Posts Tagged ‘Εθνική Αντίσταση

02
Οκτ.
18

Γράμμα Βαφειάδη στο ΠΓ (Πλατφόρμα Βαφειάδη)

Το γράμμα που έδωσε ο Μάρκος Βαφειάδης στο ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στη συνεδρίασή του στις 15.11.1948 αποτελεί μια συγκροτημένη κριτική για την τακτική του ΚΚΕ στην περίοδο μετά τη Βάρκιζα, το δεύτερο αντάρτικο και τον τρόπο που πορεύτηκε στον Εμφύλιο Πόλεμο τον πρώτο χρόνο μετά τη συγκρότηση του ΔΣΕ. Ο Βαφειάδης μόλις είχε επιστρέψει από την ΕΣΣΔ μετά την «αναρρωτική» άδεια που του δόθηκε υποχρεωτικά, ύστερα από την καθαίρεσή του από επικεφαλής του ΔΣΕ αμέσως μετά τη μάχη του Γράμμου.

Είναι ίσως η πρώτη αμφισβήτηση της γραμμής της ηγεσίας του ΚΚΕ υπό Ν. Ζαχαριάδη από κορυφαίο στέλεχος, μετά από την επιλογή του Άρη Βελουχιώτη να μην αποδεχτεί τη συμφωνία της Βάρκιζας. Στο γράμμα του θέτει μια σειρά από θέματα πολιτικής τακτικής, αλλά και κριτικής στο τρόπο διεξαγωγής του αγώνα του ΔΣΕ, καταθέτει πολιτικές εκτιμήσεις και προτάσεις. Η γενική λογική του είναι ότι η ηγεσία του ΚΚΕ δεν έδειξε αποφασισμένη και δεν προετοίμασε σωστά στο δεύτερο αντάρτικο, παρόλο που θεωρούσε ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για ομαλές εξελίξεις και συμμετοχή του ΕΑΜ στις εκλογές του 1946. Στη συνέχεια ο Βαφειάδης θεωρεί ότι η ηγεσία του ΚΚΕ δεν κάνει μια ρεαλιστική εκτίμηση των δυνατοτήτων και καθώς η γραμμή συναντά προβλήματα στην εφαρμογή της, επιλέγει την πλειδοσία αντί της επανεξέτασης. Ακόμα χρεώνει, όχι με οξύ, αλλά με σαφή τρόπο, αυταρχισμό και διοικητική λογική στην ηγεσία υπό τον Ν. Ζαχαριάδη σε βάρος της δημοκρατικής λειτουργίας του ΚΚΕ.

Δε λείπουν οι αντιφάσεις και όπως συχνά συνέβη στην ιστορία του ΚΚΕ, ειδικά εκείνη τη σκληρή περίοδο, γίνεται μια κριτική εκ των υστέρων για επιλογές που φαινομενικά τουλάχιστον υπήρχε συμφωνία, ενώ η κριτική στα πρόσωπα μοιάζει ισοπεδωτική.

Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ θεώρησε το γράμμα του Βαφειάδη «πλατφόρμα» και προϊόν φραξιονισμού και το χαρακτήρισε με οξύτητα σαν «ένα οπορτουνιστικό συνονθύλευμα γεμάτο από ανακρίβειες, ψευτιές και συκοφα­ντίες». Στην 5η Ολομέλεια της ΚΕ που ακολούθησε ο Βαφειάδης διαγράφτηκε

Η πλατφόρμα είχε δημοσιευτεί στο θεωρητικό περιοδικό του ΚΚΕ Νέος Κόσμος (8/26, Αύγουστος 1950) μαζί με άλλα υλικά για την 3η Συνδιάσκεψη που έγινε το 1950 για αποτιμήσει τους αγώνες και τη δράση του ΚΚΕ την προηγούμενη δεκαετία. Περιέχεται επίσης στα Επίσημα Κείμενα του ΚΚΕ (6ο τόμος) και στο βιβλίο των Π. Ροδάκη-Μπ. Γραμμένου, «Η τρίτη Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ 10-14/10/1950. Τα άγνωστα πρακτικά μιας σκηνοθετημένης δίκης εναντίον των πρώτων κομμουνιστών της αμφισβήτησης» (εκδ. Γλάρος).

Το κείμενο του γράμματος είναι το εξής:

Απτό Κόμμα μας λείπουν, σχεδόν από παράδοση, η εσωκομματική δημοκρατία και οι εκάστοτε καθοδηγήσεις δεν έκαναν ποτές σοβαρή αυτοκριτική των λαθών τους. Κάθε αντίθετη απόπειρα που γίνεται πνί­γεται με τρόπο αντικομματικό. Οι καθοδηγήσεις του Κόμματος αντί να σου ανοίγουν το δρόμο για θαρρετή σκέψη, σου σκοτώνουν τη σκέψη. Έτσι τα στελέχη μας δεν εκφράζουν καθαρά τη γνώμη τους. Δεν τολ­μούν να μιλήσουν για βασικά ζητήματα, αντίθετα απ’ ό,τι βάζει η κα­θοδήγηση. Αυτό το καθεστώς δημιουργεί ένα είδος εκφυλισμού των στελεχών και της κομματικής νοοτροπίας. Ανώτερα στελέχη μας εξαρ­τούν την ανάδειξη τους απτήν ανοχή και τη σιωπή. Δημιουργείται το καθεστώς της κολακείας, ποιος περισσότερο θα λιβανίσει αυτό που λέει η καθοδήγηση, και το Κόμμα οδηγιέται σε σοβαρά λάθη. Χαρακτηρι­στική είναι η περίπτωση της 3ης και της 4ης Ολομέλειας που συνήλθαν το 1947 και 1948. Από το 7ο συνέδριο και εδώ είχαν μεσολαβήσει σοβα­ρά γεγονότα. Η πολιτική του κόμματος μας είχε περάσει από εξαιρετι­κές δοκιμασίες. Δικαιολογημένα περίμεναν τα μέλη και τα στελέχη του Κόμματος, οι εκατοντάδες χιλιάδες οπαδοί του Κόμματος, μια σαφή απάντηση στα γεγονότα αυτά. Μα αυτό δεν έγινε. Ούτε στην 3η ούτε στην 4η Ολομέλεια η καθοδήγηση δεν έθιξε τα λάθη της, μα ούτε έριξε μια ματιά να δει αν υπάρχουν τέτοια ή όχι.

1.Η 2η Ολομέλεια και οι εκλογές. Η λαθεμένη τοποθέτηση των λαθών της ηγεσίας του Κόμματός μας στη γερμανοφασιστική κατοχή και το Δεκέμβρη, ότι δηλαδή πάθαμε στρατιωτική ήττα όχι και πολιτική, οδή­γησε το κόμμα μας σε περιττούς παληκαρισμούς και σε μια άσκοπη κα­τανάλωση της μεγάλης επιρροής του Κόμματος που είχε κερδίσει στην κατοχή. Η 2η Ολομέλεια του Κόμματος μας συνήλθε προ των εκλογών. Σ’ αυτή σχεδόν δε συζητήθηκε το ζήτημα των εκλογών. Έμεινε ανοιχτό αν θα πάρουμε μέρος ή όχι. Αντίθετα, στη στρατιωτική σύσκεψη πούγινε στο τέλος της Ολομέλειας φάνηκε ότι η καθοδήγηση του Κόμματος προσανατολίζεται μάλλον για ένοπλη εξέγερση, για ανατροπή της αντί­δρασης. Σαν συνέπεια είχε να οδηγηθεί το Κόμμα στην επίσης λαθεμένη θέση άρνησης, στην απόφαση αποχής απτίς εκλογές της 31 του Μάρτη. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Γράμμα Βαφειάδη στο ΠΓ (Πλατφόρμα Βαφειάδη)’

Advertisements
27
Ιολ.
18

Ιδεολογική πάλη ανάμεσα στο ΚΚΕ και στις παραφυάδες του ελληνικού τροτσκισμού 1946-47

Στην πρώτη φάση της Απελευθέρωσης, με το ΕΑΜ και το ΚΚΕ να είναι μαζικές δυνάμεις με ακτινοβολία, υπήρχε κλίμα αισιοδοξίας και μαχητικότητας για ένα μέλλον στα χέρια του λαού. Σε μια όχι συνηθισμένη πρωτοβουλία από το ΚΚΕ και οργανώσεις του τροτσκιστικού χώρου, έχουμε την περίπτωση ενός ισότιμου και πλούσιου διαλόγου. Με οργανωμένες διαλέξεις και δημοκρατική συζήτηση αγωνιστές που είχαν προσκληθεί από τα κόμματα του εργατικού κινήματος παρακολούθησαν μια πολύ ενδιαφέρουσα και για σήμερα συζήτηση για τα μεγάλα στρατηγικά ερωτήματα που απασχολούσαν το εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα στην περιόδο μετά την ήττα του φασισμού και το τέλος της Κατοχής: α) εσωτερική κατάσταση και τα καθήκοντα της εργατικής τάξης, β) Λαϊκή ή Σοσιαλιστική δημοκρατία, γ) ο χαρακτήρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και τα καθήκοντα των κομμουνιστών, δ) ελληνικός τροτσκισμός, ΚΚΕ και εργατική τάξη, ε) Αρχειομαρξισμός, ΚΚΕ και εργατική τάξη.

Συμμετείχαν το ΚΚΕ και από τον τροτσκιστικό χώρο το ΚΔΚΕ (Κομμουνιστικό Διεθνιστικό Κόμμα Ελλάδας), το ΚΑΚΕ (Κομμουνιστικό Αρχειομαρξιστικό Κόμμα Ελλάδας) και η ΔΕΠ (Διεθνής Επαναστατική Πρωτοπορία).

Η Κομμουνιστική Επιθεώρηση του ΚΚΕ προχώρησε σε έκδοση των πρακτικών των συζητήσεων αυτών με τον τίτλο «Ιδεολογική πάλη ανάμεσα στο ΚΚΕ και στις παραφυάδες του ελληνικού τροτσκισμού 1946-47». Αν και ο τίτλος είναι υποτιμητικός για τους συνομιλητές του ΚΚΕ και ίσως δείχνει την αλλαγή προς μια νέα εποχή αποξένωσης, το βιβλίο περιέχει τις απόψεις που κατατέθηκαν και είναι σημαντικό ντοκουμέντο. Στον πρόλογο του Λευτέρη Αποστόλου υπογραμμίζεται ότι λείπει το κείμενο της ΔΕΠ με ευθύνη δική τους, ενώ σημειώνεται πως οι αντίστοιχες εκδόσεις των ΚΔΚΕ («Διαλέξεις-συζητήσεις του ΚΚΕ και του ΚΔΚΕ», κυκλοφορεί από την Πρωτοποριακή Βιβλιοθήκη σε έκδοση του 1987) και ΚΑΚΕ δεν έχουν τα πρακτικά όλων των συζητήσεων, αλλά μόνο αυτών που οι συγκεκριμένες οργανώσεις εκπροσωπούσαν τον τροτσκστικό χώρο. Οπότε η έκδοση της ΚΟΜΕΠ είναι η πιο πλήρης.

Η συγκεκριμένη έκδοση είναι ανατύπωση από τις Εκδόσεις του Λαού στην περίοδο της Μεταπολίτευσης.

06
Απρ.
18

Κ. Θέος, Τα ελληνικά συνδικάτα στην πάλη ενάντια στο φασισμό και για την ανεξαρτησία τους (1947)

Ο καπνεργάτης Κώστας Θέος (1896-1958), ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ με πολύχρονη δράση στο εργατικό και συνδικαλιστικό κίνημα, γράφει στην μπροσούρα του «Τα ελληνικά συνδικάτα στην πάλη ενάντια στο φασισμό και για την ανεξαρτησία τους» (1947) για την προσπάθεια να κρατηθούν τα σωματεία ανεξάρτητα από το κράτος και την αστική πολιτική, καθώς και τη συμβολή στο αγώνα της Εθνικής Αντίστασης ενάντια στην Κατοχή. Όταν γράφει την μπροσούρα ο πρώην πρόεδρος της Ενωτικής ΓΣΕΕ και γραμματέας της ΓΣΕΕ, εκλεγμένος με τον ΕΡΓΑΣ (Εργατικό Αντιφασιστικός Συνασπισμός), είναι παράλληλα αναπληρωματικό μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, του οποίου έχει διατελέσει μέλος του ΠΓ και βουλευτής, ενώ στη διάρκεια της Αντίστασης είχε εκλεγεί εθνοσύμβουλος Δράμας της ΠΕΕΑ. Οι θέσεις που εκφράζει για τη διαδρομή του συνδικαλιστική κινήματος απηχούν λοιπόν αυτές του ΚΚΕ εκείνης της περιόδου.

26
Μαρ.
18

ΕΠΟΝ Πειραιά: Σπάμε την άτιμη την αλυσίδα (1945)

Η μπροσούρα με τον τίτλο «Σπάμε την άτιμη την αλυσίδα» εκδόθηκε από το Συμβούλιο Πόλης της ΕΠΟΝ Πειραιά το 1945. Είναι ένα χρονικό των αγώνων του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και της εθνικής αντίστασης στο τέλος της Κατοχής, από το Μπλόκο της Κοκκινιάς μέχρι τη μάχη της Ηλεκτρικής και την απελευθέρωση.

Η συγκεκριμένη έκδοση είναι ανατυπωση από την ΚΝΕ Πειραιά για τα 40 χρόνια από την ίδρυση της ΕΠΟΝ (1983) και περιέχει τη σχετική διακήρυξη του ΚΣ της ΚΝΕ.

19
Φεβ.
18

Γιάνη Πετσόπουλου: Τα πραγματικά αίτια της διαγραφής μου από το ΚΚΕ – Κριτική μιας πολιτικής καιροσκοπίας και προδοσίας -Ανοιχτή επιστολή προς τα μέλη του ΚΚΕ, προς όλους τους αγωνιστές της Αριστερής Παράταξης (Ιούνιος 1946)

Ο Γιάνης Πετσόπουλος, ο ιδρυτής και εκδότης του «Ριζοσπάστη» που θα γίνει όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ όταν θα συνδεθεί μαζί του, διαχώρισε τη θέση του από αυτό κατά τη δεκαετία του 1920. Επανασυνδέθηκε στη διάρκεια της Κατοχή, οπότε και συμμετείχε στην Αντίσταση, ενώ έγινε ξανά μέλος του ΚΚΕ. Μετά τον πόλεμο λόγω των διαφωνιών του διαφάφηκε. Τον Ιούνη του 1946 εκδίδει το βιβλίο «Τα πραγματικά αίτια της διαγραφής μου από το ΚΚΕ -Κριτική μια πολιτικής καιροσκοπίας και προδοσίας -Ανοιχτή επιστολή προς τα μέλη του ΚΚΕ, προς όλους τους αγωνιστές της Αριστερής Παράταξης». Σε αυτό περιέχονται κείμενα κριτικής στη γραμμή του ΚΚΕ τα οποία έστειλε κατά καιρούς στο ΠΓ της ΚΕ για όλα τα σημαντικά ζητήματα της περίοδου, ανάμεσά τους και τη Συμφωνία της Βάρκιζας και την αντιμετώπιση του Άρη Βελουχιώτη. Απαντά επίσης στην απόφαση της διαγραφής του, την οποία συνόδευαν βαρύτατοι όσο και αστήρικτοι χαρακτηρισμοί.

27
Ιολ.
17

ΕΑΜ: Οι ξένοι για το Δεκέμβρη

Έκδοση του Συνασπισμού Πολιτικών Κομμάτων του ΕΑΜ για το Δεκέμβρη του 1944 ένα χρόνο μετά τα γεγονότα με δηλώσεις και άρθρα από μέσα ενημέρωσης της Βρετανίας, της Γαλλίας και των ΗΠΑ, όπου φαίνεται ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας της βρετανικής επέμβασης.

16
Φεβ.
17

ΚΟΑ ΚΚΕ: Οι Ανατολικές Συνοικίες τον Δεκέμβρη του 1944

anat_synoikiesΗ μπροσούρα «Οι Ανατολικές Συνοικίες τον Δεκέμβρη του 1944» εκδόθηκε το 1945 από την 4η Αχτίδα της ΚΟΑ του ΚΚΕ και περιγράφει πώς δόθηκε η μάχη των Δεκεμβριανών σε εκείνη την περιοχή της Αθήνας από τις δυνάμεις του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ. Το κείμενο προέρχεται από την επανέκδοση των Ιστορικών Εκδόσεων (1976).

ΟΙ ΑΝΑΤΟΛΙΚΕΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ ΤΟΝ ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΤΟΥ 1944

Έκδοση της 4η Αχτίδας της ΚΟΑ του ΚΚΕ, Αθήνα 1945

Πώς φτάσαμε στον Δεκέμβρη

Σε μια από τις ιστορικές συνεδριάσεις της Βουλής των Κοινοτήτων το Δεκέμβρη του ’44, ο Τσώρτσιλ απαντώντας στις επιθέσεις των Εργατικών βουλευτών χαρακτήρισε την Αντίσταση του λαού της Αθήνας και του Πειραιά σαν «γκανγκστερικό κίνημα ληστών και τροτσκιστών». Την καραμέλα αυτή που της προσφέρθηκε τότε εξακολουθεί η «ελληνική» αντίδραση να την πιπιλάει μέχρι σήμερα, προσπαθώντας να παρουσιάσει το θαύμα της Δεκεμβριανής Αντίστασης σαν «αντεθνικό κίνημα». Για πρώτη φορά θα μας βρει σύμφωνους, γιατί πραγματικά το Δεκέμβρη γίνηκε ένα τέτοιο αντεθνικό κίνημα. Από ποιους όμως; Από το λαό που υπερασπίζοντας την ανεξαρτησία και την τιμή του άρπαξε τα όπλα ή από εκείνους που προσπαθώντας να διαιωνίσουν τα προνόμια της εκμετάλλευσης και της αποικιακής εξάρτησης από καιρό είχαν καταστρώσει τα σατανικά αντιλαϊκά τους σχέδια;

Αν υπήρχαν μερικές αμφιβολίες γι’ αυτό στα μυαλά των απλοϊκών πριν το Δεκέμβρη, στο χρόνο που πέρασε παραχώρησαν τη θέση τους στην απόλυτη επίγνωση και βεβαιότητα ότι κινηματίες και εχθροί του λαού ήταν η «ελληνική» δοσίλογη πλουτοκρατία και οι άγγλοι Τόρηδες.

Σ’ αυτό βοήθησαν πολύ η δημοσίευση των εκθέσεων του περίφημου ταξίαρχου Έντυ και οι δίκες των Κουίσλιγκς, της Ειδικής και του Μπουραντά. Πάνω απ’ όλα όμως βοήθησε το μεταδεκεμβριανό χάος, το έπαθλο της «νίκης» τους.

Η εξέταση όμως της πολιτικής των Τόρηδων και της προδοτικής συνωμοσίας της ντόπιας αντίδρασης ξεφεύγει από τους σκοπούς αυτού του βιβλίου. Εδώ θα προσπαθήσουμε να δώσουμε τα περιστατικά που αποτέλεσαν την πικρή και αιματηρή

πείρα του λαού των Ανατολικών Συνοικιών, πείρα που τον όπλισε με την πίστη και ενέπνευσε τον απαράμιλλο ηρωισμό που έδειξε στις μέρες της Δεκεμβριανής Αντίστασης.

Το λαό των Συνοικιών μας τον βρήκε η απελευθέρωση κουρελιασμένο, εξαντλημένο, καταματωμένο, αλλά πιο δυνατό και αποφασιστικό παρά ποτέ. Μήνες πριν από την απελευθέρωση της Αθήνας η πάλη του λαού μας και ο ηρωισμός του ΕΛΑΣ είχαν πετύχει το θαύμα να υπάρχουν λεύτερες συνοικίες μέσα σε μια σκλαβωμένη πρωτεύουσα. Τέτοια κατορθώματα χρειάζονται καθημερινούς αγώνες και σκληρές μάχες. (Μα οι Ανατολικές Συνοικίες πάντα στάθηκαν στην πρώτη γραμμή, έτοιμες να παλέψουν, να θυσιαστούν, να χύσουν το αίμα τους για τη Λευτεριά της πατρίδας μας, για να γίνει ο λαός αφέντης στον τόπο του). Έτσι οι Ανατολικές Συνοικίες γνώρισαν τη Λευτεριά και τη Λαοκρατία όταν ακόμα Γερμανοί και προδότες κυριαρχούσαν στην Αθήνα. Μα αυτό το πέτυχαν πολεμώντας νύχτα μέρα.

Σαράντα εννιά μάχες έδωσε ο ΕΛΑΣ μας.

Χίλιους νεκρούς είχαν οι καταχτητές και οι Ράλληδες. Οκτακόσια παιδιά του λαού πέσανε στον αγώνα. Έξι χιλιάδες στα γερμανικά κάτεργα κι απ’ αυτούς γύρισαν διακόσιοι. Μα δεν ήταν μόνο αυτό. Και οι Συνοικίες μας πλήρωσαν το φόρο τους στο μαυραγοριτισμό του πλουτοκρατικού Μινώταυρου.

Και να τα αποτελέσματα.

Στους ενήλικες οι φυματικοί και προφυματικοί φτάνουν το 34-40% και απ’ αυτούς 18-20% χωρίς ελπίδα γιατρειάς. Στα παιδιά η στατιστική είναι ανατριχιαστική. Το 75% είναι παιδιά φυματικά, προφυματικά ή αδενοπαθή. Το 15% από αυτά πάσχει από διάφορες άλλες αρρώστιες και μόνο το 10% είναι γερό. Κάτι τέτοιες στατιστικές θα αποτελέσουν το βασικότερο μέρος του κατηγορητηρίου των οικονομικών δοσίλογων όταν μεθαύριο η λαϊκή Δικαιοσύνη τους κάτσει στο σκαμνί.

Έτσι αντίκρισε ο λαός μας τον ήλιο της απελευθέρωσης.

Νικητής μα και σακατεμένος, κουρελιασμένος, καταματωμένος. Για μας τα συνθήματα «Θάνατος στους προδότες», «Ψωμί και Λευτεριά στο Λαό» δεν ήταν απλώς όμορφα λόγια, ήταν οργανική ανάγκη, ήταν συμπεράσματα από την αιματηρή μας πείρα και ήταν, το σπουδαιότερο, το έπαθλο της νίκης.

Όταν οι ατέλειωτες φάλαγγες του λαού μας ξεκινούσαν από τις συνοικίες για να πανηγυρίσουν την Απελευθέρωση, να διεκδικήσουν το δικαίωμα στη ζωή, να υπερασπίσουν τις λαϊκές ελευθερίες, στην κεφαλή της διαδήλωσης βρίσκονταν οι πεθαμένοι από την πείνα του ’41, οι σκοτωμένοι υπερασπιστές της λευτεριάς μας, εκείνοι που άφησαν την τελευταία τους πνοή μέσα στα μπουντρούμια του Παπαγιώργη, της Μέρλιν, της Ελπίδος. Η Λεύτερη, Ανεξάρτητη και Λαοκρατούμενη Ελλάδα ήταν η δικαίωση της θυσίας των νεκρών και της καθημερινής πάλης των ζωντανών.

Μια τέτοια διαδήλωση ξεκίνησε στις 15 του Οχτώβρη από τα αδούλωτα χώματα της Καισαριανής, του Βύρωνα, του Κατσιποδιού για να γιορτάσει την απελευθέρωση της Αθήνας. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘ΚΟΑ ΚΚΕ: Οι Ανατολικές Συνοικίες τον Δεκέμβρη του 1944’




2ο συνέδριο ΚΝΕ 3ο συνέδριο ΚΝΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ ΔΣΕ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Εμφύλιος Πόλεμος Ενιαίο Μέτωπο Πάλης ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κύρκος Κώστας Κάππος Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ ΝΑΤΟ ΝΔ Νέα Δημοκρατία Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Πόλεμος στον Κόλπο Ρήγας Φεραίος Σπύρος Χαλβατζής Στόχοι του Έθνους Συμφωνία της Βάρκιζας Συνασπισμός Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιδικτατορικός αγώνας αντιπολεμικό κίνημα αντισυναίνεση αντιφασιστική πάλη διάσπαση '89 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός καταλήψεις '90-'91 μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα νεοφιλελευθερισμός συνέδρια ΚΚΕ τροτσκιστές φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 35.239 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 16 ακόμα followers

Advertisements

Αρέσει σε %d bloggers: