Posts Tagged ‘Φλωράκης

26
Δεκ.
19

Πώς το ΚΚΕ οδήγησε την ΚΝΕ σε διάσπαση το 1989 με αφορμή το Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή

Το Σάββατο 16.9.1989 και ενώ βρίσκεται σε εξέλιξη το Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή στην Αθήνα, ο Ριζοσπάστης αιφνιδιάζει τον κόσμο του ΚΚΕ και της Αριστεράς, καθώς έχει σαν πρώτο θέμα την κρίση που δημιουργήθηκε μετά την επιλογή του ΚΚΕ να επιβάλλει οργανωτικά μέτρα στην ΚΝΕ. Δεν ήταν συνηθισμένο μετά το 1974 η ηγεσία του ΚΚΕ να παραδέχεται ότι δεν υπάρχουν «ατσάλινες ομοφωνίες» ή να μην αποδίδονται οι διαφωνίες σε προσωπικές επιλογές διαχωρισμού. Ήταν σαφής όμως η διάθεση καταστολής. Στο στόχαστρο μπαίνει κάθε διαφωνία για το Κοινό Πόρισμα ΚΚΕ-ΕΑΡ και τη συγκρότηση του Συνασπισμού, την κυβέρνηση Τζαννετάκη, αλλά και την Περεστρόικα του Γκορμπατσόφ και της ηγεσίας του ΚΚΣΕ.

Αφορμή ήταν οι φεστιβαλικές εκδηλώσεις της Σπουδάζουσας Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ που διοργανώθηκαν καθώς η τοπική ηγεσία του ΚΚΕ είχε επιβάλλει την υποβάθμιση του Φεστιβάλ της ΚΝΕ, καταργώντας τις ενιαίες μεγάλες εκδηλώσεις, διασπώντας το σε τρεις εκδηλώσεις, για τα ναρκωτικά στους Αμπελόκηπους, για το περιβάλλον στην Καλαμαριά και ένα διήμερο το Συνασπισμό στο Λ. Πύργο. Η Σπουδάζουσα Θεσσαλονίκης ανακοίνωσε ότι θα πραγματοποιήσει ένα τριήμερο φεστιβάλ στο «Πάρκο των Σκύλων» στην παραλία στις 22-24/9, όπου είχε πραγματοποιηθεί με επιτυχία το φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή της προηγούμενης χρονιάς αφιερωμένο στα 70 χρόνια ΚΚΕ-20 Χρόνια ΚΝΕ. Η ηγεσία του ΚΚΕ θεώρησε ότι η ανακοίνωση εκδηλώσεων μετά τις αντίστοιχες κεντρικές στην Αθήνα είναι αντικομματική ενέργεια…

Συγκεκριμένα σε ρεπορτάζ του Ριζοσπάστη προβάλλεται η δήλωση της μειοψηφίας του Γραφείου του ΚΣ της ΚΝΕ, που διαφωνεί με την απόφαση του Γραφείου να πάρει υπό την ευθύνη του το Φεστιβάλ της Σπουδάζουσας Θεσσαλονίκης. Το γεγονός ότι για πρώτη μετά από πολλές δεκαετίες ο Ριζοσπάστης δημοσιεύει τη διαφωνία σε ένα κορυφαία όργανο κάνει αντιληπτό ότι έρχεται μια σοβαρή κρίση στην ΚΝΕ και το ΚΚΕ. Εξάλλου την απόφαση του Γραφείου του ΚΣ την εμφανίζει σαν ανακοίνωση των 6 από τα 11 μέλη του οργάνου. Δηλαδή τους αντιμετωπίζει σαν ομάδα, με αντικαταστατική δράση μάλιστα. Ακολουθούν οι ανακοινώσεις των καθοδηγητικών οργάνων του ΚΚΕ Θεσσαλονίκης και της οργάνωσης πόλης της ΚΝΕ.

Στο κύριο άρθρο με τίτλο για «Για την ΚΝΕ» γίνεται σαφές ότι η αντιπαράθεση δεν αφορά τις φεστιβαλικές εκδηλώσεις της Σπουδάζουσας Θεσσαλονίκης, αλλά τις πολιτικές απόψεις των μελών και στελεχών της ΚΝΕ που αμφισβητούν την επλογή για τη συγκρότηση του Συνασπισμού.

Δημοσιεύτηκαν επίσης δηλώσεις του Γενικού Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ Γρηγόρη Φαράκου, με το χαρακτηριστικό τίτλο «Δεν μπήκαμε με το ζόρι στο Κόμμα».

Οι επόμενες μέρες έφεραν καταιγιστικές εξελίξεις. Το απόγευμα της ίδιας μέρας ο γραμματέας της ΚΝΕ Γιώργος Γράψας απάντησε στην ομιλία του στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του Οδηγητή στην Αθήνα, για να ακολουθήσει την επόμενη μέρα η επιβεβαίωση των επιλογών του ΚΚΕ για διάσπαση από τον γραμματέα του Γρηγόρη Φαράκο με ομιλία στον ίδιο χώρο.

Στη βάση του ΚΚΕ και της ΚΝΕ υπήρχαν σοβαρές διαφωνίες για τη συγκρότηση του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου με την ΕΑΡ, τη δεξιά εκδοχή που προέκυψε από τη διάσπαση του ΚΚΕ Εσωτερικού, στη βάση του Κοινού Πορίσματος (Δεκέμβρης 1988), μιας πλατφόρμας με σοσιαλδημοκρατικά χαρακτηριστικά, έντονο κυβερνητισμό και απεμπόληση της αντίθεσης στην τότε ΕΟΚ, τη σημερινή ΕΕ. Αυτή επιλογή είχε διαφανεί από τις Οι Θέσεις του ΚΚΕ για την Ενιαία Εσωτερική Αγορά και το 1992 (Μάρτης 1988), που είχαν αιφνιδιάσει δυσάρεστα τον κόσμο της Αριστεράς και του ΚΚΕ. Αυτές οι εξελίξεις ήταν το έμπρακτο αποτέλεσμα μια σταδιακής αλλαγής θέσεων που σηματοδοτούσε η  στρατηγική για «Νέου Τύπου Ανάπτυξη» που αποφάσισε το 12ο συνέδριο του ΚΚΕ το 1987 μια δεξιότερη προσαρμογή της «αλλαγής με κατεύθυνση το σοσιαλισμό». Για πολλούς αγωνιστές ήταν συνέχεια της πολιτικής ουράς απέναντι στο ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο των δημοκρατικών δυνάμεων και της Αλλαγής που αποφάσισε το 11ο συνέδριο του ΚΚΕ.

Σοκ ήταν για τους εργαζόμενους και τον κόσμο της Αριστεράς  η συγκρότηση της κυβέρνησης Τζανετάκη τον Ιούλη του 1989 σε συνεργασία με τη ΝΔ που πρόβαλλε ένα νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα, με τη συμμετοχή τάσεων και παραγόντων της αντικομμουνιστικής δεξιάς που ετοιμαζόταν για τη ρεβάνς της πτώσης του υπαρκτού σοσιαλισμού. Είναι χαρακτηριστικό ότι και η κυβερνητική συνεργασία με τη ΝΔ εγκρίθηκε εκ των υστέρων από τα κορυφαία όργανα του ΚΚΕ, αρχικά το ΠΓ και κατόπιν η ΚΕ του ΚΚΕ. Υπήρξαν όμως και σημαντικές δημόσιες αντιδράσεις, όπως η δήλωση του βουλευτή του Συνασπισμού και του ΚΚΕ Κ. Κάππου που δεν έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση Τζανετάκη, αλλά και η αρθρογραφία στο περιοδικό ΠΡΙΝ που απηχούσε τις απόψεις των διαφωνούντων από τα αριστερά (τεύχη Ιούλη, Αυγούστου, Σεπτέμβρη 1989).

Εξάλλου όλο και περισσότερο γινόταν φανερό ότι η Περεστρόικα του ΚΚΣΕ αντί για ανανέωση του υπαρκτού σοσιαλισμού, ήταν προϊόν διάθεσης συμβιβασμού με τις ΗΠΑ τον ιμπεριαλισμό. Εξάλλου ένα χρόνο περίπου μετά τα γεγονότα που περιγράφονται η ΕΣΣΔ πρόλαβε να στηρίξει τις ΗΠΑ στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου ενάντια στο Ιράκ πριν διαλυθεί το Δεκέμβρη του 1991…

Η επιλογή της ηγεσίας του ΚΚΕ να προχωρήσει σε οργανωτικό ξεκαθάρισμα κάθε διαφωνίας και αντίρρησης στις επιλογές του κυβερνητισμού, ακόμα και σε συνεργασία με τη νεοφιλελεύθερη ΝΔ του Κων. Μητσοτάκη, αλλά και κάθε κριτικής στην Περεστρόικα, περνούσε από το πλήγμα που μεθοδεύτηκε ενάντια στην ΚΝΕ. Η μαζική νεολαίστικη οργάνωση αντιμετωπιζόταν σαν αριστερίστικο βαρίδιο ειδικά με τις αποφάσεις το Ενιαίο Μέτωπο Πάλης της Νεολαίας (1987) και το 4ο Συνέδριο της οργάνωσης (Ιούνης 1988) που επεξεργάστηκε παραπέρα την πρόταση του Μετώπου σαν μια εργατική απάντηση στη νεοφιλελεύθερη επίθεση, αλλά και ένα δρόμο επαναστατικής ανανέωσης για τις ιδέες του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού.

Διαβάστε τα σχετικά δημοσιεύματα στο Ριζοσπάστη για την επιλογή του ΚΚΕ να διασπάσει την ΚΝΕ το 1989: Συνεχίστε την ανάγνωση ‘Πώς το ΚΚΕ οδήγησε την ΚΝΕ σε διάσπαση το 1989 με αφορμή το Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή’

26
Φεβ.
15

Οι Θέσεις της ΚΕ για το 13ο συνέδριο του ΚΚΕ

Οι Θέσεις της ΚΕ του ΚΚΕ για του 13ο Συνέδριο που πραγματοποιήθηκε το Φλεβάρη του 1991. Αν και οι Θέσεις στηρίχτηκαν και από τις δυο πτέρυγες του ΚΚΕ, τους λεγόμενους «ανανεωτικούς» και «παραδοσιακούς», το συνέδριο δίχασε βαθιά βαθιά το ΚΚΕ και οδήγησε σε διάσπαση τον Ιούνη του 1991.

30
Ιαν.
15

Περιοδικό ΠΡΙΝ, τ. 10, Φλεβάρης 1990

Το 10ο τεύχος του περιοδικού ΠΡΙΝ το Φλεβάρη του 1990 έχει βασικό θέμα το τέλος της Οικουμενικής Κυβέρνησης των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Συνασπισμού και τις εξελίξεις που δρομολογήθηκαν.

Οι εργατικοί και νεολαιίστικοι αγώνες που έκαναν το «οικουμενικό θαύμα» να ξεκουρδιστεί, η κρίση του εργατικού κινήματος και της Αριστεράς, ο νεοσυντηρητικός χειμώνας που ερχόταν και τα σημάδια της Νέας Τάξης Πραγμάτων με την επέμβαση των ΗΠΑ στον Παναμά, η προσπάθεια του ΝΑΡ για ένα νέο κομμουνιστικό ξεκίνημα σαν απόπειρα απάντησης σε αυτό το νέο τοπίο, καθώς και άλλα θέματα απασχολούν τους αρθρογράφους του τεύχους.

Για την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού που εξελίσσεται εκείνη την περίοδο υπάρχει ειδικό αφιέρωμα. Εθνικισμός, θρησκευτικός φανατισμός, πολιτικός κυνισμός από τους μέχρι χτες «εκπροσώπους του σοσιαλισμού» που μετατρέπονται σε οπαδούς της αγοράς και συνεργάζονται με τους ιμπεριαλιστές.

03
Σεπτ.
14

5ο συνέδριο ΚΝΕ (ΝΑΡ): Θέσεις του ΚΣ

Οι Θέσεις του ΚΣ και το Σχέδιο Καταστατικού για το 5ο Συνέδριο ΚΝΕ (ΝΑΡ). Το 5ο Συνέδριο ήταν πρώτο μετά από την «ανταρσία του 1989» και τη διάσπαση της ΚΝΕ. Ουσιαστικά ήταν το ιδρυτικό συνέδριο μιας νέας ανεξάρτητης κομμουνιστικής νεολαίας που καθώς συνδέθηκε με το εγχείρημα του ΝΑΡ, έγινε γνωστή σαν ΚΝΕ-ΝΑΡ ώστε να διαφοροποιείται από τις νεολαιίστικες δυνάμεις του ΚΚΕ που ανασυγκροτήθηκαν σαν ΚΝΕ.
Στο κείμενο των Θέσεων γίνεται μια κριτική αποτίμηση της πορείας της ΚΝΕ, της εξέλιξης του ΚΚΕ με αποκορύφωμα το σχηματισμό του Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου και τη συγκρότηση της κυβέρνησης Τζανετάκη, αλλά και των εξελίξεων στον υπαρκτό σοσιαλισμό που εκείνη την περίοδο ουσιαστικά οδηγείται στην κατάρρευση. Γίνεται επίσης μια προσπάθεια να περιγραφεί ο ρόλος και τα καθήκοντα μιας κομμουνιστικής νεολαίας στις συγκεκριμένες συνθήκες στην ελληνική κοινωνία, κάτι που αποτυπώνεται στο Σχέδιο Καταστατικού.

05
Αυγ.
14

Περιοδικό ΠΡΙΝ, τ. 8, Δεκέμβρης 1989

Το 8ο τεύχος του περιοδικού ΠΡΙΝ εκδόθηκε με γενικό τίτλο «καπέλο από τρεις» και κεντρικό θέμα τη λεγόμενη «Οικουμενική κυβέρνηση». Μετά τις εκλογές στις 5 Νοέμβρη του 1989, οι οποίες ανέδειξαν πρώτο κόμμα και πάλι τη ΝΔ, αλλά χωρίς αυτοδυναμία. Η πολιτική ξεπερνιέται με τη συγκρότηση της λεγόμενης «Οικουμενικής κυβέρνησης» υπό τον τραπεζίτη Ξεν. Ζολώτα με τη στήριξη ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Συνασπισμού της Αριστεράς και της Προόδου. Η ΝΔ εμπεδώνει το κλίμα μιας «αυτοδυναμίας σε αναμονή», αξιοποιώντας και τον κρατικό μηχανισμό. Το ΠΑΣΟΚ ξεπερνάει την απομόνωση από τα κέντρα εξουσίας, αλλά «παγώνει» τον κόσμο του. Ο Συνασπισμός πρέπει να εξηγήσει γιατί σχηματίζει άλλη μια κυβέρνηση «ειδικού τύπου» και με το ΠΑΣΟΚ αυτή τη φορά, ενώ η σύγκρουση με αυτό ήταν που επέβαλλε την αδιανόητη μέχρι τότε συγκυβέρνηση με τη ΝΔ υπό τον Τζαννετάκη. Αυτή τη φορά η συμμετοχή του Συνασπισμού συμπεριλαμβάνει και κομμουνιστές υπουργούς, στελέχη του ΚΚΕ (Δραγασάκης, Λιάσκας κλπ).

Αναλυτικό είναι το αφιέρωμα στις εξελίξεις στην Αριστερά. Μετά τη διάσπαση της ΚΝΕ, η κρίση περνά στο ΚΚΕ. Στις 21 Νοέμβρη παραιτούνται με κοινή δήλωση 8 μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ. Είναι οι Κώστας Τζιαντζής, Άγγελος Χάγιος, Θανάσης Σκαμνάκης, Χρήστος Καυκιάς, Σήφης Καυκαλάς, Κώστας Μπατίκας, Δήμος Τσακνιάς, Δημήτρης Τσουραμάνης, Γιώργος Σταματάκης, οι οποίοι έδωσαν συνέντευξη τύπου στις 27/11 με την οποία ξεκινάν οι διεργασίες που οδήγησαν στην ίδρυση του ΝΑΡ. Στις 28 Νοέμβρη ο ευρωβουλευτής Δημήτρης Δεσύλλας ανεξαρτητοποιείται από τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου. Μαζί με τους Κ. Κάππο, Ν. Κοτζιά, Κ. Μπατίκα, Γ. Μανιάτη, Ν. Βαλαβάνη, Μ. Τερζίδη και το γραμματέα της ΚΝΕ Γ. Γράψα, φτάνουν τους 15 τα μέλη της ΚΕ που αποχώρησαν από τον Ιούνη μέχρι το Νοέμβρη.

02
Αυγ.
14

Περιοδικό ΠΡΙΝ, τ. 7, Νοέμβρης 1989

Το 7ο τεύχος του ΠΡΙΝ έχει σημείο αναφορές τις εκλογές του Νοέμβρη του 1989, όταν μέσα στο κλίμα της συναίνεσης και ελλείψει αυτοδυναμίας της ΝΔ, η αστική τάξη επιβάλλει τη συγκρότηση μιας κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Συνασπισμού. Η «κάθαρση» και το «βρόμικο ’89» ξεχνιούνται και ο εκσυγχρονισμός γίνεται ο νέος αστικός πολιτικός μύθος. Μαζί και η δημιουργία σχέσεων και δεσμών που διαπερνούν τα κόμματα και οδηγούν σε νήματα εξάρτησης από τα μεγάλα συμφέροντα, ακόμα και στελέχη της Αριστεράς.

Ξεχωρίζει στην ύλη του περιοδικού το αφιέρωμα στο Πολυτεχνείο.

25
Ιολ.
14

ΚΝΕ: Απόφαση Δ’ Συνόδου του ΚΣ (Οκτ. ’89)

Το Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ στη Δ’ Σύνοδό του πήρε αποφάσεις για την πορεία της οργάνωσης μετά την «ανταρσία» του ’89, τη ρήξη με το ΚΚΕ και τη διάσπαση της ΚΝΕ.
Πρώτο σημαντικό βήμα στην αυτοτελή πορεία το 5ο συνέδριο της ΚΝΕ.
Η συμμετοχή στις διεργασίες που οδήγησαν στην ίδρυση του Νέου Αριστερού Ρεύματος το Φλεβάρη του 1990 ολοκληρώνουν τη μετεξέλιξη της οργάνωσης σε ΚΝΕ-ΝΑΡ.




2ο συνέδριο ΚΝΕ 3η Συνδιάσκεψη ΚΚΕ 5ο συνέδριο ΚΝΕ 7η Ολομέλεια (1950) 9ο συνέδριο ΚΚΕ 10ο συνέδριο ΚΚΕ 12ο συνέδριο ΚΚΕ 15ο συνέδριο ΚΚΕ Άρης Βελουχιώτης Αλλαγή Αριστερό Ριζοσπαστικό Μέτωπο Β' Πανελλαδική Γκορμπατσόφ Γράψας ΔΑΠ-ΟΝΝΕΔ ΔΣΕ Δεκεμβριανά ΕΑΜ ΕΑΡ ΕΔΑ ΕΕ ΕΚΟΝ ΡΦ ΕΛΑΣ ΕΟΚ ΕΣΣΔ Εθνική Αντίσταση Εμφύλιος Πόλεμος Ενιαίο Μέτωπο Πάλης Κ. Καραγιώργης ΚΓΑΝΕ ΚΚΕ ΚΚΕ εσ.-ΑΑ ΚΚΕ εσωτ. ΚΝΕ ΚΝΕ-ΝΑΡ Κοινό Πόρισμα Κύρκος Μ. Βαφειάδης Μακεδονικό Ν. Ζαχαριάδης ΝΑΡ Νέα Δημοκρατία ΟΚΝΕ Οικουμενική Οκτωβριανή Επανάσταση ΠΑΣΟΚ Πανσπουδαστική σ.κ. Περεστρόικα Πολυτεχνείο Πραγματική Αλλαγή Ρήγας Φεραίος Στάλιν Στόχοι του Έθνους Συμφωνία της Βάρκιζας Συνασπισμός Τίτο Τζανετάκης Φαράκος Φλωράκης Χούντα αντιπολεμικό κίνημα αντιφασιστική πάλη εκλογές 1946 εξωκοινοβουλευτική αριστερά εργατικό κίνημα εσωκομματική δημοκρατία ευρωκομμουνισμός θεωρία των σταδίων ιμπεριαλισμός μ-λ ρεύμα μορατόριουμ νεολαιίστικο κίνημα συνέδρια ΚΚΕ τροτσκιστές φοιτητικό κίνημα

Blog Stats

  • 40.402 hits

Γράψτε το e-mail σας για παίρνετε μήνυμα για τα νέα κείμενα που αναρτηθούν στο 21aristera.

Μαζί με 17 ακόμα followers


Αρέσει σε %d bloggers: