04
Ιαν.
19

Αναλυτικό σημείωμα Μ. Παρτσαλίδη (14.2.1950)

Με το σημείωμα αυτό προς την ηγεσία του ΚΚΕ, ο Μήτσος Παρτσαλίδης επιχειρεί να κάνει μια κριτική αποτίμηση της δράσης του ΚΚΕ και να σταθεί στα αίτια της ήττας του ΔΣΕ. Κορυφαίο στέλεχος του ΚΚΕ, είχε διατελέσει γραμματέας του ΕΑΜ και επικεφαλής της Προσωρινής Δημοκρατικής Κυβέρνησης μετά την απομάκρυνση του Μ. Βαφειάδη. Ήταν μαζί με το τότε γραμματέα του ΚΚΕ Γ. Σιάντο στην αντιπροσωπεία του ΕΑΜ που υπέγραψε τη συμφωνία της Βάρκιζας το 1945.

Στο σημείωμά του κάνει κριτική και αυτοκριτική μέσα από μια σειρά από επισημάνσεις που ίσως αν γίνει τη σωστή στιγμή να είχαν συμβάλλει σε μια άλλη πορεία των εξελίξεων. Μέσα στο κλίμα της εποχής, η αμφισβήτηση της γραμμής παίρνει τη μορφή μιας καταιγιστικής προσωπικής κριτικής στο γραμματέα του ΚΚΕ Ν. Ζαχαριάδη. Η αποτίμηση της δράσης του ΚΚΕ και η αναζήτηση ευθυνών για την ήττα του ΔΣΕ μοιάζει με αξιολόγηση του Ζαχαριάδη, ενώ παραβλέπεται η συμφωνία του ηγετικού πυρήνα και η στήριξη της ΕΣΣΔ στην πολιτική γραμμή.

Ο Μ. Παρτσαλίδης σαν συνομιλητής της ηγεσίας του ΚΚΣΕ μπορούσε να κάνει την κριτική χωρίς να υποστεί άμεσα τις συνέπειες οργανωτικά μέτρα είτε την άθλια μεταχείριση του Κ. Καραγιώργη που είχε τραγικό τέλος στις φυλακές της Ρουμανίας εξαιτίας της διαφωνίας του με το Ζαχαριάδη και την ηγεσία του ΚΚΕ. Μετά την 3η συνδιάσκεψη (1950) όμως όπου αποδοκιμάστηκαν οι απόψεις, ακολούθησε η καθαίρεσή του από την ΚΕ του ΚΚΕ στην 2η Ολομέλειά της (1952). Αποκαταστάθηκε στην ΚΕ μετά την καθαίρεση του Ζαχαριάδη στην 6η Ολομέλεια του 1956 και παρέμεινε στην ηγεσία του ΚΚΕ μέχρι το 1968, οπότε και πρωτοστάτησε στη διάσπαση του ΚΚΕ και τη συγκρότηση του ΚΚΕ Εσωτερικού.

Το σημείωμα δημοσιεύτηκε στο θεωρητικό περιοδικό του ΚΚΕ Νέος Κόσμος (8/26, Αύγουστος 1950) με τα υλικά για την 3η Συνδιάσκεψης και αναδημοσιεύτηκε στο βιβλίο των Π. Ροδάκη-Μπ. Γραμμένου, «Η τρίτη Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ 10-14/10/1950. Τα άγνωστα πρακτικά μιας σκηνοθετημένης δίκης εναντίον των πρώτων κομμουνιστών της αμφισβήτησης» (εκδ. Γλάρος).

Το κείμενο του σημειώματος είναι το εξής:

Προκαταρκτική παρατήρηση: Εδώ γίνεται προσπάθεια να εξετασθεί με πνεύμα κριτικής και αυτοκριτικής η δράση του ΚΚΕ τα τελευταία χρόνια. Δε στεκόμαστε στη θετική πλευρά της δράσης αυτής που θάτανε λάθος να την αρνηθούμε. Το ΚΚΕ και στην περίοδο της χιτλεροφασιστικής κατοχής και μετά ανάπτυξε σημαντική δραστηριότητα, που είχε σαν αποτέλεσμα το μεγάλωμα της επιρροής του. Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως η δραστηριότητα αυτή είναι σε μεγάλο βαθμό αποτέλεσμα του αυ­θόρμητου κινήματος από τα κάτω.

Ι

Λάθη στην περίοδο του πολέμου. Αυτό τον καιρό από την ηγεσία του Κόμματος λείπει ο σ. Ζαχαριάδης που βρίσκεται σε στρατόπεδα στη Γερμανία.

Στην Ελλάδα η αγγλοαμερικάνικη ιμπεριαλιστική πίεση ήτανε και εί­ναι εξαιρετική. Η λαθεμένη γραμμή του ΚΚΕ στον καιρό του πολέμου φανερώνει επίδραση της πίεσης αυτής μέσα στις γραμμές μας. Διατυπώ­θηκε η θεωρία, πως δεν μπορεί να γίνει ούτε σκέψη για σύγκρουση με την Αγγλία που κυριαρχεί στη Μεσόγειο. Πώς το ΕΑΜ, παρά το γεγο­νός ότι συγκέντρωσε κάτω απτή σημαία του την πλειοψηφία του λαού, δεν μπορούσε ενάντια στην θέληση της Αγγλίας να επικρατήσει την ώρα της απελευθέρωσης.

Πραχτικά η λαθεμένη αυτή θεωρία εκδηλωνόταν στις συνεχείς υποχω­ρήσεις μπροστά στα πλουτοκρατικά κόμματα, μπροστά στους εγγλέζους της στρατιωτικής αποστολής και στους μισθωτούς εγγλέζων και γερμα­νών, από κοινού, σαν το Ζέρβα.

Και η σύγκρουση του Δεκέμβρη 1944; Ξεκίνησε το κίνημα αυτό σαν αυθόρμητο, λαϊκό κίνημα. Το Κ. όμως, που δεν είχε απολυτρωθεί απτίς παραπάνω στραβές αντιλήψεις, ακολούθησε την ταχτική της συμφωνίας της Βάρκιζας. Η συμφωνία αυτή δεν μας εξασφάλιζε τη διατήρηση των δυνάμεων μας. Γι’ αυτό και είναι λάθος.

Οι λαθεμένες αυτές αντιλήψεις, παρά το γεγονός ότι χτυπήθηκαν στο εγκριμένο απτό ΠΓ άρθρο του σ. Ζαχαριάδη, που δημοσιεύτηκε στο όργανο του Ινφόρμ Μπιρό, ξαναβγαίνουνε στη μέση κάθε φορά που οι δυσκολίες μεγαλώνουνε. Στη λεγόμενη πλατφόρμα του ο Μάρκος διατύ­πωσε την αντίληψη, πως χωρίς εξωτερική στρατιωτική βοήθεια δεν μπο­ρούμε να τα βγάλουμε πέρα με το μοναρχοφασισμό, που ενισχύεται ολό­πλευρα από τον αμερικανοαγγλικό ιμπεριαλισμό. Αμέσως ύστερα από την ήττα μας στο Βίτσι-Γράμμο ξανά τις αιτίες της ήττας μας τις φορτώ­σαμε στις εξωτερικές δυσκολίες.

Δεν μπορεί να νοηθεί πραγματικά επαναστατική πολιτική, χωρίς το ξερίζωμα της οππορτουνιστικής αυτής κληρονομιάς που στερεί από το κίνημα μας την επαναστατική προοπτική και το καταδικάζει στην παθη­τικότητα και τον εκφυλισμό.

II

Λάθη στο γραμμή του Κ. όταν στον καθορισμό της υπάρχει η σφραγί­δα του σ. Ζαχαριάδη και λάθη που βαρύνουνε προσωπικά το σ. Ζαχα­ριάδη.

Κάνω μια σύντομη ανασκόπηση κατά χρονολογική σειρά.

  1. Στο 6ο Συνέδριο του ΚΚΕ (Δεκέμβρης 1935) έβαλε ο σ. Ζαχαριά­δης ξαφνικά το ζήτημα της δημιουργίας ενιαίου Αγροτικού Κόμματος με τη συνένωση των αγροτικών κομμάτων και των κομματικών οργανώ­σεων στο χωριό. Οι δικές μας οργανώσεις στο χωριό θα διαλύονταν. Τότε είμασταν μειοψηφία στο χωριό και γενικά και σε σύγκριση με τ’ αγροτικά κόμματα. Σωστή ήταν η πρόταση της συνένωσης με τ’ αγροτι­κά κόμματα πάνω στη βάση ενός μίνιμουμ προγράμματος. Γιατί όμως από την πρώτη στιγμή να προτείνουμε και τη διάλυση των οργανώσεων μας στο χωριό; Σ’ αυτήν την υποχώρηση που περικλείνει φυσικά κινδύ­νους, μπορούσαμε να φτάσουμε, αν χρειαζότανε, ύστερα από διαπραγ­ματεύσεις με τα αγροτικά κόμματα. Στον καιρό του πολέμου είχαμε ξα­νά παράλληλες οργανώσεις κομματικές και του αγροτικού κόμματος, στο χωριό. Το Κόμμα μας πια τώρα έχει μεγαλύτερη επιρροή στην αγροτιά από το ΑΚΕ. Λάθος ήταν που διαλύσαμε ξανά το 1945, με πρόταση του σ. Ζαχαριάδη, τις οργανώσεις μας στο χωριό και δημιουργήσαμε ενιαίο ΑΚΕ. Χωρίς κανένα κέρδος αντιμετωπίζουμε τον κίνδυνο που περικλείνει η ανυπαρξία κομμουνιστικών οργανώσεων στο χωριό και συνά­μα δίνουμε στην αντίδραση επιχειρήματα να λέει πως «ΑΚΕ δεν υπάρ­χει, το λεγόμενο ΑΚΕ είναι παράρτημα του ΚΚΕ».
  2. Στο γράμμα του σ. Ζαχαριάδη τον Οχτώβρη του 1940, πρέπει να ξεχωρίσουμε δυο ζητήματα. Ένα το ζήτημα της διακήρυξης πως το ΚΚΕ ήταν υπέρ της άμυνας εναντίον της φασιστικής επιδρομής. Και δεύτερο ζήτημα η φράση «τον πόλεμο που διευθύνει η κυβέρνηση Μετα­ξά τον υποστηρίζουμε χωρίς επιφύλαξη» (υπογράμμιση δική μου).
  3. Στη διατύπωση των εθνικών διεκδικήσεων η καθοδήγηση του Κόμ­ματος έκαμε λάθη. Μα και στο ζήτημα αυτό τις πρώτες μέρες που ήρθε ο σ. Ζαχαριάδης στην Ελλάδα τα πράγματα χειροτέρεψαν. Σε απόφαση του ΠΓ γραμμένη απτό σ. Ζαχαριάδη τον Ιούνη 1945 υπάρχει διατύπω­ση απόλυτα απαράδεχτη για Κομμουνιστικό Κόμμα. Αναφέρεται εκεί, πως το ΚΚΕ, αν από τη δημοκρατική πλειοψηφία ζητηθεί να εισβάλει ο ελληνικός στρατός στην Αλβανία, θα διατυπώσει τη διαφωνία του, αλλά δε θα αντιταχθεί. Παρόλο που στην πράξη έγινε το αντίθετο όταν πλη­ροφορηθήκαμε πως ετοιμάζεται επίθεση κατά της Αλβανίας, το ασυγ­χώρητο λάθος της απόφασης του ΠΓ του Ιούνη 1945 είναι γεγονός, που πρέπει ανοιχτά και απερίφραστα να καταδικαστεί.
  4. Στη 12η Ολομέλεια (Ιούλης 1945) και στο 7ο Συνέδριο (Οχτώβρης 1945), ο σ. Ζαχαριάδης εγκρίνει στο σύνολο την πολιτική γραμμή του ΚΚΕ στα χρόνια του πολέμου και μάλιστα έφτασε να υπερθεματίζει εδώ σε ορισμένα σημεία. Στην εισήγηση του στη 12η Ολομέλεια ή στο 7ο Συνέδριο έλεγε πως η Ελλάδα για την περιφρούρηση της από τα νότια θα στηριχτεί στην ΕΣΣΔ και τις ΛΔ και για την περιφρούρηση της από τα βόρεια στην Αγγλία.
  5. Σχετικά με το λάθος της αποχής από τις εκλογές του 1946. Επέμεινα πολύ στην ανάγκη της συμμετοχής στις εκλογές και για πρώ­τη φορά «τσακωθήκαμε» με το σ. Ζαχαριάδη που έφτασε να μου πει: «Ξέρεις, τώρα δεν υπάρχει Κομιντέρνα και πρέπει να πείσεις το Κόμ­μα». Ανοιχτά η ΚΕ πρέπει να αναγνωρίσει το λάθος της αποχής από τις εκλογές του 1946 και ιδιαίτερα ο σ. Ζαχαριάδης που στο άρθρο του για τις αποφάσεις της 6ης Ολομέλειας διατυπώνει την άποψη πως ο Τίτο στα 1946 μας έσπρωχνε στον ένοπλο αγώνα επιδιώκοντας τη συντριβή μας.
  6. Στη δράση του ΔΣΕ, όπως τονίστηκε, η επιμονή μας στον ταχτικό πόλεμο μας στοίχισε πολύ. Κι αυτό σήμερα πρέπει να το παραδεχτούμε. Η επιμονή μας αυτή έχει σχέση με την υποτίμηση των δυνάμεων του εχθρού. Τέτοια υποτίμηση δείχνει ακόμα ο ισχυρισμός του σ. Ζαχαριά­δη πως και μετά την ήττα μας στο Βίτσι-Γράμμο «στην Ελλάδα η κατάσταση παραμένει επαναστατική» (σελ. 36 του άρθρου του σ. Ζαχαριάδη «Καινούργια κατάσταση – Καινούργια καθήκοντα»).
  7. Λάθος ήταν και η αλλαγή της 5ης Ολομέλειας στο μακεδόνικο. Το πέρασμα απτό σύνθημα της ισοτιμίας στο σύνθημα της πλέριας εθνικής αποκατάστασης των σλαβομακεδόνων της ελληνικής Μακεδονίας, η δια­τύπωση της Ολομέλειας του Κεντρικού συμβουλίου του ΝΟΦ «εθνική αποκατάσταση μέσα στα πλαίσια της Βαλκανικής Ομοσπονδίας» η δη­μιουργία της ΚΟΕΜ (ξεχωριστής κομματικής οργάνωσης των μακεδό­νων). Ο ελληνικός μοναρχοφασισμός και οι πάτρωνες του ξεσήκωσαν μια βρωμερή καμπάνια ενάντια στη ΣΕ, τη Βουλγαρία και το ΚΚΕ. Λάθος επίσης ήτανε η αργοπορία μας να ξεκαθαρίσουμε την τιτική σπείρα Πασχάλη και Σία.
  8. Λαθεμένη ήταν η πρώτη άποψη μας για τις αιτίες που οδήγησαν στην ήττα μας στο Βίτσι-Γράμμο. Σα βασική αιτία είδαμε την προδοσία του Τίτο. Μ επικεφαλής το σ. Ζαχαριάδη καταδικάσαμε την άποψη του σ. Βλαντά, που διατύπωσε το φόβο μήπως τέτοιο θέσιμο του ζητήματος μας εμποδίζει να δούμε σ’ όλη τους την έχταση τις δικές μας αδυναμίες και τα λάθη και ακόμα μήπως έτσι σιγοντάρουμε τις τροτσκιστικές από­ψεις για την «ανάγκη της εξωτερικής στρατιωτικής βοήθειας». Παραθέ­τω τη φράση από το άρθρο του σ. Ζαχαριάδη: «Αυτή -η προδοσία του Τίτο- υπήρξε για το στάδιο που περνούσε το κίνημα μας στα 1948-49 ο καθοριστικός λόγος που οδήγησε στην προσωρινή, μα αναγκαία υποχώ­ρηση μας ύστερα απτήν μάχη στο Βίτσι-Γράμμο. Και πρέπει εδώ να το πούμε ανοιχτά, ότι, αν απτό 1946 ήταν γνωστός ο άτιμος ρόλος του προβοκάτορα Τίτο, τότε το ΚΚΕ δεν θα κατέληγε στην απόφαση να ξαναπάρει τα όπλα, θα ακολουθούσε άλλο δρόμο πιο επίμονο, βασανι­στικό, μακρύ, γιατί είναι ολοφάνερο πως δεν μπορούσε να προχωρήσει σε μια νέα ένοπλη αντιπαράθεση, χωρίς να έχει εξασφαλισμένα τα νώτα, τη στιγμή που ο μοναρχοφασισμός διέθετε την αμέριστη και ολόπλευρη αμερικανοαγγλική βοήθεια» (σελ. 36 του άρθρου «Καινούργια κατάστα­ση – Καινούργια καθήκοντα» στην ίδια έκδοση).
  9. Ο σ. Ζαχαριάδης επιμένει πως η συμφωνία της Βάρκιζας ήταν σω­στή.

ΙΙΙ

Μερικά συμπληρωματικά περιστατικά, που χαρακτηρίζουν την κακώς εννοούμενη τόλμη του σ. Ζαχαριάδη.

α) Όταν είμαστε στις φυλακές της Κέρκυρας, το 1939, ο σ. Ζαχαριά­δης πρότεινε στο Νεφελούδη, που ήταν δεύτερος γραμματέας του Κόμ­ματος, να κάνει τον τροτσκιστή για ν’ απολυθεί και να βοηθήσει στο ξεκαθάρισμα του κεντρικού μηχανισμού του Κ. από το χαφιεδισμό. Δε συμφωνήσαμε τότε ούτε γω, ούτε ο Νεφελούδης.

β) Στον αρχιφύλακα των φυλακών της Κέρκυρας Βασιλάτο -την ίδια περίοδο που εκθείαζε το έργο του Μεταξά και ζητούσε από το σ. Ζαχα­ριάδη να κάνει δήλωση, -ο σ. Ζαχαριάδης απάντησε μια φορά. «Φέρε τα στοιχεία που δείχνουνε το έργο του Μεταξά για το λαό και άμα πειστώ θα τ’ αναγνωρίσω ανοιχτά». Ο αρχιφύλακας ένα διάστημα του πήγαινε εφημερίδες και έλπιζε, πως τελικά ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ θα κάνει δήλωση. Ο σ. Ζαχαριάδης ύστερα από κάμποσο καιρό του ξεκαθάρισε πως οι εφημερίδες που διάβασε τον έπεισαν άλλη μια φορά πως ο Μεταξάς τίποτε καλό για την εργατική τάξη δεν έκανε.

IV

Γενικό συμπέρασμα.

Αυτή η «τόλμη», η απόκρουση υποδείξεων -σαν την υπόδειξη της συμμετοχής στις εκλογές του 1946- στο όνομα της αυτοτέλειας του Κόμ­ματος, η επιμονή στις λαθεμένες απόψεις κι ύστερα απτή διόρθωση τους κλπ. κλπ. δεν είναι κάτι σαν φανερώματα της αρρώστιας της εθνικιστι­κής παρέκκλισης, που παρουσιάστηκε και στ’ άλλα Κόμματα; Νομίζω πως κάτι τέτοιο είναι. Η τέτοια αρρώστια πάντα, και στις σημερινές συνθήκες της όξυνσης της διεθνούς κατάστασης ιδιαίτερα, αποτελεί σο­βαρότατο κίνδυνο. Δεν κρύβω πως ο παραπάνω χαραχτηρισμός που κάνω των λαθών μας και των λαθών του σ. Ζαχαριάδη ιδιαίτερα, ορι­σμένες στιγμές μου φαίνεται τολμηρός. Το Κόμμα μας, εδώ και 20 χρό­νια σχεδόν, συνήθισε στο πρόσωπο του σ. Ζαχαριάδη να βλέπει βασικά τον εκπρόσωπο της σωστής γραμμής. Χάρη στην κριτική που έγινε για τα λάθη του Κόμματος φύγανε απτά μάτια μου τα καφάσια και κρίνω τώρα καλύτερα, νομίζω, το σ. Ζαχαριάδη.

Σχετικά με το χαρακτήρα της πλατφόρμας του Μάρκου, αξιοπρόσε­χτες είναι οι παρακάτω σκέψεις του: «…Εξ άλλου, όπως σήμερα είναι η κατάσταση των οργανώσεων μας στις πόλεις δεν μπορεί κανείς να περι­μένει ένα αποφασιστικό συνδυασμό της επιθετικής προσπάθειας του ΔΣΕ με ενέργειες μέχρι εξέγερση. Αλλά ούτε ο ΑΣΕ έχει τη δυνατότητα να χτυπήσει τις πόρτες των πόλεων με σοβαρές επιθετικές του ενέργειες για δημιουργία τέτοιων συνθηκών…» (υπογράμμιση δική μου). «…Ο βαθμός της έντασης της δράσης, και των επιτυχιών του (του ΔΣΕ) εξαρ­τάται απτό βαθμό της ενίσχυσης που θα δοθεί» (σ. 189 του βιβλίου 5η Ολομέλεια).

Με το φως της κριτικής που έγινε και στάλλα κόμματα δεν μπορούμε να μην αναγνωρίσουμε πως η λαθεμένη γραμμή της χιτλεροφασιστικής κατοχής, η απόφαση του ΠΓ του Ιούνη 1945 σχετικά με την περίπτωση εισβολής του ελληνικού στρατού στην Αλβανία, η θεωρία για τον ελλη­νικό άξονα με τους δυο πόλους, η παρασιώπηση του ζητήματος της διχτατορίας του προλεταριάτου κλπ., είναι φανερώματα της εθνικιστικής εκδήλωσης και στο Κόμμα μας.

Advertisements

0 Responses to “Αναλυτικό σημείωμα Μ. Παρτσαλίδη (14.2.1950)”



  1. Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


2ο συνέδριο ΚΝΕ 3ο συνέδριο ΚΝΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ ΔΣΕ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Εμφύλιος Πόλεμος Ενιαίο Μέτωπο Πάλης ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κύρκος Κώστας Κάππος Μ. Βαφειάδης Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ ΝΑΤΟ ΝΔ Νέα Δημοκρατία Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Ρήγας Φεραίος Σπύρος Χαλβατζής Στόχοι του Έθνους Συμφωνία της Βάρκιζας Συνασπισμός Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιδικτατορικός αγώνας αντιπολεμικό κίνημα αντισυναίνεση αντιφασιστική πάλη διάσπαση '89 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός καταλήψεις '90-'91 μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα νεοφιλελευθερισμός συνέδρια ΚΚΕ τροτσκιστές φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 36.567 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 16 ακόμα followers

Advertisements

Αρέσει σε %d bloggers: