Posts Tagged ‘Ενιαίο Μέτωπο Πάλης

26
Δεκ.
19

Πώς το ΚΚΕ οδήγησε την ΚΝΕ σε διάσπαση το 1989 με αφορμή το Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή

Το Σάββατο 16.9.1989 και ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη το Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή στην Αθήνα, ο Ριζοσπάστης αιφνιδιάζει τον κόσμο του ΚΚΕ και της Αριστεράς, καθώς έχει σαν πρώτο θέμα την κρίση που δημιουργήθηκε μετά την επιλογή του ΚΚΕ να επιβάλλει οργανωτικά μέτρα στην ΚΝΕ. Δεν ήταν συνηθισμένο μετά το 1974 η ηγεσία του ΚΚΕ να παραδέχεται ότι δεν υπάρχουν «ατσάλινες ομοφωνίες» ή να μην αποδίδονται οι διαφωνίες σε προσωπικές επιλογές διαχωρισμού. Ήταν σαφής όμως η διάθεση καταστολής. Στο στόχαστρο μπαίνει κάθε διαφωνία για το Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ και τη συγκρότηση του Συνασπισμού, την κυβέρνηση Τζαννετάκη, αλλά και την Περεστρόικα του Γκορμπατσόφ και της ηγεσίας του ΚΚΣΕ.

Αφορμή ήταν οι φεστιβαλικές εκδηλώσεις της Σπουδάζουσας Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ που διοργανώθηκαν καθώς η τοπική ηγεσία του ΚΚΕ είχε επιβάλλει την υποβάθμιση του Φεστιβάλ της ΚΝΕ, καταργώντας τις ενιαίες μεγάλες εκδηλώσεις, διασπώντας το σε τρεις εκδηλώσεις, για τα ναρκωτικά στους Αμπελόκηπους, για το περιβάλλον στην Καλαμαριά και ένα διήμερο το Συνασπισμό στο Λ. Πύργο. Η Σπουδάζουσα Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιήσει ένα τριήμερο φεστιβάλ στο «Πάρκο των Σκύλων» στην παραλία στις 22-24/9, όπου είχε πραγματοποιηθεί με επιτυχία το φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή της προηγούμενης χρονιάς αφιερωμένο στα 70 χρόνια ΚΚΕ-20 Χρόνια ΚΝΕ. Η ηγεσία του ΚΚΕ θεώρησε ότι η ανακοίνωση εκδηλώσεων μετά τις αντίστοιχες κεντρικές στην Αθήνα είναι αντικομματική ενέργεια…

Συγκεκριμένα σε ρεπορτάζ του Ριζοσπάστη προβάλλεται η δήλωση της μειοψηφίας του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ, που διαφωνεί με την απόφαση του Γραφείου να πάρει υπό την ευθύνη του το Φεστιβάλ της Σπουδάζουσας Θεσσαλονίκης. Το γεγονός ότι για πρώτη μετά από πολλές δεκαετίες ο Ριζοσπάστης δημοσιεύει τη διαφωνία σε ένα κορυφαία όργανο κάνει αντιληπτό ότι έρχεται μια σοβαρή κρίση στην ΚΝΕ και το ΚΚΕ. Εξάλλου την απόφαση του Γραφείου του ΚΣ την εμφανίζει σαν ανακοίνωση των 6 από τα 11 μέλη του οργάνου. Δηλαδή τους αντιμετωπίζει σαν ομάδα, με αντικαταστατική δράση μάλιστα. Ακολουθούν οι ανακοινώσεις των καθοδηγητικών οργάνων του ΚΚΕ Θεσσαλονίκης και της οργάνωσης πόλης της ΚΝΕ.

Στο κύριο άρθρο με τίτλο για «Για την ΚΝΕ» γίνεται σαφές ότι η αντιπαράθεση δεν αφορά τις φεστιβαλικές εκδηλώσεις της Σπουδάζουσας Θεσσαλονίκης, αλλά τις πολιτικές απόψεις των μελών και στελεχών της ΚΝΕ που αμφισβητούν την επλογή για τη συγκρότηση του Συνασπισμού.

Δημοσιεύτηκαν επίσης δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ Γρηγόρη Φαράκου, με το χαρακτηριστικό τίτλο «Δεν μπήκαμε με το ζόρι στο Κόμμα».

Οι επόμενες μέρες έφεραν καταιγιστικές εξελίξεις. Το απόγευμα της ίδιας μέρας ο γραμματέας της ΚΝΕ Γιώργος Γράψας απάντησε στην ομιλία του στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του Οδηγητή στην Αθήνα, για να ακολουθήσει την επόμενη μέρα η επιβεβαίωση των επιλογών του ΚΚΕ για διάσπαση από τον γραμματέα του Γρηγόρη Φαράκο με ομιλία στον ίδιο χώρο.

Στη βάση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ υπήρχαν σοβαρές διαφωνίες για τη συγκρότηση του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου με την ΕΑΡ, τη δεξιά εκδοχή που προέκυψε από τη διάσπαση του ΚΚΕ Εσωτερικού, στη βάση του Κοινού Πορίσματος (Δεκέμβρης 1988), μιας πλατφόρμας με σοσιαλδημοκρατικά χαρακτηριστικά, έντονο κυβερνητισμό και απεμπόληση της αντίθεσης στην τότε ΕΟΚ, τη σημερινή ΕΕ. Αυτή επιλογή είχε διαφανεί από τις Οι Θέσεις του ΚΚΕ για την Ενιαία Εσωτερική Αγορά και το 1992 (Μάρτης 1988), που είχαν αιφνιδιάσει δυσάρεστα τον κόσμο της Αριστεράς και του ΚΚΕ. Αυτές οι εξελίξεις ήταν το έμπρακτο αποτέλεσμα μια σταδιακής αλλαγής θέσεων που σηματοδοτούσε η  στρατηγική για «Νέου Τύπου Ανάπτυξη» που αποφάσισε το 12ο συνέδριο του ΚΚΕ το 1987 μια δεξιότερη προσαρμογή της «αλλαγής με κατεύθυνση το σοσιαλισμό». Για πολλούς αγωνιστές ήταν συνέχεια της πολιτικής ουράς απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο των δημοκρατικών δυνάμεων και της Αλλαγής που αποφάσισε το 11ο συνέδριο του ΚΚΕ.

Σοκ ήταν για τους εργαζόμενους και τον κόσμο της Αριστεράς  η συγκρότηση της κυβέρνησης Τζανετάκη τον Ιούλη του 1989 σε συνεργασία με τη ΝΔ που πρόβαλλε ένα νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα, με τη συμμετοχή τάσεων και παραγόντων της αντικομμουνιστικής δεξιάς που ετοιμαζόταν για τη ρεβάνς της πτώσης του υπαρκτού σοσιαλισμού. Είναι χαρακτηριστικό ότι και η κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ εγκρίθηκε εκ των υστέρων από τα κορυφαία όργανα του ΚΚΕ, αρχικά το ΠΓ και κατόπιν η ΚΕ του ΚΚΕ. Υπήρξαν όμως και σημαντικές δημόσιες αντιδράσεις, όπως η δήλωση του βουλευτή του Συνασπισμού και του ΚΚΕ Κ. Κάππου που δεν έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Τζανετάκη, αλλά και η αρθρογραφία στο περιοδικό ΠΡΙΝ που απηχούσε τις απόψεις των διαφωνούντων από τα αριστερά (τεύχη Ιούλη, Αυγούστου, Σεπτέμβρη 1989).

Εξάλλου όλο και περισσότερο γινόταν φανερό ότι η Περεστρόικα του ΚΚΣΕ αντί για ανανέωση του υπαρκτού σοσιαλισμού, ήταν προϊόν διάθεσης συμβιβασμού με τις ΗΠΑ τον ιμπεριαλισμό. Εξάλλου ένα χρόνο περίπου μετά τα γεγονότα που περιγράφονται η ΕΣΣΔ πρόλαβε να στηρίξει τις ΗΠΑ στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου ενάντια στο Ιράκ πριν διαλυθεί το Δεκέμβρη του 1991…

Η επιλογή της ηγεσίας του ΚΚΕ να προχωρήσει σε οργανωτικό ξεκαθάρισμα κάθε διαφωνίας και αντίρρησης στις επιλογές του κυβερνητισμού, ακόμα και σε συνεργασία με τη νεοφιλελεύθερη ΝΔ του Κων. Μητσοτάκη, αλλά και κάθε κριτικής στην Περεστρόικα, περνούσε από το πλήγμα που μεθοδεύτηκε ενάντια στην ΚΝΕ. Η μαζική νεολαίστικη οργάνωση αντιμετωπιζόταν σαν αριστερίστικο βαρίδιο ειδικά με τις αποφάσεις το Ενιαίο Μέτωπο Πάλης της Νεολαίας (1987) και το 4ο Συνέδριο της οργάνωσης (Ιούνης 1988) που επεξεργάστηκε παραπέρα την πρόταση του Μετώπου σαν μια εργατική απάντηση στη νεοφιλελεύθερη επίθεση, αλλά και ένα δρόμο επαναστατικής ανανέωσης για τις ιδέες του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού.

Διαβάστε τα σχετικά δημοσιεύματα στο Ριζοσπάστη για την επιλογή του ΚΚΕ να διασπάσει την ΚΝΕ το 1989: Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Πώς το ΚΚΕ οδήγησε την ΚΝΕ σε διάσπαση το 1989 με αφορμή το Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή’

18
Ιολ.
15

3η συνδιάσκεψη ΝΑΡ: η Εισήγηση της Συντονιστικής Επιτροπής (1993)

Εισήγηση της Συντονιστικής Επιτροπής στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη

του Νέου Αριστερού Ρεύματος

Αθήνα, 5-6 Ιούνη 1993

 

Επαναστατική πάλη. Κομμουνιστική οργάνωση.

Ο ρόλος, ο χαρακτήρας και το μέλλον του ΝΑΡ

Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΕΝΟΣ ΝΕΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΜΕΣΑΙΩΝΑ

Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 όλα φαίνονταν «ρόδινα» για τον κόσμο του κεφαλαίου. Οι πρώην «σοσιαλιστικές» χώρες είχαν συντριβεί, το ίδιο και το εργατικό-αριστερό κίνημα στην καπιταλιστική Δύση. Οι οικονομικοί δείκτες ευημερούσαν και οι αξίες της «ελεύθερης αγοράς» θριάμβευαν σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης —και προπάντων στις συνειδήσεις των ανθρώπων.

Όμως η ευφορία δεν κράτησε πολύ.

Το 1992, το «μυθικό έτος» της Ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, κλονίστηκαν ανεπανόρθωτα τα υπεραισιόδοξα σχέδια των δυνάμεων του κεφαλαίου. Οι νομισματικές κρίσεις, οι αναστατώσεις των ολοκληρώσεων, το αναπτυξιακό τέλμα, οι σεισμοί στο πολιτικό σύστημα, τα κινήματα διαμαρτυρίας «τάραξαν» τον αμέριμνο περίπατο των ολιγαρχιών σ’ όλο τον κόσμο.

Οι πρώτοι μήνες του 1993 διέψευσαν τις ελπίδες για μια γρήγορη και εύκολη ανάκαμψη: πολύ πιο γρήγορα από κάθε άλλη περίοδο έγινε εμφανής η αναποτελεσματικότητα των λύσεων που δοκιμάστηκαν. Και αποδείχθηκε ότι οι κρισιακοί τριγμοί του 1992 σηματοδοτούν κάτι περισσότερο από ένα απλό «λαχάνιασμα» και απαιτούν βαθύτερες «χειρουργικές τομές» στο «σώμα» της καπιταλιστικής κοινωνίας.

α) Καπιταλιστική ανασυγκρότηση: Από το θρίαμβο στην κόπωση και το κρισιακό τέλμα

Η καπιταλιστική ανασυγκρότηση — ο νεοσυντηρητισμός ήταν η υπερεπιθετική στρατηγική του κεφαλαίου που αναδύθηκε μετά την κρίση του 1973-1975 και επεδίωκε μια ριζική αναδιοργάνωση του συνόλου των κοινωνικών σχέσεων σε βάρος της εργατικής τάξης.

Συμπληρώνονται ήδη δύο δεκαετίες από τα πρώτα βήματα αυτής της στρατηγικής και περίπου 15 χρόνια από την κυβερνητική άνοδο των Ρήγκαν και Θάτσερ. Στη διάρκεια αυτής της περιόδου ο κόσμος της εργασίας δέχθηκε συντριπτική ήττα. Σε παγκόσμια κλίμακα και στη χώρα μας, με περισσότερες ή λιγότερες αντιφάσεις και αντιστάσεις, οι αναδιαρθρώσεις που επιχείρησε το κεφάλαιο σε μεγάλο βαθμό πέρασαν, έγιναν υλική πραγματικότητα που επιδρά σήμερα καθοριστικά στην αντικειμενική θέση, τη συνείδηση και την πολιτική συμπεριφορά των εργαζόμενων και της νεολαίας. Ένα νέο, πιο εκμεταλλευτικό κοινωνικοπολιτικό τοπίο έχει πλέον διαμορφωθεί, προκαλώντας τους επαναστάτες του σήμερα ν’ ανιχνεύσουν τους δρόμους και τις προϋποθέσεις της αντικαπιταλιστικής ανατροπής και της κομμουνιστικής απελευθέρωσης ακριβώς στο έδαφος αυτής της πραγματικότητας.

Ωστόσο, η καπιταλιστική κοινωνία δεν βρίσκεται σήμερα στη δεκαετία του θριαμβευτικού νεοσυντηρητικού περιπάτου. Ο δυναμισμός της καπιταλιστικής ανασυγκρότησης μοιάζει να εξαντλείται, το ίδιο και τα καύσιμα που πρόσφερε η κατάρρευση των «σοσιαλιστικών» χωρών και των Κ.Κ. της Δύσης. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘3η συνδιάσκεψη ΝΑΡ: η Εισήγηση της Συντονιστικής Επιτροπής (1993)’

20
Φεβ.
15

5ο συνέδριο ΚΝΕ (ΝΑΡ): Σημεία από το κλείσιμο του Γιώργου Γράψα

Ο Οδηγητής της Νεολαίας δημοσίευσε σε ρεπορτάζ του σημεία από το κλείσιμο του Γ. Γράψα, απερχόμενου γραμματέα της ΚΝΕ, στο 5ο συνέδριο:

Σημεία από το κλείσιμο του Γιώργου Γράψα

Στο 5ο Συνέδριο -όπως εξάλλου και στην προσυνεδριακή περίοδο- έγινε μια έντονη συζήτηση, που φυσικά όλοι την περιμέναμε. Συζήτηση που έτσι ή αλλιώς εκφράζει την κοινή, πιστεύω, αγωνία όλων μας.

Στο κέντρο της συζήτησης βρέθηκε, όπως ήταν φυσικό, το ζήτημα που και η Εισήγηση και οι Θέσεις έβαζαν, για τη φυσιογνωμία της ΚΝΕ.

  • για τις σχέσεις της με τη νεολαία και το νεολαιίστικο κίνημα
  • για την εσωτερική της δημοκρατική λειτουργία
  • για τις σχέσεις της με το Νέο Αριστερό Ρεύμα και τη συμβολή της στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου επαναστατικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία
  • για τη σχέση της με την επαναστατική θεωρία και επαναστατική σκέψη της εποχής μας
  • και φυσικά αρκετή αναφορά έγινε από ομιλητές, πάνω στην πορεία της ΚΝΕ τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα στο διάστημα από την 8η Σύνοδο και το 4ο Συνέδριο μέχρι τη διάσπαση.

Τι θέλουμε όμως να παρατηρήσουμε: Συνεχίστε την ανάγνωση ‘5ο συνέδριο ΚΝΕ (ΝΑΡ): Σημεία από το κλείσιμο του Γιώργου Γράψα’

03
Σεπτ.
14

5ο συνέδριο ΚΝΕ (ΝΑΡ): Θέσεις του ΚΣ

Οι Θέσεις του ΚΣ και το Σχέδιο Καταστατικού για το 5ο Συνέδριο ΚΝΕ (ΝΑΡ). Το 5ο Συνέδριο ήταν πρώτο μετά από την «ανταρσία του 1989» και τη διάσπαση της ΚΝΕ. Ουσιαστικά ήταν το ιδρυτικό συνέδριο μιας νέας ανεξάρτητης κομμουνιστικής νεολαίας που καθώς συνδέθηκε με το εγχείρημα του ΝΑΡ, έγινε γνωστή σαν ΚΝΕ-ΝΑΡ ώστε να διαφοροποιείται από τις νεολαιίστικες δυνάμεις του ΚΚΕ που ανασυγκροτήθηκαν σαν ΚΝΕ.
Στο κείμενο των Θέσεων γίνεται μια κριτική αποτίμηση της πορείας της ΚΝΕ, της εξέλιξης του ΚΚΕ με αποκορύφωμα το σχηματισμό του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου και τη συγκρότηση της κυβέρνησης Τζανετάκη, αλλά και των εξελίξεων στον υπαρκτό σοσιαλισμό που εκείνη την περίοδο ουσιαστικά οδηγείται στην κατάρρευση. Γίνεται επίσης μια προσπάθεια να περιγραφεί ο ρόλος και τα καθήκοντα μιας κομμουνιστικής νεολαίας στις συγκεκριμένες συνθήκες στην ελληνική κοινωνία, κάτι που αποτυπώνεται στο Σχέδιο Καταστατικού.

25
Ιολ.
14

ΚΝΕ: Απόφαση Δ’ Συνόδου του ΚΣ (Οκτ. ’89)

Το Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ στη Δ’ Σύνοδό του πήρε αποφάσεις για την πορεία της οργάνωσης μετά την «ανταρσία» του ’89, τη ρήξη με το ΚΚΕ και τη διάσπαση της ΚΝΕ.
Πρώτο σημαντικό βήμα στην αυτοτελή πορεία το 5ο συνέδριο της ΚΝΕ.
Η συμμετοχή στις διεργασίες που οδήγησαν στην ίδρυση του Νέου Αριστερού Ρεύματος το Φλεβάρη του 1990 ολοκληρώνουν τη μετεξέλιξη της οργάνωσης σε ΚΝΕ-ΝΑΡ.

25
Ιολ.
14

Περιοδικό ΠΡΙΝ, τ. 6, Οκτώβρης 1989

Μέρες συναίνεσης, καιροί «ανανέωσης»…: ο τίτλος του 6ου τεύχους του περιοδικού ΠΡΙΝ παραπέμπει στις παλαιοκομματικού τύπου αντιδημοκρατικές εκκαθαρίσεις που οδήγησαν στη διάσπαση της ΚΝΕ και την αποχώρηση μελών και στελεχών από το ΚΚΕ. Η συμμετοχή του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου στην κυβέρνηση Τζανετάκη, μετά την προσχώρηση του ΚΚΕ και του Συνασπισμού στη γραμμή της κοινωνικής συναίνεσης για ξεπεραστεί η πολιτική κρίση είχε το τίμημά της που ήταν η ρήξη με το ατίθασο νεολαιίστικο δυναμικό της ΚΝΕ. Η αντισυναινετική κινηματική γραμμή απέναντι στο νεοφιλελευθερισμό, η μετωπική γραμμή στο νεολαιίστικο κίνημα σε διαφοροποίηση με το Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ και την ενότητα «από τα πάνω» στο Συνασπισμό, η κριτική στάση απέναντι στην Περεστρόικα και το αίτημα για μια επαναστατική ανανέωση, δε χωράγανε στην Αριστερά της συναίνεσης.

Το ΠΡΙΝ παρουσιάζει με αναλυτικά ρεπορτάζ και αρθρογραφία την «ανταρσία της ΚΝΕ» και τις επιλογές του ΚΚΕ που οδήγησαν στη διάσπαση και την κρίση την Αριστερά.

22
Ιολ.
14

Η ομιλία του Γ. Γράψα στο 15ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή (16.9.1989)

grapsas001Το Σάββατο 16 Σεπτέμβρη του 1989 ξεσπά οργανωτική κρίση στην ΚΝΕ, μετά τη δημόσια διαφοροποίηση της μειοψηφίας των 5 μελών του Γραφείου του ΚΣ με δήλωση στο «Ριζοσπάστη», ενέργεια που είχε την κάλυψη της ηγεσίας του ΚΚΕ. Αφορμή ήταν οι φεστιβαλικές εκδηλώσεις της Οργάνωσης Σπουδάζουσας Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ. Φυσικά η αιτία δεν ήταν ένα δευτερεύον οργανωτικό ζήτημα, αλλά οι ισχυρές διαφωνίες στους κόλπους της ΚΝΕ για τις πολιτικές επιλογές της ηγεσίας του ΚΚΕ, τη συγκρότηση του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου, καθώς και τη συμμετοχή στην κυβέρνηση Τζαννετάκη, αλλά και την στήριξη και μάλιστα χωρίς επιφυλάξεις της Περεστρόικα του Γκορμπατσώφ στην ΕΣΣΔ.

Το απόγευμα της ίδιας μέρας ο Γιώργος Γράψας, γραμματέας τότε του ΚΣ της ΚΝΕ, μίλησε όπως ήταν προγραμματισμένο στο 15ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή στην Αθήνα. Δίνοντας δημόσια με την ομιλία του το στίγμα των αναζητήσεων στην ΚΝΕ και των διαφωνιών με την ηγεσία, του ΚΚΕ, ο Γ. Γράψας σηματοδότησε την απαρχή της ανταρσίας της ΚΝΕ. Σχολιάζοντας την ομιλία του Γ. Γράψα, ο σκηνοθέτης Θ. Αγγελόπουλος είχε δηλώσει: «Εύχομαι οι δονήσεις στο εσωτερικό της ΚΝΕ να γίνουν γόνιμος διάλογος και να μη σταματήσουν με παρεμβάσεις».

Ακολούθησαν τα οργανωτικά μέτρα της ΚΕ του ΚΚΕ που οδήγησαν στη διάσπαση της ΚΝΕ, η απόφαση του ΚΣ για την αυτόνομη πορεία της ΚΝΕ και η συγκρότηση του Νέου Αριστερού Ρεύματος (ΝΑΡ) το Γενάρη του 1990, μαζί με μέλη και στελέχη του ΚΚΕ που αποχώρησαν.

Διαβάστε το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Γ. Γράψα όπως δημοσιεύτηκε στον «Οδηγητή»:

Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Η ομιλία του Γ. Γράψα στο 15ο Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή (16.9.1989)’

10
Ιολ.
12

4ο Συνέδριο ΚΝΕ: Ντοκουμέντα

01
Ιολ.
12

Από το 3ο προς το 4ο Συνέδριο της ΚΝΕ: αποφάσεις του ΚΣ

Apo3osto4osynedriokneΣτη διάστημα που μεσολάβησε από το 1983 που πραγματοποιήθηκε το 3ο Συνέδριο της ΚΝΕ μέχρι το 4ο συνέδριο το 1988, ο εκφυλισμός της Αλλαγής του ΠΑΣΟΚ και το ξεκίνημα της Περεστρόικα στην ΕΣΣΔ που θα επιχειρούσε να υπερβεί τον Ψυχρό Πόλεμο, επέδρασαν καταλυτικά στην πολιτική της ΚΝΕ.

Η πολιτική της αυτοδύναμη κυβέρνησης που πίεσε σε μεγάλο βαθμό τα εκλογικά ποσοστά του ΚΚΕ και της Αριστεράς το 1985, φανέρωσε ένα ΠΑΣΟΚ που ήταν κόμμα εξουσίας που θυμόταν την ενότητα των δημοκρατικών δυνάμεων όταν ζητούσε δεκανίκι, ενώ οι σοσιαλιστικές αναφορές δεν ξεπερνούσαν το επίπεδο των συμβολισμών, ενώ εξαφανίστηκαν μετά τη δεύτερη εκλογική νίκη το ’85 και το «σταθεροποιητικό πρόγραμμα» λιτότητας. Η ΝΔ με τη νεοφιλελεύθερη στροφή της υπό τον Μητσοτάκη το 1984 κέρδιζε έδαφος, καθώς στις ματαιομένες προσδοκίες απαντούσε με το όραμα της αγοράς που έμοιαζε να δικαιώνεται διεθνώς, αλλά και από την πρακτική του ΠΑΣΟΚ.

Ο Γκορμπατσόφ και η σοβιετική ηγεσία με την Περεστρόικα χάραξαν μια γραμμή συνεννόησης με τη Δύση, δείχνοντας να απορρίπτουν μια προσέγγιση ότι ο σοσιαλισμός και ο κομμουνισμός χωρίζονται από σινικά τείχη. Αυτή η κατεύθυνση ενθάρυνε μια στροφή στα κόμματα της Αριστεράς στη Δύση σε μια φυσιογωμία μεταρρύθμισης, κοντά στη σοσιαλδημοκρατία ή έστω την αριστερή της εκδοχή. Δεν συνάντησε όμως μια αμοιβαία υποχώρηση από το καπιταλιστικό στρατόπεδο που είδε στην Περεστρόικα μια διάθεση υποχωρήσεων από την ηγεσία του σοσιαλιστικού κόσμου. Δεν είχε άδικο όπως έδειξε η ζωή… Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Από το 3ο προς το 4ο Συνέδριο της ΚΝΕ: αποφάσεις του ΚΣ’

23
Ιον.
12

Απόφαση της 8ης Συνόδου του ΚΣ της ΚΝΕ για το Ενιαίο Μέτωπο Πάλης (1987)

Η 8η σύνοδος του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ το 1987 πήρε μια απόφαση με σημαντική επίδραση στο νεολαιίστικο κίνημα και όχι μόνο. Παράλληλα έκανε φανερή την απόκλιση ανάμεσα στην πολιτική της ηγεσίας του ΚΚΕ και τις διεργασίες στο χώρο της ΚΝΕ. Η μορφή οργάνωσης μέσα από σχήματα που συσπειρώνουν αγωνιστές, οργανωμένους και ανένταχτους, στη βάση μια ανατρεπτικής στρατηγικής πήρε νέα ώθηση μετά από αυτή την απόφαση της ΚΝΕ. Σε αυτή τη γραμμή η Πανσπουδαστική σ.κ., η  φοιτητική παράταξη της ΚΝΕ θα πάρει την πρωτοβουλία για τη συγκρότηση ευρύτερων σχημάτων. Ήταν μια πρώτη απάντηση στην επέλαση της νεοφιλελεύθερης ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ στη νεολαία και τον εκφυλισμό του ριζοσπαστισμού της μεταπολίτευσης από τη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Η ηγεσία του ΚΚΕ εκτίμησε ότι η γραμμή του Ενιαίου Μετώπου Πάλης είναι ανταγωνιστική με αυτή της Συμπαράταξης της αριστεράς που οδήγησε στο Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ (1988) και στη συγκρότηση του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου το 1989. Τελευταία πράξη σε αυτή την πορεία η ανταρσία της ΚΝΕ το Σεπτέμβρη του 1989 με επικεφαλής το γραμματέα της οργάνωσης Γιώργο Γράψα, όταν ο τελευταίος δήλωσε «δε θα υπακούσω» στις διασπαστικές μεθοδεύσεις της ηγεσίας του ΚΚΕ των Χ. Φλωράκη-Γρ. Φαράκου. Η επίδραση του κειμένου στη μετωπική πολιτική του ΝΑΡ και της νΚΑ (μετεξέλιξη της ΚΝΕ-ΝΑΡ της περιόδου 1989-1995) είναι φανερή ήδη από τα πρώτα τους βήματα και τη δική τους συμβολή στην ίδρυση της ΕΑΑΚ και άλλων ανάλογων προσπαθειών.

Διαβάστε το πολυσυζητημένο, όσο και άγνωστο κείμενο της απόφασης της 8ης συνόδου του ΚΣ:

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ Η’ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΟΥ ΚΣ ΤΗΣ ΚΝΕ

ΓΙΑ ΤΟ ΕΝΙΑΙΟ ΜΕΤΩΠΟ ΠΑΛΗΣ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ.

ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ

ΣΤΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ

1. Η 8η Τακτική Σύνοδος του ΚΣ της ΚΝΕ συμπίπτει με τη διαμόρφωση μιας καινούργιας πολιτικής κατάστασης στη χώρα μας. Το χαρακτηριστικό της είναι, ότι η Αριστερά προβάλει σαν ένας πόλος που μπορεί να παίξει πρωταγω­νιστικό ρόλο. Σ’ αυτή την εξέλιξη αποτυπώνεται η επίδραση της ενωτικής πολιτικής του ΚΚΕ και η ανάπτυξη της λαϊκής πάλης όλη την προηγούμενη περίοδο. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Απόφαση της 8ης Συνόδου του ΚΣ της ΚΝΕ για το Ενιαίο Μέτωπο Πάλης (1987)’




2ο συνέδριο ΚΝΕ 3η Συνδιάσκεψη ΚΚΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 7η Ολομέλεια (1950) 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ ΔΣΕ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Εμφύλιος Πόλεμος Ενιαίο Μέτωπο Πάλης Κ. Καραγιώργης ΚΓΑΝΕ ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κύρκος Μ. Βαφειάδης Μακεδονικό Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ Νέα Δημοκρατία ΟΚΝΕ Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Ρήγας Φεραίος Στάλιν Στόχοι του Έθνους Συμφωνία της Βάρκιζας Συνασπισμός Τίτο Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιπολεμικό κίνημα αντιφασιστική πάλη εκλογές 1946 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα εσωκομματική δημοκρατία ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα συνέδρια ΚΚΕ τροτσκιστές φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 40.711 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 17 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: