος της αγροτικής παραγωγής καταστρέφεται, ενώ οι δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις ακολουθούν συνεχώς πτωτική πορεία. Μεγαλώνει ραγδαία το έλλειμμα του αγροτικού εμπορικού ισοζυγίου. Εχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί οποιαδήποτε ορθολογική αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής.

Η όλο και μεγαλύτερη αύξηση του κόστους παραγωγής με την ταυτόχρονη μείωση των τιμών των αγροτικών προϊόντων μειώνει δραστικά το αγροτικό εισόδημα και την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων. Οι αγροτικές συνεταιριστικές οργανώσεις, που θα μπορούσαν να συμβάλουν στη γεωργική ανάπτυξη και την προστασία του εισοδήματος των αγροτών, μ’ αυτή την πολιτική χρεοκοπούν και οδηγούνται στο κλείσιμο.

Ο συνεταιρισμός και η οικογενειακή γεωργική εκμετάλλευση, αντί στήριξης και ενίσχυσης, αντιμετώπισαν τις αντιαγροτικές πολιτικές των κομμάτων που εναλλάσσονται στην εξουσία.

Η πιστή εφαρμογή από τις εναλλασσόμενες κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ των καταστροφικών πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της ΓΚΑΤΤ, με τις ποσοστώσεις στην παραγωγή, τις μειώσεις τιμών και επιδοτήσεων, τα πρόστιμα συνυπευθυνότητας κ. ά., έχουν οδηγήσει τη γεωργία σε συρρίκνωση και τους αγρότες να ζουν μέσα στην αβεβαιότητα. Η εφαρμογή των συμφωνιών της ΓΚΑTT έχει χειροτερέψει ακόμα περισσότερο την κατάσταση, επιταχύνοντας τους ρυθμούς συρρίκνωσης της μικρομεσαίας αγροτιάς.

Βασική προϋπόθεση, προκειμένου να εφαρμοστεί ένα μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ανασυγκρότησης και ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας, που να προστατεύει ταυτόχρονα το βιοτικό επίπεδο του μικρομεσαίου αγρότη είναι η απόκρουση των συνεπειών από την ΚΑΠ και τις αποφάσεις της ΓΚATT. Αυτό είναι αναγκαίο για να καταργηθούν οι ποσοστώσεις και τα πρόστιμα συνυπευθυνότητας, να εφαρμοστεί η αρχή της κοινοτικής προτίμησης, να προστατευτεί η ντόπια παραγωγή, να υπάρξει η δυνατότητα παροχής εθνικών επιδοτήσεων για αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής, για εξαγωγές, γενικά για ανάπτυξη, στήριξη του εισοδήματος του μικρομεσαίου αγρότη.

Οι γενικότερες εξελίξεις, η ίδια η αναγκαιότητα για τη σωτηρία της αγροτικής μας παραγωγής επιβάλλουν:

Να γίνει ουσιαστική αναδιάρθρωση της αγροτικής παραγωγής με έμφαση στη στήριξη και επέκταση εκείνων των καλλιεργειών που μπορούν να αξιοποιήσουν σε μεγάλο βαθμό τις δυνατότητες που παρέχουν σήμερα η επιστήμη και τεχνική, τις κλιματολογικές, εδαφολογικές κ. ά. συνθήκες της χώρας μας και που μπορούν ν’ αντέξουν στον διεθνή ανταγωνισμό.

Να ενισχυθεί η κτηνοτροφία για να σταματήσει η καταστροφική φθίνουσα πορεία της και να αναπτυχθεί παράλληλα και αρμονικά με τη φυτική παραγωγή για την ικανοποίηση των αναγκών της χώρας μας.

Να διαμορφωθεί ένα νέο θεσμικό και νομικό πλαίσιο για τις συνεταιριστικές οργανώσεις που θα τις βοηθήσει να εκσυγχρονιστούν και να αναπτυχθούν, ώστε να ανταποκριθούν στο ρόλο τους, συμβάλλοντας στην ανάπτυξη της γεωργίας και προστασίας του αγροτικού εισοδήματος.

Να ενισχυθούν προνομιακά οι αγροτικές συνεταιριστικές οργανώσεις. Να ενθαρρυνθούν και να προωθηθούν οι συλλογικές μορφές καλλιέργειας και άλλες παραγωγικές δραστηριότητες των συνεταιρισμών, να αναπτυχθούν καθετοποιημένες μορφές παραγωγής.

Να ρυθμιστούν δίκαια τα χρέη των συνεταιριστικών οργανώσεων και των αγροτών και να εξασφαλιστεί η χαμηλότοκη και επαρκής χρηματοδότηση από την ΑΤΕ, η οποία θα πρέπει να παραμείνει στο δημόσιο και να παίζει κοινωνικό και αναπτυξιακό ρόλο. Να μεταβιβαστούν οι μετοχές των επιχειρήσεων μετοχικού ενδιαφέροντος της ΑΤΕ στις συνεταιριστικές οργανώσεις.

Να παρθούν μέτρα για τη μείωση του κόστους παραγωγής των αγροτικών προϊόντων με έλεγχο των τιμών των εισροών και σύστημα τιμών και επιδοτήσεων που θα εξασφαλίζουν το εισόδημα του μικρομεσαίου αγρότη. Πλήρη ασφάλιση του ζωικού και φυτικού κεφαλαίου και της παραγωγής από όλες τις φυσικές καταστροφές.

Να αυξηθούν οι δημόσιες και ιδιωτικές αγροτικές επενδύσεις για την κατασκευή έργων υποδομής που θα μειώνουν το κόστος παραγωγής και θα συμβάλλουν στον εκσυγχρονισμό των αγροτικών εκμεταλλεύσεων και συνεταιρισμών. Να υλοποιηθεί το έργο της εκτροπής του Αχελώου.

Να καταργηθούν οι περιορισμοί στην παραγωγή (ποσοστώσεις) και να ενισχυθούν οι εξαγωγές με βαρύτητα στα μεσογειακά αγροτικά προϊόντα.

Να αναμορφωθεί η δασική νομοθεσία, να αυξηθούν οι δημόσιες επενδύσεις για τη δασική οικονομία και την προστασία των δασικών οικοσυστημάτων, να ενισχυθούν οι δασικοί συνεταιρισμοί και οι ρυθμοί αναδάσωσης.

Να ενισχυθεί και να δοθεί έμφαση στην ανάπτυξη της παράκτιας και υπερπόντιας αλιείας, των ιχθυοκαλλιεργειών με παράλληλη ανάπτυξη της μεταποίησης, της αλιευτικής παραγωγής.

Να αναβαθμιστεί η εκπαίδευση στον αγροτικό τομέα. Να χρηματοδοτηθεί επαρκώς η αγροτική έρευνα και να αναπτύσσεται σε σύνδεση με την αγροτική παραγωγή.

Να βελτιωθούν οι αγροτικές συντάξεις με άμεσο διπλασιασμό τους και σταδιακά να εξισωθούν με αυτές του ΙΚΑ.

Να δοθούν ειδικά κίνητρα και ενισχύσεις για νέους αγρότες.

Για τη στήριξη

των μικρομεσαίων

επιχειρήσεων

Στη χώρα μας μεγάλο τμήμα του παραγωγικού δυναμικού αποτελείται από αυτοαπασχολούμενους επαγγελματίες, βιοτέχνες, εμπόρους και γενικότερα μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Η αξιοποίηση αυτού του δυναμικού προς όφελος της εθνικής οικονομίας δεν μπορεί να γίνει αυθόρμητα, μέσα από τους νόμους της αγοράς.

Με τη σημερινή πολιτική, που οδηγεί στον εκτοπισμό και τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση των μικροεπιχειρηματιών από το μεγάλο κεφάλαιο, πρέπει να αντιπαρατεθεί η πάλη για μια πολιτική προγραμματισμένης ανάπτυξης και εκσυγχρονισμού αυτών των επιχειρήσεων. Αυτή η πολιτική είναι αναποτελεσματική, αν δεν πλαισιωθεί από μέτρα περιορισμού της ασυδοσίας των πολυεθνικών και των επιλογών που απορρέουν από το πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Βασικές κατευθύνσεις μιας τέτοιας πολιτικής πρέπει να είναι:

Η καθιέρωση ισχυρών κινήτρων (φορολογικών, χρηματοδοτικών, επιδοτήσεις κ. ά.) για τη δημιουργία συνεταιρισμών και άλλων μορφών συνεργασίας, παραγωγικών, προμηθευτικών, εμπορικών, αλλά και στον τομέα των υπηρεσιών.

Η καθιέρωση αμοιβαία επωφελών σχέσεών τους με το δημόσιο τομέα, η εξασφάλιση γι’ αυτές ενός μέρους των κρατικών προμηθειών και των δημοσίων έργων.

Η προστασία τους από τη μονοπωλιακή εκμετάλλευση και τον άνισο ανταγωνισμό από τις πολυεθνικές με μέτρα περιορισμού της δράσης των πολυκαταστημάτων, αλλαγή του ωραρίου, έλεγχο των τιμών, έλεγχο των εισαγωγών από τρίτες χώρες κτλ.

Η μετατροπή του ΕΟΜΜΕΧ και των κλαδικών του ινστιτούτων σε φορέα ουσιαστικής και ολόπλευρης στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Μ’ αυτόν τον τρόπο, εκτός των άλλων, θα περιοριστεί και η κερδοσκοπική δράση διάφορων ιδιωτικών εταιριών παροχής συμβουλών και υπηρεσιών προς τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Η καθιέρωση ειδικού καθεστώτος χρηματοδότησης, που να εξασφαλίζει διαθέσιμα κεφάλαια, εγγύηση του δημοσίου και χαμηλά επιτόκια με έμφαση στους συνεταιρισμούς, ιδιαίτερα τους παραγωγικούς.

Η χωροθέτηση των δραστηριοτήτων, η δημιουργία βιοτεχνικών πάρκων και η αποτελεσματική προστασία της επαγγελματικής στέγης.

Η αλλαγή του καθεστώτος που διέπει αυτές τις επιχειρήσεις, στα πλαίσια μιας ριζικής φορολογικής μεταρρύθμισης, με την κατάργηση των λεγόμενων αντικειμενικών κριτηρίων και του 35%, τον προσδιορισμό του φορολογικού εισοδήματος μέσα από τα βιβλία, την αύξηση των αφορολόγητων ορίων στο επίπεδο των ορίων φτώχειας, τη δραστική μείωση του ΦΠΑ.

Ανάπτυξη

της ναυτιλίας και

των ναυπηγείων

Η ανάπτυξη της εμπορικής ναυτιλίας, σε ουσιαστική σύνδεση με την εθνική οικονομία, προϋποθέτει μια πολιτική που θα περιορίζει την ασυδοσία του εφοπλιστικού κεφαλαίου και θα εξασφαλίζει την απασχόληση των Ελλήνων ναυτεργατών, τη βελτίωση των συνθηκών ζωής και εργασίας τους. Ταυτόχρονα η αποφασιστική στήριξη της ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας θα έχει ευεργετικές επιπτώσεις στην οικονομία και την ενίσχυση της εθνικής άμυνας. Ειδικότερα το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι πρέπει:

Να ληφθούν μέτρα για την ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό της εμπορικής ναυτιλίας στη βάση και των απαιτήσεων της ΕΤΕ.

Να διατηρηθεί η προστασία της ελληνικής ακτοπλοϊας (καμποτάζ) για να μην αφελληνιστεί.

Να γίνει ο εκδημοκρατισμός του ναυτεργατικού συνδικαλιστικού κινήματος, γιατί το καθεστώς που υπάρχει σήμερα, με ευθύνη των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αποτελεί πρόκληση προς όλο το λαό. Na εφαρμοστεί άμεσα ο Ν. 1264/82 και στους ναυτεργάτες.

Να αναβαθμιστεί η θέση, ο ρόλος του ανθρώπινου δυναμικού, των ναυτεργατών. Να διαμορφωθούν σύγχρονοι όροι εκπαίδευσης και ειδίκευσης του προσωπικού. Να εξυγιανθεί το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο. Να γίνουν δεκτές οι προτάσεις των ναυτεργατικών σωματείων, που ολοκληρωμένα και εμπεριστατωμένα απαντούν στα προβλήματα.

Να δημιουργηθεί ενιαίος δημόσιος ναυπηγοεπισκευαστικός φορέας. Είναι η μοναδική προϋπόθεση να σωθεί η ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία της χώρας. Στην αντίθετη περίπτωση σε μικρό χρονικό διάστημα όλα τα ναυπηγεία θα κλείσουν, αφού αυτή είναι η βασική επιλογή της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των ελληνικών κυβερνήσεων, που αποδέχτηκαν τους όρους της Συνθήκης του Μάαστριχτ.

Εκσυγχρονισμός στις υπηρεσίες, μέτρα για τον τουρισμό και τις μεταφορές Το εμπόριο και ο τουρισμός βρίσκονται κυρίως στα χέρια μεγαλοκεφαλαιούχων και συχνά φοροφυγάδων, που απομυζούν μεγάλα υπερκέρδη και τοποθετούν τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό, ενώ από την άλλη μεριά οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες αγωνίζονται να επιβιώσουν μέσα σ’ ένα πλαίσιο έντονα εχθρικό γι’ αυτούς.

Η χώρα μας υστερεί σε σύγχρονες τεχνολογικά υπηρεσίες, ενώ ο βαθμός εξειδίκευσής τους είναι χαμηλός.

Το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι:

Είναι αναγκαίος ο εκσυγχρονισμός των υπηρεσιών με αναβάθμιση της εξειδίκευσης και της επαγγελματικής εκπαίδευσης, η οργάνωσή τους σε συνεταιρισμούς και κοινοπραξίες μικρομεσαίων επιχειρήσεων και γενικότερα η προσαρμογή τους ώστε να εξυπηρετούν τους εργαζόμενους γενικά, αλλά και τους εργαζόμενους στις υπηρεσίες.

Χρειάζεται να αναβαθμιστεί ο τουρισμός ποιοτικά, να συνδυαστεί και με άλλες παραγωγικές δραστηριότητες και να ενταχθεί στη συνολική ανάπτυξη των διαφόρων περιοχών με σεβασμό στην οικολογική ισορροπία και αποφυγή κοινωνικής διάβρωσης.

Πρέπει να εκσυγχρονιστεί και να επεκταθεί το σιδηροδρομικό δίκτυο. Να αναδιοργανωθεί ο ΟΣΕ, διατηρώντας το δημόσιο χαρακτήρα του και να εκσυγχρονιστεί το υλικό του.

Είναι απαραίτητο να βελτιωθεί το οδικό δίκτυο της χώρας, σύμφωνα με τις σύγχρονες συγκοινωνιακές απαιτήσεις και την αυξανόμενη ανάγκη να περιοριστούν τα ατυχήματα.

Οι αστικές συγκοινωνίες πρέπει να βρίσκονται στο δημόσιο τομέα.

Η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ πρέπει να διατηρήσει το δημόσιο χαρακτήρα της. Να υπάρξουν μέτρα για την ανάπτυξή της και την κατοχύρωση των εσωτερικών αερογραμμών. Με σωστή διαχείριση και εξυγίανση των οικονομικών της, η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑ μπορεί να εξελιχθεί σε κερδοφόρα και συναλλαγματοφόρα επιχείρηση και να παίξει με επιτυχία το στρατηγικής σημασίας ρόλο του εθνικού αερομεταφορέα.

Διαμόρφωση

ερευνητικής

και τεχνολο6γικής

στρατηγικής

Η επιστήμη, η έρευνα και τεχνολογία αποτελούν βασική συνιστώσα των παραγωγικών δυνάμεων και δε νοείται παραγωγική ανάπτυξη με σύγχρονους όρους χωρίς τη συμμετοχή τους.

Το πρόβλημα για τη χώρα μας είναι η απουσία εγχώριας ερευνητικής και τεχνολογικής στρατηγικής, εξαιτίας της κυριαρχίας του εγχώριου και ξένου κεφαλαίου και της εξάρτησής της από ιμπεριαλιστικά κέντρα. Η έρευνα είναι υποταγμένη στο μεγάλο κεφάλαιο. Χρειάζεται να διαμορφωθεί ένα συνολικό σχέδιο για την έρευνα και τις νέες τεχνολογίες, το οποίο θα αποτελεί συστατικό στοιχείο του δημοκρατικού εθνικού σχεδίου παραγωγικής και κοινωνικής ανάπτυξης, στα πλαίσια μιας άλλης πολιτικής και με την εξασφάλιση επαρκούς κρατικής χρηματοδότησης. Μια τέτοια πολιτική:

Θα αποκλείει την επιστημονική έρευνα χάριν των ξένων συμφερόντων, θα αποτρέπει τη μετατροπή των ΑΕΙ σε μηχανισμό έρευνας για λογαριασμό των επιχειρηματιών και πάντως θα εξασφαλίζει την ισότιμη συνεργασία με βάση το αμοιβαίο όφελος των ελληνικών επιστημονικών ιδρυμάτων με τα αντίστοιχα του εξωτερικού.

Θα δώσει απόλυτη προτεραιότητα στην ανάπτυξη της κοινωνικής έρευνας για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής, εργασίας και υγείας των εργαζομένων, για την ανάπτυξη της παιδείας και για την προστασία του περιβάλλοντος.

Θα διασφαλίζει την ανάπτυξη της έρευνας και των νέων τεχνολογιών στη βάση των ευρύτερων παραγωγικών αναγκών της χώρας και όχι την υποταγή τους στο κυνήγι του καπιταλιστικού υπερκέρδους. Ταυτόχρονα, θα ενθαρρύνει τους παραδοσιακούς τομείς της ελληνικής έρευνας.

Θα προωθεί και θα ενθαρρύνει την τεχνολογική και επιστημονική αναβάθμιση της βιομηχανίας και της βιοτεχνίας, καθώς και της αγροτικής οικονομίας. Γενικότερα, θα συνδέει την επιστημονική έρευνα με τις ανάγκες του παραγωγικού μηχανισμού της χώρας. Θα γενικεύει την εφαρμογή της πληροφορικής σε όλες τις παραγωγικές, εκπαιδευτικές, διοικητικές και κοινωνικές δραστηριότητες.

Θα ενισχύει τη βασική επιστημονική έρευνα στα ερευνητικά κέντρα και στα ιδρύματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ πέρα από την εφαρμοσμένη έρευνα και τη δημιουργία νέων τεχνολογικών εφαρμογών, θα προωθεί την ανάπτυξη της επιστημονικής – ερευνητικής δραστηριότητας και στους άλλους τομείς. Θα προωθήσει με συνθήκες απόλυτης διαφάνειας τη συμμετοχή των διαφόρων φορέων στην ερευνητική δραστηριότητα και στην αξιοποίηση των αποτελεσμάτων τους.

Θα προβλέπει στα πλαίσια του ολοκληρωμένου εκπαιδευτικού συστήματος την αναβάθμιση του μορφωτικού επιπέδου των εργαζομένων, αξιοποιώντας το σύστημα της νυχτερινής εκπαίδευσης, το οποίο θα πρέπει να αναδιοργανωθεί, να βελτιωθεί και να επεκταθεί, καθώς και με την υλοποίηση προγραμμάτων συνεχιζόμενης εκπαίδευσης και διαρκούς μετεκπαίδευσης όσων εργάζονται στη βιομηχανία, τη βιοτεχνία και την αγροτική οικονομία.

Θα πρέπει να προχωρήσει η συγκρότηση και δραστηριοποίηση του Εθνικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Ερευνας.

Θα αυξάνει τις δαπάνες για τις ανάγκες αναβάθμισης της επιστήμης, της έρευνας και τεχνολογίας.

    

KKE

Για τον εκδημοκρατισμό

Για το ΚΚΕ ο αγώνας για εκδημοκρατισμό της κοινωνικής ζωής είναι αναπόσπαστος με τον αγώνα κατά των μονοπωλίων και του ιμπεριαλισμού και για το σοσιαλισμό. Το Κόμμα μας υποστηρίζει ότι πρέπει ο λαός να συμμετέχει ουσιαστικά στη λήψη και πραγματοποίηση των αποφάσεων, τόσο στην παραγωγική διαδικασία, όσο και σε τοπικό επίπεδο και γενικότερα σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής. Για το σκοπό αυτό να καθιερωθούν αποτελεσματικοί, δημοκρατικοί θεσμοί, που θα αναπτύσσουν μορφές άμεσης δημοκρατίας στους τόπους δουλιάς, κατοικίας και μόρφωσης, που θα εκφράζουν τη συμμετοχή, την πρωτοβουλία και την αγωνιστική κινητοποίηση του λαού.

Ποια συνταγματική

αναθεώρηση

χρειάζεται ο λαός

Με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και την προγραμματισμένη για το 1996 Αναθεώρησή της, προωθείται η παραπέρα παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας στην οικονομική και νομισματική πολιτική, στους τομείς της εξωτερικής πολιτικής, άμυνας, εσωτερικής ασφάλειας και δικαιοσύνης προς την Ευρωπαϊκή Ενωση. Αυτές οι εξελίξεις οπωσδήποτε προσδιορίζουν την κατεύθυνση και τα όρια των αλλαγών σε Θεσμικό και ειδικότερα σε συνταγματικό επίπεδο, που επιχειρείται σήμερα. Προσδιορίζουν ένα δρόμο σαφώς πιο συντηρητικό, που οδηγεί στη συρρίκνωση της λαϊκής κυριαρχίας.

Το θέμα της αναθεώρησης του Συντάγματος μπήκε στην «ημερήσια διάταξη» για να εξυπηρετηθεί βασικά η ανάγκη της οριστικής πρόσδεσης και υποταγής της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Ταυτόχρονα, μπροστά στην ογκούμενη αμφισβήτηση του δικομματισμού και των κυρίαρχων πολιτικών επιλογών, επιδιώκεται να εμφανιστούν πρωτοβουλίες «εκσυγχρονιστικές» και «δημοκρατικές», που δήθεν θα δώσουν διέξοδο στο συνολικό αδιέξοδο της χώρας και της πολιτικής ζωής.

Το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι η χώρα έχει ανάγκη ενός βαθιού και ουσιαστικού εκδημοκρατισμού της κοινωνικής και πολιτικής ζωής. Μέσα στα πλαίσια αυτά, χρειάζεται αναθεώρηση του Συντάγματος σε δημοκρατική και προοδευτική κατεύθυνση, με αλλαγές που θα κατοχυρώνουν την εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία της πατρίδας μας, την ενίσχυση της λαϊκής κυριαρχίας, την κατοχύρωση και διεύρυνση των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων του λαού. Αν η αναθεώρηση του Συντάγματος κινείται σε διαφορετική κατεύθυνση, δεν είναι ωφέλιμη για το λαό και τη χώρα και ο λαός πρέπει να την αντιπαλέψει. Η πρόταση του ΚΚΕ για μία δημοκρατική αναθεώρηση του Συντάγματος κινείται σε τρεις βασικούς άξονες:

Ενίσχυση της λαϊκής κυριαρχίας μέσα από θεσμούς, που θα κατοχυρώνουν την εθνική ανεξαρτησία, θα ενισχύουν τις αρμοδιότητες της Βουλής, θα κατοχυρώνουν τη συμμετοχή των εργαζομένων και των κοινωνικών οργανώσεών τους στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, θα προωθούν μορφές άμεσης δημοκρατίας, θα ενισχύουν την Τοπική Αυτοδιοίκηση, θα καταργούν τα προνόμια του ξένου και εφοπλιστικού κεφαλαίου.

Κατοχύρωση και διεύρυνση των ατομικών, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων.

Ουσιαστική θεσμοθέτηση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης και της διοίκησης από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Το ΚΚΕ έχει καταθέσει στη Βουλή κείμενο, στο οποίο περιλαμβάνονται οι αναλυτικές προτάσεις του για τη συνταγματική αναθεώρηση. Στο σύνολό τους οι προτάσεις αυτές αποτέλεσαν στόχους πάλης του λαϊκού κινήματος για αρκετές δεκαετίες. Πολλές από αυτές έχουν πλήρως ωριμάσει στη συνείδηση του λαού.

Δημοκρατική

πληροφόρηση

Η αλματώδης ανάπτυξη των τεχνολογιών παραγωγής πληροφοριών και επικοινωνίας δημιουργεί πρωτοφανείς δυνατότητες χειραφέτησης του πολίτη και γενικότερα της κοινωνίας. Κρύβει όμως και μεγάλους κινδύνους μαζικής χειραγώγησης συνειδήσεων και επιβολής συγκεκριμένων προτύπων ζωής, σκέψης και δημιουργίας. Ηδη, στη χώρα μας με τη βοήθεια των κυβερνήσεων έχει κατοχυρωθεί ένα καθεστώς, όπου υπονομεύεται το δημοκρατικό δικαίωμα του λαού για πληροφόρηση και ισότιμη μεταχείριση των κομμάτων.

Το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι πρέπει:

Να αναμορφωθεί ριζικά το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ) και να του διατεθούν τα υλικά μέσα και οι διοικητικές υπηρεσίες. Στο ΕΣΡ να συμμετέχουν τα πολιτικά κόμματα και οι κορυφαίοι συνδικαλιστικοί φορείς. Το ΕΣΡ πρέπει να μετατραπεί σε ένα ανεξάρτητο όργανο, το οποίο θα συζητά και θα χορηγεί τις άδειες των ραδιοτηλεοπτικών σταθμών. Να συντάσσει εκθέσεις για την ποιότητα των προγραμμάτων και την αντικειμενικότητα των ειδήσεων και να τις παραδίδει στον πρόεδρο της Βουλής, την κυβέρνηση και τα κόμματα. Οι εκθέσεις αυτές να συζητούνται στην Ολομέλεια της Βουλής τουλάχιστον μία φορά σε κάθε σύνοδο. Η συζήτηση αυτή να μεταδίδεται από το σύνολο των ραδιοτηλεοπτικών μέσων.

Να ρυθμιστεί το ιδιοκτησιακό καθεστώς του Τύπου, καθώς και των ραδιοτηλεοπτικών μέσων, έτσι ώστε να υπάρχει διαφάνεια και να παρεμποδίζεται η διαδικασία συγκεντροποίησής τους. Τα φυσικά πρόσωπα που συμμετέχουν σε εταιρίες, στις οποίες έχει χορηγηθεί άδεια για τηλεοπτικό ή ραδιοφωνικό σταθμό να μην μπορούν να συμμετέχουν στο μετοχικό κεφάλαιο ή στη διοίκηση εταιρίας ή να κατέχουν ατομική επιχείρηση που αναλαμβάνει έργα ή προμήθειες του δημοσίου. Φυσικά πρόσωπα που συμμετέχουν σε εταιρίες, οι οποίες εκδίδουν εφημερίδες, να μην μπορούν να συμμετέχουν σε εταιρίες στις οποίες έχει χορηγηθεί άδεια τηλεοπτικού ή ραδιοφωνικού σταθμού.

Η άδεια να χορηγείται υπό τον όρο της καταβολής ετήσιου ανταλλάγματος υπέρ του ελληνικού δημοσίου για τη χρήση της συχνότητας.

Να κατοχυρωθεί ο κοινωνικός έλεγχος σ’ όλες τις μορφές πληροφόρησης. Να διασφαλιστεί η ισότιμη αντιπαράθεση των πολιτικών δυνάμεων από τα ΜΜΕ και η προβολή των θέσεων και των δραστηριοτήτων του μαζικού κινήματος.

Με απόφαση του ΕΣΡ η άδεια να αφαιρείται από τους σταθμούς εκείνους, στους οποίους το πρόγραμμά τους δεν ακολουθεί τον Κώδικα Δεοντολογίας, που πρέπει να εκπονήσει το Συμβούλιο, ειδικά στις περιπτώσεις όπου το ραδιοφωνικό ή το τηλεοπτικό πρόγραμμα προάγει τη μαζική εκπόρνευση, απειλεί να υποσκάψει ουμανιστικές, πολιτιστικές αξίες, ιδιαίτερα στους νέους, προωθώντας την αποχαύνωση, καλλιεργώντας ό,τι πιο ποταπό και υπονομεύοντας θεμελιακές ανθρώπινες αξίες.

Να ενισχυθεί η δημόσια ραδιοτηλεόραση. Να κοπεί ο ομφάλιος λώρος της ΕΡΤ με το υπουργείο Τύπου. Η διοίκηση της ΕΡΤ να τοποθετείται από το ΕΣΡ και σ’ αυτήν να συμμετέχουν εκπρόσωποι των κοινοβουλευτικών κομμάτων, εκπρόσωποι των εργαζομένων στην ΕΡΤ και εκπρόσωποι του ΕΣΡ.

Με την εποπτεία του ΕΣΡ η κυβέρνηση να πάρει όλα τα αναγκαία μέτρα, ώστε να διασφαλίζει τους εργαζόμενους στα ηλεκτρονικά ιδιωτικά ΜΜΕ, υποχρεώνοντας τους ιδιοκτήτες τους να υλοποιούν ωράρια, συλλογικές συμβάσεις, ασφαλιστικά, εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων.

Να στηριχτούν οικονομικά οι δημοτικές πρωτοβουλίες στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, αλλά και ο τοπικός Τύπος.

Δημοκρατική

αποκέντρωση

– Τοπική

Αυτοδιοίκηση

Το πρόβλημα της δημοκρατικής αποκέντρωσης είναι συνυφασμένο με το γενικότερο εκδημοκρατισμό του κράτους, της δημόσιας διοίκησης. Απαιτεί ριζοσπαστικές αλλαγές στο κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο. Αυτές οι αλλαγές θα προωθούν μια άλλη ανάπτυξη που έχει ανάγκη η χώρα μας. Θα προωθούν την εθνική ανεξαρτησία, θα περιορίζουν και στη συνέχεια θα προωθούν την εξάλειψη της κυριαρχίας των μονοπωλίων, θα προωθούν βαθιές αλλαγές στον κρατικό μηχανισμό με τον εκδημοκρατισμό του, την αποκέντρωσή του, την ενίσχυση του ρόλου των αντιπροσωπευτικών θεσμών.

Αυτές οι αλλαγές πρέπει να εφαρμόζονται συνολικά σαν μια ολοκληρωμένη δέσμη μετασχηματισμών, ώστε να δρουν αποτελεσματικά και να μην απορροφώνται από το σύστημα και πρέπει να στηρίζονται στη δραστική παρέμβαση των εργαζομένων και των οργανώσεών τους.

Στα πλαίσια αυτά απαιτείται η συνταγματική κατοχύρωση όλων των βαθμών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Α, Β και Γ) που πρέπει:

Να αποτελούν βαθμίδα αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και επομένως να είναι φορείς δημόσιας εξουσίας μέσα από μια ορθολογική κατανομή αρμοδιοτήτων.

Να έχουν ουσιαστικές αρμοδιότητες με άμεση εκτελεστότητα πράξεων.

Να απολαμβάνουν πλήρους διοικητικής αυτοτέλειας και ανεξαρτησίας.

Να διαθέτουν επάρκεια οικονομικών πόρων για την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους.

Να εξασφαλίζεται η δημοκρατική διασύνδεση και συνεργασία ανάμεσα σ’ όλους τους βαθμούς της, με το συνδικαλιστικό κίνημα, άλλους φορείς του μαζικού κινήματος και τη Βουλή.

Τα αντιπροσωπευτικά τους όργανα να εκλέγονται με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία από το λαό, με το εκλογικό σύστημα της απλής αναλογικής. Το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να παίξει ουσιαστικό ρόλο σε μια ανάπτυξη με κέντρο τον εργαζόμενο άνθρωπο και τις ανάγκες του. Αυτό ασφαλώς γίνεται στην πορεία βαθιών κοινωνικοοικονομικών αλλαγών, όπου ο ρόλος της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποκτά ένα περιεχόμενο πολύ πιο ουσιαστικό του διοικητικού οργάνου. Γίνεται ουσιαστικός συμμέτοχος στον προγραμματισμό και σχεδιασμό, στη δράση και τον έλεγχο εφαρμογής του. Μπορεί η έννοια της Τοπικής Αυτοδιοίκησης να ολοκληρώνεται στη σοσιαλιστική δημοκρατία, ωστόσο, οι κομμουνιστές και σήμερα ενδιαφέρονται μαχητικά για δημοκρατικές κατακτήσεις στην αστική δημοκρατία, γνωρίζοντας τα περιορισμένα όριά της. Γι’ αυτό παλεύουν για την αξιοποίηση των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της Τοπικής Αυτοδιοίκησης προς όφελος του λαού. Προωθούν την αντίληψη για μια Τοπική Αυτοδιοίκηση που θα παλεύει για:

Την οικονομική, κοινωνική, πολιτιστική ανάπτυξη του τόπου.

Την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Τη διάσωση, προστασία και ανάπτυξη του περιβάλλοντος.

Την ανάπτυξη φιλικών σχέσεων με τους άλλους λαούς.

Αυτή η αντίληψη βρίσκεται σε αντίθεση με το περιεχόμενο της επιχειρούμενης καπιταλιστικής ευρωπαϊκής ενοποίησης. Σ’ αυτήν η υποβάθμιση του ρόλου και της σημασίας των εθνικών οργάνων που συνεπάγεται η εφαρμογή της Συνθήκης του Μάαστριχτ σημαίνει μεγαλύτερη υποβάθμιση του ρόλου και της σημασίας της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στη χώρα μας. Επιχειρείται στα πλαίσια των κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ενωσης η μετεξέλιξη των δήμων, των νομών, των περιφερειών σε «επιχειρήσεις» που θα πωλούν τα έργα, τις υπηρεσίες με τις οποίες λειτουργούν, τις κοινωνικές και πολιτιστικές υπηρεσίες, τη γη και το περιβάλλον τους.

Το ΚΚΕ αντιπαλεύει κάθε προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί η Τοπική Αυτοδιοίκηση σαν συμπληρωματικός μηχανισμός για την εφαρμογή αντιλαϊκής πολιτικής, σαν μηχανισμός επιβολής νέων επιβαρύνσεων στο λαό. Το Κόμμα μας υποστηρίζει τη λήψη άμεσων μέτρων που είναι επιτακτικά αναγκαία για την αναβάθμιση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Θεσμικά μέτρα που θα κατοχυρώνουν τη διαφάνεια, τη λαϊκή συμμετοχή και τον έλεγχο σ’ όλα τα επίπεδα λειτουργίας της και τη διοικητική της αυτοτέλεια. Εφαρμογή της απλής αναλογικής στην εκλογή των οργάνων της.

Κατάργηση των αναχρονιστικών και αντιδημοκρατικών νόμων, που αφορούν στη δομή και λειτουργία της, στο πλαίσιο της δράσης της.

Ουσιαστική επίλυση του οικονομικού της προβλήματος με καθορισμό ποσοστού από τον κρατικό προϋπολογισμό, πολλαπλάσιου του σημερινού εξευτελιστικού 2%.

Ποιοτική αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού της και κατοχύρωση της παραγωγικής αξιοποίησης και εξέλιξής του.

Το ΚΚΕ υπερασπίζεται το διεκδικητικό χαρακτήρα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης προς όφελος του λαού.

Δημόσια διοίκηση

Το ΚΚΕ θεωρεί ότι πρέπει να παρθούν συγκεκριμένα μέτρα για την πάταξη των πελατειακών σχέσεων. Ακόμα:

Να καθιερωθεί ο διακομματικός κοινοβουλευτικός έλεγχος της δημόσιας διοίκησης.

Να θεσμοθετηθεί η συμμετοχή των κοινωνικών οργανώσεων στη λειτουργία και στον έλεγχο της δημόσιας διοίκησης.

Να διαμορφωθεί και να ψηφιστεί νέος, πραγματικά δημοκρατικόςδημοσιοϋπαλληλικός κώδικας.

Να θεσπιστεί ένα πάγιο αξιοκρατικό σύστημα προσλήψεων, προαγωγών, μεταθέσεων, κάθε υπηρεσιακής μεταβολής, με κριτήρια μετρήσιμα, αντικειμενικά και κοινωνικά.

Να σταματήσει η πρόσληψη έκτακτων υπαλλήλων και ταυτόχρονα να απαγορευτεί η μονιμοποίηση των εποχικών. Αν καλύπτουν μόνιμες και πάγιες ανάγκες, να εντάσσονται στις διαδικασίες των διαγωνισμών.

Να υπάρξει θεσμοθέτηση ώστε στα υπηρεσιακά συμβούλια ο αριθμός των αιρετών εκπροσώπων των δημοσίων υπαλλήλων να είναι τουλάχιστον ίσος με εκείνο των διορισμένων δημοσίων υπαλλήλων και να συμμετέχει δικαστικός λειτουργός αναδεικνυόμενος με κλήρωση.

Να πάψει η παρεμπόδιση με οποιοδήποτε τρόπο της συνδικαλιστικής δράσης των δημοσίων υπαλλήλων, να αποκτήσουν οι δημόσιοι υπάλληλοι πλήρη πολιτικά δικαιώματα.

Να εκσυγχρονιστούν οι δημόσιες υπηρεσίες με την εισαγωγή σύγχρονων συστημάτων διοίκησης και την ορθολογική χρησιμοποίηση της πληροφορικής.

Δημοκρατικό

πλαίσιο για

τις Ενοπλες

Δυνάμεις

Ευρύτερη είναι η απαίτηση για τον εκδημοκρατισμό των Ενόπλων Δυνάμεων με τον αγώνα για την κατάργηση των στεγανών. Χρειάζεται να σχεδιαστεί εθνική αμυντική πολιτική που θα εγγυάται την ασφάλεια της χώρας, με δαπάνες προσαρμοσμένες στις πραγματικές αμυντικές ανάγκες. Μέσα στο πλαίσιο των ΝΑΤΟικών επιλογών, όχι μόνο δε διασφαλίζεται η ειρήνη, αλλά απειλείται σήμερα. Ειδικότερα, το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι πρέπει:

Να επιδιωχτεί να σχεδιαστούν έτσι οι αμυντικές δαπάνες, ώστε να μπορεί η χώρα μας να προμηθεύεται ή και να παράγει το πολεμικό υλικό που επιβάλλουν οι πραγματικές αμυντικές μας ανάγκες, με βάση το χαρακτήρα της απειλής και την ιδιομορφία του ελληνικού χώρου.

Να εξασφαλιστεί η πολιτική και κοινωνική δραστηριότητα των στρατιωτικών και των στρατευμένων, όταν βρίσκονται εκτός υπηρεσίας, η ελεύθερη ενημέρωση και έκφρασή τους.

Να αναγνωριστεί το δικαίωμα της συνδικαλιστικής έκφρασης των μονίμων στελεχών. Να καθιερωθούν επιτροπές στρατευμένων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων διαβίωσής τους.

Να απαγορευτεί η χρησιμοποίηση στρατευμάτων για απεργοσπαστικούς σκοπούς. Να αναθεωρηθεί ριζικά ο στρατιωτικός ποινικός κώδικας. Να περιλαμβάνει μόνο στρατιωτικά αδικήματα και να αφορά μόνο τους στρατιωτικούς. Επιπλέον, να θεσπιστεί με νόμο η ανεξαρτησία της στρατιωτικής Δικαιοσύνης και κυρίως η προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία των στρατιωτικών δικαστών.

Να καταργηθεί η ποινή της φυλάκισης σαν στοιχείο παράτασης της θητείας. Να καθιερωθεί αξιοκρατικό σύστημα εξέλιξης των μονίμων στελεχών και δίκαιο σύστημα μεταθέσεων, χωρίς πολιτικές ή άλλες διακρίσεις.

Να παρθούν μέτρα για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των στρατευμένων. Να εκδημοκρατιστεί η στρατιωτική εκπαίδευση και να καθιερωθεί πατριωτική και δημοκρατική διαπαιδαγώγηση.

Να μειωθεί η στρατιωτική θητεία και να καθιερωθεί η άοπλη θητεία για τους αντιρρησίες συνείδησης.

Εκδημοκρατισμός

των Σωμάτων Ασφαλείας

Σχετικά με τα Σώματα Ασφαλείας το ΚΚΕ υποστηρίζει ότι πρέπει:

Να διεκδικηθεί ο εκδημοκρατισμός των Σωμάτων Ασφαλείας και πρώτ’ απ’ όλα να διαλυθούν τα όργανα και οι μηχανισμοί παρακολούθησης του συνδικαλιστικού και γενικά του λαϊκού κινήματος.

Να καταργηθούν όλες οι μορφές αστυνόμευσης. Να εξασφαλιστεί αποτελεσματικά το απόρρητο της προσωπικής ζωής του πολίτη. Να αποτραπεί η συλλογή, παρακολούθηση και επεξεργασία στοιχείων που αφορούν τη συνδικαλιστική και πολιτική δραστηριότητα. Να μην κυρωθεί η Συνθήκη ΣΕΝΓΚΕΝ.

Η Ελληνική Αστυνομία να περιοριστεί πραγματικά στη δίωξη του εγκλήματος. Να ληφθούν μέτρα για την καταπολέμηση της αστυνομικής αυθαιρεσίας και να διαλυθούν τα ΜΑΤ και οι άλλες υπηρεσίες αντιμετώπισης του λαϊκού κινήματος. Το υπουργείο Δημόσιας Τάξης να γίνει τομέας του υπουργείου Εσωτερικών.

Να καταργηθεί ο «τρομονόμος», να αναπροσανατολιστούν οι έρευνες και να τεθεί η ΕΥΠ υπό ουσιαστικό διακομματικό έλεγχο της Βουλής.

Να προωθηθεί ο σεβασμός της προσωπικότητας των υπαλλήλων, η αξιοκρατία και η διαφάνεια στις υπηρεσιακές μεταβολές. Να εξασφαλιστεί η δημοκρατική εκπαίδευση του προσωπικού, η διαπαιδαγώγηση στο πνεύμα της κοινωνικής αποστολής του.

Να κατοχυρωθεί και νομοθετικά το συνταγματικό δικαίωμα για συνδικαλιστική οργάνωση και ελεύθερη έκφραση των ανδρών και γυναικών των Σωμάτων Ασφαλείας και να πάψουν οι διώξεις αστυνομικών για τη συνδικαλιστική τους δράση.

Για τη Δικαιοσύνη

Για τη Δικαιοσύνη το ΚΚΕ προτείνει:

Να σταματήσει ο διορισμός των προέδρων και αντιπροέδρων των τριών Ανωτάτων Δικαστηρίων και του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου από την εκάστοτε κυβέρνηση. Η ηγεσία της δικαιοσύνης πρέπει να εκλέγεται από ένα ευρύ και αντιπροσωπευτικό εκλεκτορικό σώμα.

Να κατοχυρωθεί συνταγματικά η αυτοδιοίκηση των δικαστηρίων και των εισαγγελιών. Αυτά πρέπει να διοικούνται από δικαστικούς λειτουργούς εκλεγμένους από τις ολομέλειές τους. Αποφασιστικές αρμοδιότητες σχετικές με τη λειτουργία των δικαστηρίων πρέπει να έχουν και οι ολομέλειές τους.

Να καταργηθεί η Στρατιωτική Δικαιοσύνη και η εκδίκαση των στρατιωτικών αδικημάτων των στρατιωτικών να γίνεται από τα κοινά ποινικά δικαστήρια.

Να κατοχυρωθεί η δυνατότητα προσφυγής των δικαστικών λειτουργών κατά όλων των αποφάσεων των δικαστικών και πειθαρχικών συμβουλίων που αφορούν την υπηρεσιακή τους κατάσταση.

Να κατοχυρωθεί η δυνατότητα των εκλεγμένων εκπροσώπων των δικαστικών υπαλλήλων να συμμετέχουν με δικαίωμα ψήφου στα δικαστικά συμβούλια που ασχολούνται με την υπηρεσιακή τους κατάσταση.

Να καθιερωθεί η δυνατότητα προσφυγής των δικαστικών υπαλλήλων κατά οποιασδήποτε γνωμοδότησης ή απόφασης των δικαστικών συμβουλίων ή άλλων αρμοδίων οργάνων που αφορούν την υπηρεσιακή τους κατάσταση και τους θίγουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο.

Να εξασφαλιστούν όλες οι προϋποθέσεις ώστε όλοι οι πολίτες να μπορούν να προσφεύγουν στη δικαιοσύνη και να κατοχυρωθεί η μεγαλύτερη δυνατή δημοσιότητα των δικών.

Να μεταρρυθμιστεί ριζικά το σωφρονιστικό μας σύστημα, ώστε να εξασφαλίζει την ομαλή επανένταξη των αποφυλακιζομένων στην κοινωνία.

    

ΣΠKKE

Η θέση της Ελλάδας στον κόσμο

O σημερινός κόσμος χαρακτηρίζεται από εκρηκτικές αντιθέσεις, που αιτία τους έχουν την απαίτηση των λαών για βελτίωση της ζωής τους και την επιδίωξη του ιμπεριαλισμού για κυριαρχία και έλεγχο των εξελίξεων, για να θέσει τις σημερινές δυνατότητες της ανθρωπότητας στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων του. Η καπιταλιστική ενοποίηση διαιρεί, διχάζει, είναι εμπόδιο στην ισότιμη συνεργασία, στην επικοινωνία και φιλία των λαών και την ανάπτυξη προς όφελός τους.

Η κατάσταση στα Βαλκάνια, το έγκλημα σε βάρος της Γιουγκοσλαβίας, οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, στην αφρικανική ήπειρο, οι συνεχιζόμενες πολύμορφες επεμβάσεις στην Κούβα και σε άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής υπογραμμίζουν, για μια ακόμα φορά, ότι ο κύριος αντίπαλος των λαών είναι συνολικά ο ιμπεριαλισμός και η στρατηγική του για «νέα τάξη πραγμάτων». Αυτήν την προωθούν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και τα τρία μεγάλα ιμπεριαλιστικά κέντρα: Οι ΗΠΑ, η Ευρωπαϊκή Ενωση και η Ιαπωνία. Η μετατροπή του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ σε κέντρο, που τις περισσότερες φορές νομιμοποιεί, εκ των υστέρων, αποφάσεις των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης, η κηδεμονία του από τους ιμπεριαλιστές, κυρίως τους Αμερικανούς, υπονομεύει την ανάγκη ειρηνικής διευθέτησης των διαφορών, τη διασφάλιση της εθνικής ανεξαρτησίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων πολλών χωρών.

Οι συνθήκες που επικρατούν σήμερα στον κόσμο, οι κίνδυνοι που απειλούν την ειρήνη, απαιτούν:

Να διαμορφωθεί ένα ισχυρό κίνημα των λαών και των χωρών που υποφέρουν από τη «νέα τάξη πραγμάτων». Κίνημα αντιιμπεριαλιστικό, αντιμονοπωλιακό, φιλειρηνικό, το οποίο θα εκφράζει τα δικαιώματα των λαών και των χωρών, θα υπερασπίζεται το δρόμο επιλογής τους προς την κοινωνική πρόοδο. Η εκπλήρωση αυτού του καθήκοντος θα εξαρτηθεί από την πάλη στο εσωτερικό της κάθε χώρας και τις κοινωνικοπολιτικές αλλαγές που θα συντελούνται.

Να αναπτυχθεί η πάλη για τον εκδημοκρατισμό του ΟΗΕ, να αναβαθμιστεί ο ρόλος της Γενικής Συνέλευσης, ώστε να εκπληρώνει τους όρους για τους οποίους δημιουργήθηκε. Η πάλη για τον εκδημοκρατισμό του ΟΗΕ περνά μέσα από την πάλη για αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων.

Το ΚΚΕ πιστεύει και στη δυνατότητα και στην αναγκαιότητα της συντονισμένης δράσης των κομμουνιστικών κομμάτων, των αντιιμπεριαλιστικών δυνάμεων και κινημάτων. Αγωνίζεται για την επίτευξη αυτού του στόχου, η προώθηση του οποίου θα έχει πολύμορφες επιδράσεις στην πάλη των εργαζομένων.

Η θέση της Ελλάδας στην Ευρώπη

Με την οικονομική και πολιτική ένωση που προβλέπει η Συνθήκη του Μάαστριχτ και στο βαθμό που θα υλοποιείται, θεσμοθετείται η επέμβαση, ανοιχτή ή συγκαλυμμένη, η υποτέλεια, η ολοκληρωτική εξάρτηση και η κατάλυση κάθε έννοιας εθνικής αυτοτέλειας.

Το ΚΚΕ καταψήφισε τη Συνθήκη του Μάαστριχτ. Εκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του να ενημερώσει τον ελληνικό λαό για όσα του έκρυβαν οι άλλες πολιτικές δυνάμεις. Η πρόταση του Κομμουνιστικού Κόμματος για δημοψήφισμα συνάντησε την άρνηση των άλλων κομμάτων, τα οποία περιφρόνησαν αυτή τη δημοκρατική απαίτηση.

Το ΚΚΕ εκτιμά ότι η Αναθεώρηση της Συνθήκης του Μάαστριχτ, που είναι προγραμματισμένη να γίνει στο 1996, θα προωθήσει περισσότερο τον αντιδραστικό χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αφού βασική κατεύθυνση των κυρίαρχων κεφαλαιοκρατικών δυνάμεών της και των πολιτικών εκπροσώπων τους είναι η προώθηση της πολιτικής ένωσης. Αιχμή των νέων τροποποιήσεων θα αποτελέσουν οι τομείς της κοινής εξωτερικής πολιτικής, της κοινής πολιτικής άμυνας και της πολιτικής «ασφάλειας», εξωτερικής και εσωτερικής (στρατός – Αστυνομία – Δικαιοσύνη).

Το KKE είναι κατηγορηματικά αντίθετο στην ιμπεριαλιστική ενοποίηση και στις επιμέρους μεταρρυθμίσεις που την προωθούν. Είναι απάτη ο ισχυρισμός ότι η ομοσπονδία ή κάποιο ψευδώνυμό της είναι βήμα προς την εξέλιξη. Ομοσπονδία που επιδιώκει την ισχυροποίηση του κεφαλαίου, την ιμπεριαλιστική ενοποίηση, είναι βήμα προς τα πίσω και κρύβει μεγάλους κινδύνους.

Για πολιτικούς, οικονομικούς, κοινωνικούς και εθνικοεξαρτησιακούς λόγους το Κόμμα μας προτείνει τη συνολική απόρριψη της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ενωση, γιατί οι θεμελιακές αρχές και διατάξεις της έρχονται σε ριζική αντίθεση με τα συμφέροντα των λαών, με τους εργαζομένους της χώρας μας, την εθνική ανεξαρτησία και ανάπτυξή της. Η απόρριψη της Συνθήκης του Μάαστριχτ είναι ένα πρώτο βήμα εναντίωσης και αποδυνάμωσης του ιμπεριαλιστικού κέντρου της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Το ΚΚΕ υποστηρίζει την ανάγκη για συνολική ρήξη και αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Προβάλλει μια σειρά άμεσους στόχους κοινής πάλης με όλες εκείνες τις δυνάμεις που επιθυμούν μια διαφορετική θέση της χώρας μας και υποστηρίζουν την εναντίωση και την αντίσταση. Ειδικότερα, υποστηρίζει ότι:

Πρέπει να υπάρξει μεγάλη αντίσταση στους στόχους του προγράμματος «σύγκλισης» της Ευρωπαϊκής Ενωσης και η διαμόρφωση και υλοποίηση ενός πλαισίου παραγωγικής ανασυγκρότησης, στα πλαίσια της προοδευτικής πολιτικής για την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη που έχει ανάγκη ο τόπος.

Οι Ελληνες εκπρόσωποι στα αποφασιστικά κοινοτικά όργανα να μην έχουν το δικαίωμα να δεσμεύουν την Ελλάδα με αποφάσεις, χωρίς προηγούμενη ενημέρωση και σύμφωνη γνώμη της ελληνικής Βουλής και των αρμόδιων οργάνων της, αλλά και του ελληνικού λαού σε μεγάλα εθνικά θέματα.

Να υπάρξει εναντίωση στην κατεύθυνση για μεταφορά αρμοδιοτήτων από το ελληνικό στο ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Να μην εφαρμόζονται οι αποφάσεις των κοινοτικών οργάνων που πάρθηκαν είτε κατά πλειοψηφία είτε ερήμην της ελληνικής Βουλής και των αντίστοιχων κυβερνητικών διοικητικών κτλ. ελληνικών οργάνων.

Η θέση του ΚΚΕ, αλλά και ευρύτερων κοινωνικών δυνάμεων, ενάντια στην ιμπεριαλιστική ομοσπονδία της Ευρωπαϊκής Ενωσης και για την αποδέσμευση της Ελλάδας από μια Ενωση υποχείριο των αντιδραστικών κεφαλαιοκρατικών δυνάμεων, δεν έχει καμιά σχέση με την αντίληψη του εγωιστικού, εθνικιστικού ελληνοκεντρισμού, με εθνικό απομονωτισμό. Διεκδικώντας την εθνική ανεξαρτησία της χώρας μας, τη δυνατότητα και να διατηρήσει και να διευρύνει τις αναπτυξιακές της δυνατότητες, σε αντίθεση με τη γραμμή του πολυεθνικού κεφαλαίου, καταβάλλουμε το δικό μας μερίδιο στη γενικότερη επιδίωξη για ειρήνη, ασφάλεια και ειρηνική συνεργασία με όλες τις χώρες, σε αμοιβαία, επωφελή βάση.

Για μια φιλειρηνική, αντιιμπεριαλιστική εξωτερική πολιτική

Το πλέγμα της πολιτικοστρατιωτικής εξάρτησης από τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ενωση αποτελεί στήριγμα της άρχουσας τάξης της χώρας μας, υπονομεύει την αμυντική ικανότητά της για την υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της και την ωθεί σε εμπλοκή, σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τυχοδιωκτικές ενέργειες.

Το ΚΚΕ και συνολικότερα το λαϊκό κίνημα εδώ και χρόνια αγωνίστηκαν και υποστήριξαν πως η εφαρμογή μιας ανεξάρτητης εθνικής πολιτικής συνδέεται με μέτρα όπως:

Αποχώρηση της Ελλάδας από το ΝΑΤΟ και τη Δυτικοευρωπαϊκή Ενωση, το νέο αυτό στρατιωτικό, ιμπεριαλιστικό οργανισμό στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Απομάκρυνση των αμερικανο-ΝΑΤΟικών βάσεων από τη χώρα μας.

Απομάκρυνση από την Ελλάδα όλων των πυρηνικών όπλων και των σχετικών εγκαταστάσεων και απαγόρευση στάθμευσης και διέλευσης από τον ελληνικό χώρο κάθε μέσου που μεταφέρει πυρηνικά όπλα.

Κατάργηση του ΝΑΤΟικού στρατηγείου της Λάρισας, της βάσης των ΑΒΑΚΣ στο Ακτιο και όλων των παρόμοιων ΝΑΤΟικών στρατηγικών στηριγμάτων που είναι εγκαταστημένα στη χώρα μας.

Διάλυση όλων των βάσεων στρατωνισμού, ανεφοδιασμού και στήριξης των «δυνάμεων ταχείας επέμβασης» και κάθε παρόμοιου στρατιωτικού σχηματισμού. Απόρριψη οποιασδήποτε ελληνικής συμμετοχής σε τέτοιου είδους δυνάμεις.

Απόρριψη της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής που υπαγορεύεται από τις ΗΠΑ, την Ευρωπαϊκή Ενωση, το ΝΑΤΟ και τη Δυτικοευρωπαϊκή Ενωση.

Σχεδιασμός εθνικής αμυντικής πολιτικής, που θα εξασφαλίζει την ασφάλεια της χώρας.

Μετά τη διάλυση του Συμφώνου της Βαρσοβίας δεν υπάρχει ούτε το πρόσχημα, που επικαλούνταν στο παρελθόν οι πολεμοκάπηλοι, για τη διατήρηση και ενίσχυση των επιθετικών τους οργανισμών.

Πελώριο ζήτημα με ηθικές, πολιτικές και οικονομικές παραμέτρους είναι το θέμα των απαιτήσεων της χώρας μας έναντι της Γερμανίας. Γίνεται λόγος για τις πολεμικές επανορθώσεις του Α και του Β Παγκοσμίου Πολέμου, για το κατοχικό δάνειο, καθώς και τους αρχαιολογικούς θησαυρούς που λήστεψαν οι ναζιστές. Πρόκειται για απαιτήσεις 52 δισ. δολαρίων με συνυπολογισμό των πιο μικρών αναλογούντων τόκων. Κι αν μέχρι το 1990 που υπήρχαν τα δύο γερμανικά κράτη υπήρχε ένα πρόσχημα στο να τεθεί το θέμα, αυτό εξαλείφθηκε μετά τη Συμφωνία 4+2 της Μόσχας, που οδήγησε στη γερμανική ενοποίηση. Πρέπει η χώρα μας να θέσει άμεσα αυτό το ζήτημα στη γερμανική πλευρά με αποφασιστικό τρόπο και να ζητήσει την ικανοποίηση των δίκαιων απαιτήσεων της Ελλάδας.

Η θέση της Ελλάδας στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο

Η αλλαγή στο παγκόσμιο συσχετισμό των δυνάμεων είχε ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις στα Βαλκάνια, όπου οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των ΗΠΑ για τη διανομή των αγορών και την επιβολή της πολιτικής και οικονομικής τους κυριαρχίας τους συνεχίζονται. Ο υποκινούμενος εθνικισμός και ο σοβινιστικός φανατισμός, ο κατακερματισμός κρατών και η αμφισβήτηση των συνόρων αποτελούν μεγάλο κίνδυνο για τους λαούς της Βαλκανικής.

Προϋπόθεση ν’ αντιμετωπιστεί η κρίση στα Βαλκάνια και οι συνέπειές της είναι να καταδικαστεί και, μέσω της λαϊκής παρέμβασης, να σταματήσει η ιμπεριαλιστική επέμβαση. Να αναληφθούν πρωτοβουλίες για διμερείς και πολυμερείς σχέσεις και συμφωνίες, που θα διασφαλίζουν το σεβασμό των συνόρων, όπως αυτά διαμορφώθηκαν μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

Απαιτείται μια πολιτική που θα βάζει φραγμό στις εθνικιστικές και σοβινιστικές βλέψεις, στην προπαγάνδα που καλλιεργεί τον επεκτατισμό. Θα προωθεί την ισότιμη οικονομική συνεργασία και θα εξασφαλίζει το σεβασμό των δικαιωμάτων των πολιτών, ανεξάρτητα από καταγωγή, θρησκεία, γλώσσα και έθιμα.

Το ΚΚΕ, χωρίς καμιά ταλάντευση, από τις αρχές της κρίσης της Γιουγκοσλαβίας απαίτησε:

Να καταδικαστούν οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις στην πρώην Γιουγκοσλαβία και η ελληνική κυβέρνηση να αξιοποιήσει τη δυνατότητα του «βέτο» στα όργανα του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης και να πάψει να είναι ο συνένοχος στα εγκλήματα των ιμπεριαλιστών.

Να αποκλειστεί η χρησιμοποίηση ελληνικών ή ΝΑΤΟικών εγκαταστάσεων ως ορμητήριων για επιχειρήσεις στην πρώην Γιουγκοσλαβία ή σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή.

Να μην υπάρχει οποιαδήποτε συμμετοχή της Ελλάδας, άμεση ή έμμεση, στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στην πρώην Γιουγκοσλαβία.

Σ’ αυτά τα πλαίσια και σ’ αυτή τη λογική πρέπει ν’ αντιμετωπιστεί και η εκκρεμότητα με την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Το ΚΚΕ διαφώνησε κατηγορηματικά με την πολιτική και τις θέσεις του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του «ΣΥΝ» και κατόπιν της Πολιτικής Ανοιξης, που, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, πρόταξαν το θέμα της ονομασίας, αποπροσανατόλισαν το λαό και έθρεψαν τον εθνικισμό, αναγορεύοντας το θέμα αυτό ως κύριο κριτήριο πατριωτισμού. Το Κόμμα μας, κόντρα στο ρεύμα και τον επικίνδυνο αποπροσανατολισμό, είχε υποστηρίξει με σταθερότητα και επιμονή ότι το κύριο είναι η συμφωνία εγγυήσεων ανάμεσα στις δύο χώρες για την αμοιβαία ασφάλειά τους, με άμεσο διάλογο μεταξύ τους χωρίς μεσολαβητές. Οι εξελίξεις που ακολούθησαν στο θέμα αυτό επιβεβαιώνουν την ορθότητα των θέσεων που εξέφρασε έγκαιρα το ΚΚΕ, αλλά ανέδειξαν και τις τεράστιες ευθύνες των άλλων πολιτικών δυνάμεων, που για τις μικροκομματικές τους σκοπιμότητες αδιαφόρησαν για τα γενικότερα εθνικά συμφέροντα.

Επιδίωξη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής πρέπει να είναι η οικοδόμηση σχέσεων με την Αλβανία, οι οποίες θα είναι σταθερές και θα στηρίζονται στην εμπιστοσύνη και στο αμοιβαίο όφελος, μακριά από σοβινισμούς και θρησκόληπτους φανατισμούς. Η ελληνική μειονότητα να έχει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από διεθνείς συμβάσεις και συμφωνίες και παράλληλα να αξιοποιείται σαν γέφυρα επικοινωνίας, φιλίας και καλών σχέσεων με τη γειτονική μας χώρα. Οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Αλβανίας πρέπει να συνεργαστούν στην κατεύθυνση της προστασίας αυτών των δικαιωμάτων, καθώς και για τη βελτίωση των συνθηκών ζωής της ελληνικής μειονότητας. Προτεραιότητα έχει η συνεργασία των δύο κυβερνήσεων για τη λήψη μέτρων που θα αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της εκπαίδευσης των παιδιών της μειονότητας. Ταυτόχρονα, η χώρα μας να επιδιώξει τη σύναψη διακρατικής συμφωνίας με την Αλβανία, με την οποία θα ρυθμίζονται ο αριθμός, τα δικαιώματα και γενικά τα θέματα της απασχόλησης Αλβανών υπηκόων στην Ελλάδα.

Τα προβλήματα που υπάρχουν στις σχέσεις Ελλάδας και Τουρκίας μπορούν να αντιμετωπιστούν με ειρηνικό διάλογο, στη βάση των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου, με αμοιβαίο σεβασμό της εδαφικής ακεραιότητας και εθνικής κυριαρχίας των δύο χωρών, στο πνεύμα της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι. Το θέμα της υφαλοκρηπίδας μπορεί να διευθετηθεί ειρηνικά σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και τη διεθνή πρακτική, με παραπομπή της διαφοράς στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Το ΚΚΕ αντιτάσσεται σε κάθε διχοτομική λύση για την Κύπρο. Υποστηρίζει μια δίκαιη και βιώσιμη λύση, που θα εξασφαλίζει το αδέσμευτο, την εδαφική ακεραιότητα και ανεξαρτησία της Κύπρου. Μιας Κύπρου χωρίς τουρκικά και άλλα ξένα στρατεύματα και ιμπεριαλιστικές βάσεις, που θα εγγυάται την αρμονική συμβίωση των δύο κοινοτήτων. Το λεγόμενο νέο αμυντικό δόγμα δε συμβάλλει στην αποκλιμάκωση της έντασης, αντίθετα τροφοδοτεί αντικειμενικά το φαύλο κύκλο της έντασης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Οι προσπάθειες του Διευθυντηρίου των Βρυξελλών και των ΗΠΑ δεν οδηγούν σε μια θετική και σωστή λύση του Κυπριακού. Αντίθετα, δημιουργούν προϋποθέσεις για ντε φάκτο διχοτόμηση και ουσιαστική διαιώνιση της απαράδεκτης, όσο και επικίνδυνης κατάστασης.

Σ’ ό,τι αφορά τις σχέσεις Ελλάδας και Βουλγαρίας, η πολύχρονη αμοιβαία εμπιστοσύνη που οικοδομήθηκε πρέπει να συνεχίσει τον ίδιο δρόμο. Οι συγκυριακές αρνητικές πολιτικές καταστάσεις δεν πρέπει να εμποδίσουν αυτές τις σχέσεις.

Το ΚΚΕ υποστηρίζει πως για τα Βαλκάνια προοπτική είναι η δημιουργία ενός συλλογικού συστήματος ασφάλειας στην περιοχή, που θα στηρίζεται στη διαβαλκανική συνεννόηση. Το Κόμμα μας δεν παραγνωρίζει την κατάσταση όπως διαμορφώνεται σε όλες τις βαλκανικές και μεσογειακές χώρες. Δεν παραγνωρίζει το γεγονός, ότι οι περισσότερες από αυτές τις χώρες, στον έναν ή τον άλλο βαθμό, είναι σήμερα εξαρτημένες, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις ίδιες και τους λαούς τους. Αλλά αυτή η κατάσταση μπορεί να αλλάξει. Και οι βάσεις του προοδευτικού αύριο πρέπει να οικοδομούνται από σήμερα. Αυτό μπορεί να γίνει, πρώτα και κύρια, με την ανάπτυξη των σχέσεών τους, με την αξιοποίηση όλων των δυνατοτήτων, που περικλείει το πλούσιο μωσαϊκό της Βαλκανικής και της Μεσογείου, με την απεξάρτησή τους από τα δεσμά, που κρατούν όλες αυτές τις χώρες καθηλωμένες στην υπανάπτυξη, τη μιζέρια. Είναι ολοφάνερο, πως μια μια χωριστά αυτές οι χώρες αποτελούν το εύκολο θύμα των λεγόμενων ισχυρών, οι οποίοι κάνουν ό,τι μπορούν για να διατηρείται αυτή η κατάσταση.

Το ΚΚΕ αγωνίζεται για τη μετατροπή της Μεσογείου σε ζώνη ειρήνης και συνεργασίας, χωρίς πυρηνικά όπλα. Κάτι τέτοιο επιβάλλει την απομάκρυνση όλων των στρατιωτικών εγκαταστάσεων που διαθέτουν όπλα, τα οποία μπορούν να προκαλέσουν τον πυρηνικό όλεθρο.

Για τους Ελληνες του εξωτερικού

Οι ελληνικές κυβερνήσεις διακηρύσσουν με κάθε ευκαιρία το δήθεν ενδιαφέρον τους για τον απόδημο ελληνισμό, τους Ελληνες που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό ή τους ελληνικής καταγωγής κατοίκους ξένων χωρών. Στην ουσία, όμως, πρόκειται για κενούς λόγους επενδυμένους, ιδιαίτερα σήμερα, με αρκετή θρησκοληψία, οι οποίοι δεν έχουν πρακτικό αντίκρυσμα και χωρίς να αντιμετωπίζονται τα προβλήματα των Ελλήνων του εξωτερικού, των μεταναστών, τα οποία συχνά είναι οξύτατα.

Το Κόμμα μας, παίρνοντας υπόψη τις προτάσεις που κάνουν εδώ και χρόνια μαζικοί φορείς, διατυπώνει την άποψη ότι:

Πρέπει να αναγνωριστούν σαν εκπρόσωποι των μεταναστών και να ενισχυθούν με υλικά και άλλα μέσα οι κοινότητες των Ελλήνων του εξωτερικού και να αξιοποιηθούν για τη χάραξη της μεταναστευτικής πολιτικής. Η δημιουργία του Συμβουλίου Απόδημου Ελληνισμού (ΣΑΕ) για να γίνει ουσιαστική και να εκφράζει τους απόδημους πρέπει να μην τους βάζει στη γωνία, αλλά να τους δίνει γνωμοδοτική και εισηγητική δυνατότητα, ανεξάρτητα αν η εκάστοτε κυβέρνηση παίρνει τις αποφάσεις.

Να χρηματοδοτούνται οι κοινότητες και οι ομοσπονδίες τους για τις πολιτιστικές δραστηριότητές τους, που προβάλλουν τα πολιτιστικά στοιχεία του τόπου μας, συμβάλλουν στη σύσφιξη των σχέσεων του λαού μας με τους λαούς των χωρών υποδοχής, αναπτύσσουν τη φιλία και συνεργασία, περιορίζουν τα φαινόμενα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.

Η εκπαίδευση των παιδιών των Ελλήνων μεταναστών να πραγματοποιείται στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας εγκατάστασής τους. Ταυτόχρονα, με την αποστολή Ελλήνων εκπαιδευτικών, βιβλίων, διδακτικού υλικού και εξοπλισμού, καθώς και τη διαμόρφωση της απαραίτητης υλικοτεχνικής υποδομής, να εξασφαλιστεί η διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας και ιστορίας για όλα τα παιδιά των μεταναστών.

Πρέπει να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα, ώστε να εξασφαλιστεί στους πολίτες της χώρας μας, που εργάστηκαν για κάποιο διάστημα στο εξωτερικό σε χώρες εκτός της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ότι θα προσμετράται η προϋπηρεσία τους στο εξωτερικό και θα συνυπολογίζεται σαν συντάξιμη. Με τη λήψη ειδικών μέτρων να εξασφαλιστεί η μεταφορά στη χώρα μας των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων όλων των προσφύγων που είχαν εργαστεί στο παρελθόν στις χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και τις άλλες πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Πρέπει να λαμβάνονται όλα τα μέτρα για την υπεράσπιση των ιδιαίτερων δικαιωμάτων (γλωσσικών, πολιτιστικών κτλ.) των ελληνικής καταγωγής πολιτών άλλων κρατών.

    

ΚΚΕ

Εισαγωγή

Καθώς η ανθρωπότητα βαδίζει προς την τρίτη χιλιετία, ο σύγχρονος άνθρωπος νιώθει να ζει μέσα σε μια παράλογη και αντιφατική πραγματικότητα. Πρόκειται για παράλογες φαινομενικά εξελίξεις, αλλά όχι ανεξήγητες. Η ιμπεριαλιστική κυριαρχία και επέλαση της «νέας τάξης πραγμάτων» έχουν μόνιμα χαρακτηριστικά την εξαθλίωση, τις διακρίσεις και τον παραλογισμό. Από τη μια πλευρά, υπάρχει η αύξηση του πλούτου και η υπερπαραγωγή υλικών αγαθών, που συγκεντρώνονται στα χέρια όλο και πιο λίγων, ενώ, από την άλλη, υπάρχει η φτώχεια: 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι είναι οι εξαθλιωμένοι στον κόσμο και 500 εκατομμύρια παιδιά ζουν σε απαράδεκτες συνθήκες. Η επιταχυνόμενη συσσώρευση της επιστημονικής γνώσης και οι εκπληκτικές επιτυχίες στον τομέα της τεχνολογίας συνοδεύονται με διεύρυνση της αγραμματοσύνης… Οι εξαιρετικές δυνατότητες που δημιουργεί η σύγχρονη επιστήμη για παραγωγή χωρίς επιβάρυνση του περιβάλλοντος συνυπάρχουν με την πραγματική λεηλασία του, σε βαθμό πλέον που η κατάσταση είναι εξαιρετικά δύσκολα αναστρέψιμη… Η έκρηξη της κυκλοφορίας των πληροφοριών συνεπάγεται την παραπληροφόρηση, την παραπέρα στρέβλωση των συνειδήσεων. Απομονώνει τους ανθρώπους από την ανθρώπινη κοινωνική επικοινωνία…

Η κατάσταση γίνεται πιο δύσκολη μετά τις εξελίξεις στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης. Οι λαοί αυτών των χωρών, αλλά και του υπόλοιπου πλανήτη διαπιστώνουν τώρα, με εξαιρετικά οδυνηρό τρόπο, την ευεργετική επίδραση που ασκούσε ο σοσιαλισμός στον κόσμο.

Αποκαλύπτεται τώρα μπροστά σε ολόκληρη την ανθρωπότητα ότι ο καπιταλισμός είναι ασυμβίβαστος με τα ουσιώδη δικαιώματα και τις πραγματικές ελευθερίες των λαών, τη βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, την εξασφάλιση μιας άνετης και αξιοπρεπούς ζωής για τον καθένα.

Σ’ αυτό το αρνητικό διεθνές περιβάλλον, τα αστικά κόμματα της πατρίδας μας αναζητούν την «ομπρέλα». Οι δυνάμεις αυτές, ανεξαρτήτως των μεταξύ τους αντιπαραθέσεων, υπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα των πολυεθνικών εταιριών, το καπιταλιστικό κέρδος και αναζητούν στηρίγματα στους ιμπεριαλιστές. Το αποτέλεσμα της πολιτικής τους είναι μία Ελλάδα παράδεισος για το μεγάλο κεφάλαιο, πρόθυμος υπηρέτης της «νέας τάξης πραγμάτων», με τραγικό αποκορύφωμα τη στρατιωτική συμμετοχή της χώρας στα ΝΑΤΟικά στρατεύματα που αιματοκύλησαν το βαλκανικό χώρο και τα οποία τώρα φρουρούν και καταπιέζουν τους λαούς.

Η αντικειμενική κατάσταση που διαμορφώνεται και στη χώρα μας συνδέεται, σε μεγάλο βαθμό, με τις γενικότερες εξελίξεις και ιδιαίτερα με αυτές στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες. Καθημερινά εξελίσσεται μια εντεινόμενη επίθεση του ντόπιου και ξένου κεφαλαίου στα θεμελιακά δικαιώματα των εργαζομένων. Γίνονται συντονισμένες και επίμονες προσπάθειες από τους μηχανισμούς της άρχουσας τάξης για εξασφάλιση όλων εκείνων των προϋποθέσεων, που θα διασφαλίζουν προοπτικά τα συμφέροντά της.

Πέρα από την αυτονόητη πολιτική παρέμβασή της, η άρχουσα τάξη, για έλεγχο της κατάστασης στο πολιτικό επίπεδο, για διασφάλιση εφεδρειών και εναλλακτικών λύσεων, συνεχίζει, με πιο έντονο τρόπο, την παρέμβασή της για έλεγχο δυνάμεων μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Με διάφορους τρόπους, δαπανά σημαντικά ποσά για την εξαγορά και άμβλυνση συνειδήσεων, σε όλα τα επίπεδα, κυρίως όμως σε επίπεδα κορυφών, στελεχών. Δεν είναι βέβαια καινούριο το φαινόμενο, ωστόσο, λόγω της όξυνσης των κοινωνικών προβλημάτων, και προκειμένου να παρεμποδίζονται, να διασπώνται, να ευνουχίζονται οι αγώνες των εργαζομένων, αναζητώνται υποστηρίγματα μέσα από τις γραμμές των κινημάτων. Για τον ίδιο λόγο, μεγάλα ποσά διατίθενται και από την Ευρωπαϊκή Ενωση, με διάφορες μορφές.

Μέσα στο γενικότερο πλαίσιο, της «νέας τάξης» και των επιλογών των πολυεθνικών, έχουμε και στη χώρα μας διεύρυνση της ψαλίδας ανάμεσα στη φτώχεια και τον πλούτο. Ολο και μεγαλύτερες μάζες εργαζομένων, ανέργων, συνταξιούχων, βιοπαλαιστών, ζουν στα όρια της φτώχειας, βιώνοντας τη σχετική, και σε αρκετά μεγάλο ποσοστό σήμερα, την απόλυτη εξαθλίωση. Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και οι πολυεθνικές εταιρίες, διασφαλισμένες και από «θεσμικά» όργανα και συμφωνίες, δρουν στο έδαφος της Ελλάδας ανεξέλεγκτα. Διαμορφώνουν, συχνά, καταστάσεις επικίνδυνες ακόμα και για την υπόσταση της χώρας.

Η αντίθεση ανάμεσα στον εργαζόμενο λαό, από τη μια, και τα μονοπώλια, τον ιμπεριαλισμό, από την άλλη, είναι ακόμα πιο επίκαιρη, αντικειμενικά διευρύνεται περισσότερο και γίνεται πιο ορατή, στην πράξη, από όλο και περισσότερους, ανεξάρτητα αν είναι όλοι σε θέση να κατανοήσουν σε βάθος τις πηγές αυτής της αντίθεσης. Αυτή η πραγματικότητα δημιουργεί το έδαφος, τις αντικειμενικές προϋποθέσεις, για συντονισμένη δράση, αντιστάσεις από ευρύτερες δυνάμεις στο μαζικό και, γενικότερα, λαϊκό κίνημα. Διαμορφώνουν το προζύμι συγκρότησης μετώπων πάλης, σε τοπικό και γενικότερο επίπεδο, φορέων και κινημάτων, σε λίγα ή περισσότερα κοινά ζητήματα και με στόχους που να έρχονται, άμεσα ή έμμεσα, σε αντίθεση με τις επιλογές του κεφαλαίου, του ιμπεριαλισμού. Είμαστε βέβαιοι ότι στην πορεία αυτή ωριμάζει η ίδια η συνειδητοποίηση της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης και η ανάγκη ριζικής εναντίωσης.

Η αντίθεση με τις επιλογές των μονοπωλίων και τη νεοφιλελεύθερη πολιτική συχνά εκφράζεται με έναν υπολανθάνοντα τρόπο, όπως έγινε στις εκλογές με το λευκό και το άκυρο. Αν όμως αυτό το φαινόμενο «παγιωθεί», όχι μόνο θα χάσει αυτό το χαρακτήρα της αντίθεσης, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν νέο πρόσθετο όπλο ενάντια στο λαό. Η παθητική ψήφος πρέπει να γίνει ενεργητική. Πρέπει να πάρει χαρακτήρα μαζικής στήριξης του ΚΚΕ, που σταθερά και αταλάντευτα αγωνίζεται ενάντια στις πολιτικές που στρέφονται όλο και πιο πολύ κατά των συμφερόντων του λαού και της χώρας.

Μέσα από τη δράση αυτών των μετώπων πάλης, θα διαμορφώνονται οι όροι για αλλαγές στις συνειδήσεις των εργαζομένων, της νεολαίας, για απεγκλωβισμό τους από την προπαγάνδα της άρχουσας τάξης και των φορέων της, για την κατανόηση του ρόλου της κάθε πολιτικής δύναμης, δηλαδή «ποιος είναι με ποιον», το ρόλο συγκεκριμένων δυνάμεων μέσα στις γραμμές του μαζικού λαϊκού κινήματος. Οσο θα αναπτύσσεται ένα τέτοιο αντιιμπεριαλιστικό, αντιμονοπωλιακό κίνημα, όσο θα παίρνει τα χαρακτηριστικά λαϊκού μετώπου πάλης, με σαφείς επιμέρους ή γενικότερους στόχους και θα ενισχύεται πολύπλευρα το ΚΚΕ, θα διαμορφώνονται προϋποθέσεις για γενικότερες πολιτικές ανακατατάξεις. Μια τέτοια εξέλιξη θα δώσει ώθηση στην πάλη για μια άλλη πορεία της χώρας. Μια τέτοια εξέλιξη των κινημάτων και σε άλλες χώρες της Βαλκανικής, της Ευρώπης και ευρύτερα, θα απαντήσει, πιο πειστικά, στη συντονισμένη δράση του πολυεθνικού κεφαλαίου, στην ανόητη προπαγάνδα περί «απομονωτισμού», στη διαμόρφωση εκείνων των όρων, ώστε στην ενιαία δράση και στρατηγική του πολυεθνικού κεφαλαίου να απαντάει η ενιαία δράση και στρατηγική του εργατικού και λαϊκού κινήματος.

Είναι προφανές ότι όσο μαζικοί φορείς, με πανελλαδική εμβέλεια, στο επίπεδο κορυφής λειτουργούν με αρνητικό τρόπο και στο πλαίσιο του διαβόητου «κοινωνικού εταιρισμού», δηλαδή της υποταγής στις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης και της καπιταλιστικής εργοδοσίας, θα γίνεται πιο επιτακτική η ανάγκη έντασης της δραστηριότητας από τα κάτω, από σωματεία και συλλόγους, από επιτροπές πολιτών, από τον καθένα που δεν υποτάσσεται στους λογήςλογής «μονόδρομους», που επιβάλλει η λογική του πολυεθνικού κεφαλαίου και οι διάφοροι εκπρόσωποί του, ανεξάρτητα από τις πολιτικές ταμπέλες που χρησιμοποιούν. Υπάρχουν θετικά παραδείγματα συντονισμού δράσης από τα κάτω σε διάφορους χώρους και περιοχές, στους εργάτες, στους αγρότες, στους συνταξιούχους. Η πείρα τους είναι ωφέλιμη για όλο το μαζικό κίνημα. Μπορούμε να χαρακτηρίσουμε μια τέτοια δραστηριότητα, δηλαδή τις επιτροπές αγώνα και τις συντονιστικές επιτροπές σήμερα, την κοινή δράση που συνδιοργάνωσαν οι εργάτες, οι επαγγελματοβιοτέχνες και έμποροι, οι αγρότες και οι συνταξιούχοι, σαν μια ενθαρρυντική πρωτοβουλία που κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να έχει πιο σημαντική παρουσία και καλύτερα αποτελέσματα.

Υπάρχουν χιλιάδες ζητήματα, τα οποία απασχολούν το λαό και τα διάφορα τμήματά του, που διαπλέκονται μέσα στην αντίθεση λαός, από τη μια, ιμπεριαλισμός – μονοπώλια από την άλλη. Μπορεί να συνοψίσουμε αυτά τα ζητήματα, τα οποία στο κείμενο που ακολουθεί αναλύονται διεξοδικά, σε μερικούς βασικούς άξονες, γύρω από τους οποίους αναπτύσσεται συντονισμένα ή αποσπασματικά και σήμερα η δράση φορέων και μαζών και που οι ανάγκες επιβάλλουν μια αποφασιστικότερη παρέμβαση και σταθερότερους προσανατολισμούς για διαμόρφωση μετώπων πάλης.

α) Με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, με τις νέες Συμφωνίες Δασμών και Εμπορίου (GATT), συντελείται ένας βίαιος ανακαταμερισμός στις παραγωγικές δομές της χώρας. Πρόκειται για προσαρμογές που υπαγορεύονται από το πολυεθνικό κεφάλαιο. Μια τέτοια κατάσταση διαπιστώνεται σήμερα στους πιο κρίσιμους τομείς της ελληνικής οικονομίας και ιδιαίτερα στην αγροτική οικονομία, στη βιομηχανία και τη βιοτεχνία.

Το ζήτημα της υπεράσπισης της παραγωγικής ταυτότητας της χώρας δεν αφήνει αδιάφορους τους κομμουνιστές, που πρώτοι και με ατράνταχτα στοιχεία απέδειξαν ότι η Ελλάδα μπορούσε και έπρεπε να είναι μια αναπτυγμένη βιομηχανική χώρα. Η πάλη γι’ αυτό συνδέεται απόλυτα με την ίδια την εθνική ανεξαρτησία μας, που είναι το κλειδί για την πορεία του τόπου στο μέλλον. Ολο και περισσότεροι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ότι οι επιλογές των ξένων οικονομικών και πολιτικών κέντρων, όχι μόνο δεν εξυπηρετούν το λαό και τη χώρα, όπως διατείνονται όλες οι πολιτικές δυνάμεις που ψήφισαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, αλλά αντίθετα ζημιώνουν τη χώρα, την ενσωματώνουν σ’ ένα σύστημα που τη μετατρέπει σε περιθωριακή περιοχή. Η πρόταση του ΚΚΕ για δημοψήφισμα για την ακύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ γίνεται θετικά αποδεκτή και από δυνάμεις που μέχρι πρόσφατα πίστευαν «ότι, παρά τα αρνητικά της, δεν αποτελεί κίνδυνο για τη χώρα». Χωρίς αμφιβολία, όλοι όσοι σήμερα υποστηρίζουν την ανάγκη ακύρωσης της Συνθήκης, την αποδέσμευση της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ενωση, υπηρετούν προσπάθειες για την ενοποίηση της Ευρώπης. Οι κομμουνιστές πρώτοι υποστηρίζουν την άποψη για μια Ευρώπη του σοσιαλισμού, της κοινωνικής δικαιοσύνης και πρώτα πρώτα την ανάγκη για σχέσεις μεταξύ των χωρών της με αμοιβαίο όφελος και σεβασμό κυριαρχικών δικαιωμάτων τους, του πολιτισμού τους, της γλώσσας τους κτλ. Το ζητούμενο είναι για ποια ενωμένη Ευρώπη μιλάει ο καθένας. Ενωμένη Ευρώπη, που να οχυρώνει και να διασφαλίζει προοπτικά τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου και τις στρατηγικές επιδιώξεις των κυρίαρχων, σήμερα, δυνάμεων, δεν είναι προς το συμφέρον των εργαζομένων, των λαών.

Ενάντια στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, στις συνέπειες από την εφαρμογή της, μπορεί και πρέπει να αναπτυχθεί ένα πλατύ, πολύμορφο κίνημα, που να αγκαλιάσει όλους εκείνους που θίγονται και είναι η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων εργαζομένων, είτε συμφωνούν είτε όχι με την πάλη για την αποδέσμευση απ’ την Ευρωπαϊκή Ενωση, που υποστηρίζει σταθερά το ΚΚΕ. Αυτό πρέπει να είναι ένας από τους άμεσους στόχους πάλης.

β) Το εκρηκτικό πρόβλημα της ανεργίας, η προστασία και βελτίωση των εργασιακών σχέσεων και η απόκρουση της «ΛΕΥΚΗΣ ΒΙΒΛΟΥ», η διαχρονική λιτότητα, η καταστροφή βιομηχανικών επιχειρήσεων, το κλείσιμο χιλιάδων μικρομεσαίων επιχειρήσεων, τα οξυμένα προβλήματα στην παιδεία, η απαράδεκτη κατάσταση στην υγεία, η μάστιγα των ναρκωτικών, η συνεχιζόμενη καταστροφή του περιβάλλοντος, το πρόβλημα της στέγης, οι άθλιες συντάξεις για το 80% των απόμαχων της δουλιάς, η ανισοτιμία και οι διακρίσεις μεταξύ αντρών – γυναικών, η σωστή αντιμετώπιση του προβλήματος των αλλοδαπών εργατών στην Ελλάδα και άλλα ανάλογα προβλήματα αποτελούν το πεδίο, μέσα στο οποίο μπορούν να συγκροτηθούν μικρότερα ή μεγαλύτερα μέτωπα πάλης, που, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, μπορούν να πάρουν χαρακτήρα γενικότερης αντίθεσης και αντίστασης ενάντια στην αντίληψη υποταγής, ανατροπής των σημερινών πολιτικών δεδομένων και διαμόρφωσης όρων, για μια άλλη, συνολικά, πορεία του τόπου, ανοιχτή σε ριζικές κοινωνικές αλλαγές, οι οποίες για το ΚΚΕ συνδέονται με τη σοσιαλιστική προοπτική.

γ) Μετά τις ανατροπές στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, υπήρξε ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και στις πολυεθνικές, μια προσπάθεια «αλληλοκατανόησης» για τις γενικότερες στρατηγικές επιλογές και για το μοίρασμα της «πίτας». Αλλά, όπως διδάσκει όλη η ιστορική πείρα, μοίρασμα και ξαναμοίρασμα αγορών και εδαφών, ποτέ δεν έγινε με «αλληλοκατανόηση», αλλά με συγκρούσεις, που συχνά παίρνουν το χαρακτήρα ομαδικών σφαγών και εγκλημάτων. Με την έννοια αυτή και μαζί με τις ανατροπές στις χώρες του σοσιαλισμού, οι οποίες αποτελούσαν την απαντοχή και το φύλακα της παγκόσμιας ειρήνης, διαμορφώνονται, αντικειμενικά, όροι και κίνδυνοι. όχι μόνο τοπικών συρράξεων, αλλά γενικότερων αναμετρήσεων. Οι κίνδυνοι για την ανθρωπότητα από ένα γενικευμένο πόλεμο σήμερα είναι μεγάλοι. Κάτω από τα δεδομένα αυτά, η ανάγκη για την υπεράσπιση της ειρήνης προβάλλει σαν πρώτιστο καθήκον όλων των ανθρώπων. Ο αγώνας για την ειρήνη δένεται απόλυτα με τον αγώνα για ψωμί – δουλιά, για δημοκρατικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες, για σχέσεις λαών και χωρών στη βάση του αμοιβαίου οφέλους, για απόκρουση των σειρήνων του εθνικισμού – σοβινισμού, της θρησκοληψίας, που, κατά περίπτωση, αποτελούν, στην ουσία, την πέμπτη φάλαγγα των πολεμοκάπηλων. Ο αγώνας για την ειρήνη βοηθάει την προσπάθεια για δημιουργία κοινωνικών οδοφραγμάτων, πάνω στα οποία θα προσκρούσουν οι επιδιώξεις και τα σχέδια των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων.

δ) Κρίσιμο ζήτημα που σχετίζεται με την ταυτότητά μας σαν λαός και σαν χώρα είναι το ζήτημα του πολιτισμού, των παραδόσεων, της γλώσσας μας. Οι κυρίαρχες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις και τα υποκατάστατά τους, γνωρίζοντας ότι οι συνειδήσεις των ανθρώπων διαμορφώνονται από την ίδια τη ζωή τους, προσπαθούν, δαπανώντας τεράστια ποσά, να διαβρώσουν τους πολιτιστικούς ιστούς, να διαμορφώσουν «πρότυπα» αγριανθρωπισμού στην ανθρώπινη κοινωνία. Η μάχη στο ζήτημα αυτό είναι από τις πιο καίριες και απαιτεί συστράτευση ευρύτερων δυνάμεων και από το χώρο των Γραμμάτων και Τεχνών και από το χώρο του μαζικού, λαϊκού κινήματος. Στην ψεύτικη «ελευθερία» της εξαγοράς συνειδήσεων και της εξαπάτησης του λαού, να απαντήσουμε με το δικαίωμα της άρνησης αυτής της «ελευθερίας». Να δώσουμε τη μάχη για τον «εξανθρωπισμό του Ανθρώπου».

Το ΚΚΕ απευθύνει το κείμενο που ακολουθεί στον ελληνικό λαό, στην εργατική τάξη, στην εργαζόμενη αγροτιά, στους επαγγελματοβιοτέχνες και εμπόρους που ανήκουν στα μεσαία στρώματα της πόλης. Σε όλους εκείνους, που υποφέρουν από την εκμετάλλευση και την καταπίεση της ολιγαρχίας του τόπου, των πολυεθνικών, σ’ όλους εκείνους, που γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης και καταπίεσης. Σε όλους εκείνους, που θέλουν να αντισταθούν στις επιλογές της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του ΝΑΤΟ. Το απευθύνει στις οργανώσεις και το μαζικό κίνημα των εργαζομένων, για κοινή δράση με τους κομμουνιστές στους χώρους εργασίας και κατοικίας, στην πόλη και το χωριό.

Ο κινητήρας, η ατμομηχανή των εξελίξεων είναι το λαϊκό κίνημα, η ταξική πάλη. Μέσα στους αγώνες για τα επιμέρους προβλήματα, ενυπάρχει και το στοιχείο της προοπτικής για την αντιμετώπιση των γενικότερων, που απαιτούν, όμως, μια άλλη, ριζικά διαφορετική πολιτική από αυτήν που ασκείται από τις δυνάμεις του δικομματισμού και ουσιαστικά στηρίζεται από μικρότερα κόμματα (Πολιτική Ανοιξη, «ΣΥΝ»), αφού, πέρα από τις επιμέρους διαφορές τους, αποδέχονται τις στρατηγικές επιλογές του πολυεθνικού κεφαλαίου της Ευρωπαϊκής Ενωσης, του Συνδέσμου Βιομηχάνων, του εφοπλιστικού και τραπεζικού κεφαλαίου, όπως αυτές προσδιορίζονται από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και τη «ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟ».

Κατά συνέπεια, λύσεις σε μεγάλα και κρίσιμα προβλήματα, προϋποθέτουν αλλαγή, ανατροπή του σημερινού πολιτικού συσχετισμού. Προϋποθέτουν χειραφέτηση από μοιρολατρικές αντιλήψεις και ουτοπίες ότι με τη συναίνεση και τη συνεργασία των τάξεων είναι δυνατόν να βρουν λύσεις τα λαϊκά προβλήματα. Χρειάζεται επαγρύπνηση στα πολιτικά σενάρια που μαγειρεύουν για το δήθεν εκσυγχρονισμό του πολιτικού συστήματος.

Προοπτική υπάρχει στη συντονισμένη πάλη των εργαζομένων, που οδηγεί στη διαμόρφωση του αντιιμπεριαλιστικού αντιμονοπωλιακού μετώπου πάλης. Στην ολόπλευρη στήριξη και ενίσχυση του ΚΚΕ. Αυτές είναι οι βασικές προϋποθέσεις, ώστε προοπτικά να διαμορφωθεί άλλος συσχετισμός δυνάμεων, που θα μπορέσει να εκφράσει τα λαϊκά συμφέροντα και θα χαράξει μια άλλη πορεία για τον τόπο, προς ουσιαστικές αλλαγές, προς το σοσιαλισμό.

Advertisements

0 Responses to “ΟΙ «ΣΤΟΧΟΙ ΠΑΛΗΣ» ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΕ ΕΙΔΙΚΟ ΕΝΘΕΤΟ”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


2ο συνέδριο ΚΝΕ 3η Διεθνής 3ο συνέδριο ΚΝΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Ενιαίο Μέτωπο Πάλης ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κομμουνιστική Διεθνής Κύρκος Κώστας Κάππος Μικρασιατική Καταστροφή Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ ΝΑΤΟ ΝΔ Νέα Δημοκρατία Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Πόλεμος στον Κόλπο Ρήγας Φεραίος Σπύρος Χαλβατζής Στόχοι του Έθνους Συνασπισμός Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιδικτατορικός αγώνας αντιπολεμικό κίνημα αντισυναίνεση αντιφασιστική πάλη διάσπαση '89 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός καταλήψεις '90-'91 μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα νεοφιλελευθερισμός συνέδρια ΚΚΕ φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 31,311 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 16 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: