Posts Tagged ‘Ν. Ζαχαριάδης



01
Ιαν.
19

Απόφαση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για την οππορτουνιστική πλατφόρμα του Μάρκου Βαφειάδη

Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ απάντησε στο Γράμμα του Μ. Βαφειάδη προς το ΠΓ, την Πλατφόρμα Βαφειάδη όπως ονομάστηκε από το ΚΚΕ, με μια απόφαση η οποία υπερασπίζεται τις κατευθύνσεις της ηγεσίας του ΚΚΕ που αμφισβήτησε ο μέχρι πρότινος επικεφαλής του ΔΣΕ. Όπως και στο Γράμμα του Βαφειάδη, έτσι και στην Απόφαση του ΠΓ επιχειρείται η αποδόμηση της διαφωνίας με ακραίους προσωπικούς χαρακτηρισμούς, ενώ οι απόψεις θεωρούνται αναξιόπιστες σαν προϊόν φραξιονισμού και ύποπτης στάσης.

Αν δίνεται αναλυτική απάντηση από το ΠΓ του ΚΚΕ στον Βαφειάδη, καταλήγει στην εκτίμηση ότι «καμιά αμφιβολία» είναι «πανικόβλητος οππορτουνιστής και δίχως αρχές φραξιονιστής».

Η Απόφαση όπως και το Γράμμα του Βαφειάδη είχαν δημοσιευτεί στο θεωρητικό περιοδικό του ΚΚΕ Νέος Κόσμος (8/26, Αύγουστος 1950) με τα υλικά για την 3η Συνδιάσκεψη που έγινε το 1950 με θέμα την αποτίμηση της προηγούμενης δεκαετίας. Αναδημοσιεύεται στα Επίσημα Κείμενα του ΚΚΕ (6ο τόμος) και στο βιβλίο των Π. Ροδάκη-Μπ. Γραμμένου, «Η τρίτη Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ 10-14/10/1950. Τα άγνωστα πρακτικά μιας σκηνοθετημένης δίκης εναντίον των πρώτων κομμουνιστών της αμφισβήτησης» (εκδ. Γλάρος).

Απόφαση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για την οππορτουνιστική πλατφόρμα του Μάρκου Βαφειάδη

15/11/1948

Ι. Ο Λαός της Ελλάδας οχτώ χρόνια τώρα διεξάγει ένα δύσκολο ένο­πλο αγώνα γι’ αυτήν την ύπαρξη του. Το χιτλερικό καταχτητή τον δια­δέχτηκε ο αγγλοαμερικάνικος ιμπεριαλισμός που, με όργανο του στο εσωτερικό το μονορχοφασισμό, θέλει να μετατρέψει την Ελλάδα σε α­ποικία και σε πολεμικό ορμητήριο του ενάντια στο σοσιαλισμό και τη λαϊκή δημοκρατία στην Ευρώπη.

Με τη Βάρκιζα και ύστερα απ’ αυτήν η καθοδήγηση του ΚΚΕ, σχεδόν δίχως εξαιρέσεις, έβλεπε καθαρά, ότι η αγγλομοναρχοφασιστική πολιτι­κή οδηγεί τη χώρα σε καινούργια ένοπλη σύγκρουση, μια και δε μπορού­σε να εξασφαλίσει μια πλατιά και στέρεη μαζική βάση. Το πρόβλημα για το ΚΚΕ ήταν: α) να πείσει τις μάζες, με την ίδια τους την πείρα, ότι η αγγλική και μοναρχοφασιστική πολιτική αποβλέπουν αποκλειστικά και μόνο στον εξανδραποδισμό τους με τον εμφύλιο πόλεμο και β) ν’ αντιμε­τωπίσει ψύχραιμα μια κατάσταση που υπήρχε στην καθοδήγηση του ΚΚΕ, για ν’ αποφύγει και σοβαρές ζημιές απ’ τη δράση του ταξικού εχθρού μέσα στο κόμμα και για να ματαιώσει κάθε προσπάθεια για διά­σπαση στο Κόμμα. Εδώ πρέπει να τονιστεί, ότι το Κόμμα πέρασε σοβα­ρή κρίση και δοκιμασία ύστερα απ’ την αποτυχία του Δεκέμβρη 1944, αποτυχία που ήταν αποτέλεσμα βασικών λαθών στην πολιτική του ΚΚΕ axqy καιρό της χιτλεροφασιστικής κατοχής. Ακόμα το Κόμμα αντιμετώ­πιζε μέσα στο ΕΑΜ σοβαρές δυσκολίες και έπρεπε με προσοχή να χειρί­ζεται τα ζητήματα για να μπορεί, χωρίς να κάνει υποχωρήσεις σε ζητή­ματα αρχής, να εξασφαλίσει την επιδοκιμασία και υποστήριξη της πολι­τικής του απ’ το ΕΑΜ. Όλα αυτά μέσα στις συνθήκες της αγγλικής κατοχής και του εμφυλίου πολέμου, που οργάνωσε και εφάρμοζε κιόλας η αγγλική πολιτική και ο μοναρχοφασισμός, δείχνουν ότι ο αγώνας που έφερνε προς την καινούργια ένοπλη αντιπαράθεση θα είναι πολΰ σκλη­ρός, δύσκολος και μακροχρόνιος και ότι θα έβαζε το ΚΚΕ μπροστά στην πιο μεγάλη ώς τα σήμερα δοκιμασία του. Γι’ αυτό το πράγμα στην καθο­δήγηση του ΚΚΕ δεν υπήρχε, βασικά, δεύτερη γνώμη. Για όλους ήταν φανερό ότι η καινούργια δοκιμασία θα απαιτούσε απ’ τον καθένα να δείξει στον ανώτατο βαθμό κομματικότητα, σταθερότητα, αποφασιστι­κότητα.

II. Η βασική πολιτική δυσκολία στο καινούργιο στάδιο του αγώνα ήταν το γεγονός ότι η απεριόριστη βοήθεια που έπαιρνε ο μοναρχοφασισμός απ’ τους αγγλοαμερικάνους και το καθεστώς της αγγλικής στρα­τιωτικής κατοχής έτρεφε πολλές ταλαντεύσεις και αμφιβολίες, μέσα στα μικοαστικά πρώτ’ απ’ όλα στρώματα, για το αν θα μπορέσουμε να τα βγάλουμε πέρα. Την κατάσταση αυτή τη δυνάμωνε και το καθεστώς της άγριας τρομοκρατίας που απλώθηκε στη χώρα. Οι ταλαντεύσεις και οι αμφιβολίες αυτές είχαν την αντανάκλαση τους και μέσα στο Κόμμα και στο κλιμάκιο του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ που βρισκόταν στην Αθήνα και στην καθοδήγηση της ΚΟΑ της Αθήνας. Ο οππορτουνισμός αυτός, που το Κόμμα τον χτύπησε επανειλημμένα ανοιχτά, πήρε τη μορφή μιας πα­θητικής αναμονής και υποταγής στο μοναρχοφασισμό που εκφραζότανε:
α) με αντιλήψεις ότι ο ΔΣΕ θα τα βγάλει πέρα μόνος, χωρίς τη δραστήρια πάλη αυτών που σκεφτόντουσαν έτσι, β) με αντιλήψεις ότι μόνο με μια αποφασιστική και ενεργό βοήθεια απέξω θα μπορέσει ο λαός μας να τα βγάλει πέρα. Στη βάση του ο οππορτουνισμός αυτός έδειχνε έλλειψη πίστης στις δυνάμεις και στο δίκιο του Λαού και έφερνε στη συνθηκολό­γηση μπροστά στην αντίδραση. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Απόφαση του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ για την οππορτουνιστική πλατφόρμα του Μάρκου Βαφειάδη’

02
Οκτ.
18

Γράμμα Βαφειάδη στο ΠΓ (Πλατφόρμα Βαφειάδη)

Το γράμμα που έδωσε ο Μάρκος Βαφειάδης στο ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στη συνεδρίασή του στις 15.11.1948 αποτελεί μια συγκροτημένη κριτική για την τακτική του ΚΚΕ στην περίοδο μετά τη Βάρκιζα, το δεύτερο αντάρτικο και τον τρόπο που πορεύτηκε στον Εμφύλιο Πόλεμο τον πρώτο χρόνο μετά τη συγκρότηση του ΔΣΕ. Ο Βαφειάδης μόλις είχε επιστρέψει από την ΕΣΣΔ μετά την «αναρρωτική» άδεια που του δόθηκε υποχρεωτικά, ύστερα από την καθαίρεσή του από επικεφαλής του ΔΣΕ αμέσως μετά τη μάχη του Γράμμου.

Είναι ίσως η πρώτη αμφισβήτηση της γραμμής της ηγεσίας του ΚΚΕ υπό Ν. Ζαχαριάδη από κορυφαίο στέλεχος, μετά από την επιλογή του Άρη Βελουχιώτη να μην αποδεχτεί τη συμφωνία της Βάρκιζας. Στο γράμμα του θέτει μια σειρά από θέματα πολιτικής τακτικής, αλλά και κριτικής στο τρόπο διεξαγωγής του αγώνα του ΔΣΕ, καταθέτει πολιτικές εκτιμήσεις και προτάσεις. Η γενική λογική του είναι ότι η ηγεσία του ΚΚΕ δεν έδειξε αποφασισμένη και δεν προετοίμασε σωστά στο δεύτερο αντάρτικο, παρόλο που θεωρούσε ότι δεν υπάρχουν περιθώρια για ομαλές εξελίξεις και συμμετοχή του ΕΑΜ στις εκλογές του 1946. Στη συνέχεια ο Βαφειάδης θεωρεί ότι η ηγεσία του ΚΚΕ δεν κάνει μια ρεαλιστική εκτίμηση των δυνατοτήτων και καθώς η γραμμή συναντά προβλήματα στην εφαρμογή της, επιλέγει την πλειδοσία αντί της επανεξέτασης. Ακόμα χρεώνει, όχι με οξύ, αλλά με σαφή τρόπο, αυταρχισμό και διοικητική λογική στην ηγεσία υπό τον Ν. Ζαχαριάδη σε βάρος της δημοκρατικής λειτουργίας του ΚΚΕ.

Δε λείπουν οι αντιφάσεις και όπως συχνά συνέβη στην ιστορία του ΚΚΕ, ειδικά εκείνη τη σκληρή περίοδο, γίνεται μια κριτική εκ των υστέρων για επιλογές που φαινομενικά τουλάχιστον υπήρχε συμφωνία, ενώ η κριτική στα πρόσωπα μοιάζει ισοπεδωτική.

Το ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ θεώρησε το γράμμα του Βαφειάδη «πλατφόρμα» και προϊόν φραξιονισμού και το χαρακτήρισε με οξύτητα σαν «ένα οπορτουνιστικό συνονθύλευμα γεμάτο από ανακρίβειες, ψευτιές και συκοφα­ντίες». Στην 5η Ολομέλεια της ΚΕ που ακολούθησε ο Βαφειάδης διαγράφτηκε

Η πλατφόρμα είχε δημοσιευτεί στο θεωρητικό περιοδικό του ΚΚΕ Νέος Κόσμος (8/26, Αύγουστος 1950) μαζί με άλλα υλικά για την 3η Συνδιάσκεψη που έγινε το 1950 για αποτιμήσει τους αγώνες και τη δράση του ΚΚΕ την προηγούμενη δεκαετία. Περιέχεται επίσης στα Επίσημα Κείμενα του ΚΚΕ (6ο τόμος) και στο βιβλίο των Π. Ροδάκη-Μπ. Γραμμένου, «Η τρίτη Συνδιάσκεψη του ΚΚΕ 10-14/10/1950. Τα άγνωστα πρακτικά μιας σκηνοθετημένης δίκης εναντίον των πρώτων κομμουνιστών της αμφισβήτησης» (εκδ. Γλάρος).

Το κείμενο του γράμματος είναι το εξής:

Απτό Κόμμα μας λείπουν, σχεδόν από παράδοση, η εσωκομματική δημοκρατία και οι εκάστοτε καθοδηγήσεις δεν έκαναν ποτές σοβαρή αυτοκριτική των λαθών τους. Κάθε αντίθετη απόπειρα που γίνεται πνί­γεται με τρόπο αντικομματικό. Οι καθοδηγήσεις του Κόμματος αντί να σου ανοίγουν το δρόμο για θαρρετή σκέψη, σου σκοτώνουν τη σκέψη. Έτσι τα στελέχη μας δεν εκφράζουν καθαρά τη γνώμη τους. Δεν τολ­μούν να μιλήσουν για βασικά ζητήματα, αντίθετα απ’ ό,τι βάζει η κα­θοδήγηση. Αυτό το καθεστώς δημιουργεί ένα είδος εκφυλισμού των στελεχών και της κομματικής νοοτροπίας. Ανώτερα στελέχη μας εξαρ­τούν την ανάδειξη τους απτήν ανοχή και τη σιωπή. Δημιουργείται το καθεστώς της κολακείας, ποιος περισσότερο θα λιβανίσει αυτό που λέει η καθοδήγηση, και το Κόμμα οδηγιέται σε σοβαρά λάθη. Χαρακτηρι­στική είναι η περίπτωση της 3ης και της 4ης Ολομέλειας που συνήλθαν το 1947 και 1948. Από το 7ο συνέδριο και εδώ είχαν μεσολαβήσει σοβα­ρά γεγονότα. Η πολιτική του κόμματος μας είχε περάσει από εξαιρετι­κές δοκιμασίες. Δικαιολογημένα περίμεναν τα μέλη και τα στελέχη του Κόμματος, οι εκατοντάδες χιλιάδες οπαδοί του Κόμματος, μια σαφή απάντηση στα γεγονότα αυτά. Μα αυτό δεν έγινε. Ούτε στην 3η ούτε στην 4η Ολομέλεια η καθοδήγηση δεν έθιξε τα λάθη της, μα ούτε έριξε μια ματιά να δει αν υπάρχουν τέτοια ή όχι.

1.Η 2η Ολομέλεια και οι εκλογές. Η λαθεμένη τοποθέτηση των λαθών της ηγεσίας του Κόμματός μας στη γερμανοφασιστική κατοχή και το Δεκέμβρη, ότι δηλαδή πάθαμε στρατιωτική ήττα όχι και πολιτική, οδή­γησε το κόμμα μας σε περιττούς παληκαρισμούς και σε μια άσκοπη κα­τανάλωση της μεγάλης επιρροής του Κόμματος που είχε κερδίσει στην κατοχή. Η 2η Ολομέλεια του Κόμματος μας συνήλθε προ των εκλογών. Σ’ αυτή σχεδόν δε συζητήθηκε το ζήτημα των εκλογών. Έμεινε ανοιχτό αν θα πάρουμε μέρος ή όχι. Αντίθετα, στη στρατιωτική σύσκεψη πούγινε στο τέλος της Ολομέλειας φάνηκε ότι η καθοδήγηση του Κόμματος προσανατολίζεται μάλλον για ένοπλη εξέγερση, για ανατροπή της αντί­δρασης. Σαν συνέπεια είχε να οδηγηθεί το Κόμμα στην επίσης λαθεμένη θέση άρνησης, στην απόφαση αποχής απτίς εκλογές της 31 του Μάρτη. Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Γράμμα Βαφειάδη στο ΠΓ (Πλατφόρμα Βαφειάδη)’

30
Ιολ.
18

Σταμάτη Γιαννακόπουλου, Ηρωϊκή πορεία (Ταξιαρχία αόπλων της Ρούμελης)

Ο Σταμάτης Γιαννακόπουλος, που έγινε γνωστός ως Πέτρος Ανταίος, γράφει στην μπροσούρα για «ηρωική πορεία», όπως ονομάστηκε τότε, των αόπλων επιστρατευμένων του ΔΣΕ από τη Ρούμελη στην Μακεδονία, το Φλεβάρη-Μάρτη του 1948. Για 42 μέρες βάδισε, χάνοντας από τις επιθέσεις του Στρατού και τις κακουχίες το μεγαλύτερο μέρος της δύναμής της η «Ταξιαρχία Αόπλων της Ρούμελης». Υπεύθυνος της αποστολής ήταν ο Γιώργος Γούσια, επικεφαλής του ΔΣΕ μετά το Βαφειάδη, μέλος της Γραμματείας της ΚΕ του ΚΚΕ και στενός συνεργάτης του γεν. γραμματέα της ΚΚΕ Ν. Ζαχαριάδη στην περίοδο του Εμφυλίου μέχρι και την καθαίρεσή του από την 6η Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ το 1956.

Στην περίοδο που εκδόθηκε από τον ΔΣΕ η μπροσούρα, τον Αύγουστο του 1948, το εγχείρημα θεωρούνταν μια ηρωική προσπάθεια. Στα χρόνια που ακολούθησαν, μια σειρά από στελέχη, ανάμεσά τους και ο ίδιος ο Ανταίος, ανασκεύασαν αυτή την εκτίμηση και χρέωσαν στον Γούσια και την ηγεσία του ΚΚΕ μια άσκοπη θυσία εκατοντάδων άοπλων νέων, αγοριών και κοριτσιών, σε μια επιχείρηση καταδικασμένη εξαρχής σε αποτυχία.

Ο Ανταίος εκ των υστέρων χαρακτήρισε την επιχείρηση σαν «θανάσιμη πορεία» (Σ. Κούλογλου, «Μαρτυρίες για τον Εμφύλιο και την ελληνική Αριστερά», Εστία 2006), ενώ ο ιστορικός Γιώργος Μαργαρίτης στο έργο του Ιστορία του Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου 1946-1949 (Εκδ. Βιβλιόραμα, Τόμος Ι) εκτιμά ότι από τους 1.300 της «Ταξιαρχίας Αόπλων» είναι ζήτημα αν κατόρθωσαν να ενταχθούν σε μονάδες του ΔΣΕ ο ένας στους τέσσερις.

19
Φεβ.
18

Γιάνη Πετσόπουλου: Τα πραγματικά αίτια της διαγραφής μου από το ΚΚΕ – Κριτική μιας πολιτικής καιροσκοπίας και προδοσίας -Ανοιχτή επιστολή προς τα μέλη του ΚΚΕ, προς όλους τους αγωνιστές της Αριστερής Παράταξης (Ιούνιος 1946)

Ο Γιάνης Πετσόπουλος, ο ιδρυτής και εκδότης του «Ριζοσπάστη» που θα γίνει όργανο της ΚΕ του ΚΚΕ όταν θα συνδεθεί μαζί του, διαχώρισε τη θέση του από αυτό κατά τη δεκαετία του 1920. Επανασυνδέθηκε στη διάρκεια της Κατοχή, οπότε και συμμετείχε στην Αντίσταση, ενώ έγινε ξανά μέλος του ΚΚΕ. Μετά τον πόλεμο λόγω των διαφωνιών του διαφάφηκε. Τον Ιούνη του 1946 εκδίδει το βιβλίο «Τα πραγματικά αίτια της διαγραφής μου από το ΚΚΕ -Κριτική μια πολιτικής καιροσκοπίας και προδοσίας -Ανοιχτή επιστολή προς τα μέλη του ΚΚΕ, προς όλους τους αγωνιστές της Αριστερής Παράταξης». Σε αυτό περιέχονται κείμενα κριτικής στη γραμμή του ΚΚΕ τα οποία έστειλε κατά καιρούς στο ΠΓ της ΚΕ για όλα τα σημαντικά ζητήματα της περίοδου, ανάμεσά τους και τη Συμφωνία της Βάρκιζας και την αντιμετώπιση του Άρη Βελουχιώτη. Απαντά επίσης στην απόφαση της διαγραφής του, την οποία συνόδευαν βαρύτατοι όσο και αστήρικτοι χαρακτηρισμοί.

10
Αυγ.
17

Ν. Ζαχαριάδης: Θέσεις για την ιστορία του ΚΚΕ (1945)

Η μπροσούρα αυτή εκδόθηκε τον Οκτώβρη του 1945, την περίοδο που είχε γίνει το 7ο συνέδριο του ΚΚΕ. Ένα χρόνο μετά την απελευθέρωση και αφού είχαν ακολουθήσει τα Δεκεμβριανά, η Βάρκιζα, η αποκήρυξη του Άρη Βελουχιώτη και η εξόντωσή του από τη νέα εξουσία που έστηναν οι αστοί, οι Άγγλοι και η Δεξιά, το ΚΚΕ συσπείρωνε ακόμη πλατιές μάζες και ήταν ο κορμός του ΕΑΜ, που ήταν η βασική πολιτική δύναμη στη χώρα.

28
Δεκ.
16

Το ΚΚΕ: Επίσημα Κείμενα, 1945-49, τ. 6ος

Στον 6ο τόμο των Επίσημων Κειμένων περιλαμβάνονται τα κείμενα από 11η Ολομέλεια και μετά μέχρι και το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου τον Αύγουστο του 1949.

Περιέχονται τα υλικά του 7ου συνεδρίου του ΚΚΕ (1-6.10.1945), του πρώτου μετά από 11 χρόνια δικτατορίας, πολέμου, κατοχής, του ηρωικού αγώνα της Εαμικής αντίστασης, αλλά και των Δεκεμβριανών και της Βάρκιζας. Στις αποφάσεις ενός ισχυρού και ριζωμένου στο λαό ΚΚΕ καταγράφεται η τακτική γύρω από το σύνθημα

Η περίοδος αυτή ουσιαστικά ξεκινά με την επιστροφή του Ν. Ζαχαριάδη από το στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου όπου τον κρατούσαν οι ναζί. Ξεκινά με την έγκριση της πολιτικής της ηγεσίας του ΚΚΕ μέχρι και τη Βάρκιζα, αποκηρύσσεται ο Άρης Βελουχιώτης και η ανυπακοή του σε αυτή τη συμφωνία που ιστορικά δικαιώθηκε από τη λευκή τρομοκρατία που ακολούθησε την παράδοση των όπλων του ΕΛΑΣ.

Μέσα από τις αποφάσεις και τα κείμενα της περιόδου καταγράφεται η προσπάθεια της Εαμικής πλευράς και του ΚΚΕ να αντισταθούν στο κλίμα τρομοκρατίας που εξαπέλυσαν οι αστικές κυβέρνησεις μετά τη Βάρκιζα, σε συνεργασία με τη Βρετανία και αξιοποιώντας παραστρατιωτικές συμμορίες τις οποίες πλαισιώνουν και οι κάθε λογής συνεργάτες των κατοχικών φασιστικών δυνάμεων. Η εξέλιξη των πραγμάτων προς την έκρηξη του Εμφυλίου Πολέμου με σταθμούς τη συγκρότηση των αντάρτικων ομάδων, την απόφαση για αποχή από τις βουλευτικές εκλογές του Μάρτη του 1946, την επαναφορά με νόθο δημοψήφισμα του βασιλιά Γεωργίου Β’ σαν εγγυητή της βρετανικής παρέμβασης και το Γ’ ψήφισμα που βγάζει το ΚΚΕ και τη δράση της Αριστεράς στην παρανομία. Οι αντάρτες που τη μέρα των εκλογών στις 31.3.1946 καταλαμβάνουν αστυνομικό τμήμα στο Λιτόχωρο Πιερίας, συγκροτούνται σε Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας (ΔΣΕ), ενώ στη συνέχεια συγκροτείται και η Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση. Ο ΔΣΕ δίνει μάχη σκληρή μάχη μέχρι τον Αύγουστο του 1949 ενάντια στο «Εθνικό Στρατό» που ανασυγκροτούν και ενισχύουν με κάθε μέσο οι ΗΠΑ. Μετά τη μάχη στο Βίτσι ο ΔΣΕ θα υποχωρήσει στην Αλβανία και ξεκινά μια δύσκολη περίοδος με το ΚΚΕ στην παρανομία, την πολιτική προσφυγιά, τις εξορίες και τις φυλακές. Ο λαός υποφέρει από το καθεστώς των διακρίσεων, της δράσης του παρακράτους και των πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων, αλλά και την ακραία φτώχεια, εκμετάλλευση και μετανάστευση που είναι συνέπεια της εξουσίας του αστικού κόσμου, δεξιού και κεντρώου, του Παλατιού, του Στρατού και του αμερικάνικου παράγοντα.

Περιέχεται ακόμα η «πλατφόρμα Βαφειάδη», με την οποία το Νοέμβρη του 1948 ο μέχρι τότε αρχηγός του ΔΣΕ διαφοροποιείται από την κυρίαρχη γραμμή του ΚΚΕ, διαφωνώντας σε κρίσιμα θέματα με την ηγεσία και το γραμματέα Ν. Ζαχαριάδη.

Στα κείμενα καταγράφονται οι θέσεις και η συζήτηση για όλα τα κρίσιμα θέματα που ανέδειξε στη συνέχεια η συζήτηση για τον Εμφύλιο Πόλεμο και την ήττα του ΔΣΕ: η στάση του ΚΚΕ μετά τη Βάρκιζα και αν υπήρχε προετοιμασία για σύγκρουση, η στάση της ΕΣΣΔ του Στάλιν και των λαϊκών δημοκρατιών που μόλις συγκροτήθηκαν, η επιλογή της αποχής από τις εκλογές του 1946, ο τρόπος συγκρότησης και ανάπτυξης του ΔΣΕ, η αντιμετώπιση του βορειοηπειρωτικού, του μακεδονικού με τη συγκρότηση του ΝΟΦ, η σύγκρουση με τη Γιουγκοσλαβία του Τίτο κ.ά.

19
Νοέ.
16

Το ΚΚΕ: Επίσημα Κείμενα, 1940-45, τ. 5ος

Ο πέμπτος τόμος από τα Επίσημα Κείμενα περιλαμβάνει τα ντοκουμέντα του ΚΚΕ από την επίθεση της φασιστικής Ιταλίας την 28η Οκτωβρίου 1940 μέχρι τον Απρίλη του 1945. Ξεκινάει με το ανοιχτό γράμμα του Ν. Ζαχαριάδη, γραμματέα του ΚΚΕ, αμέσως μετά την κήρυξη του πολέμου και κλείνει με τα υλικά της 11ης Ολομέλειας του ΚΚΕ, λίγο πριν επιστρέψει ο Ν. Ζαχαριάδης από την αιχμαλωσία στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Νταχάου το Μάη του 1945.

Περιλαμβάνει τα υλικά της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης του ΚΚΕ (Δεκέμβρης 1942), ανάμεσά τους και την Προγραμματική Διακήρυξη «Λαοκρατία και σοσιαλισμός». Ακόμα περιέχει τα ντοκουμένα των ολομελειών και συνεδριάσεων της ΚΕ, περιφερειακών οργάνων και διαδικασιών.

Μαζί με το ανοιχτό γράμμα προς το λαό της Ελλάδας του Ν. Ζαχαριάδη ενόψει της κήρυξης του πολέμου, σε παράρτημα υπάρχουν και τα άλλα γράμματα του γραμματέα του ΚΚΕ, το γράμμα των κρατουμένων κομμουνιστών της Ακροναυπλίας -όλα σχετικά με τη δράση των κομμουνιστών στις συνθήκες του πολέμου.

Περιλαμβάνονται επίσης οι συμφωνίες που υπέγραψαν οι δυνάμεις της εαμικής αντίστασης με τον αστικό κόσμο σε Λιβάνο, Καζέρτα και Βάρκιζα, καθώς και σχετικά κείμενα και ντοκουμέντα.

Τα υλικά αφορούν ουσιαστικά τη δράση του ΚΚΕ στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Στην περίοδο αυτή είχε να αντιμετωπίσει τα απανωτά χτυπήματα των διώξεων και της παρανομίας από τη φασιστική δικτατορία της 4ης Αυγούστου των Μεταξά και Γεωργίου Β’. Το καθεστώς, έχοντας φυλακίσει πολλά μέλη, το γραμματέα Ν. Ζαχαριάδη και βασικά στελέχη του ΚΚΕ, είχε στήσει δικό του χαφιέδικο μηχανισμό που εμφανιζόταν ως «Προσωρινή Διοίκηση» του ΚΚΕ. Αξιοποιούσε πρώην στελέχη όπως ο Μ. Τυρίμος που προσχώρησε στην υπηρεσία του δικτατορικού καθεστώτος και έγινε χαφιές. Στόχος ήταν η σύλληψη των μελών της «Παλαιάς Κεντρικής Επιτροπής» που συγκροτήθηκε από στελέχη του ΚΚΕ για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση και τελικά η διάλυση του ΚΚΕ.

Σταδιακά το ΚΚΕ θα ξεπεράσει αυτά τα εμπόδια, αποκαλύπτοντας το χαφιέδικο μηχανισμό και ανασυγκροτώντας την οργάνωσή του και την ΚΕ. Σταθμοί στην προσπάθεια η 6η Ολομέλεια της ΚΕ (Ιούλης 1941) και η Πανελλαδική Συνδιάσκεψη (Δεκέμβρης 1942). Με τη συμβολή του στη συγκρότηση του ΕΑΜ, τη διακήρυξη του οποίου «Τι είναι και τι θέλει το ΕΑΜ» έγραψε ο Δημήτρης Γληνός, με την οργάνωση του ΕΛΑΣ μέσα από την πρωτοπόρα δράση του πρωτοκαπετάνιου του αντάρτικου Άρη Βελουχιώτη, της ΕΠΟΝ, του Εργατικού ΕΑΜ (ΕΕΑΜ), της ΟΠΛΑ για την αυτοάμυνα των αγωνιστών και άλλων μετωπικών οργανώσεων, το ΚΚΕ έγινε η κεντρική δύναμη της Εθνικής Αντίστασης ενάντια στις δυνάμεις της τριπλής φασιστικής Κατοχής, από Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους. Αν και υπάρχαν και άλλες αντιστασιακές δυνάμεις, από χώρους πέρα από την Αριστερά, στο ΕΑΜ-ΕΛΑΣ χρωστάμε κατά βάση την απελευθέρωση της χώρας από τις δυνάμεις της Κατοχής το φθινόπωρο του 1944. Καθώς ο Ν. Ζαχαριάδης παραδόθηκε από το δικτατορικό καθεστώς Μεταξά στους χιτλερικούς, όπως έκαναν γενικά με τους κρατούμενους κομμουνιστές και αγωνιστές, οι οποίοι τον φυλάκισαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο Νταχάου, γραμματέας του ΚΚΕ ανέλαβε ο Γιώργης Σιάντος, παλιό στέλεχος του ΚΚΕ.

Μετά την επίθεση της ναζιστικής Γερμανίας (Απρίλης 1941) και την υποχώρηση του ελληνικού στρατού, ξεκίνησε τριπλή Κατοχή της χώρας από τις δυνάμεις του φασιστικού άξονα, Γερμανία, Ιταλία, Βουλγαρία. Ηρωική ήταν η πάλη του λαού στη μάχη της Κρήτης ενάντια στα επίλεκτες δυνάμεις αλεξιπτωτιστών των χιτλερικών το Μάη του 1941, με αξεπέραστο κόστος για τη ναζιστική Γερμανία. Ο αστικός κόσμος είτε εγκατέλειψε τη χώρα στήνοντας «εξόριστες κυβερνήσεις» σε περιοχές που ελέγχονταν από τη Βρετανία, η οποία και τις χρηματοδοτούσε είτε συνεργάστηκαν ανοιχτά με τις δυνάμεις Κατοχής του Άξονα γύρω από τις δοσιλιγικές κυβερνήσεις τύπου Κουίσλινγκ των Τσολάκογλου, Λογοθετόπουλου, Ράλλη. Δικό τους έργο η αξιοποίηση της αντικομμουνιστικής Ειδικής Ασφάλειας, η συγκροτότηση των Ταγμάτων Ασφαλείας και άλλων αντίστοιχων παραστρατιωτικών οργανώσεων και συμμοριών από φασιστικά και εγκληματικά στοιχεία με στόχο την καταπολέμηση του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και τη στήριξη των ναζιστικών δυνάμεων Κατοχής. Τα Τάγματα Ασφαλείας τρομοκρατούσαν το λαό, ενώ επιδίδονταν και σε πράξεις λεηλασίας και εγκληματική δράση γενικότερα. Μαζί με τους μαυραγορίτες αποτέλεσαν πραγματική μάστιγα για το λαό που υπέφερε από την πείνα αλλά και την καταπίεση. Μετά το τέλος του πολέμου αυτές τις αντιδραστικές και προδοτικές δυνάμεις προσεταιρίστηκε ο αστικός κόσμος μετά την επιστροφή του από τη Μ. Ανατολή προκειμένου να αντιμετωπίσει το ΕΑΜ και τη δυναμική του. Οι φασιστικές αντιλήψεις της δικτατορίας του Μεταξά είχαν καθορίσει αυτές τις επιλογές των αστικών δυνάμεων.

Γεγονός είναι ότι ΚΚΕ και το ΕΑΜ επέμειναν σε μια γραμμή εθνικής ενότητας, στα πλαίσια και της αντιφασιστικής συμμαχίας της ΕΣΣΔ με Βρετανία, ΗΠΑ και την εξόριστη κυβέρνηση της Γαλλίας, όταν ο αστικός κόσμος στόχευε να ανακαταλάβει την εξουσία στη χώρα που εγκατέλειψε το Μάη του 1941 ή ακόμα και να επαναφέρει το δικτατορικό καθεστώς του Μεταξά. Η σύγκρουση των Δεκεμβριανών και η Συμφωνία της Βάρκιζας με την παράδοση των όπλων και τη διάλυση του ΕΛΑΣ σφραγίστηκαν από αυτές τις επιλογές, που αποτυπώνονται στα ντοκουμέντα του τόμου.

21
Νοέ.
15

Το ΚΚΕ: Επίσημα Κείμενα 1934-40, τ. 4ος

Ο τέταρτος τόμος από τα Επίσημα Κείμενα περιλαμβάνει τα υλικά του ΚΚΕ από 6η Ολομέλεια της ΚΕ το 1934 μέχρι την επίθεση της φασιστικής Ιταλίας στην Ελλάδα στις 28/10/1940. Στα υλικά της περιόδου αυτής είναι τα ντοκουμέντα του 5ου (1934) και του 6ου συνεδρίου (1935), της 2ης Πανελλαδικής Συνδικαλιστικής Συνδιάσκεψης και την 3ης Πανελλαδικής Οργανωτικής Συνδιάσκεψης (1935), της πανελλαδικής σύσκεψης γραμματέων τοπικών οργανώσεων (1936), Ολομέλειες και συνεδριάσεις της ΚΕ.

Είναι περίοδος σκληρών αγώνων απέναντι σε μια επιθετική αστική τάξη σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης. Η ήττα των βενιζελικών το 1932 και 1933 τους οδηγεί σε επιλογές αντικοινοβουλευτικού αυταρχισμού και το κίνημα του Μάρτη 1935. Η αντιβενιζελική δεξιά του Λαϊκού Κόμματος και των συμμάχων του, ειδικά οι μοναρχικοί σύντομα μετά την καταστολή του κινήματος αυτού επιβάλλουν το δικτατορικό καθεστώς του Κονδύλη τον Οκτώβρη του 1935 και την παλινόρθωση της βασίλειας με ένα δημοψήφισμα που σφραγίστηκε από πρωτοφανή νοθεία. Ο Γεώργιος Γλύξμπουργκ Β’, άνθρωπος των Βρετανών κατά κοινή ομολογία, ανέλαβε την ενοποίηση των δυο αστικών δυνάμεων απέναντι στον εχθρό λαό. Ο φασιστικός κίνδυνος και το ενδεχόμενο ενός γενικευμένου πολέμου είναι βασικό χαρακτηριστικό της εποχής αυτής. Η γραμμή των λαϊκών μετώπων που διαμορφώνει η Κομμουνιστική Διεθνής, ενάντια στο φασισμό, τον πόλεμο και την φτώχεια, καθώς και η προσπάθεια να δοκιμαστούν στην Ελλάδα, είναι βασικές πλευρές της δράσης του ΚΚΕ.

Το 1936 ήταν η μοιραία χρονιά για τη δημοκρατία και την ελευθερία του ελληνικού λαού. Μετά τις εκλογές όπου βενιζελικοί και αντιβενιζελικοί σχεδόν ισοψηφούν (142 έναντι 143), χωρίς κανείς να έχει αυτοδυναμία. Το Παλλαϊκό Μέτωπο που στήριξε του ΚΚΕ πήρε 15 βουλευτές και εμφανίζεται να έχει ρυθμιστικό ρόλο. Οι βενιζελικοί αρχικά απευθύνθηκαν σε αυτό, το οποίο δέχτηκε να προχωρήσουν σε συμφωνία -το Σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα- για την εκλογή του βενιζελικού Θ. Σοφούλη σαν προέδρου της Βουλής. Παρά τις σημαντικές υποχωρήσεις από τη σκοπιά του ΚΚΕ, τελικά οι βενιζελικοί προχωρούν σε κυβερνήσεις αστικής συναίνεσης με τους αντιβενιζελικούς, με τελευταία αυτή του Μεταξά, αρχηγού του μικρού ακροδεξιού κόμματος των «Ελευθεροφρόνων». Αφού αιματοκύλισε τη Θεσσαλονίκη το Μάη του 1936 κατά τη διάρκεια του ξεσηκωμού των καπνεργατών και των εργαζομένων, τελικά με πρόσχημα τον «κομμουνιστικό κίνδυνο», επέβαλλε με τις πλάτες του Γλύξμπουργκ, του στρατού και των Βρετανών τη δικτατορία της 4ης Αυγούστου 1936. Το καθεστώς Μεταξά υπέταξε τα πάντα στο μεγάλο κεφάλαιο και τις διεθνείς συμμαχίες του. Κυβέρνησε με πρωτοφανή για την Ελλάδα βαρβαρότητα, βία, καταστολή. Εξαφάνισε τις ελευθερίες και την αξιοπρέπειας του ελληνικού λαού, ενώ κυνήγησε με ένταση και ωμότητα το εργατικό κίνημα, τους αριστερούς και τους κομμουνιστές, ακολουθώντας τα φασιστικά πρότυπα. Βασανιστήρια, δολοφονίες, εξορίες, φυλακίσεις, προβοκάτσιες, χαφιεδισμός ήταν βασικά στοιχεία του μεταξικού αντικομμουνισμού. Το ΚΚΕ παρά τα σκληρά χτυπήματα συνέχισε να παλεύει και ήταν από τις βασικές αντιδικτατορικές δυνάμεις.

 

11
Νοέ.
15

Το ΚΚΕ: Επίσημα Κείμενα 1929-33, Τ. 3ος

Ο τρίτος τόμος από τα Επίσημα Κείμενα του ΚΚΕ περιλαμβάνει ντοκουμέντα από την περίοδο αμέσως μετά το 4ο συνέδριο του 1928 και φτάνει μέχρι πριν την 6η Ολομέλεια της ΚΕ το Γενάρη του 1934. Περιλαμβάνεται ακόμη η έκκληση της Κομμουνιστικής Διεθνούς το Νοέμβρη του 1931 για να ξεπεραστούν οι αντιπαραθέσεις που ονομάστηκαν «φραξιονισμός χωρίς αρχές». Μετά από την πρωτοβουλία της ΚΔ ορίστηκε νέα ηγεσία, με τον Νίκο Ζαχαριάδη να αναλαμβάνει Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ. Με τη στήριξη της ΚΔ θα γίνει ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης του ΚΚΕ.

Η επόμενη περίοδος πέρα από τη συμμετοχή στους κοινωνικούς αγώνες, είναι και φάση οργανωτικής ανάπτυξης. Στις βουλευτικές εκλογές του 1932, το Ενιαίο Μέτωπο Εργατών-Αγροτών παίρνει 58.223 ψήφους και 4,97%, εκλέγοντας 12 βουλευτές στους 250.




2ο συνέδριο ΚΝΕ 3η Συνδιάσκεψη ΚΚΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 7η Ολομέλεια (1950) 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ ΔΣΕ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Εμφύλιος Πόλεμος Ενιαίο Μέτωπο Πάλης Κ. Καραγιώργης ΚΓΑΝΕ ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κύρκος Μ. Βαφειάδης Μακεδονικό Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ Νέα Δημοκρατία ΟΚΝΕ Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Ρήγας Φεραίος Στάλιν Στόχοι του Έθνους Συμφωνία της Βάρκιζας Συνασπισμός Τίτο Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιπολεμικό κίνημα αντιφασιστική πάλη εκλογές 1946 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα εσωκομματική δημοκρατία ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα συνέδρια ΚΚΕ τροτσκιστές φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 41.477 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 18 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: