Posts Tagged ‘Τζανετάκης

28
Οκτ.
15

Το Νέο Κόμμα της Αριστεράς: τα υλικά του 1ου συνεδρίου της Ε.ΑΡ. (άνοιξη 1987)

1osynedrioEARΤην άνοιξη του 1987 εκδόθηκαν σε μπροσούρα τα υλικά για το ιδρυτικό συνέδριο ενός νέου κόμματος της Αριστεράς με βάση τις αποφάσεις του 4ου και τελευταίου συνεδρίου του ΚΚΕ Εσωτερικού το 1986. Η διαδικασία οδήγησε στην ίδρυση της Ελληνικής Αριστεράς (Ε.ΑΡ.) από την ηγεσία του Λεωνίδα Κύρκου με τη συμμετοχή και στήριξη των πρωταγωνιστών του ευρωκομμουνιστικού ρεύματος. Η μειοψηφία σχημάτισε το ΚΚΕ εσ.-Ανανεωτική Αριστερά υπό την ηγεσία του Γιάννη Μπανιά τελευταίου γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ Εσ., η οποία μετεξελίχτηκε σε ΑΚΟΑ το 1992 και το 2013 αυτοδιαλύθηκε στα πλαίσια του ΣΥΡΙΖΑ.

Η Ε.ΑΡ. στο γενικότερο κλίμα που διαμόρφωσε η φθορά του ΠΑΣΟΚ και ο εκφυλισμός του οράματος της για Αλλαγής, καθώς και η Περεστρόικα στην ΕΣΣΔ του Γκορμπατσόφ, εκπροσώπησε μια κατεύθυνση αποκομμουνιστικοποίησης της Αριστεράς δίνοντας τέλος στη συζήτηση περί κομμουνιστικής ανανέωσης και παράλληλα στην προσπάθεια του ευρωκομμουνισμού για γέφυρες με τη σοσιαλδημοκρατία έδωσε ένα τέλος με ουσιαστική προσχώρηση σε αυτή, κρατώντας όμως αποστάσεις από την εργατική κληρονομιά της. Παράλληλα ήταν σημαντική η επίδραση νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων, όπως συναίνεση, η κριτική στον «κρατισμό» και η επίκληση της ανάγκης για «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις». Η ΕΑΡ έφερε μια έντονα διαχειριστική αντίληψη στην Αριστερά, με βασική πλευρά την αποδοχή των συσχετισμών, τον κυβερνητισμό, την επίκληση του άμεσου αποτελέσματος και την απαξίωση της επαναστατικής ρήξη ως ουτοπίας. Στη φθορά του ΠΑΣΟΚ απαντούσε με τη διεκδίκηση από την Αριστερά του ρόλου της σοσιαλδημοκρατικής δύναμης αστικής διακυβέρνησης.

Η συγκρότηση της ΕΑΡ επέδρασε, ως ένα είδος πειράματος, στη συζήτηση για τη μετεξέλιξη το 1989 της μεγάλης δύναμης του ευρωκομμουνιστικού ρεύματος, του Ιταλικού ΚΚ, σε ένα κόμμα της Αριστεράς (Δημοκρατικό Κόμμα της Αριστεράς) και στη συνέχεια της φιλελεύθερης κεντροαριστεράς, το σημερινό Δημοκρατικό Κόμμα.

Αν και η πρωτοβουλία αυτή, που είχε τη σφραγίδα του Λ. Κύρκου, αποδιάρθρωσε οργανωτικά το χώρο της κομμουνιστικής ανανέωσης, η ΕΑΡ παρά τις μικρές της δυνάμεις άσκησε και ασκεί μεγάλη επίδραση στην Αριστερά. Θα αποτελέσει και το όχημα για τη μετατόπιση του ΚΚΕ σε λογικές διαχείρισης του καπιταλισμού και σοσιαλδημοκρατικές αντιλήψεις, μέσα από τη συμμαχία στη συγκρότηση του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου το Δεκέμβρη του 1988 στη βάση του Κοινού Πορίσματος ΚΚΕ-ΕΑΡ. Η εγκατάλειψη του «Κ»  που σήμανε παραίτηση από τη διεκδίκηση της κληρονομιάς του κομμουνιστικού κινήματος από το ΚΚΕ και η Περεστρόικα έκαναν αποδεκτή ή ανεκτή από το χώρο του ΚΚΕ μια τέτοια επιλογή. Η ηγεμονία των αντιλήψεων που διαπερνούσαν το πλαίσιο ΕΑΡ ήταν ευρύτερη από την αποδοχή της σαν συμμάχου για ένα συνασπισμό αριστερών δυνάμεων, για αυτό συναίνεσε και η πτέρυγα της ηγεσίας του ΚΚΕ που ήρθε σε ρήξη με τους «ανανεωτικούς» όταν συμμάχησαν το  1991 με την ΕΑΡ ώστε να διαχυθεί το ΚΚΕ στο Συνασπισμό. Η συμμετοχή στις κυβερνήσεις Τζανετάκη με τη ΝΔ και την Οικουμενική υπό τον Ζολώτα με ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, επιτάχυναν και επισφράγισαν τη στροφή. Η Ανταρσία της ΚΝΕ το 1989, η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού που εξαφάνισε το κύρος της Περεστρόικα και η αντίδραση της βάσης του ΚΚΕ οδήγησαν στη διάσπαση το ΚΚΕ και το Συνασπισμό. Στα επόμενα χρόνια η αυτοτελής πορεία του ΣΥΝ σαν ενιαίου κόμματος των ευρωκομμουνιστών της ΕΑΡ και της διαχειριστικής πτέρυγας του ΚΚΕ, καθορίστηκε από ιδέες που η ΕΑΡ έφερε στο προσκήνιο, από τον κυβερνητισμό και τον ευρωπαϊσμό μέχρι τον οργανωτικό φιλελευθερισμό και την εργαλειακή αντίληψη για το μαζικό κίνημα, αλλά κυρίως την επιμονή για άρνηση της επαναστατικής τομής σαν προϋπόθεση για κοινωνικές ανατροπές.

Σε ένα βαθμό η εξέλιξη και κυβερνητική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει το βάρος και την ισχυρή επίδραση των ιδεών της ΕΑΡ.

Η μπροσούρα περιείχε τις προτάσεις για Προγραμματική Διακήρυξη και Καταστατικές Αρχές, τη διαδικασία και το χρονοδιάγραμμα του ιδρυτικού συνεδρίου, τη σύνθεση της Κεντρικής Πολιτικής Οργανωτικής Επιτροπής και μια δήλωση στήριξης από ανένταχτες προσωπικότητες του χώρου: Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Το Νέο Κόμμα της Αριστεράς: τα υλικά του 1ου συνεδρίου της Ε.ΑΡ. (άνοιξη 1987)’

09
Ιολ.
15

14ο Συνέδριο ΚΚΕ: Η Εισήγηση της ΚΕ

Εισήγηση της Κεντρικής Επιτροπής στο 14ο συνέδριο του ΚΚΕ (18-21 Δεκέμβρη 1991)

Εισαγωγή

Στη μακρόχρονη πορεία του Κόμματός μας, είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε και να ζήσουμε γεγονότα ιστορικής σημασίας και δύσκολες στιγμές. Το 14ο έκτακτο Συνέδριο του ΚΚΕ πραγματοποιείται σε μια τέτοια δύσκολη και κρίσιμη περίοδο.

Φιλοδοξούμε να δώσουμε απαντήσεις, κατευθύνσεις και προσανατολισμούς σε θέματα κρίσιμα για το παρόν και το άμεσο μέλλον του ίδιου του ΚΚΕ. Οι απαντήσεις αφορούν τα σοβαρότατα προβλήματα της χωράς, τα συμφέροντα των εργαζομένων, σε συνθήκες μακρόχρονης πολύπλευρης κρίσης στη χώρο μας, πρωτοφανούς διεθνοποίησης, όπου η τύχη του κάθε χωριστού λαού εξαρτάται πολύ περισσότερο απ’ ό, τι πριν και από τις διεθνείς εξελίξεις και συσχετισμούς.

Χαιρετίζουμε με ιδιαίτερη συγκίνηση τους εκπροσώπους αδελφών κομμάτων. Σ’ αυτές τις δύσκολες ώρες που περνά όλη η Ευρώπη, τα Βαλκάνια, η περιοχή της Μεσογείου, πιο έντονα συνειδητοποιούμε την πολύτιμη και αναντικατάστατη αξία της διεθνούς αλληλεγγύης, της αδελφικής συνεργασίας, της ανταλλαγής εμπειριών και απόψεων. Για μας τους Έλληνες κομμουνιστές, η διεθνιστική αλληλεγγύη είναι υψηλή αξία που έχει μεταδοθεί από γενιά σε γενιά σαν σκυτάλη, από τη στιγμή που ιδρύθηκε το Κόμμα μας στις 18 Νοέμβρη του 1918.

Χαιρετίζουμε την παρουσία στις εργασίες του συνεδρίου μας εκπροσώπων του πολιτικού κόσμου και των εργαζομένων της χώρας, παρουσία που υπογραμμίζει την αξία του διαλόγου και της αντιπαράθεσης, η οποία στηρίζεται στην επιχειρηματολογημένη άποψη, μακριά από εντυπώσεις και τεχνητές εντάσεις.

Τι περιμένουμε από το συνέδριο;

Να διαμορφώσουμε τους στόχους πάλης για μια προοδευτική πολιτική ανάπτυξης της χώρας μας και τους αναγκαίους όρους για την προώθησή της, ο πιο βασικός από τους οποίους είναι η ανάπτυξη του μαζικού λαϊκού κινήματος και των κοινωνικών αγώνων. Να κλείσουμε την αυλαία της δίχρονης κρίσης στο Κόμμα. Να επουλωθούν οι οδυνηρές πληγές που προκάλεσε στην εσωτερική μας ζωή και ιδιαίτερα στη δράση. Να αποκατασταθούν οι αρχές λειτουργίας μας με κορυφαίες τη συλλογικότητα, την ενιαία δράση, την αναπτυγμένη εσωκομματική δημοκρατία.

Είμαστε αισιόδοξοι ότι θα τα πετύχουμε όλα αυτά γιατί τώρα είμαστε περισσότερο ώριμοι και νηφάλιοι να ολοκληρώσουμε τα συμπεράσματα για τις αιτίες της κρίσης, παίρνοντας σοβαρό υπόψη και τον προβληματισμό που αναπτύχθηκε στην προσυνεδριακή περίοδο, ξέρουμε ότι η πλήρης ανασυγκρότηση του Κόμματος θα πάρει χρόνο. Όμως το έκτακτο 14ο Συνέδριο μπορεί να ανοίξει τη νέα σελίδα του ΚΚΕ, κόμματος της εργατικής τάξης, επαναστατικού, σύγχρονου, μαχητικού, λαϊκού, πατριωτικού και διεθνιστικού, που παλεύει για τα άμεσα προβλήματα των εργαζομένων, αγωνίζεται για ριζοσπαστικές κοινωνικές αλλαγές προς το σοσιαλισμό και την κομμουνιστική προοπτική. Συνεχίστε την ανάγνωση ’14ο Συνέδριο ΚΚΕ: Η Εισήγηση της ΚΕ’

26
Φεβ.
15

Οι Θέσεις της ΚΕ για το 13ο συνέδριο του ΚΚΕ

Οι Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για του 13ο Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε το Φλεβάρη του 1991. Αν και οι Θέσεις στηρίχτηκαν και από τις δυο πτέρυγες του ΚΚΕ, τους λεγόμενους «ανανεωτικούς» και «παραδοσιακούς», το συνέδριο δίχασε βαθιά βαθιά το ΚΚΕ και οδήγησε σε διάσπαση τον Ιούνη του 1991.

20
Φεβ.
15

5ο συνέδριο ΚΝΕ (ΝΑΡ): Σημεία από το κλείσιμο του Γιώργου Γράψα

Ο Οδηγητής της Νεολαίας δημοσίευσε σε ρεπορτάζ του σημεία από το κλείσιμο του Γ. Γράψα, απερχόμενου γραμματέα της ΚΝΕ, στο 5ο συνέδριο:

Σημεία από το κλείσιμο του Γιώργου Γράψα

Στο 5ο Συνέδριο -όπως εξάλλου και στην προσυνεδριακή περίοδο- έγινε μια έντονη συζήτηση, που φυσικά όλοι την περιμέναμε. Συζήτηση που έτσι ή αλλιώς εκφράζει την κοινή, πιστεύω, αγωνία όλων μας.

Στο κέντρο της συζήτησης βρέθηκε, όπως ήταν φυσικό, το ζήτημα που και η Εισήγηση και οι Θέσεις έβαζαν, για τη φυσιογνωμία της ΚΝΕ.

  • για τις σχέσεις της με τη νεολαία και το νεολαιίστικο κίνημα
  • για την εσωτερική της δημοκρατική λειτουργία
  • για τις σχέσεις της με το Νέο Αριστερό Ρεύμα και τη συμβολή της στη διαμόρφωση ενός σύγχρονου επαναστατικού ρεύματος στην ελληνική κοινωνία
  • για τη σχέση της με την επαναστατική θεωρία και επαναστατική σκέψη της εποχής μας
  • και φυσικά αρκετή αναφορά έγινε από ομιλητές, πάνω στην πορεία της ΚΝΕ τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα στο διάστημα από την 8η Σύνοδο και το 4ο Συνέδριο μέχρι τη διάσπαση.

Τι θέλουμε όμως να παρατηρήσουμε: Συνεχίστε την ανάγνωση ‘5ο συνέδριο ΚΝΕ (ΝΑΡ): Σημεία από το κλείσιμο του Γιώργου Γράψα’

02
Φεβ.
15

Περιοδικό ΠΡΙΝ, τ. 11, Μάρτης 1990

Το 11ο τεύχος του ΠΡΙΝ κυκλοφόρησε το Μάρτη του 1990 και έχει προεκλογικό χαρακτήρα. Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές της 9ης Απρίλη 1990, φαίνεται ότι η ΝΔ του Μητσοτάκη θα πετύχει στην τρίτη της προσπάθεια της αυτοδυναμία, με την πρωτοφανή υποστήριξη της άρχουσας τάξης, την ιδεολογική ηγεμονία που της δίνει η κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού και της νεοφιλελεύθερης επέλασης, αλλά και το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ και ο Συνασπισμός των ΚΚΕ-ΕΑΡ κυβερνήσαν μαζί της, νομιμοποιώντας έτσι την επιστροφή της Δεξιάς στην εξουσία. Ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου που συμμετείχε στην κυβέρνηση Τζανετάκη (Ιούνη-Σεπτέμβρη 1989) με τη ΝΔ, στις εκλογές του Απριλίου 1990 συνεργάζεται με το ΠΑΣΟΚ στις 5 μονοεδρικές περιφέρειες (Ευρυτανία, Σάμος, Λευκάδα, Κεφαλλονιά, Ζάκυνθος) για να αποτρέψει την αυτοδυναμία της ΝΔ, προϊδεάζοντας για κυβερνητική σύμπραξη με τον άλλο πυλώνα του δικομματισμού, στο δρόμο της «Αριστεράς που διεκδικεί ρόλο»…

Απέναντι σε αυτά, το ΠΡΙΝ έχει κεντρικό θέμα τις πολιτικές εξελίξεις και την αναζήτηση αντιπολίτευση στην κυρίαρχη γραμμή της συναίνεσης, της αποδοχής όσων ζητά η άρχουσα τάξη, καθώς θεωρεί ότι μπορεί να αναιρέσεις τις κοινωνικές κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης. Στο αφιέρωμα φιλοξενούνται οι απόψεις που καταθέτουν ο Κ. Κάππος από το μόλις συγκροτημένο ΝΑΡ που θα συμμετείχε στις εκλογές με το σχήμα της «Λαϊκής Αντιπολίτευσης», ο Π. Κουναλάκης (Συνασπισμός), ο Ν. Καϊμάκης (ΚΚΕ Εσ.-ΑΑ), αλλά και οι Απ. Κακλαμάνης και Γ. Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ), Σ. Μάνος (ΝΔ) και ο Κ. Στεφανόπουλος (ΔΗΑΝΑ).

Το αφιέρωμα του τεύχος έχει θέμα τις «αλκυονίδες μέρες» των κοινωνικών αγώνων μέσα στο νεοσυντηρητικό χειμώνα που ξεκινούσε…

30
Ιαν.
15

Περιοδικό ΠΡΙΝ, τ. 10, Φλεβάρης 1990

Το 10ο τεύχος του περιοδικού ΠΡΙΝ το Φλεβάρη του 1990 έχει βασικό θέμα το τέλος της Οικουμενικής Κυβέρνησης των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Συνασπισμού και τις εξελίξεις που δρομολογήθηκαν.

Οι εργατικοί και νεολαιίστικοι αγώνες που έκαναν το «οικουμενικό θαύμα» να ξεκουρδιστεί, η κρίση του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς, ο νεοσυντηρητικός χειμώνας που ερχόταν και τα σημάδια της Νέας Τάξης Πραγμάτων με την επέμβαση των ΗΠΑ στον Παναμά, η προσπάθεια του ΝΑΡ για ένα νέο κομμουνιστικό ξεκίνημα σαν απόπειρα απάντησης σε αυτό το νέο τοπίο, καθώς και άλλα θέματα απασχολούν τους αρθρογράφους του τεύχους.

Για την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού που εξελίσσεται εκείνη την περίοδο υπάρχει ειδικό αφιέρωμα. Εθνικισμός, θρησκευτικός φανατισμός, πολιτικός κυνισμός από τους μέχρι χτες «εκπροσώπους του σοσιαλισμού» που μετατρέπονται σε οπαδούς της αγοράς και συνεργάζονται με τους ιμπεριαλιστές.

03
Σεπτ.
14

5ο συνέδριο ΚΝΕ (ΝΑΡ): Θέσεις του ΚΣ

Οι Θέσεις του ΚΣ και το Σχέδιο Καταστατικού για το 5ο Συνέδριο ΚΝΕ (ΝΑΡ). Το 5ο Συνέδριο ήταν πρώτο μετά από την «ανταρσία του 1989» και τη διάσπαση της ΚΝΕ. Ουσιαστικά ήταν το ιδρυτικό συνέδριο μιας νέας ανεξάρτητης κομμουνιστικής νεολαίας που καθώς συνδέθηκε με το εγχείρημα του ΝΑΡ, έγινε γνωστή σαν ΚΝΕ-ΝΑΡ ώστε να διαφοροποιείται από τις νεολαιίστικες δυνάμεις του ΚΚΕ που ανασυγκροτήθηκαν σαν ΚΝΕ.
Στο κείμενο των Θέσεων γίνεται μια κριτική αποτίμηση της πορείας της ΚΝΕ, της εξέλιξης του ΚΚΕ με αποκορύφωμα το σχηματισμό του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου και τη συγκρότηση της κυβέρνησης Τζανετάκη, αλλά και των εξελίξεων στον υπαρκτό σοσιαλισμό που εκείνη την περίοδο ουσιαστικά οδηγείται στην κατάρρευση. Γίνεται επίσης μια προσπάθεια να περιγραφεί ο ρόλος και τα καθήκοντα μιας κομμουνιστικής νεολαίας στις συγκεκριμένες συνθήκες στην ελληνική κοινωνία, κάτι που αποτυπώνεται στο Σχέδιο Καταστατικού.




2ο συνέδριο ΚΝΕ 3η Διεθνής 3ο συνέδριο ΚΝΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Βαλκανική Κομμουνιστική Ομοσπονδία Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Ενιαίο Μέτωπο Πάλης ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κομμουνιστική Διεθνής Κύρκος Κώστας Κάππος Μικρασιατική Καταστροφή Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ ΝΑΤΟ ΝΔ Νέα Δημοκρατία Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Πόλεμος στον Κόλπο Ρήγας Φεραίος Σπύρος Χαλβατζής Στόχοι του Έθνους Συνασπισμός Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιδικτατορικός αγώνας αντιπολεμικό κίνημα αντισυναίνεση αντιφασιστική πάλη διάσπαση '89 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός καταλήψεις '90-'91 μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα νεοφιλελευθερισμός συνέδρια ΚΚΕ φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 30,065 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 16 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: