18
Αυγ.
19

Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ για τον Κ. Γυφτοδήμο (Καραγιώργη), 9/6/1950 | Μερικά στοιχεία για τον Κ. Γυφτοδήμο (Καραγιώργη)

Στις 9.6.1950 η ΚΕ και η ΚΕΕ του ΚΚΕ συνεδρίασαν με βάση την απόφαση του ΠΓ για την Κ. Καραγιώργη, την οποία και δέχτηκε ομόφωνα. Απορρίφτηκε έτσι συνολικά η κριτική στην ηγεσία του ΚΚΕ και τις επιλογές της δεκαετίας του 1940, αλλά και της διαχείρισης της συζήτησης για την αποτίμηση της ήττας του Εμφυλίου. Ουσιαστικά επιβεβαιώθηκε η άποψή του ότι η ηγεσία αποφεύγει την ουσιαστική συζήτηση και την αναζήτηση ευθυνών απομονώνοντας σαν φραξιονιστή και αντικομματικό όποιον έχει μια διαφορετική προσέγγιση. Ο Καραγιώργης διαγράφτηκε σαν ύποπτο στοιχείο, με φραξιονιστική, αντικομματική, αντισοβιετική στάση, σχέσεις με τους πράκτορες των ιμπεριαλιστών της Βρετανίας. Μετά την Απόφαση ακολούθησε η φυλάκισή του στη Ρουμανία σε σκοτεινές συνθήκες, με βασανιστήρια και κακομεταχείριση που του στοίχισαν τη ζωή. Η Απόφαση δημοσιεύτηκε μαζί με άλλα υλικά ενόψει της 3ης Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ στο περιοδικό Νέος Κόσμος (8/26, Αύγουστος 1950) παράλληλα με το κείμενο «Μερικά στοιχεία για τον Κ. Γυφτοδήμο (Καραγιώργη)», ένα σύντομο βιογραφικό με χαρακτήρα λιβελλογραφήματος που υποτίθεται τεκμηριώνει την Απόφαση της ΚΕ, η οποία περιέχεται και στην έκδοση «Το ΚΚΕ: Επίσημα Κείμενα», 7ος τόμος (εκδ. Σύγχρονη Εποχή, 1995).

Εδώ αναδημοσιεύονται από το βιβλίο των Π. Ροδάκη-Μπ. Γραμμένου, «Η τρίτη Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ 10-14/10/1950. Τα άγνωστα πρακτικά μιας σκηνοθετημένης δίκης εναντίον των πρώτων κομμουνιστών της αμφισβήτησης» (εκδ. Γλάρος).

Διαβάστε τα πλήρη κείμενα της Απόφασης της ΚΕ του ΚΚΕ για τον Κώστα Γυφτοδήμο (Καραγιώργη), 9/6/1950 και του σημειώματος Μερικά στοιχεία για τον Κώστα Γυφτοδήμο (Καραγιώργη):

Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ για τον Κώστα Γυφτοδήμο (Καραγιώργη) 9/6/1950

Στις 9 του Ιούνη συνεδρίασαν τα μέλη της ΚΕ και της ΚΕΕ του ΚΚΕ που βρίσκονταν στην έδρα του ΠΓ. Το θέμα ήταν η αντικομματική-λικβινταριστική πλατφόρμα του Κώστα Γυφτοδήμου (Καραγιώργη). Εισή­γηση εκ μέρους του ΠΓ έκαμε ο σ. Βασίλης Μπαρτζιώτας. Η Κεντρική Επιτροπή αφού άκουσε τον Κώστα Γυφτοδήμο (Καραγιώργη) και έπει­τα από συζήτηση ομόφωνα αποφάσισε:

  1. Εγκρίνει την απόφαση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ της 8-6-50 για τον Κώστα Γυφτοδήμο (Καραγιώργη).
  2. Η ΚΕ θεωρεί απαράδεχτη για το Κόμμα μας την ανευλαβή έκφραση του Κώστα Γυφτοδήμου (Καραγιώργη), μέσα στη σημερινή μας συνε­δρίαση, ενάντια στο σ. Στάλιν και τον βάζει γι’ αυτό αμέσως εκτός Κόμ­ματος.
  3. Η ΚΕ σημειώνει ιδιαίτερα ότι ο Κώστας Γυφτοδήμος (Καραγιώργης) διαγράφτηκε από μέλος της φράξιας της ΚΝ Πανεπιστημίου Αθή­νας στα 1924 για αντικομματική συμπεριφορά. Για δεύτερη φορά δια­γράφτηκε ο Γυφτοδήμος από το ΚΚΕ το 1930 με πρόταση του αντιπροσώπου της ΚΔ για φραξιονισμό. Στη μάχη του Γράμμου έσπασε πολιτι­κά τον Αύγουστο του 1949, και στα γράμματα του προς το ΠΓ της 11/12 και 28/12/49, ομολογεί ότι δεν μπορεί να κάνει καμιά δουλειά, ότι βάλ­τωσε μέσα του, ότι έχασε κάθε δραστηριότητα κλπ.
  4. Ο Κώστας Γυφτοδήμος (Καραγιώργης) ξερνάει ένα ολόκληρο οχε­τό ενάντια στο ΚΚΕ και την καθοδήγηση του, ξετσίπωτα το παρομοιά­ζει με τη φασιστική κλίκα του Τίτο-Ράνκοβιτς και στην ουσία είναι σύμ­φωνος με τη κριτική της «αντιηγετικής» ομάδας της ασφάλειας της Αθή­νας ενάντια στην καθοδήγηση του ΚΚΕ.
  5. Ο Καραγιώργης έκρυβε πάντα από το Κόμμα το παρελθόν του. Ποτέ δεν είπε στο Κόμμα ότι διαγράφτηκε από την ΚΝ όντας φοιτητής και ότι τον αποκατάστησε τότε με προσωπική του επέμβαση ο γνωστός λικβινταριστής-τροτσκιστής γραμματέας τότε της ΚΕ Πουλιόπουλος. Στην επίσημη βιογραφία του στο Κόμμα ο Καραγιώργης έκρυψε ότι μετά το Καλπάκι ιδιώτευσε και έφυγε απ’ την κομματική δουλειά, ότι στα 1930 διαγράφτηκε απ’ το Κόμμα για φραξιονιστική δουλειά, ότι στα 1937 αποκλείστηκε απ’ την κομματική οργάνωση στην εξορία στην Κί­μωλο.
  6. Ύποπτο στη διαγωγή του Καραγιώργη είναι το παρακάτω γεγονός: Μετά την 6η Ολομέλεια της ΚΕ (Οχτώβρης του 1949) πήγε και βρήκε τη σ. Χρύσα Χατζή βασιλείου και της είπε, ότι «ο Ζαχαριάδης χρεωκόπησε στην εφαρμογή της κομματικής γραμμής», ότι «ο Ζαχαριάδης σε όλη του την καθοδήγηση είχε μεγάλη αποτυχία στην ανάδειξη των συνεργατών του», ότι «ο Μάρκος κακώς διαγράφτηκε από μέλος του Κόμματος, ε­πειδή είχε άλλη πολιτική γραμμή». (Γράμμα Καραγιώργη προς Χρύσα 6/6/50). Ο Καραγιώργης δεν έβαλε τις απόψεις του αυτές ούτε στην 6η Ολομέλεια, που είχε γίνει λίγες μέρες πριν μιλήσει στη Χρύσα, ούτε τις έβαλε στην 7η Ολομέλεια. Ο Καραγιώργης, μόλις γύρισε απ’ την 6η Ολομέλεια, ζήτησε επανειλημμένα απ’ το ΠΓ να τον στείλει για παράνο­μη δουλειά ή για συγγραφική δουλειά. Στο ίδιο διάστημα ο Καραγιώρ­γης αρνιότανε επίμονα για λόγους υγείας να κάνει και την παραμικρή δουλειά σα δημοσιογράφος που ήτανε, δουλειά που ήταν πιο εύκολη απ’ την παράνομη δουλειά που ζητούσε να σταλεί. Τι γραμμή θα εφάρμοζε ο Καραγιώργης; Ποια άλλη απ’ τη γραμμή που ανέπτυξε στη σ, Χρύσα Χατζηβασιλείου και που έκρυβε απ’ το Κόμμα, γραμμή που συνέπιπτε με την «αντιηγετική» κίνηση της Ασφαλείας στην Αθήνα, κίνηση όπου πρωτοστατεί και ο γαμβρός του; Γιατί ο Καραγιώργης επίμονα ζητούσε να πάει σε χώρα, όπου είχε δεσμούς απ’ τα χρόνια πριν απ’ το 1933 και όπου τότε ήταν εκεί παντρεμένος με μια γυναίκα που κινούσε υποψίες;
  7. Η ΚΕ σημειώνει το φραξιονιστικό διαχωρισμό που ο Καραγιώργης κάνει για τα μέλη του ΚΚΕ στο ΔΣΕ που πολέμησαν και τώρα είναι έξω απ’ την Ελλάδα και τα μέλη του ΚΚΕ στην Ελλάδα που, όπως λέει, «αυτοί είνε κυρίως το Κόμμα μας σήμερα», «αυτονών των κομματικών αγωνιστών η γνώμη για την κομματική γραμμή της 10ετίας θα είχε σημα­σία». Ο Καραγιώργης δημαγωγεί, γιατί ξέρει ότι ούτε έναν κομμουνιστή του ΔΣΕ δεν μπορεί να παρασύρει, και για τα μέλη μας στην Ελλάδα, που πεθαίνουν με το ΚΚΕ στο στόμα, πάει να κάνει τον «αντιηγετικό» διαχωρισμό που δουλεύει η ασφάλεια.
  8. Η ΚΕ σημειώνει ότι στα γράμματα του Καραγιώργη υπάρχει ατέ­λειωτη σειρά από παραποιήσεις, διαστρεβλώσεις, πλαστογραφίες και ψευτιές.
  9. Ο Κώστας Γυφτοδήμος (Καραγιώργης) είχε ιδιαίτερες σχέσεις στην πρώτη κατοχή με τον Άγγλο ταξίαρχο Έντι και άλλους Εγγλέζους πράχτορες, παρόμοιες σχέσεις είχε στην Αθήνα το 1945-46, όπου σύχναζε σε σπίτια πραχτόρων της Ιντέλιτζενς Σέρβις (Κυρία Δαμασκηνού).
  10. Η ΚΕ αποφασίζει να εξεταστεί όλη η δράση του Κώστα Γυφτοδήμου (Καραγιώργη) από τότες που μπήκε στο ΚΚΕ μέχρι σήμερα, γιατί παρουσιάζει πολλά ύποπτα και σκοτεινά σημεία.

Η ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 9/6/50

Μερικά στοιχεία για τον Κώστα Γυφτοδήμο (Καραγιώργη)

Ι. Σύντομα βιογραφικά στοιχεία

  1. Ο Κ. Καραγιώργης γεννήθηκε στα 1904. Είναι μικροαστικής κατα­γωγής. Πήρε δίπλωμα γιατρού στα 1928. Έκανε ένα και μισό χρόνο το γιατρό και έπειτα βγήκε στο εξωτερικό (στη Γερμανία απτό 1931-1933. Σπούδασε σαν ειδικός φυματιολόγος γιατρός. Στα 1934 έμεινε στη Γαλ­λία).
  2. Μπήκε στην κομμουνιστική Νεολαία από το 1920. Δούλεψε κομμα­τικά μέσα στη νεολαία. Σαν ανταποκριτής του «Ριζοσπάστη» (1934-36). Στην κομματική οργάνωση Πειραιά-Σαλονίκης και Θεσσαλίας και στην εφημερίδα «Ριζοσπάστης» ώς τη μέρα που βγήκε στο βουνό, όπου τοπο­θετήθηκε διοικητής του ΚΓΑΝΕ. Ήταν μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ.
  3. Ό,τι χαραχτηρίζει την κομματική του ζωή γενικά είναι: κουτσουμπολιό, υπόσκαψη του κύρους των συνεργατών και καθοδηγητών του, κομματική ασυνέπεια, φραξιονισμός, γκρίνιες, υπερφίαλος εγωισμός, φλυαρία ακατάσχετη, γνωριμίες και σχέσεις με κάθε λογής ανθρώπους, ατομική ζωή χωρίς κανένα ηθικό έρμα (Στο ζήτημα αυτό στάθηκε πάντα ο δαχτυλοδειχτούμένος μέσα στο Κόμμα) κλπ.

ΙΙ. Μερικά στοιχεία για τις αδυναμίες και τις αντικομματικές-εχθρικές εκδηλώσεις τον

  1. Το σπάσιμο τον σαν αγωνιστή-κομμουνιστή. Ο Κ. Καραγιώργης-Γυφτοδήμος ποτέ δεν ήταν ένας συνεπής αγωνιστής-κομμουνιστής. Αυ­τό το δείχνει όλη του η ιστορία μέσα στο Κόμμα.

Υπάρχει απόφαση της κομματικής φράξιας των εξόριστων κομμουνι­στών στο νησί Κίμωλο το 1937, που τον έθεσε εχτός της κομματικής φράξιας, γιατί έδειχνε διαθέσεις να υποβάλει δήλωση μετάνοιας και να συμβιβαστεί με τη φασιστική διχτατορία της 4ης Αυγούστου. Την ίδια περίοδο έκανε διαπραγματεύσεις με το υπουργείο ασφάλειας της βασιλομεταξικής διχτατορίας για να τον αφήσει ελεύθερο να φύγει στο εξωτερικό. Υπέβαλε γι’ αυτό αίτηση στο υπουργείο ασφάλειας στο Μανιαδάκη που απορρίφτηκε. Στον καθηγητή Βαγγέλη Λαδά που αφέθηκε το 1938 από την εξορία ανέθεσε να φροντίσει και να βρεθεί ένας οποιοσδήποτε τρόπος να φύγει από την εξορία, γιατί του ήταν αδύνατο να ζήσει εκεί. Για να το πετύχει αυτό δε δίσταξε να δηλώσει ότι αυτός δεν είναι κομμουνιστής σαν τους άλλους, αλλά δημοκράτης εξόριστος.

Πολιτικά όλον αυτόν τον καιρό έπεφτε από τη μαύρη απελπισία στην πιο ανισόρροπη αισιοδοξία. Μετά τη Βάρκιζα δήλωσε στο ΠΓ, ότι είχε απογοητευθεί και δεν μπορεί να συνεχίσει τον αγώνα.

Ένα καινούργιο σπάσιμο που τον οδήγησε και στην προδοσία συντε­λείται στην τελευταία περίοδο του ένοπλου αγώνα, του ΔΣΕ από τις αρχές του 1949. Έγινε έκδηλο το σπάσιμο του και η δειλία του στις τελευταίες επιχειρήσεις στο Γράμμο και στο Βίτσι, όπου προφασιζόμενος ένα παλιό του τραύμα αρνήθηκε να πάρει μέρος στις επιχειρήσεις και στις κρισιμότερες στιγμές της μάχης ζήτησε να φύγει και έφυγε για θεραπεία στο εξωτερικό. Σε συνέχεια ο ίδιος ομολογεί, γράφοντας στο ΠΓ στις 12-12-49 και 28-12-49, ότι δεν μπορεί να κάνει καμιά δουλειά, ότι βάλτωσε μέσα του, ότι έχασε κάθε δραστηριότητα. Το ίδιο επανα­λαμβάνει το Φλεβάρη του 1950 σε άλλο του γράμμα προς το σ. Ιωαννίδη με ημερομηνία 11-11-49. Με το γράμμα του αυτό αρνείται να αναλάβει τη δουλειά που του ανέθεσε το Κόμμα και γράφει: «Η γενική μας κατά­σταση ύστερα από την ήττα μας και η ατομική μου οικογενειακή κατά­σταση δε συνέβαλαν στο να γίνει καλύτερη η ατομική μου ηθική υπόστα­ση. Αισθάνομαι τον εαυτό μου πολύ κουρασμένο». Το ίδιο σημειώνει και στο γράμμα του του Φλεβάρη 1950 «άρχισα να βαλτώνω μέσα μου…».

  1. Οι φραξιονιστικές του ενέργειες. Κι αυτές αρχίζουν από πολύ πα­λιά, όσο που έφτασαν στη φυσική τους κατάληξη, στην προδοσία, στην απόπειρα του Καραγιώργη να παραδοθεί στον ταξικό εχθρό. Για φραξιονισμό και διασπαστική δουλειά μέσα στην Κομμουνιστική Νεολαία (ΟΚΝΕ) διαγράφηκε ο Καραγιώργης το 1925. Το 1929 ο Καραγιώργης συνεργάζονταν στενά με την τροτσκιστική ομάδα Στίνα-Βλάχου-Θεμελή. Το 1930 διαγράφτηκε από μέλος του ΚΚΕ με πρόταση του αντιπρο­σώπου της ΚΔ, για φραξιονισμό και απόπειρα του να διασπάσει το Κόμμα. Το ίδιο σε όλη την περίοδο της πρώτης κατοχής έκανε φραξιονιστική δουλειά. Όπως ο ίδιος αναγνώρισε στο λόγο του, στην 5η Ολομέ­λεια, ποτέ δεν βρήκε τον σωστό κομματικό δρόμο για να εκθέσει τις απόψεις του στο Κόμμα και να συντελέσει έτσι θετικά στην καλύτερη διαμόρφωση της πολιτικής γραμμής του Κόμματος.

Όντας στρατιωτικός διοικητής του Κλιμακίου του ΓΑ του ΔΣΕ στη Νότια Ελλάδα ο Καραγιώργης έμπαζε γραμμή αντίθετη από τη γραμμή του Κόμματος. Έτσι ανάλυσε δικό του σχέδιο απόφασης, που είχε α­πορριφθεί από το ΠΓ, κάνοντας έτσι φραξιονιστική διαστρέβλωση της απόφασης του ΠΓ σχετικά με την ανάλυση της κατάστασης στη Νότια Ελλάδα και τα καθήκοντα μας εκεί.

  1. Η διπροσωπία τον και οι τελευταίες φραξιονιστικές τον ενέργειες. Ο Κώστας Γυφτοδήμος-Καραγιώργης, ενώ έχει διαμορφώσει απόψεις τελείως αντίθετες με την πολιτική γραμμή του Κόμματος και την Κεντρι­κή του Επιτροπή, δεν ακολουθεί και πάλι τον κομματικό δρόμο να θέσει τις απόψεις του αυτές για συζήτηση, ούτε στην 5η, ούτε στην 6η, ούτε στην 7η Ολομέλειες. Αντίθετα στην 5η Ολομέλεια υπερθεματίζει και συμφωνεί απόλυτα με την πολιτική γραμμή του Κόμματος και μόλις τε­λευταία εκδηλώνεται ενάντια στις αποφάσεις της 5ης Ολομέλειας. Στην 6η Ολομέλεια και πάλι δεν θέτει απόψεις, συμφωνεί και μάλιστα αμέσους ύστερα απτήν Ολομέλεια αυτή παρουσιάζεται μπροστά στο Κόμμα, με μια συντριπτική υποκριτική αυτοκριτική, ύστερα από μια κριτική που του κάνει το Κόμμα. Έτσι στο γράμμα του προς το ΠΓ της 11-11-49, ένα μήνα ύστερα από την 6η Ολομέλεια, γράφει: «Η γενική αδυναμία του συναισθηματισμού που με χαραχτηρίζει με εμπόδισε και αυτή τη φορά να δω σωστά». Και παρακάτω στο ίδιο γράμμα: «Τα πράγματα δείχνουν ότι περισσότερο από κάθε άλλον εγώ, σα στέλεχος, αντιμετωπίζω δυ­σκολία προσαρμογής προς τις απαιτήσεις του Κόμματος». Σε συνέχεια στο ίδιο γράμμα υπόσχεται ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να προσαρμο­στεί, ότι η ώρα γι’ αυτόν είναι 12 παρά 1 και ζητάει τη βοήθεια του Κόμματος.

Και ενώ λέει αυτά στο Κόμμα υποκριτικά και διπρόσωπα, συνεχίζει τη φραξιονιστική του επίθεση ενάντια στις αποφάσεις του Κόμματος και την ηγεσία του. Έτσι τέλη Οχτώβρη αρχές Νοέμβρη 1949, όπως ο ίδιος γράφει σε γράμμα του, σε συνομιλία του με το μέλος της ΚΕ Χρύσα Χατζηβασιλείου αναπτύσσει τις παρακάτω απόψεις: «ο Ζαχαριάδης χρεωκόπησε στην καινούργια φάση της επανάστασης όχι λιγότερο απ’ ό,τι οι Ιωαννίδης και Σιάντος την άλλη φορά. Ο Ζαχαριάδης σε όλη του την καθοδήγηση είχε μεγάλη αποτυχία στην ανάδειξη των συνεργατών του και παλιά και τελευταία και ότι ο Μάρκος κακώς διαγράφηκε από μέλος του ΚΚΕ, επειδή είχε άλλη πολιτική γραμμή».

Το ίδιο διπρόσωπος και ύπουλος παρουσιάζεται ο Γυφτοδήμος και στην 7η Ολομέλεια και έπειτα. Έτσι με γράμμα του στο ΠΓ, ύστερα από την 7η Ολομέλεια, προσπαθεί να πείσει το Κόμμα ότι ορισμένα προσω­πικά παράπονα που έχει δεν έχουν καμιά σχέση με τις συζητήσεις και τις αποφάσεις της 7η Ολομέλειας και ότι κακώς συσχετίζονται με τα ζητή­ματα που συζητήθηκαν εκεί, δηλώνοντας έτσι, ότι συμφωνεί και με τις αποφάσεις της 7ης Ολομέλειας, ενάντια στις οποίες άλλωστε δεν διατύ­πωσε καμιά διαφωνία. Στο γράμμα του αυτό γράφει: «Δεν θα ήθελα το ζήτημα των παραπόνων μου να συσχετισθεί με κανένα γενικότερο ζήτη­μα. Και ο σ. Ζ. ξέρει ότι το ζήτημα του τρόπου της κριτικής του είναι ένα παλιό ζήτημα που δεν έχει σχέση με την τελευταία Ολομέλεια». Ύστερα από λίγες μέρες μετά τη δήλωση του αυτή κατεβαίνει με ολό­κληρη αντικομματική πλατφόρμα για να μπορέσει έτσι να σταθεί πάνω σε πολιτικό επίπεδο, όταν πια όλες του οι ενέργειες έδειχναν στο Κόμ­μα, ότι είχε να κάνει μ’ ένα όχι απλώς αντικομματικό, αλλά και ύποπτο και προδοτικό στοιχείο, (όπως απέδειξαν αμέσως ύστερα τα πράγματα και το υποχρέωναν για την περιφρούρηση του να πάρει μέτρα εναντίον του).

  1. Η προσπάθεια εξαπάτησης τον Κόμματος. Πρέπει να σημειωθεί ακόμη ότι η προσπάθεια εξαπάτησης του Κόμματος και απόκρυψης της αλήθειας τόσο αντικειμενικά, ως προς την πραγματική κατάσταση στον τομέα της δουλειάς του, όσο και σχετικά με το πρόσωπο του, δεν παρου­σιάζεται μόνο τελευταία. Αναφέρουμε μερικές χτυπητές περιπτώσεις: Στο βιογραφικό του σημείωμα που έδωσε στη διάρκεια των εργασιών του 7ου Συνεδρίου του Κόμματος, ο Κώστας Καραγιώργης απόκρυψε από το Κόμμα ότι είχε διαγραφεί από την Κομμουνιστική Νεολαία, το 1925, ότι είχε σχέσεις με την τροτσκιστική ομάδα Στίνα-Βλάχου-θεμελή, καθώς και με το χαφιέ Αγησίλαο Βλάχο. Ακόμη απόκρυψε από το Κόμ­μα, ότι διαγράφτηκε απ’ αυτό το 1930, ύστερα από πρόταση του αντι­προσώπου της ΚΔ. Το ίδιο έκρυψε με επιμέλεια από το Κόμμα τις ταλα­ντεύσεις του απέναντι στον ταξικό εχθρό και τις συνεννοήσεις του με το υπουργείο ασφάλειας της βασιλομεταξικής διχτατορίας της 4ης Αυγού­στου. Ο ίδιος προσπάθησε ν’ αποσείσει τις ευθύνες του από το ότι εφο­δίασε με ταυτότητα ανταποκριτή του «Ριζοσπάστη» το 1945, όταν ήταν διευθυντής της εφημερίδας του Κόμματος, τον πράχτορα της Ιντέλιτζενς Σέρβις, Ευριπίδη Παπαχρήστου. Ο πράχτορας αυτός κάνοντας χρήση της ταυτότητας αυτής μπήκε στους κύκλους του Ρουμάνικου Κόμματος Εργαζομένων και συνδεμένος με την τροτσκιστική φασιστική κλίκα των Τίτο-Ράγκοβιτς οργάνωσε τη δολοφονία του μέλους του ΠΓ της ΚΕ και του ΚΚΕ, Γιάννη Ζέβγου.

Όντας διοικητής του Κλιμακίου του ΓΑ του ΔΣΕ στη Νότια Ελλάδα, ο Κ. Γυφτοδήμος-Καραγιώργης έκρυβε από το Κόμμα και το ΓΑ την πραγματική στρατιωτική κατάσταση που επικρατούσε εκεί, παρουσιά­ζοντας την υπερβολικά αισιόδοξη. Εδήλωνε στο ΠΓ, ότι είχε λύσει ορι­στικά το ζήτημα της διατροφής του στρατού μας εκεί, ενώ τα πράγματα απόδειξαν ότι η εξόντωση των δυνάμεων του ΔΣΕ στη Νότια Ελλάδα ήταν αποτέλεσμα όχι μαχών, αλλά κυρίως της πείνας. Ο ίδιος απόκρυψε συστηματικά την αλήθεια από το Κόμμα σχετικά με τη σύλληψη, τα βα­σανιστήρια, και τις εκτελέσεις στελεχών του Κόμματος και του ΔΣΕ με την κατηγορία του κατασκόπου, που όμως, όχι μόνο δεν αποδείχτηκε, αλλά αντίθετα τα πράγματα απόδειξαν πως επρόκειτο για μια ενέργεια που μόνο τον εχθρό ωφέλησε και κλόνισε σημαντικά το ηθικό των στελε­χών μας στο Κλιμάκιο.

  1. Η ταχτική της κατασυκοφάντησης των στελεχών και της ηγεσίας του Κόμματος. Το γράμμα του Κ. Γυφτοδήμου-Καραγιώργη αποτελεί ολά­κερη αλυσίδα από διαστρεβλώσεις, ψευτιές και συκοφαντίες ενάντια στα στελέχη και στην ηγεσία του ΚΚΕ. Φτάνει στο σημείο να παραλλη­λίσει το ΚΚΕ και την ηγεσία του με την προδοτική σπείρα του Τίτο-Ράνκοβιτς. Χωρίζει το Κόμμα σε δυο αντίθετα μέρη: στους κομμουνιστές, που είναι και δουλεύουν στην Ελλάδα κα στους κομμουνιστές, που βρί­σκονται έξω από την Ελλάδα, και που κατά τη γνώμη του δεν αξίζουν και πολλά πράγματα, και δεν μπορούν νάχουν την ίδια βαρύνουσα γνώ­μη πάνω στη διαμόρφωση της πολιτικής γραμμής του Κόμματος, όσο οι κομμουνιστές που δουλεύουν στην Ελλάδα. Μιλώντας για τα μέλη της ΚΕ, τα βγάζει όλα σχεδόν σκάρτα – Ρούσο, Πορφυρογένη, Βασβανά, Σινάκο, Θέο, Στρίγγο, Δανιηλίδη, Γκρόζο κλπ. Για μια σειρά άλλα μέλη της ΚΕ, για να τα συκοφαντήσει, τα αποκαλεί δειλά, ότι δεν έχουν το θάρρος να πουν τη γνώμη τους στο Κόμμα, ενώ έχουν αντίθετες από­ψεις, αλλά προτιμούν την καλοπέραση τους κλπ. Κάνει σιχαμερή προ­σωπική επίθεση ενάντια στα μέλη του ΠΓ, διαδίδοντας σε βάρος τους συκοφαντίες γύρω από ζητήματα γυναικών, εν γνώσει του ότι ψεύδεται, με αποκλειστικό σκοπό να δώσει συκοφαντικά υλικά και να βοηθήσει τον ταξικό εχθρό στην καμπάνια του ενάντια στο ΚΚΕ. Και πάνω στο κεφάλαιο αυτό η γραμμή του συμπίπτει απόλυτα με τη γραμμή που δίνει η μοναρχοφασιστική ασφάλεια σε μια σπείρα από εξωμότες χαφιέδες, που καθοδηγεί στην Αθήνα ενάντια στο ΚΚΕ. Αποκάλεσε χαφιέδες του Κόμματος τους αποσταλμένους που πήγαν να τον ρωτήσουν σχετικά με τα περιστατικά της απόπειρας του να αυτομολήσει στον ταξικό εχθρό. Αφού αρνήθηκε χυδαία ν’ απαντήσει στις ερωτήσεις των απεσταλμένων αυτών του Κόμματος, τους δήλωσε: «Δεν ξέρετε πόσο μισώ το επάγγελ­μα αυτό, που κάνετε σεις τώρα. Εγώ ποτέ δεν θα τόκανα στη ζωή μου. Το σιχαίνομαι». Παίρνει υπό την προστασία του αποδεδειγμένους πράχτορες του εχθρού, εξωμότες που σαν τέτοιους υποχρεώθηκε να τους καταδικάσει και να τους εχτελέσει λαϊκό επαναστατικό δικαστήριο, ό­πως το Σκαφίδα και το Δαμασκόπουλο.

Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι μέσα στο αντικομματικό παραλήρημα του, στην ειδική συνεδρίαση της ΚΕ για το ζήτημα του, του ξέφυγε, όχι τυχαία, ότι δεν έχει εμπιστοσύνη ούτε στον ίδιο το σ. Στάλιν «μέχρι αποδείξεως του εναντίου». Μια τέτοια φράση έδειχνε όλο το κατρακύλισμα του Κώστα Γυφτοδήμου-Καραγιώργη μέσα στο βούρκο της προδο­σίας, όλη την ηθική πολιτική του πώρωση, το βαθύ του μίσος προς το στρατόπεδο της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού και στον αρχηγό του. Και αυτό αποδείχτηκε στην πράξη ύστερα από πολύ λίγες μέρες.

Η απόπειρα του Κ. Καραγιώργη να περάσει στον ταξικό εχθρό

Ενώ στο γράμμα του ο Κ. Καραγιώργης θέλει να παρουσιαστεί σαν άνθρωπος, που πονάει για το Κόμμα και θέλει να διορθώσει τα λάθη του και εκθέτει τις διαφορές του με την πολιτική γραμμή του Κόμματος και την καθοδήγηση του, από το άλλο μέρος σκέφτεται, ενεργεί σαν εχθρικό προς το ΚΚΕ στοιχείο. Πάνω στο ζήτημα αυτό υπάρχουν τώρα συγκεκριμένα στοιχεία.

Έτσι αποδείχνεται ότι δεν πιστεύει τίποτα απ’ όσα γράφει, προσπα­θεί να εξαπατήσει το ΚΚΕ για να κερδίσει καιρό και να ολοκληρώσει τα σχέδια του, που από καιρό δούλευε στο μυαλό του.

Ο Κ. Καραγιώργης ζήτησε στην 6η Ολομέλεια να σταλεί για παράνο­μη δουλειά. Όπως όμως τώρα βγαίνει από τη συζήτηση που είχε με τη σ. Χρύσα Χατζηβασιλείου, είχε ήδη σχηματίσει απόψεις αντίθετες με την πολιτική γραμμή του Κόμματος και την ηγεσία του, που τη θεωρού­σε χρεωκοπημένη.

Από δω προκύπτει το ερώτημα: Εφ’ όσον είχε τέτοιες πεποιθήσεις, πώς θα δούλευε παράνομα; Πάνω σε ποια γραμμή; Είναι ολοφάνερο ότι θα δούλευε ενάντια στην πολιτική γραμμή του Κόμματος, ενάντια στην ηγεσία του ΚΚΕ.

Στις 11-11-49 διατύπωσε πάλι με γράμμα του στο ΠΓ την επιθυμία του να δουλέψει παράνομα. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός, ότι την ίδια εποχή, προφασιζόμενος λόγους υγείας, αρνείται να κάμει άλλη δουλειά. Ενώ ξαναγυρίζει στο ίδιο ζήτημα, με άλλο γράμμα του στις 19-5-50.

Ο Καραγιώργης εκδηλώθηκε, όταν το Κόμμα έκαμε έρευνα για τις εκτελέσεις στο Κλιμάκιο. Μαζί με όλα τα άλλα αποδείχτηκε ότι έκλεψε εμπιστευτικά κομματικά ντοκουμέντα. Ο Καραγιώργης είναι ένα ηθικά πωρωμένο και έκφυλο στοιχείο (εχτός απτ’ άλλα: Ανάφη 1925, Κίμωλο 1937 κλπ.) που στο Κόμμα μέσα δε μπόρεσε ποτές να διορθωθεί.


2 Responses to “Απόφαση της ΚΕ του ΚΚΕ για τον Κ. Γυφτοδήμο (Καραγιώργη), 9/6/1950 | Μερικά στοιχεία για τον Κ. Γυφτοδήμο (Καραγιώργη)”



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


2ο συνέδριο ΚΝΕ 3η Συνδιάσκεψη ΚΚΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 7η Ολομέλεια (1950) 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ ΔΣΕ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Εμφύλιος Πόλεμος Ενιαίο Μέτωπο Πάλης Κ. Καραγιώργης ΚΓΑΝΕ ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κύρκος Μ. Βαφειάδης Μακεδονικό Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ Νέα Δημοκρατία ΟΚΝΕ Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Ρήγας Φεραίος Στάλιν Στόχοι του Έθνους Συμφωνία της Βάρκιζας Συνασπισμός Τίτο Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιπολεμικό κίνημα αντιφασιστική πάλη εκλογές 1946 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα εσωκομματική δημοκρατία ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα συνέδρια ΚΚΕ τροτσκιστές φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 39.829 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 17 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: