Posts Tagged ‘εκλογές 1946



30
Ιολ.
19

Ομιλία Μ. Παρτσαλίδη στην 7η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (14-18/5/1950)

Ο Μ. Παρτσαλίδης είχε σε όλη τη συζήτηση του απολογισμού μετά τον Εμφύλιο σταθερά κριτική στάση απέναντι στις επιλογές του Ν. Ζαχαριάδη και της ηγετικής ομάδας του ΚΚΕ στη δεκαετία του 1940. Στην ομιλία του στην 7η ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (14-18/5/1950) αναπτύσσει παραπέρα τις σκέψεις που είχε διατυπώσει στο Αναλυτικό σημείωμα προς την ηγεσία του ΚΚΕ (14.2.1950)

. Ο Ν. Ζαχαριάδης και η ηγεσία του ΚΚΕ από τη μία αντιμετώπισαν σωστά τις θέσεις του Παρτσαλίδη σαν μια διαφορετική άποψη που πρέπει να κατατεθεί. Από την άλλη την αντιμετώπισαν σαν εχθρική προς το κόμμα τοποθέτηση και έλαβαν μέτρα. Ο Παρτσαλίδης, λόγω της σχέσης του με παράγοντες της σοβιετικής ηγεσίας, παρά τη σφοδρή κριτική που θα δεχτεί -και στην 3η Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ- δεν είχε την τύχη του Καραγιώργη που φυλακίστηκε και εξοντώθηκε, ούτε του Βαφειάδη που βρέθηκε καθαιρεμένος εκτός οργάνων. Αυτό θα γίνει στην επόμενη φάση με την καθαίρεσή του από τη 2η ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το 1952.

Η ομιλία του Μ. Παρτσαλίδη στην 7η ολομέλεια δημοσιεύτηκε σαν υλικό μιας αντιπαραθετικής γραμμής (πλατφόρμα) στην ΚΕ στο θεωρητικό περιοδικό του ΚΚΕ Νέος Κόσμος (8/26, Αύγουστος 1950) με τα υλικά για την 3η Συνδιάσκεψης και αναδημοσιεύτηκε στο βιβλίο των Π. Ροδάκη-Μπ. Γραμμένου, «Η τρίτη Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ 10-14/10/1950. Τα άγνωστα πρακτικά μιας σκηνοθετημένης δίκης εναντίον των πρώτων κομμουνιστών της αμφισβήτησης» (εκδ. Γλάρος).

Το κείμενο της ομιλίας του Μ. Παρτσαλίδη είναι το εξής:

Μπαίνω στο ζήτημα της δράσης του Κόμματος όπως τη βλέπω εγώ.

Μια προκαταρκτική παρατήρηση. Εδώ γίνεται προσπάθεια να εξετα­στεί με πνεύμα κριτικής και αυτοκριτικής η δράση του ΚΚΕ τα τελευ­ταία χρόνια. Δεν στεκόμαστε στη θετική πλευρά της δράσης αυτής. Θά-τανε φυσικά λάθος να την αρνηθούμε. Το ΚΚΕ και στην περίοδο της χιτλεροφασιστικής κατοχής και μετά ανάπτυξε σημαντική δραστηριότη­τα, που είχε σαν αποτέλεσμα το μεγάλωμα της επιρροής του. Πρέπει ως τόσο να σημειωθεί ό,τι η δραστηριότητα αυτή σε μεγάλο βαθμό στηρί­χθηκε σ’ ένα εξαιρετικά αυθόρμητο κίνημα.

Πρώτο θέμα, που είναι και ζήτημα της γενικής γραμμής του Κόμμα­τος. Στην Ελλάδα η αγγλοαμερικάνικη πίεση ήταν και είναι εξαιρετική. Η λαθεμένη γραμμή του ΚΚΕ στον καιρό του πολέμου, σχετικά με τις προοπτικές και τις δυνατότητες του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, φα­νερώνει επίδραση της πίεσης αυτής μέσα στις γραμμές μας. Διατυπώθη­κε η θεωρία πως δεν μπορεί να γίνει ούτε σκέψη για σύγκρουση με την Αγγλία που κυριαρχεί στη Μεσόγειο. Πως το ΕΑΜ, παρά το γεγονός ότι συγκέντρωνε κάτω από τη σημαία του την πλειοψηφία του Λαού, δεν μπορούσε να επικρατήσει ενάντια στη θέληση της Αγγλίας την ώρα της απελευθέρωσης. Σας θυμίζω ότι ο σ. Γιάννης μας έλεγε συχνά: «Τι να σου κάνει η καημένη η Ελλάδα, είναι μια φούχτα. Κιχ να κάμει επρόφτασε ο αγγλικός στόλος».

Πραχτικά η λαθεμένη αυτή θεωρία εκδηλώνεται στις συνεχείς υποχω­ρήσεις μπροστά στα πλουτοκρατικά κόμματα, μπροστά τους εγγλέζους της στρατιωτικής αποστολής και στους μισθωτούς των εγγλέζων και των γερμανών μαζί σαν το Ζέρβα, στις συμφωνίες του Λιβάνου και της Γκαζέρτας, στην απόσπαση της πάλης για την εθνική απολύτρωση από την πάλη για την κοινωνική απολύτρωση του ελληνικού λαού. Η άποψη ότι δεν υπάρχει προοπτική απολύτρωσης της Ελλάδας από το ζυγό της ντό­πιας πλουτοκρατίας και του αγγλικού ιμπεριαλισμού εξαιτίας της γεωγραφικής της θέσης στη Μεσόγειο όπου κυριαρχεί η Αγγλία, είναι ριζι­κά αντίθετη με τη λενινιστική-σταλινική θεωρία της προλεταριακής επα­νάστασης. Να, τι λέει ο σ. Πονομάριεφ: «Ο σ. Στάλιν έδειξε πως η νίκη της εργατικής τάξης σε παγκόσμια κλίμακα, η νίκη του σοσιαλισμού ενά­ντια στον καπιταλισμό θάρθει όχι σαν αποτέλεσμα της ταυτόχρονης α­νατίναξης του καπιταλιστικού συστήματος, αλλά σαν αποτέλεσμα του σπασίματος της αλυσίδας του ιμπεριαλιστικού μετώπου στους ξεχωρι­στούς του κρίκους, σαν αποτέλεσμα της νίκης του σοσιαλισμού πρωταρ­χικά σε μια χώρα και της παραπέρα απόσπασης από το καπιταλιστικό σύστημα ολοένα καινούργιων χωρών που θα συγκεντρώνονται γύρω α­πό το πρώτο κράτος του νικηφόρου σοσιαλισμού. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Ομιλία Μ. Παρτσαλίδη στην 7η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ (14-18/5/1950)’




2ο συνέδριο ΚΝΕ 3η Συνδιάσκεψη ΚΚΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 7η Ολομέλεια (1950) 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ ΔΣΕ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Εμφύλιος Πόλεμος Ενιαίο Μέτωπο Πάλης Κ. Καραγιώργης ΚΓΑΝΕ ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κύρκος Μ. Βαφειάδης Μακεδονικό Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ Νέα Δημοκρατία ΟΚΝΕ Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Ρήγας Φεραίος Στάλιν Στόχοι του Έθνους Συμφωνία της Βάρκιζας Συνασπισμός Τίτο Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιπολεμικό κίνημα αντιφασιστική πάλη εκλογές 1946 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα εσωκομματική δημοκρατία ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα συνέδρια ΚΚΕ τροτσκιστές φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 40.325 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 17 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: