Posts Tagged ‘Γκορμπατσόφ



21
Ιολ.
14

Περιοδικό ΠΡΙΝ, τ. 4, Αύγουστος 1989

«Αριστερά: και από Αύγουστο χειμώνας»: Στο τεύχος 4 του περιοδικού ΠΡΙΝ παρουσιάζεται η ιστορική δήλωση του Κ. Κάππου στη Βουλή με την οποία αρνήθηκε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Τζανετάκη, ενώ με άρθρα και δηλώσεις καταγράφονται τα πρώτα βήματα μιας μεγάλης κρίσης στο ΚΚΕ και στο Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου.

Παράλληλα ανάμεσα σε πολλά άλλα, υπάρχει ένα ζωντανό ρεπορτάζ για την Περεστρόικα και τις αλλαγές στις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού που φαίνονται κάθε άλλο παρά ελπιδοφόρες.

21
Ιολ.
14

Επιστολή παραίτησης του Ν. Κοτζιά από μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ (7.7.1989)

Στα πλαίσια της κρίσης που ξέσπασε στο ΚΚΕ και την ΚΝΕ μετά την απόφαση της ηγεσίας του ΚΚΕ και του Συνασπισμού για συμμετοχή στη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ υπό τον Τζ. Τζανετάκη, το μέλος της ΚΕ και υπεύθυνος της Ιδεολογικής Επιτροπής της Νίκος Κοτζιάς παραιτήθηκε. στις 7 Ιούλη 1989. Τους λόγους τους εξήγησε σε επιστολή που απεύθυνε στην ΚΕ και στο επόμενο (13ο) συνέδριο του ΚΚΕ. Στην επιστολή καταγράφεται η συζήτηση και οι διαφωνίες στο ΚΚΕ, αλλά και ο γραφειοκρατικός και αντιδημοκρατικός χειρισμός τους από την ηγεσία του ΚΚ. Η επιστολή δόθηκε στη δημοσιότητα πολύ αργότερα, όταν εκδόθηκε το βιβλίο «Για μια συζήτηση που δεν έγινε» των Ν. Κοτζιά και Κώστα Μπατίκα με κείμενα από ην αντιπαράθεση στο ΚΚΕ για την συμμετοχή του στα πλαίσια του Συνασπισμού στην συγκυβέρνηση Τζανετάκη.

Το πλήρες κείμενο της επιστολής είναι το εξής:

Προς την ΚΕ του ΚΚΕ και το 13ο Συνέδριο του ΚΚΕ

Υποβολή παραίτησης του Ν. Κοτζιά

από μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και από υπεύθυνο μέλος της Ιδεολογικής Επιτροπής της ΚΕ του ΚΚΕ.

Α. Είναι ολοφάνερο ότι σ’ ένα γράμμα δεν είναι δυνατόν να βάλω το σύνολο των σκέψεων μου. Αυτό ίσως το κάνω αργότερα. Οι αιτίες που με οδηγούν σε παραίτηση είναι δύο αλληλοσυνδεμένες. Η μία είναι η γραμμή του κόμματος, που βρίσκεται σήμερα πλέον ολοκληρω­τικά εκτός 12ου Συνεδρίου και με την οποία όχι μόνο δεν είμαι σύμ­φωνος αλλά ούτε διατεθειμένος να πάρω την ιστορική της ευθύνη. Ο δεύτερος και ίσως πιο σπουδαίος λόγος είναι ότι δεν υπάρχουν σήμε­ρα περιθώρια δημοκρατικού αντιπαλέματος αυτής της γραμμής στα πλαίσια της ΚΕ. Πολλοί ίσως είναι ικανοποιημένοι από τη λειτουργία της ΚΕ. Ιδιαίτερα όταν αυτοί έχουν σαν μέτρο σύγκρισης την αστική δημοκρατία ή το παρελθόν του κινήματος. Για μένα μέτρο σύγκρισης είναι και ήταν οι ανερχόμενες κοινωνικές απαιτήσεις για δημοκρατία, η πολυπλοκότητα της εποχής μας, οι μελλοντικές ανάγκες του κινή­ματος. Η πείρα που έχω από τη ζωή της ΚΕ, ιδιαίτερα οι τελευταίοι μήνες, μου διναν ένα αίσθημα μουγγαμάρας. Υπάρχουν μέλη της ΚΕ που κατακευρανώνονται για τις απόψεις που διατυπώνουν μέσα στο όργανο και μέλη της ΚΕ που μπορούν να λένε δημόσια ό,τι θέλουν. Αλλά δεν είναι αυτό το κύριο. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Επιστολή παραίτησης του Ν. Κοτζιά από μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ (7.7.1989)’

26
Φεβ.
14

Περιοδικό ΠΡΙΝ, τ. 3, Ιούλης 1989

Περιοδικό ΠΡΙΝ, τ. 3, Ιούλης 1989. Το σύντομο καλοκαίρι της εξουσίας. Κεντρικό θέμα η κυβέρνηση Τζανετάκη που σχημάτισαν η ΝΔ και ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου, μετά από την ιστορική και ολέθρια απόφαση των ηγεσιών του ΚΚΕ και της ΕΑΡ.

05
Αυγ.
13

Περιοδικό ΠΡΙΝ, τεύχος 2 (Ιούνης 1989)

Το δεύτερο τεύχος του περιοδικού ΠΡΙΝ κυκλοφόρησε τον Ιούνη του 1989, μια βδομάδα πριν τις εκλογές της 18ης Ιούνη. Γενικός τίτλος «Η τακτική της Αριστεράς» μπροστά στην επικείμενη ήττα του ΠΑΣΟΚ και το κλείσιμο του κύκλου της Αλλαγής μετά τον εκφυλισμό της. Το περιοδικό εκδόθηκε στον απόηχο της καταστολής στην πλατεία Τιενανμέν του Πεκίνου, των εξελίξεων που φέρνει η Περεστρόικα στην ΕΣΣΔ και τις χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού, αλλά και μια προεκλογικής εκστρατείας όπου η συνασπισμένη Αριστερά δείχνει να αποδέχεται τα διλήμματα που βάζει η άρχουσα τάξη στην επιδίωξή της να φέρει τη νεοφιλελεύθερη ΝΔ του Μητσοτάκη στην εξουσία. Η φθορά του ΠΑΣΟΚ δε φέρνει ένα νέο κύμα ριζοσπαστικοποίησης, καθώς την καρπώνεται ένα συντηρητικό ρεύμα. Αυτά απασχολούν τους αρθρογράφους του ΠΡΙΝ, συνεχίζοντας ένα διάλογο που ταράζει τα νερά στην Αριστερά και το ΚΚΕ.

01
Αυγ.
13

Περιοδικό ΠΡΙΝ, τεύχος 1 (Μάης 1989)

Το Μάη του 1989, κατά την προεκλογική περίοδο για τις εκλογές της 18ης Ιούνη, κυκλοφόρησε το αριστερό μηναίο πολιτικό περιοδικό ΠΡΙΝ, με γενικό τίτλο «Η ώρα της κρίσης για το λαϊκό κίνημα». Το περιοδικό ήταν έκφραση των αναζητήσεων στα αριστερά του ΚΚΕ, αλλά και του διαλόγου μεταξύ των ρευμάτων της Αριστεράς σε μια βάση αντισυναινετική και αγωνιστική, κόντρα στο κλίμα της κάθαρσης και της συναίνεσης Αριστεράς-Δεξιάς στα βασικά προβλήματα. Δηλαδή την υποχώρηση της Αριστεράς και την υιοθέτηση των νεοφιλελεύθερων ιδεολογημάτων και επιλογών. Σαν βασικοί συντελεστές της προσπάθειες καταγράφονται ο δημοσιογράφος Γιώργος Δελαστίκ, οι καθηγητές Ευτύχης Μπιτσάκης, Γιώργος Ρούσης και Άλκης Ρήγος, ο εκπαιδευτικός και συνδικαλιστής Θοδωρής Βουρεκάς και ο δικηγόρος Αλέξης Μητρόπουλος.

Το περιοδικό ήρθε μετά από σειρά καταιγιστικών εξελίξεων όπως η ραγδαία φθορά του ΠΑΣΟΚ και της Αλλαγής που υποσχέθηκε, το Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ και η συγκρότηση του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου με τη συμμαχία του ΚΚΕ και της ΕΑΡ του Λεωνίδα Κύρκου, κάτι που θεωρούνταν αδιανόητο λίγα χρόνια πριν… Σε μια τέτοια εποχή, μέλη του ΚΚΕ -και όχι μόνο-  καταπιάνονται έξω από τα όρια του κομματικού τύπου με «δύσκολα» θέματα, για τα οποία λείπει μια ανοιχτή συζήτηση στις γραμμές του ΚΚΕ και του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, παρόλο που απασχολούν τον κόσμο της Αριστεράς: προς τα πού βαδίζει η Περεστρόικα του Γκορμπατσόφ, πώς εξελίσσεται η ΕΟΚ (η σημερινή ΕΕ), ποιος είναι ο χαρακτήρας των επερχόμενων αλλαγών του Ιταλικού ΚΚ, τι συμβαίνει στο συνδικαλιστικό κίνημα…

Και φυσικά το μεγάλο ερώτημα: ποια πρέπει να είναι η στάση της Αριστεράς μπροστά στις πιέσεις που ασκεί η άρχουσα τάξη για μια «ντόπια περεστρόικα», για «εκσυγχρονισμό» και συναίνεση, για εγκατάλειψη της αντίθεσης σε ΕΟΚ και ΝΑΤΟ, αλλά και τον ίδιο τον καπιταλισμό.

Το πρώτο τεύχος ήταν ευχάριστη έκπληξη για τους αριστερούς και αφορμή συναγερμού για τους μηχανισμούς. Μαζί και απόδειξη ότι «η γη κινείται», ότι το ΚΚΕ δεν ήταν νεκροταφείο ομοφωνίας, αλλά ζωντανός χώρος διαλόγου και αναζητήσεων.

31
Δεκ.
12

Το Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ

kirkos_florakis1Στις 21.5.1988 έγινε η πρώτη επίσημη συνάντηση του Γενικού Γραμματέα του ΚΚΕ Χαρίλαου Φλωράκη με τον Λεωνίδα  Κύρκο, Γραμματέα της Ελληνικής Αριστεράς (ΕΑΡ), του κόμματος που προέκυψε από τη δεξιά πτέρυγα του ΚΚΕ Εσωτερικού. Μετά από αυτή τη συνάντηση προέκυψε μια «ομάδα εργασίας» από τους Μίμη Ανδρουλάκη και Γιάννη Δραγασάκη από τη μεριά του ΚΚΕ και Γρηγόρη Γιάνναρο και Δημήτρη Παπαδημούλη από την ΕΑΡ. Η ομάδα εργασίας κατέληξε σε ένα κείμενο που έγινε γνωστό σαν «Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ» το οποίο δημοσιεύτηκε στις 8/12/1988 και αποτέλεσε ουσιαστικά τη βάση για τη συγκρότηση του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου. Το κείμενο αναφερόταν στο συνασπισμό των δυνάμεων της Αριστεράς, τη δυνατότητά του να γίνει κυβερνητικός εταίρος με ένα πλαίσιο εκσυγχρονιστικού χαρακτήρα, χωρίς να έχει τους εργαζόμενους στο επίκεντρο, σε μια αντιδεξιά κυβέρνηση, δηλαδή με ένα ηττημένο ΠΑΣΟΚ, ενώ σηματοδοτούσε και την υποχώρηση του ΚΚΕ από τη θέση για έξοδο από την ΕΟΚ. Οι στόχοι της Πραγματικής Αλλαγής σαν πρόταση ολοκλήρωσης της Αλλαγής που υποσχέθηκε το ΠΑΣΟΚ εγκαταλείπονταν. Παράλληλα το Κοινό Πόρισμα τοποθετούνταν υπέρ της Περεστρόικα και της πολιτικής Γκορμπατσόφ στην ΕΣΣΔ. Το Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ προκάλεσε έντονες διαφωνίες στις γραμμές του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, όπου πήραν μαζικές διαστάσεις. Τελικά επικυρώθηκε από την Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής (29/12/1988). Η πορεία συγκρότησης του Συνασπισμού και το πρόγραμμά του θα αποτελούσαν σημεία τριβής στο εξής στο χώρο του ΚΚΕ.

Διαβάστε ολόκληρο το Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ: Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Το Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ’

10
Ιολ.
12

4ο Συνέδριο ΚΝΕ: Ντοκουμέντα

05
Ιολ.
12

4ο συνέδριο ΚΝΕ: Θέσεις του ΚΣ

Το Γενάρη του 1988 δίνονται στη δημοσιότητα οι Θέσεις του ΚΣ για το 4ο Συνέδριο της ΚΝΕ που πραγματοποιήθηκε τον Ιούνη της ίδιας χρονιάς.

Σε μια περίοδο ραγδαίας φθοράς του ΠΑΣΟΚ και του οράματος της Αλλαγής, ανόδου του νεοφιλελευθερισμού-νεοσυντηρητισμού σε διεθνές επίπεδο που στην Ελλάδα εκπροσωπεί η ΝΔ του Μητσοτάκη, το ΚΚΕ βρίσκεται σε σταυροδρόμι. Κάτω από την επίδραση της Περεστρόικα του Γκορμπατσόφ στην ΕΣΣΔ μετατοπίζεται σε μετριοπαθέστερες θέσεις μετά το 12ο συνέδριο του 1987, διαδιακασία που θα αποτυπωθεί στο Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ και στη συγκρότηση του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου στο τέλος του 1988. Στην πολιτική κρίση του σκανδάλου Κοσκωτά η απάντηση της συνασπισμένης Αριστεράς θα είναι η «Κάθαρση», η συναίνεση με τον αστικό κόσμο και η συνεργασία με τη ΝΔ στην κυβέρνηση Τζανετάκη (Ιούνης-Σεπτέμβρης 1989) και με ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση Ζολώτα (Νοέμβρης-Μάρτης 1990).

Απέναντι στον ιδεολογικό και πολιτικό αφοπλισμό της Αριστεράς γίνονται σοβαρές διεργασίες στην ΚΝΕ, αλλά και σε δυνάμεις του ΚΚΕ. Από την αμφισβήτηση του αθροίσματος των δημοκρατικών δυνάμεων ΠΑΣΟΚ-ΚΚΕ-ΚΚΕ εσ. στην αντισυναίνεση και τη ρήξη με το νεοφιλελευθερισμό και από το Ενιαίο Μέτωπο Πάλης στο κίνημα αντί του κοινοβουλευτικού παιχνιδιού ως την κριτική στάση στο σοσιαλισμό με την απαίτηση μιας επαναστατικής ανανέωσης, οι Θέσεις του ΚΣ της ΚΝΕ αντικατοπτρίζουν σε σημαντικό βαθμό αυτές τις διεργασίες που αγκάλιαζαν την πλειοψηφία της οργάνωσης.

03
Ιολ.
12

Οι Θέσεις του ΚΚΕ για την Ενιαία Εσωτερική Αγορά και το 1992 (Μάρτης 1988)

κκε εοκΤο Μάρτη του 1988 το ΚΚΕ παρουσίασε κείμενο με Θέσεις για την Ενιαία Εσωτερική Αγορά και το 1992, με το οποίο ουσιαστικά εγκατέλειπε τις θέσεις του ενάντια στην ΕΟΚ, τη σημερινή ΕΕ. Στο κείμενο σε πρώτη γραμμή μπαίνουν η αξιοποίηση τυχόν δυνατοτήτων και το αντιπάλεμα των αρνητικών συνεπειών από την ένταξη στην ΕΟΚ.

Το 1992 ήταν το ορόσημο που έβαζε η ΕΟΚ για να πραγματοποιήσει ένα σημαντικό βήμα στην ευρωπαϊκή ολοκλήρωση που σχεδίαζαν οι δυνάμεις του κεφαλαίου στη δυτική Ευρώπη. Ενισχυμένη και από το συσχετισμό που προέκυψε από την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού το 1990-91, η ΕΟΚ προχώρησε στη Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992 που οδήγησε στη μετεξέλιξή της σε Ευρωπαϊκή Ένωση και στη δημιουργία της Ευρωζώνης και του ευρώ.

Στην αφετηρία αυτών των εξελίξεων, το κείμενο Θέσεων που επεξεργάστηκε το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ σφραγίζεται από μια σαφή υποχώρηση από την τοποθέτηση ενάντια στην ΕΟΚ και το αίτημα για αποδέσμευση από αυτή. Είναι ορατές οι επιδράσεις και από την Περεστρόικα, την πολιτική του Γκορμπατσόφ και της τελευταίας σοβιετικής ηγεσίας που πρέσβευε το συμβιβασμό με το καπιταλιστικό στρατόπεδο και ανάμεσα στα άλλα, τη συνεργασία με την ΕΟΚ του ΣΟΑ (Σύμφωνο για την Οικονομική Αλληλοβοήθεια: οργανισμός οικονομικής συνεργασίας της ΕΣΣΔ με τις σύμμαχες χώρες του υπαρκτού σοσιαλισμού στην Ευρώπη) που οι δυτικές χώρες ονόμαζαν ΚΟΜΕΚΟΝ.

Οι Θέσεις, στην κατεύθυνση που χάραξε το 12ο συνέδριο του ΚΚΕ, ουσιαστικά λειτούργησαν σαν βήμα προσέγγισης των θέσεων της Ελληνικής Αριστεράς υπό τον Λ. Κύρκο (ΕΑΡ) και του ΚΚΕ Εσωτ. παλιότερα, ανοίγοντας το δρόμο στη συγκρότηση του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου σαν μια συμμαχία με διαχειριστικό και όχι ανατρεπτικό προσανατολισμό που θα επιχειρούσε να αντικαταστήσει το ΠΑΣΟΚ σαν βασική έκφραση των λεγόμενων δημοκρατικών δυνάμεων.

Διαβάστε ολόκληρο το ιστορικό αυτό κείμενο: Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Οι Θέσεις του ΚΚΕ για την Ενιαία Εσωτερική Αγορά και το 1992 (Μάρτης 1988)’

01
Ιολ.
12

Από το 3ο προς το 4ο Συνέδριο της ΚΝΕ: αποφάσεις του ΚΣ

Apo3osto4osynedriokneΣτη διάστημα που μεσολάβησε από το 1983 που πραγματοποιήθηκε το 3ο Συνέδριο της ΚΝΕ μέχρι το 4ο συνέδριο το 1988, ο εκφυλισμός της Αλλαγής του ΠΑΣΟΚ και το ξεκίνημα της Περεστρόικα στην ΕΣΣΔ που θα επιχειρούσε να υπερβεί τον Ψυχρό Πόλεμο, επέδρασαν καταλυτικά στην πολιτική της ΚΝΕ.

Η πολιτική της αυτοδύναμη κυβέρνησης που πίεσε σε μεγάλο βαθμό τα εκλογικά ποσοστά του ΚΚΕ και της Αριστεράς το 1985, φανέρωσε ένα ΠΑΣΟΚ που ήταν κόμμα εξουσίας που θυμόταν την ενότητα των δημοκρατικών δυνάμεων όταν ζητούσε δεκανίκι, ενώ οι σοσιαλιστικές αναφορές δεν ξεπερνούσαν το επίπεδο των συμβολισμών, ενώ εξαφανίστηκαν μετά τη δεύτερη εκλογική νίκη το ’85 και το «σταθεροποιητικό πρόγραμμα» λιτότητας. Η ΝΔ με τη νεοφιλελεύθερη στροφή της υπό τον Μητσοτάκη το 1984 κέρδιζε έδαφος, καθώς στις ματαιομένες προσδοκίες απαντούσε με το όραμα της αγοράς που έμοιαζε να δικαιώνεται διεθνώς, αλλά και από την πρακτική του ΠΑΣΟΚ.

Ο Γκορμπατσόφ και η σοβιετική ηγεσία με την Περεστρόικα χάραξαν μια γραμμή συνεννόησης με τη Δύση, δείχνοντας να απορρίπτουν μια προσέγγιση ότι ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός χωρίζονται από σινικά τείχη. Αυτή η κατεύθυνση ενθάρυνε μια στροφή στα κόμματα της Αριστεράς στη Δύση σε μια φυσιογωμία μεταρρύθμισης, κοντά στη σοσιαλδημοκρατία ή έστω την αριστερή της εκδοχή. Δεν συνάντησε όμως μια αμοιβαία υποχώρηση από το καπιταλιστικό στρατόπεδο που είδε στην Περεστρόικα μια διάθεση υποχωρήσεων από την ηγεσία του σοσιαλιστικού κόσμου. Δεν είχε άδικο όπως έδειξε η ζωή… Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Από το 3ο προς το 4ο Συνέδριο της ΚΝΕ: αποφάσεις του ΚΣ’




2ο συνέδριο ΚΝΕ 3η Συνδιάσκεψη ΚΚΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 7η Ολομέλεια (1950) 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ ΔΣΕ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Εμφύλιος Πόλεμος Ενιαίο Μέτωπο Πάλης Κ. Καραγιώργης ΚΓΑΝΕ ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κύρκος Μ. Βαφειάδης Μακεδονικό Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ Νέα Δημοκρατία ΟΚΝΕ Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Ρήγας Φεραίος Στάλιν Στόχοι του Έθνους Συμφωνία της Βάρκιζας Συνασπισμός Τίτο Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιπολεμικό κίνημα αντιφασιστική πάλη εκλογές 1946 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα εσωκομματική δημοκρατία ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα συνέδρια ΚΚΕ τροτσκιστές φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 40.711 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 17 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: